Atos 22

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 “N chʋamba aŋaŋ n zʋalɩŋ nɩ wʋmma wudieke n bala n balɩ a yɩ nɩ wa.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Die ba wʋnna ʋ bala Juu vuosi jabalɩkɩŋ a yɩa ba wa, die ba tarɩ sɔmm. Womi Pɔɔli dɩ baarɩ dɩ,
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “N yiwo Juu vuoŋ, ta ba mɩɩrɩ mɩŋ Tasusi tɩŋ dieke dɩ benne Silisia tɩŋgbaŋ ma, ama ta ba wubi mɩŋ Jerusalemi ka gie mi. N dɩdagɩrʋ die yiwo Gamaliali ta die ʋ mɩŋŋɩ a dagɩ mɩŋ tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba mɩraha. Ta die maŋ paalɩ dɩa Ŋmɩŋ aŋaŋ nɩŋŋmɩna sɩba nɩ mana dɩ dɩna die wo jinne.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Ta die mugise vuodieke mana die dɩ dɩna tɩ Yɔmʋtieŋ sieku ta kʋʋ bataŋ gbaŋ. Ta die yigi ba dembisi bataŋ aŋaŋ hɔgʋba bataŋ a ligi be dansarɩka sʋŋ.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha nan dii siara dɩ dɩ yiwo wusie. Die ba ŋaaŋ yɩ mɩŋ gbaŋtɩ gbaŋ dɩ n yaa ga Juu vuosi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba die dɩ benne Damasikusi ma wa jigiŋ, amʋ n nan bɩagɩ yigi vuodiekemba dɩ dɩna tɩ Yɔmʋtieŋ sieku mi a yaa ba a yiŋŋi keŋ Jerusalemi aŋ ba datɩ ba tɩbɩŋ.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 “Die daaŋ kaanɩ yaa gamma agbaa saŋŋa die maŋ ga gbige Damasikusi, womi die chaankpeŋkpɩɩŋ die dɩ nyɩgɩsɩ bʋnyɩ a chaaŋ giliŋ mɩŋ.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Die maŋ nan tɩŋgbaŋ ta die wʋŋ lɔlɩŋ dɩ balala a yɩa mɩŋ dɩ, ‘Sɔɔli, Sɔɔli bɩa wɩa fʋ mugise mɩŋ?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Die maŋ yiŋŋi a balɩ dɩ, ‘Mɩnɩa yine fʋ n Yɔmʋtieŋ?’ Ta die ʋ yiŋŋi a balɩ mɩŋ dɩ, ‘Manɩŋ n yiwo Yisa, Nazeriti vuoke, manɩŋ n yine vuodieke fʋ mugisinene wo.’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Die vuodiekemba die dɩ beelinene mɩŋ die ye chaaŋkʋ ama die ba ka wʋŋ lɔlɩkʋ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Die maŋ pɩasɩ dɩ, ‘N Yɔmʋtieŋ, bɩa fʋ yaala n yi?’ Womi die ʋ balɩ a yɩ mɩŋ dɩ, ‘Hagɩ a ga Damasikusi, dɩɩ yi fʋ keŋ tʋgɩ mi ba nan dagɩ fʋ fʋ bala fʋ yi wudieke.’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Die chaaŋkʋ die faasɩ nyɩgɩsɩ mɩŋ die maŋ yɩɩŋ. Die wɩa manɩŋ aŋaŋ vuodiekemba dɩ chʋnnana wa die dɩ datɩ n nuuŋ a yaa mɩŋ a ga Damasikusi ma.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Daa wʋnyɩ die benne mi ba wasa wa Ananiasi. Die ʋ yiwo vuodieke dɩ jɩanna Ŋmɩŋ aŋaŋ wusie ta dɩ Mosisi mɩraha ta Juu vuosisi mana die dɩ benne Damasikusi ma die faasɩ yɩa wa jɩlɩma.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Die ʋ keŋ a zie n jigiŋ ta baarɩ dɩ, ‘N zʋa Sɔɔli, yesime bɩbra.’ Lele womi die maŋ bɩagɩ yese.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Womi Ananiasi die dɩ balɩ a yɩ mɩŋ dɩ, ‘Ŋmɩŋ dieke tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba dɩ jɩanna wa vʋarɩna fʋ dɩ fʋ sɩmma wudieke ʋ yaalala dɩ fʋ yi. Ʋ vʋarɩ fʋ mɩŋ dɩ fʋ ye Masia wa ta bɩ wʋŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ lɔlɩŋ.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Dɩ mʋ fʋ balɩ vuoŋ mana wudieke fʋ yene ta wʋŋ wa.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Ta lele bɩa fʋ bɩ chɩɩsa? Hagɩ aŋ n sɩɩ fʋ Ŋmɩŋ nyaabʋ, aŋ Ŋmɩŋ vaa fʋ wʋbɩatɩ a chaa fʋ fʋ jʋʋsɩna wa wɩa.’
