Tiago 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Bathudud sagw, husur mǝttokad nadǝlomian len aMasta sidato, aYesu Kristo, Nasub̃ toyalyal, naṽide samit gail tep̃itoṽ van hǝn nǝvanuan p̃isi, ideh satile.
1 Meus irmãos, não tenhais a fé de nosso Senhor Jesus Cristo, o Senhor da glória, com acepção de pessoas.
2 Nǝboŋ mǝttokad nab̃onb̃onan, avan ideh tosun nahurabat bilbil, totav nariŋ nagol gail len navǝlan b̃egǝmai, ale togon tovi mǝsal tosun nahurabat tomatu tia, b̃egǝmai, mitimab hǝn gǝlaru?
2 Porque se vier à vossa assembleia um homem com um anel de ouro, em bons trajes, e entrar também um homem pobre com vestes imundas,
3 Mǝtb̃ekǝta tǝban gai tosun nahurabat bilbil, mǝtb̃ikel maii ke, “Naut tovoi egai, gebǝtah gegai,” avil mǝtb̃ikel mai namǝsal ke, “Geil ei o gebǝtah len tan bathuriegw.”
3 e mostrardes respeito ao que veste bons trajes, e lhe disserdes: Assenta-te tu aqui em um bom lugar; e disserdes ao pobre: Fica tu em pé, ou assenta-te abaixo do meu estrado.
4 Mǝtb̃igol b̃imaienan, mǝtopǝpehw husur natilean mǝttogole len gamit gabag. Na-nǝnoṽ-hǝni-an samito isa husur nǝnauan hǝn nǝsaan mǝttokade.
4 Não estais sendo parciais entre vós mesmos, e não vos tornastes juízes de maus pensamentos?
5 Bathudud notolǝmas bun gamit p̃isi, sǝsǝloŋ! AGot ilekis hǝn alat lotovi mǝsal len nabunusian sinavile a pan, hǝn lǝb̃epul hǝn nadǝlomian, ale hǝn lǝb̃ikad natohan pipihabǝlan balai, hum tokel gati ke alat lotolǝmas buni likade.
5 Ouvi, meus amados irmãos: Porventura não escolheu Deus aos pobres deste mundo para serem ricos na fé, e herdeiros do reino que prometeu àqueles que o amam?
6 Wake gamito, mǝtomǝdas namǝsal gail, riŋ galit a pan. Imabe? Ase lomǝdas gamito, liv gargar gamito vi lan nakotan? Evi alat lotokad natite boh!
6 Mas vós desprezastes o pobre. Não vos oprimem os homens ricos, e não vos levam aos bancos dos réus?
7 Galit lusor mǝdas nahǝsan aYesu Kristo tovoi, nahǝsan mǝttoṽati husur mǝttovi esan.
7 Porventura não blasfemam eles o nome digno pelo qual fostes chamados?
8 Mǝtb̃igol nǝsa aKristo tovi kiŋ sidato tokel buni, mǝtugol ivoi. Ikel bun nalo natosian siGot tokele ke, “Gelǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gaiug sum̃an gotolǝmas bun gaiug gabag.”
8 Se cumprirdes a lei real, conforme a escritura: Amarás a teu próximo como a ti mesmo, fazeis bem.
9 Avil mǝtb̃eputsan avan ideh mǝhat hum tovoi sǝhor nǝvanuan tile, mǝtugol nǝsaan. Ale evi nalo enan tosab̃ sǝhoti ke mǝttovi nǝvanuan na-b̃ur-kotov-nalo-an.
9 Mas, se fazeis acepção de pessoas, cometeis pecado, e sois condenados pela lei como transgressores.
10 Husur avan ideh togol natit p̃isi nalo kavkav tokele, be toteh len nakelean tosua ŋai, gai eb̃ur kotov nalo kavkav, ale inor hǝn b̃ipanis sile.
10 Porque qualquer que guardar toda a lei, e errar em um só ponto, tornou-se culpado de todos.
11 Bathut aGot toke, “Sagigol naitian tob̃ur kotov nǝlahan,” ikele am ke, “Sagigol avan ideh timat.” Asike gǝb̃igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan, be gǝb̃igol nǝvanuan b̃imat husur nalǝŋonian sam̃ ŋai, gaiug boh, gob̃ur kotov nalo.
11 Porque aquele que disse: Não cometerás adultério, também disse: Não assassinarás. Ora, se tu pois não cometeres adultério, mas matares, és transgressor da lei.
12 Len nǝsa gotokele, nǝsa gotogole, ginau gat nategai ke, aGot dereh tenǝnoṽ hǝn nǝmauran sam̃ mai nalo hǝn na-lǝmas-buni-an, nalo togol nǝsaan satǝgau gat nǝlom̃ am.
