Tiago 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Bathudud sagw, husur mǝttokad nadǝlomian len aMasta sidato, aYesu Kristo, Nasub̃ toyalyal, naṽide samit gail tep̃itoṽ van hǝn nǝvanuan p̃isi, ideh satile.
1 Meus irmãos, vocês que creem no nosso glorioso Senhor Jesus Cristo, nunca tratem as pessoas de modo diferente por causa da aparência delas.
2 Nǝboŋ mǝttokad nab̃onb̃onan, avan ideh tosun nahurabat bilbil, totav nariŋ nagol gail len navǝlan b̃egǝmai, ale togon tovi mǝsal tosun nahurabat tomatu tia, b̃egǝmai, mitimab hǝn gǝlaru?
2 Por exemplo, entra na reunião de vocês um homem com anéis de ouro e bem-vestido, e entra também outro, pobre e vestindo roupas velhas.
3 Mǝtb̃ekǝta tǝban gai tosun nahurabat bilbil, mǝtb̃ikel maii ke, “Naut tovoi egai, gebǝtah gegai,” avil mǝtb̃ikel mai namǝsal ke, “Geil ei o gebǝtah len tan bathuriegw.”
3 Digamos que vocês tratam melhor o que está bem-vestido e dizem: “Este é o melhor lugar; sente-se aqui”, mas dizem ao pobre: “Fique de pé” ou “Sente-se aí no chão, perto dos meus pés.”
4 Mǝtb̃igol b̃imaienan, mǝtopǝpehw husur natilean mǝttogole len gamit gabag. Na-nǝnoṽ-hǝni-an samito isa husur nǝnauan hǝn nǝsaan mǝttokade.
4 Nesse caso vocês estão fazendo diferença entre vocês mesmos e estão se baseando em maus motivos para julgar o valor dos outros.
5 Bathudud notolǝmas bun gamit p̃isi, sǝsǝloŋ! AGot ilekis hǝn alat lotovi mǝsal len nabunusian sinavile a pan, hǝn lǝb̃epul hǝn nadǝlomian, ale hǝn lǝb̃ikad natohan pipihabǝlan balai, hum tokel gati ke alat lotolǝmas buni likade.
5 Escutem, meus queridos irmãos! Deus escolheu os pobres deste mundo para serem ricos na fé e para possuírem o Reino que ele prometeu aos que o amam.
6 Wake gamito, mǝtomǝdas namǝsal gail, riŋ galit a pan. Imabe? Ase lomǝdas gamito, liv gargar gamito vi lan nakotan? Evi alat lotokad natite boh!
6 No entanto, vocês desprezam os pobres. Por acaso, não são os ricos que exploram vocês e os arrastam para serem julgados nos tribunais?
7 Galit lusor mǝdas nahǝsan aYesu Kristo tovoi, nahǝsan mǝttoṽati husur mǝttovi esan.
7 São eles que falam mal do bom nome que Deus deu a vocês.
8 Mǝtb̃igol nǝsa aKristo tovi kiŋ sidato tokel buni, mǝtugol ivoi. Ikel bun nalo natosian siGot tokele ke, “Gelǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gaiug sum̃an gotolǝmas bun gaiug gabag.”
8 Se vocês obedecerem à lei do Reino, estarão fazendo o que devem, pois nas Escrituras Sagradas está escrito: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
9 Avil mǝtb̃eputsan avan ideh mǝhat hum tovoi sǝhor nǝvanuan tile, mǝtugol nǝsaan. Ale evi nalo enan tosab̃ sǝhoti ke mǝttovi nǝvanuan na-b̃ur-kotov-nalo-an.
9 Mas, se vocês tratam as pessoas pela aparência, estão pecando, e a lei os condena como culpados.
10 Husur avan ideh togol natit p̃isi nalo kavkav tokele, be toteh len nakelean tosua ŋai, gai eb̃ur kotov nalo kavkav, ale inor hǝn b̃ipanis sile.
10 Porque quem quebra um só mandamento da lei é culpado de quebrar todos.
11 Bathut aGot toke, “Sagigol naitian tob̃ur kotov nǝlahan,” ikele am ke, “Sagigol avan ideh timat.” Asike gǝb̃igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan, be gǝb̃igol nǝvanuan b̃imat husur nalǝŋonian sam̃ ŋai, gaiug boh, gob̃ur kotov nalo.
11 Pois o mesmo que disse: “Não cometa adultério” também disse: “Não mate”. Mesmo que você não cometa adultério, será culpado de quebrar a lei se matar.
12 Len nǝsa gotokele, nǝsa gotogole, ginau gat nategai ke, aGot dereh tenǝnoṽ hǝn nǝmauran sam̃ mai nalo hǝn na-lǝmas-buni-an, nalo togol nǝsaan satǝgau gat nǝlom̃ am.
12 Falem e vivam como pessoas que serão julgadas pela lei que nos dá a liberdade.
13 Husur asike nǝlom̃ b̃itaŋis nǝvanuan gail, asike aGot ilolosa hǝn gaiug nǝboŋ b̃ekǝta bunus nǝsa gotogole. Be nǝlom̃ b̃itaŋis nǝvanuan gail, nǝlon aGot dereh titaŋis gaiug nǝboŋ b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan.
