Romanos 8

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Imagenan beti, gagai sǝkad nǝpanismen ideh m̃os alat lotovi seKristo, aYesu.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Bathut nǝdaŋan seNunun Nǝmauran len aKristo aYesu igol gumakuv dan nǝdaŋan hǝn nǝsaan mai nǝmatan.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Nalo edǝdas b̃ilav kuv gidato dan nǝsaan, husur len nǝdaŋan sidat sǝb̃odato, datsalǝboi datb̃igol husur nalo. Avil nǝsa nalo todǝdasi, aGot igole. AGot esǝvat aNatun ulum̃an matmat san hǝn b̃egǝm vi vanuan. Ikad niben mai nab̃oruan sum̃an gidat dattovi vanuan nǝsaan gail. Ale aGot eriŋ nǝpanismen sadit lan, hum tovi naviolan hǝn natutumavan m̃os nǝsaan sadit gail. Igol nǝdaŋan hǝn nǝsaan inoŋ.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 AGot igol imaienan, hǝn natit gail na-tos-gati-an hǝn nalo tokel ke lotonor lǝb̃isarpoh len gidato m̃au, hǝn datb̃elǝboi datb̃igol p̃is naṽide tonor nalo tokele. Gidat datsahusur nalǝŋonian sidat gail lotosa am, gagai datohusur nalǝŋonian seNunun aGot.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Alat lotogol husur nab̃oruan nǝsaan salito, lunau tabtab hǝn nǝsa nab̃oruan nǝsaan tolǝŋoni. Avil alat lotogol husur aNunun aGot, lunau tabtab hǝn nǝsa aNunun aGot tolǝŋoni.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Husur nǝboŋ nab̃oruan nǝsaan towol hǝn nǝnauan, naṽite evi nǝmatan. Be nǝboŋ aNunun aGot towol hǝn nǝnauan, naṽite evi nǝmauran mai natǝm̃at.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Bathut nǝboŋ nab̃oruan nǝsaan towol hǝn nǝnauan, nǝnauan enan evi enemi siGot tabtab. Sagol husur nalo siGot boŋ ideh, savi enan ŋai, be edǝdas b̃igol husuri.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Husur enan, alat lotogol husur nab̃oruan nǝsaan salito lǝsalǝboi lǝb̃igol aGot b̃ehǝhaṽur.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Be gamito, mǝtsagol husur nab̃oruan nǝsaan, mǝtugol husur aNunun aGot husur aNunun aGot itoh tin len gamito. Be natsua, avan ideh asike b̃ikad aNunun aKristo lan, gai savi seKristo.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Be aKristo b̃itoh len gamito, naut kǝmas nibemito dereh limat sil nǝsaan, aNunun aGot evi nǝmauran veveu m̃os gamito husur nanoran, navoivoian mǝttokade mai aGot.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Ale aNunun aGot togol aYesu tole mǝhat dan nǝmatan b̃itoh len gamito, namilen ke, naut kǝmas nibemito dereh limat, len aNunun totoh len nǝlomito, atenan togol aKristo tole mǝhat dan nǝmatan dereh tilav nǝmauran mai nibemito.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Imagenan bathudud nadǝlomian, datimasgol nǝsa aGot tolǝŋoni. Sadatehusur nalǝŋonian hǝn nab̃oruan nǝsaan sidato.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Husur mǝtb̃ehusur nalǝŋonian hǝn nab̃oruan nǝsaan, dereh mitimat. Be len aNunun aGot mǝtb̃igol naṽide samit tosa gail lǝb̃imat ebun, dereh mitikad nǝmauran.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Bathut alat aNunun aGot towol hǝn galito, galit lovi natun aGot.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Husur aGot sǝlav aNunun mai gamito hǝn mǝtb̃evi slev hǝn namǝtahwan hǝn namǝtahwan b̃iwol hǝn gamit tǝtas am. Aoa! Ilavi hǝn mǝtb̃egǝm vi natun san gail. Ale gagai datukai van hǝni ke, “Appa, Tata.”
