Atos 22

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “N chʋamba aŋaŋ n zʋalɩŋ nɩ wʋmma wudieke n bala n balɩ a yɩ nɩ wa.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Die ba wʋnna ʋ bala Juu vuosi jabalɩkɩŋ a yɩa ba wa, die ba tarɩ sɔmm. Womi Pɔɔli dɩ baarɩ dɩ,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “N yiwo Juu vuoŋ, ta ba mɩɩrɩ mɩŋ Tasusi tɩŋ dieke dɩ benne Silisia tɩŋgbaŋ ma, ama ta ba wubi mɩŋ Jerusalemi ka gie mi. N dɩdagɩrʋ die yiwo Gamaliali ta die ʋ mɩŋŋɩ a dagɩ mɩŋ tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba mɩraha. Ta die maŋ paalɩ dɩa Ŋmɩŋ aŋaŋ nɩŋŋmɩna sɩba nɩ mana dɩ dɩna die wo jinne.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ta die mugise vuodieke mana die dɩ dɩna tɩ Yɔmʋtieŋ sieku ta kʋʋ bataŋ gbaŋ. Ta die yigi ba dembisi bataŋ aŋaŋ hɔgʋba bataŋ a ligi be dansarɩka sʋŋ.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha nan dii siara dɩ dɩ yiwo wusie. Die ba ŋaaŋ yɩ mɩŋ gbaŋtɩ gbaŋ dɩ n yaa ga Juu vuosi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba die dɩ benne Damasikusi ma wa jigiŋ, amʋ n nan bɩagɩ yigi vuodiekemba dɩ dɩna tɩ Yɔmʋtieŋ sieku mi a yaa ba a yiŋŋi keŋ Jerusalemi aŋ ba datɩ ba tɩbɩŋ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Die daaŋ kaanɩ yaa gamma agbaa saŋŋa die maŋ ga gbige Damasikusi, womi die chaankpeŋkpɩɩŋ die dɩ nyɩgɩsɩ bʋnyɩ a chaaŋ giliŋ mɩŋ.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Die maŋ nan tɩŋgbaŋ ta die wʋŋ lɔlɩŋ dɩ balala a yɩa mɩŋ dɩ, ‘Sɔɔli, Sɔɔli bɩa wɩa fʋ mugise mɩŋ?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Die maŋ yiŋŋi a balɩ dɩ, ‘Mɩnɩa yine fʋ n Yɔmʋtieŋ?’ Ta die ʋ yiŋŋi a balɩ mɩŋ dɩ, ‘Manɩŋ n yiwo Yisa, Nazeriti vuoke, manɩŋ n yine vuodieke fʋ mugisinene wo.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Die vuodiekemba die dɩ beelinene mɩŋ die ye chaaŋkʋ ama die ba ka wʋŋ lɔlɩkʋ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Die maŋ pɩasɩ dɩ, ‘N Yɔmʋtieŋ, bɩa fʋ yaala n yi?’ Womi die ʋ balɩ a yɩ mɩŋ dɩ, ‘Hagɩ a ga Damasikusi, dɩɩ yi fʋ keŋ tʋgɩ mi ba nan dagɩ fʋ fʋ bala fʋ yi wudieke.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Die chaaŋkʋ die faasɩ nyɩgɩsɩ mɩŋ die maŋ yɩɩŋ. Die wɩa manɩŋ aŋaŋ vuodiekemba dɩ chʋnnana wa die dɩ datɩ n nuuŋ a yaa mɩŋ a ga Damasikusi ma.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Daa wʋnyɩ die benne mi ba wasa wa Ananiasi. Die ʋ yiwo vuodieke dɩ jɩanna Ŋmɩŋ aŋaŋ wusie ta dɩ Mosisi mɩraha ta Juu vuosisi mana die dɩ benne Damasikusi ma die faasɩ yɩa wa jɩlɩma.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Die ʋ keŋ a zie n jigiŋ ta baarɩ dɩ, ‘N zʋa Sɔɔli, yesime bɩbra.’ Lele womi die maŋ bɩagɩ yese.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Womi Ananiasi die dɩ balɩ a yɩ mɩŋ dɩ, ‘Ŋmɩŋ dieke tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba dɩ jɩanna wa vʋarɩna fʋ dɩ fʋ sɩmma wudieke ʋ yaalala dɩ fʋ yi. Ʋ vʋarɩ fʋ mɩŋ dɩ fʋ ye Masia wa ta bɩ wʋŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ lɔlɩŋ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Dɩ mʋ fʋ balɩ vuoŋ mana wudieke fʋ yene ta wʋŋ wa.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ta lele bɩa fʋ bɩ chɩɩsa? Hagɩ aŋ n sɩɩ fʋ Ŋmɩŋ nyaabʋ, aŋ Ŋmɩŋ vaa fʋ wʋbɩatɩ a chaa fʋ fʋ jʋʋsɩna wa wɩa.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Ta die maŋ yiŋŋi ga Jerusalemi a ga juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sʋŋ dɩ n jʋʋsɩ Ŋmɩŋ. Mi die maŋ daansɩ