12 Assim falai, e assim procedei, como os que hão de ser julgados pela lei da liberdade.
13 Husur asike nǝlom̃ b̃itaŋis nǝvanuan gail, asike aGot ilolosa hǝn gaiug nǝboŋ b̃ekǝta bunus nǝsa gotogole. Be nǝlom̃ b̃itaŋis nǝvanuan gail, nǝlon aGot dereh titaŋis gaiug nǝboŋ b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan.
13 Porque receberá o juízo sem misericórdia, aquele que não mostrou misericórdia; e a misericórdia triunfa sobre o juízo.
14 Bathudud sagw, gǝb̃ikel ke gotokad nadǝlomian be gǝsagol natideh hǝn b̃eṽusani, nadǝlomian sam̃ evi tarhǝt sam̃ mabe? Nadǝlomian tomaienan edǝdas b̃ilav kuv gaiug dan nǝpanismen.
14 Pois qual é o proveito, meus irmãos, se um homem disser que tem fé, e não tiver as obras? Poderá a fé salvá-lo?
15 Aṽam̃ o aṽavinem̃ len nadǝlomian b̃ipar hurabat o hanian akis,
15 Se uma irmã ou um irmão estiverem nus, carentes do alimento diário,
16 ale gamit ideh b̃ikel maii ke, “Ivoi, natǝm̃at tipat len nǝlom̃, gitoh tunǝtun ale hanukub,” be asike gǝb̃ilav nǝsa tom̃idol hǝni maii, govi tarhǝt san mabe?
16 e algum de vós lhe disser: Ide em paz, aquentai-vos, e fartai-vos; e não lhes derdes as coisas necessárias para o corpo, qual será o proveito?
17 Len naṽide tomaienan, nadǝlomian b̃ipat sǝb̃on, asike b̃igol natideh, nadǝlomian enan imat, savi natideh.
17 Assim é a fé, se não tiver as obras, é morta em si mesma.
18 Avil avan ideh b̃ike, “Gaiug gukad nadǝlomian, ginau nugol natit tovoi gail.” Ale dereh nisor vari ke, “Gǝb̃eṽusan nadǝlomian sam̃ sǝkad nagolean ideh tovoi lan, ale ginau, len nǝsa tovoi notogole, dereh neṽusan nadǝlomian sagw.”
18 Porquanto o homem pode dizer: Tu tens a fé, e eu tenho as obras; mostra-me a tua fé sem as tuas obras, e eu te mostrarei a minha fé pelas minhas obras.
19 Gǝb̃edǝlomi ke aGot esua ŋai, ivoi! Be natǝmat gail am lodǝlom natenan, ale lomǝtahw, lupab lan.
19 Tu crês que há um só Deus; fazes bem; os demônios também creem, e tremem.
20 Gumelmel! Gǝsalǝboi sǝhoti sal a? Nǝboŋ nagolean sǝtah mai nadǝlomian, nadǝlomian enan savi natideh.
20 Porém, ó homem vão, queres tu saber que a fé sem as obras está morta?
21 Atǝmadat ta sutuai, aApraham igol nǝsa hǝn aGot toriŋi ke tonor len nǝhon? AGot eriŋi ke aApraham inor len nǝhon nǝboŋ aApraham toviol hǝn aIsak, anatun, len nǝmel tutumavan.
21 Porventura não foi Abraão, nosso pai, justificado pelas obras, quando ofereceu Isaque, o seu filho, sobre o altar?
22 Imaiegai: Nadǝlomian san mai nǝsa togole aroum b̃onb̃on. Nǝsa togole evurvur nadǝlomian san.
22 Vede que a fé operou com as suas obras, e que pelas suas obras a fé foi aperfeiçoada?
23 Ale natosian siGot isarpoh toke, “AApraham edǝlom nǝsa aGot tokele, ale aGot eriŋi ke aApraham inor len nǝhon husur nadǝlomian san,” ale aGot ekisi hǝn abubur san.
23 E a escritura cumpriu-se, a qual diz: E Abraão creu em Deus, e foi-lhe isso imputado como justiça, e ele foi chamado o Amigo de Deus.
24 Imasil ke aGot eriŋi ke nǝvanuan inor len nǝhon husur nǝsa nǝvanuan togole, savi husur nadǝlomian nǝvanuan tokade lan ŋai.
24 Vede então como que, pelas obras, o homem é justificado, e não pela fé somente.
25 Imaienan am hǝn aRahap, napǝhaṽut ta Jeriko ta m̃o top̃ur hǝn niben. AGot eriŋi ke inor len nǝhon husur nǝsa alitenan togole nǝboŋ tosusuan ahai pispisul gail ale tosǝvat galit vi lan nap̃isal tile sua.
25 E de igual modo, não foi também Raabe, a prostituta, justificada pelas obras, quando recebeu os mensageiros, e os enviou por outro caminho?
26 Nǝboŋ nanunun tob̃uer len nǝvanuan, niben imat. Len naṽide tomaienan, nǝboŋ nagolean sǝtah mai nadǝlomian, nadǝlomian enan imat.
26 Porque assim como o corpo sem o espírito está morto, assim também a fé sem obras é morta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.