Lucas 18

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Saŋka mi Yisa die dɩ taaŋ ba nandagɩrɩ gie dɩ ʋ dagɩ ba dɩ dɩ mʋ ba jʋʋsɩma Ŋmɩŋ saŋŋa mana, ta da keŋ gbalɩgɩma, die ʋ balɩ ba dɩ,
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 “Sarɩya diiru wʋnyɩ die benne tɩŋ kaanɩ ma, die ʋ ka chɩga Ŋmɩŋ ta ka bɩ yɩa vuota jɩlɩma.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ta kpihɔgʋ wʋnyɩ dɩaŋ die benne tɩka ma, a chʋŋ gara daa wa jigiŋ a jʋʋsa wa dɩ, ‘Dii n wɩɩrɩ gie a yɩ mɩŋ aŋaŋ vuodieke dɩ mugisinene mɩŋ.’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ama die sarɩya diiru wo die ka saaga, ta ka kʋaŋ chaaŋ die ʋ yile dɩ, ‘N ka wɔŋ chɩga Ŋmɩŋ yaa a yɩa vuota jɩlɩma,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ama kpihɔgʋ wa gie dɩ faasɩna daama mɩŋ wɩa, n ko baa n dii ʋ sarɩya ka a yɩ wa mɩŋ, dɩ daa die ʋ nan dɩ kieŋ daaŋ mana ta vaa n gbalɩgɩ aŋaŋ wa.’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Tɩ Yɔmʋtieŋ die baarɩ dɩ, “Nɩ wʋmma wudieke sarɩya diiru wo dɩ kana ka chɩga Ŋmɩŋ dɩ balla.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Ta lele, Ŋmɩŋ kaaŋ dii sarɩya a yɩ ʋ vuovʋarɩka, vuodiekemba dɩ jʋʋsɩnana wa ŋmɩntʋasɩ aŋaŋ yuŋ dɩ ʋ suŋŋi be wo? Ʋ nan dɩ yʋasa dɩ ʋ suŋŋi be?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 N bala nɩ, ʋ nan dii sarɩya a yɩ ba, ta yi ke lagɩ lagɩ. Manɩŋ vuota Bʋa dɩ keŋ keŋ saŋŋa dieke, n nan ye vuodieke dɩ yine mɩŋ yada tɩŋgbaŋka gie me?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yisa die dɩ bɩ a taaŋ nandagɩrɩ gie a yɩ vuodiekemba dɩ bala dɩ ba yiwo vuovɩɩna, ama ta ka yɩa ba chanchaalɩŋ jɩlɩma.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Die ʋ baarɩ dɩ, “Dembisi bale die nyɩnna a ga Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sʋŋ dɩ ba jʋʋsɩ Ŋmɩŋ; wʋnyɩ die yiwo Farasisi vuoŋ, wʋnɩŋ wa dɩaŋ dɩ yi lampotuosiru.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Die Farasisi vuoke dɩ ga zie lʋgɩŋ a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ ʋ sʋŋ ma dɩ, ‘Ŋmɩŋ, n waasa fʋ, dama n ka yi tʋntʋmbɩatɩ tieŋ sɩba n chanchaalɩba. N ka yi halɩ tieŋ, n ka yi ŋmɩŋchɩbɩtieŋ yaa dembiŋ dieke dɩ yaala hɔɔŋ. N bɩ waasa fʋ dama n ka sɩɩ sɩba lampotuosiru wo gie.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 N ŋaaŋ bɔba nʋaŋ daraa ale daraa yʋpɔyɩ mana sʋŋ, ta yɩa fʋ n nyinti baŋ mana sʋŋ kaanɩ.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ama die lampotuosiru wo die dɩ ga a zie saasaa, ta ka yaala ʋ kɔtɩ ʋ sikpeŋ ŋmɩŋsikpeŋ, ta vigi ʋ sikpeŋ ta baarɩ dɩ, ‘Nabidie Ŋmɩŋ, chɩgɩ mɩŋ zɔɔlɩŋ, dama n yiwo tʋntʋmbɩatɩ tieŋ.’ ”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Yisa die dɩ bɩ baarɩ dɩ, “N bala nɩ, die dɩ yiwo lampotuosiru wo Ŋmɩŋ dɩ tuo ʋ jʋʋsɩŋ daa Farasi vuoke; dama vuodieke mana dɩ kɔtɩna ʋ gbaŋ ŋmɩŋsikpeŋ, Ŋmɩŋ nan sʋʋŋ wa tɩŋgbaŋ; ta vuodieke dɩaŋ dɩ sʋʋna ʋ gbaŋ tɩŋgbaŋ, Ŋmɩŋ nan kɔtɩ wa ŋmɩŋsikpeŋ.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Die vuosi bataŋ die dɩ chii ba ballɩnyaalɩsɩ a keŋ Yisa jigiŋ dɩ ʋ nagɩ ʋ nuusi a dɩɩsɩ dɩɩsɩ ba ma, ama die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ yene naa wa, die dɩ nata ba.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ta Yisa die dɩ wa ballɩbɩsɩsɩ dɩ ba kiere ʋ jigiŋ, ta balɩ a yɩ ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ, “Nɩ vaa ballɩbɩsɩsɩ kiere n jigiŋ ta nɩ da kagɩ ba sieŋ dama ba chanchaalɩŋ sɩna Ŋmɩŋ naarɩ.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke mana dɩ kana ka tuo Ŋmɩŋ naarɩ sɩba bʋabiŋ, kaaŋ wɔŋ juu ke.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Saŋka mi jakʋʋŋ wʋnyɩ die dɩ keŋ Yisa jigiŋ a pɩasɩ wa dɩ, “Dɩdagɩrʋ vɩɩnɩŋ, lalɩa maŋ nan yi ta ye miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Bɩa wɩa fʋ wasa mɩŋ vuovɩɩnɩŋ? Vuoŋ wori a yi vuovɩɩnɩŋ, sie Ŋmɩŋ nyɩɩna ma.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Wɔŋ sɩba Ŋmɩŋ mɩraha: ‘Da keŋ yaalɩ vuoŋ hɔgʋ yaa vuoŋ chʋrʋ, da keŋ a kʋʋ vuoŋ, da keŋ a gaarɩ, da keŋ yi ŋmɩnchɩbɩsɩ daansɩatieŋ, yɩma fʋ chʋa aŋaŋ fʋ naa jɩlɩma.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Die daa wa dɩ yiŋŋi a balɩ dɩ, “N yine bʋabiŋ mana a yaa ga mʋʋna, n dɩɩ mɩraha gie mana mɩŋ.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Yisa die dɩ wʋnna naa, die ʋ balɩ yɩ wa dɩ, “Wʋbalɩmɩŋ tɩala fʋ. Nagɩ fʋ nyinti mana a daa ta nagɩ ligirehe a yɩ zɔɔlɩntieliŋ, ta nan dɩ yallɩ nyinti arɩzanna ma; ta a kʋaŋ chaaŋ fʋ keŋ dɩa mɩŋ.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Ama daa wa die dɩ wʋnna naa, ʋ sʋŋ die dɩ paalɩ chʋʋsɩ, dama die ʋ faasɩ yallɩ wa nyinti pam.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Yisa die dɩ mɩŋŋɩ dɩ ʋ sʋŋ chʋʋsɩya mɩŋ, ta baarɩ dɩ, “Dɩ tʋa pam dɩ nyintitieliŋ juu Ŋmɩŋ naarɩ ma.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Dɩ faasɩ tʋa mɩŋ dɩ nyintitieŋ juu Ŋmɩŋ naarɩ ma a tɩaŋ nyɔgɩnɩ dɩ baaŋ nan daagɩ garɩyɩɩŋ vɔrɩŋ ma a nyɩŋ dene.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Die vuodiekemba die dɩ wʋnna wa wa die dɩ pɩasɩ dɩ, “Die nɩŋ manɩa baaŋ nan ye gbatɩtaanɩŋ?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Wudieke vuota dɩ kana kaaŋ bɩagɩ a yi, Ŋmɩŋ nɩŋ nan bɩagɩ a yi.