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 a ye tɩ Yɔmʋtieŋ dɩ bala a yɩa mɩŋ dɩ, ‘Yi lagɩ lagɩ a nyɩŋ Jerusalemi ma, dama dɩɩ yi fʋ bala ba n wɩaha ba kaaŋ tuo dii.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Die maŋ yiŋŋi a balɩ dɩ, ‘N Yɔmʋtieŋ ba wɔŋ sɩba dɩ die n ŋaaŋ gara Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juone me a yige ta nɩga vuodiekemba dɩ tuone fʋ a dii wo.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ta saŋŋa dieke die ba kʋna fʋ daansɩatieŋ Sitiiveni wa die n gbaŋ bie mi ta saagɩ dɩ ba kʋʋ wa, ta die zie a gbarɩ kʋkʋʋrɩba nyinyeeke.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ama die tɩ Yɔmʋtieŋ die dɩ balɩ a yɩ mɩŋ dɩ n gamma, ta yɩ mɩŋ nʋaŋ dɩ ʋ nan yaa mɩŋ a ga saasaa vuodiekemba dɩ kana ka yi Juu vuosisi jigiŋ.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Die kpɩkpaakʋ die dɩ wʋmma Pɔɔli a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ bala naa a kpatɩ wa. Womi die ba piili a nata dɩ, “Nɩ kʋʋ daa wa gie ʋ ka mʋ dɩ ʋ bemme ʋ mɩsɩ ma.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Die ba keese ta naga ba garɩtɩ viise ŋmɩŋsikpeŋ ta yɔɔra tantɩ a taana ŋmɩŋsikpeŋ.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Die Romani sojasisi jakʋʋrɩ die dɩ yɩ nʋaŋ dɩ ba nagɩ Pɔɔli a juu juoku me ta tɩbɩ wa aŋaŋ kpaasɩŋ. Amʋ ʋ nan balɩ wudieke ʋ yine wo ta Juu vuosi gie dɩ nata aŋaŋ wa.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Die ba bɔbɩ wa a dʋaŋ dɩ ba tɩbɩ wa wa die ʋ pɩasɩ sojasisi nyɩŋkʋraha wʋnyɩ dɩ zene mi dɩ, “Mɩra yɩ sieŋ mɩŋ dɩ nɩ tɩbɩ vuodieke Romani naaŋ wa dɩ yɩna wa sieŋ ta ye ka dii ʋ sarɩya?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Die sojasisi jakʋʋrɩ dɩ wʋnna naa wa die ʋ ga ba nɩŋŋandɩɩsɩrʋ jigiŋ a baarɩ dɩ, “Bɩa fʋ yie? Daa wa gie yiwo vuodieke ta Romani naaŋ wa dɩ yɩna wa sieŋ.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Sojasisi nyɩŋkʋra nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa die dɩ ga Pɔɔli jigiŋ a pɩasɩ wa dɩ, “Balɩ mɩŋ, yiwo vuodieke ta Romani naaŋ wa dɩ yɩna sieŋ?” Pɔɔli die dɩ yiŋŋi a baarɩ dɩ, “Wa.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Sojasisi nyɩŋkʋra nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa dɩ baarɩ dɩ, “Manɩŋ n tʋŋ wo ligire pam ta wa bɩrɩŋ vuodieke Romani naaŋ dɩ yɩna sieŋ.” Ama Pɔɔli die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Manɩŋ nɩnɩŋ ba wɔŋ mɩɩrɩ mɩŋ mɩŋ aŋaŋ kanɩŋ sieku.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Die dembiŋ diekemba dɩ mɩnana dɩ ba tɩbɩ wa ta pɩasɩ wa wʋpɩasɩka ha die dɩ yiŋŋi kʋaŋ lagɩ lagɩ. Ta die ŋmaamɩŋ die yigi sojasisi nyɩŋkʋraha nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa gbaŋ die ʋ mɩŋŋɩna dɩ ʋ vaa ba bɔbɩ wa vuodieke Romani naaŋ wa dɩ yɩna wa sieŋ aŋaŋ chɔrɩmaha wɩa.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Die ka tʋnvʋʋsa die sojasisi nyɩŋkʋraha nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa dɩ yaala ʋ mɩŋŋɩ wudieke wɩa Juu vuosisi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba die dɩ bala dɩ Pɔɔli yi chʋʋsɩ mɩŋ. Die wɩa die ʋ vaa ba vʋarɩ chɔrɩmaha Pɔɔli ma ta die yɩ nʋaŋ dɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha lagɩŋ. Womi die ʋ yaa Pɔɔli a keŋ juu ta vaa ʋ zie ba nɩŋŋa.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.