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 “Ta die maŋ yiŋŋi ga Jerusalemi a ga juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ sʋŋ dɩ n jʋʋsɩ Ŋmɩŋ. Mi die maŋ daansɩ
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 a ye tɩ Yɔmʋtieŋ dɩ bala a yɩa mɩŋ dɩ, ‘Yi lagɩ lagɩ a nyɩŋ Jerusalemi ma, dama dɩɩ yi fʋ bala ba n wɩaha ba kaaŋ tuo dii.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Die maŋ yiŋŋi a balɩ dɩ, ‘N Yɔmʋtieŋ ba wɔŋ sɩba dɩ die n ŋaaŋ gara Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juone me a yige ta nɩga vuodiekemba dɩ tuone fʋ a dii wo.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Ta saŋŋa dieke die ba kʋna fʋ daansɩatieŋ Sitiiveni wa die n gbaŋ bie mi ta saagɩ dɩ ba kʋʋ wa, ta die zie a gbarɩ kʋkʋʋrɩba nyinyeeke.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Ama die tɩ Yɔmʋtieŋ die dɩ balɩ a yɩ mɩŋ dɩ n gamma, ta yɩ mɩŋ nʋaŋ dɩ ʋ nan yaa mɩŋ a ga saasaa vuodiekemba dɩ kana ka yi Juu vuosisi jigiŋ.”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Die kpɩkpaakʋ die dɩ wʋmma Pɔɔli a ga tʋgɩ saŋŋa dieke ʋ bala naa a kpatɩ wa. Womi die ba piili a nata dɩ, “Nɩ kʋʋ daa wa gie ʋ ka mʋ dɩ ʋ bemme ʋ mɩsɩ ma.”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Die ba keese ta naga ba garɩtɩ viise ŋmɩŋsikpeŋ ta yɔɔra tantɩ a taana ŋmɩŋsikpeŋ.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Die Romani sojasisi jakʋʋrɩ die dɩ yɩ nʋaŋ dɩ ba nagɩ Pɔɔli a juu juoku me ta tɩbɩ wa aŋaŋ kpaasɩŋ. Amʋ ʋ nan balɩ wudieke ʋ yine wo ta Juu vuosi gie dɩ nata aŋaŋ wa.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Die ba bɔbɩ wa a dʋaŋ dɩ ba tɩbɩ wa wa die ʋ pɩasɩ sojasisi nyɩŋkʋraha wʋnyɩ dɩ zene mi dɩ, “Mɩra yɩ sieŋ mɩŋ dɩ nɩ tɩbɩ vuodieke Romani naaŋ wa dɩ yɩna wa sieŋ ta ye ka dii ʋ sarɩya?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Die sojasisi jakʋʋrɩ dɩ wʋnna naa wa die ʋ ga ba nɩŋŋandɩɩsɩrʋ jigiŋ a baarɩ dɩ, “Bɩa fʋ yie? Daa wa gie yiwo vuodieke ta Romani naaŋ wa dɩ yɩna wa sieŋ.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Sojasisi nyɩŋkʋra nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa die dɩ ga Pɔɔli jigiŋ a pɩasɩ wa dɩ, “Balɩ mɩŋ, yiwo vuodieke ta Romani naaŋ wa dɩ yɩna sieŋ?” Pɔɔli die dɩ yiŋŋi a baarɩ dɩ, “Wa.”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Sojasisi nyɩŋkʋra nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa dɩ baarɩ dɩ, “Manɩŋ n tʋŋ wo ligire pam ta wa bɩrɩŋ vuodieke Romani naaŋ dɩ yɩna sieŋ.” Ama Pɔɔli die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Manɩŋ nɩnɩŋ ba wɔŋ mɩɩrɩ mɩŋ mɩŋ aŋaŋ kanɩŋ sieku.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Die dembiŋ diekemba dɩ mɩnana dɩ ba tɩbɩ wa ta pɩasɩ wa wʋpɩasɩka ha die dɩ yiŋŋi kʋaŋ lagɩ lagɩ. Ta die ŋmaamɩŋ die yigi sojasisi nyɩŋkʋraha nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa gbaŋ die ʋ mɩŋŋɩna dɩ ʋ vaa ba bɔbɩ wa vuodieke Romani naaŋ wa dɩ yɩna wa sieŋ aŋaŋ chɔrɩmaha wɩa.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Die ka tʋnvʋʋsa die sojasisi nyɩŋkʋraha nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa dɩ yaala ʋ mɩŋŋɩ wudieke wɩa Juu vuosisi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba die dɩ bala dɩ Pɔɔli yi chʋʋsɩ mɩŋ. Die wɩa die ʋ vaa ba vʋarɩ chɔrɩmaha Pɔɔli ma ta die yɩ nʋaŋ dɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha lagɩŋ. Womi die ʋ yaa Pɔɔli a keŋ juu ta vaa ʋ zie ba nɩŋŋa.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.