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Nab̃onan hǝn aNunun aGot mai nanunudato ikel koti ke dattovi natun aGot gail.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ale datb̃evi anatun san gail, ekitin ke dereh datikad naviolan aGot toutaut hǝni m̃os anatun gail sum̃an aKristo tokade. Imaienan, datb̃ihan katǝp̃ol mai aKristo len na-lǝŋon-isa-vǝsa-an san, dereh datikatǝp̃ol maii len nǝyalyalan san.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Len nabunusian sagw, datb̃enǝnoṽ hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an dattokade gagai mai namǝnas hǝn nǝyalyalan aGot b̃evǝhoti mai gidato balai, na-lǝŋon-isa-vǝsa-an savi natideh.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Len nasigariran, natit p̃isi aGot togole, nǝmav, nǝtan mai nǝtas mai natit p̃isi lotosuh lan, natgalen p̃isi losuh vir aGot b̃evǝhot anatun gail lǝb̃ip̃arp̃ar.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Husur natgalen losuh kǝmas, lǝsalekis hǝn lotomaienan be aGot igol lumaienan. Igole len nǝ-vatvat-viri-an
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 ke, gail p̃isi limakuv dan nǝbaŋisian hǝn nǝmatan mai nam̃oman mai nab̃oan, hǝn lǝb̃ikad nǝmakuvan toyalyal anatun aGot gail lotokade.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Husur datolǝboii ke natit p̃isi aGot togole lokilob vǝbar damǝŋai, lois b̃onb̃on len napǝŋasan, hum napǝhaṽut topasus.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Savi natenan ŋai, be gidat am datokilob naut kǝmas dattokad aNunun aGot hum naṽit nametǝkav hǝn natit p̃isi aGot b̃eviol hǝni mai gidat balai. Datosigarir, datutoh vir nǝboŋ aGot b̃igol datb̃evi anatun san gail, nǝboŋ b̃igol nibedat lǝb̃imakuv dan natit p̃isi tosa hǝn lǝb̃egǝm vi nibedat veveu vi sutuai.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Husur datukad nǝ-vatvat-viri-an enan nǝboŋ aGot tolav kuv gidat dan nǝsaan sidato. Be datb̃ikad nǝsa datb̃ivatvat viri, savi nǝ-vatvat-viri-an am. Husur ase len gidato ivatvat vir nǝsa tokade tia?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Be datb̃ivatvat vir nǝsa datsǝkade sal, len nǝ-daŋ-b̃uri-an datutoh mǝdau viri.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Len naṽide tomaienan, aNunun aGot evi tarhǝt sidato husur datsǝdaŋ. Husur datsalǝboi nǝsa tonor hǝn datb̃isor tuṽ m̃osi. Be len nakiloban nasoruan todǝdas b̃ikel namilen, aNunun aGot isor tuṽ sidato.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Ale aGot tokǝta kitev nǝsa topat len nǝlodato, gai elǝboi nǝnauan seNunun, bathut aNunun isor sinǝvanuan siGot gail mai aGot, tonor hǝn nalǝŋonian siGot.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Ale datolǝboii ke len natit p̃isi tovisi hǝn galito, aGot eum m̃os navoian silat gai tolǝmas bun galito, gai tokis galito tonor hǝn nǝ-nau-utaut-an san.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Husur sutuai tia aGot elǝboi alat lǝb̃evi esan gail. Len nǝnauan san eriŋi ke legǝm sum̃an aNatun, hǝn ke aYesu b̃evi hai a m̃o tokad aṽan mai aṽavinen tosob̃ur.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Ale alat aGot toriŋi ke legǝm sum̃an aNatun, ekis galito. Ale alat gai tokis galito, eriŋi ke lunor len nǝhon. Ale alat gai toriŋi ke lotonor len nǝhon, eputsan galito hǝn lǝb̃iyalyal maii.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Natgalenan lǝb̃imaienan, datekǝmabe am? AGot b̃itah mai gidato, b̃evi sidato, avan ideh salǝboi b̃ewin sǝhor gidato!
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 AGot salekol gol aNatun. Aoa, eviol hǝni hǝn b̃imat m̃os gadit p̃isi. Imagenan, husur toviol hǝn aNatun mai gidato tia, dereh teviol kǝmas hǝn natit p̃isi am mai gidato.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Len nakotan siGot ase elǝboi b̃eil hirhir ke alat aGot tolekis hǝn galito, lotogol tosa? Husur evi aGot toriŋi ke lotonor len nǝhon!
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Ase elǝboi b̃ikel ke limaspanis? Husur evi aKristo aYesu tosor mai aGot m̃os gidato. Evi aKristo tomat m̃os gidato, evi aKristo aGot togol tole mǝhat dan nǝmatan ale evi aKristo tobǝtah len nǝtarhǝt nǝmatu siGot.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Imagenan, ase elǝboi b̃epǝpehun gidato dan na-lǝmas-buni-an seKristo enan? Naut kǝmas avan ideh b̃igol nasǝnahan len gidato, naut kǝmas nǝmauran sidat b̃idaŋ, naut kǝmas nǝvanuan gail lǝb̃emǝdas tabtab hǝn gidato, naut kǝmas nǝhanian b̃eb̃uer, naut kǝmas datb̃imalmal, naut kǝmas nǝmauran sidat pǝpadaŋ hǝn b̃ipat len nǝmatan, naut kǝmas nab̃u nǝb̃alan b̃igol datb̃imat, sǝkad natideh tolǝboi b̃epǝpehun gidato dan na-lǝmas-buni-an seKristo!
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Hum nǝb̃e sua len natosian siGot tokele ke,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Be naut kǝmas nǝsa tovisi hǝn gidato maienan, len aKristo tolǝmas bun gidato, datowin sǝhor natgalen p̃isi.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Husur nolǝboi sǝhoti ke, sǝkad natideh tolǝboi b̃epǝpehun gidato dan na-lǝmas-buni-an siGot. Nǝmatan mai nǝmauran arodǝdasi, aŋel mai natǝmat arodǝdasi, nǝboŋ ta damǝŋai mai nǝboŋ b̃egǝmai arodǝdasi, nǝdaŋan ideh edǝdasi,
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 nǝ-sahsah-vi-mǝhat-an mai nǝ-sareh-vi-pan-an arodǝdasi. Sǝkad natideh len natit p̃isi tosuh tolǝboi b̃epǝpehun gidato dan na-lǝmas-buni-an siGot topat len aKristo aYesu, aMasta sidato.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.