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Ta Piita dɩ balɩ wa dɩ, “Ye, die tɩ va wa tɩ nyinti mana ta keŋ dɩ fʋ.”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ yɩ ba dɩ, “Wusie maŋ bala nɩ, vuodieke mana dɩ vana ʋ tigiŋ yaa ʋ hɔgʋ yaa ʋ nɩmballɩ yaa ʋ chɔɔŋ aŋaŋ nuŋ yaa ʋ ballɩ Ŋmɩŋ naarɩ wɩa,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 nan bɩ ye he pam tɩŋgbaŋka gie me a tɩaŋ ʋ vana nyindiekemba ba, saŋŋa dieke dɩ kienene wo, ʋ nan ye miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Womi Yisa die dɩ yaa ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo a nyɩŋ lʋgɩŋ a balɩ ba dɩ, “Nɩ wʋmma, tɩ gara Jerusalemi, jigidieke ba bala ba yi manɩŋ vuota Bʋa wudiekemba mana die Ŋmɩŋ naazʋalɩba dɩ maagɩna yaa gamma n wɩa wa,
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 dama ba nan nagɩ mɩŋ a yɩ vuodiekemba dɩ kana a ka yi Juu vuosi nuusi me, dɩ ba vʋarɩ mɩŋ fala ta bɩ zɩa mɩŋ ta tɩɩrɩ nɩntɔbɩtɩ a yi mɩŋ,
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 a nɩgɩ mɩŋ aŋaŋ kpaasɩŋ ta kʋʋ mɩŋ ama daraa ataa daraaŋ n nan hagɩ kumbu me.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ama die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die ka sɩba wɩaha kaanɩ gbaŋ chɩaŋ, dama Ŋmɩŋ die ligi wo ba yɩaŋ, die yine die ba ka sɩba wudieke ʋ balala wa chɩasɩ.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Yisa die dɩ kenne gbige Jeriko daa yɩɩ wʋnyɩ die dɩ kalɩ sieku nʋaŋ a jʋʋsa.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Die ʋ wʋnna ta kpɩkpaakʋ chʋŋ tɩanna wa, die ʋ pɩasɩ dɩ, “Bɩa yinene?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Die ba balɩ wa dɩ, “Yisa, vuodieke dɩ yine Nazeriti vuoke tɩannana.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Die ʋ faasɩ wa dɩ, “Yisa, Davidi haagɩŋ, chɩgɩ mɩŋ zɔɔlɩŋ.”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ama vuodiekemba die dɩ benne nɩŋka die dɩ natɩ wa ta balɩ wa dɩ ʋ tarɩ watɩ, ama die ʋ faasɩ nata dɩ, “Davidi haagɩŋ, chɩgɩ mɩŋ zɔɔlɩŋ.”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Die wɩa Yisa die dɩ zie ta yɩ nʋaŋ dɩ ba yaa daa wa a keŋ ʋ jigiŋ. Die ʋ kenne a gbigi wo, Yisa die dɩ pɩasɩ wa dɩ,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Bɩa fʋ yaala n yi a yɩ fʋ?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Mi Yisa die dɩ balɩ wa dɩ, “Yesime, fʋ yine yada ka wɩa fʋ ye gbaamɩŋ.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Lele womi die ʋ ninehe dɩ yuori, die ʋ dɩ Yisa ta bɩra Ŋmɩŋ. Die kpɩkpaakʋ dɩ yene wo wo, die ba mana dɩ bɩrɩ Ŋmɩŋ.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.