13 Quando Deus julgar, não terá misericórdia das pessoas que não tiveram misericórdia dos outros. Mas as pessoas que tiveram misericórdia dos outros não serão condenadas no Dia do Juízo Final.
14 Bathudud sagw, gǝb̃ikel ke gotokad nadǝlomian be gǝsagol natideh hǝn b̃eṽusani, nadǝlomian sam̃ evi tarhǝt sam̃ mabe? Nadǝlomian tomaienan edǝdas b̃ilav kuv gaiug dan nǝpanismen.
14 Meus irmãos, que adianta alguém dizer que tem fé se ela não vier acompanhada de ações? Será que essa fé pode salvá-lo?
15 Aṽam̃ o aṽavinem̃ len nadǝlomian b̃ipar hurabat o hanian akis,
15 Por exemplo, pode haver irmãos ou irmãs que precisam de roupa e que não têm nada para comer.
16 ale gamit ideh b̃ikel maii ke, “Ivoi, natǝm̃at tipat len nǝlom̃, gitoh tunǝtun ale hanukub,” be asike gǝb̃ilav nǝsa tom̃idol hǝni maii, govi tarhǝt san mabe?
16 Se vocês não lhes dão o que eles precisam para viver, não adianta nada dizer: “Que Deus os abençoe! Vistam agasalhos e comam bem.”
17 Len naṽide tomaienan, nadǝlomian b̃ipat sǝb̃on, asike b̃igol natideh, nadǝlomian enan imat, savi natideh.
17 Portanto, a fé é assim: se não vier acompanhada de ações, é coisa morta.
18 Avil avan ideh b̃ike, “Gaiug gukad nadǝlomian, ginau nugol natit tovoi gail.” Ale dereh nisor vari ke, “Gǝb̃eṽusan nadǝlomian sam̃ sǝkad nagolean ideh tovoi lan, ale ginau, len nǝsa tovoi notogole, dereh neṽusan nadǝlomian sagw.”
18 Mas alguém poderá dizer: “Você tem fé, e eu tenho ações.” E eu respondo: “Então me mostre como é possível ter fé sem que ela seja acompanhada de ações. Eu vou lhe mostrar a minha fé por meio das minhas ações.”
19 Gǝb̃edǝlomi ke aGot esua ŋai, ivoi! Be natǝmat gail am lodǝlom natenan, ale lomǝtahw, lupab lan.
19 Você crê que há somente um Deus? Ótimo! Os demônios também creem e tremem de medo.
20 Gumelmel! Gǝsalǝboi sǝhoti sal a? Nǝboŋ nagolean sǝtah mai nadǝlomian, nadǝlomian enan savi natideh.
20 Seu tolo! Vou provar-lhe que a fé sem ações não vale nada.
21 Atǝmadat ta sutuai, aApraham igol nǝsa hǝn aGot toriŋi ke tonor len nǝhon? AGot eriŋi ke aApraham inor len nǝhon nǝboŋ aApraham toviol hǝn aIsak, anatun, len nǝmel tutumavan.
21 Como é que o nosso antepassado Abraão foi aceito por Deus? Foi pelo que fez quando ofereceu o seu filho Isaque sobre o altar.
22 Imaiegai: Nadǝlomian san mai nǝsa togole aroum b̃onb̃on. Nǝsa togole evurvur nadǝlomian san.
22 Veja como a sua fé e as suas ações agiram juntas. Por meio das suas ações, a sua fé se tornou completa.
23 Ale natosian siGot isarpoh toke, “AApraham edǝlom nǝsa aGot tokele, ale aGot eriŋi ke aApraham inor len nǝhon husur nadǝlomian san,” ale aGot ekisi hǝn abubur san.
23 Assim aconteceu o que as Escrituras Sagradas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.” E Abraão foi chamado de “amigo de Deus”.
24 Imasil ke aGot eriŋi ke nǝvanuan inor len nǝhon husur nǝsa nǝvanuan togole, savi husur nadǝlomian nǝvanuan tokade lan ŋai.
24 Assim, vocês veem que a pessoa é aceita por Deus por meio das suas ações e não somente pela fé.
25 Imaienan am hǝn aRahap, napǝhaṽut ta Jeriko ta m̃o top̃ur hǝn niben. AGot eriŋi ke inor len nǝhon husur nǝsa alitenan togole nǝboŋ tosusuan ahai pispisul gail ale tosǝvat galit vi lan nap̃isal tile sua.
25 Foi o que aconteceu com a prostituta Raabe, quando hospedou os espiões israelitas e os ajudou a sair da cidade por outro caminho. Deus a aceitou pelo que ela fez.
26 Nǝboŋ nanunun tob̃uer len nǝvanuan, niben imat. Len naṽide tomaienan, nǝboŋ nagolean sǝtah mai nadǝlomian, nadǝlomian enan imat.
26 Portanto, assim como o corpo sem o espírito está morto, assim também a fé sem ações está morta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.