Mateus 8
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 Nǝboŋ aYesu tomariŋ vi pan dan naṽehuh, nab̃iltiluṽoh gail lohusuri.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Beti naulum̃an tokad naleprosi egǝm pǝpadaŋ hǝni, iteh bathurien, ike, “Nasub̃, gǝb̃elǝŋoni, golǝboi gǝb̃igol nǝb̃imaur, nǝb̃iveveu.”
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Ale aYesu isar hǝn navǝlan, ibari, ike, “Nolǝŋoni. Gimaur, giveveu!” Vǝha-sua ŋai, naleprosi san emǝkaskas, gai iveveu.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Beti aYesu ikel maii ke, “Sagikele mai avan ideh, be gia ṽusan nibem̃ hǝn ahai tutumav, ale getutumav hǝn naviolan aMoses tokel todaŋ hǝni hǝn b̃eṽusan sǝhot galito ke gotomaur.”
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Nǝboŋ aYesu tobar naut a Kapernaum, nasenturion, nasoltia sua tovi auleRom egǝm hǝni, eŋiri ke,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 “Nasub̃, naslev sagw, a-vi-tarhǝte-an sagw ipat len nǝmel a im, nahudhuben imat ale elǝŋon isa vǝsa.”
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 AYesu ikel maii ke, “Ale nia gol timaur beti.”
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Be nasenturion ike, “Nasub̃, nǝsanor kasi hǝn gǝb̃egǝm vi lohoim sagw. Be gǝb̃ikele ŋai, naslev sagw dereh timaur.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Husur ginau am nutoh pipihabǝlan nakomada gail, ale nasoltia gail lutoh pipihabǝlagw. Nukel mai tosua ke, ‘Givan!’ ale ivan, nukel mai sual am ke, ‘Gǝmai!’ ale egǝmai, ale nukel mai naslev sagw ke, ‘Gol nategai!’ ale igole.”
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝni tonoŋ ip̃aŋ ale ikel mai alat lotohusuri ke, “Nukel nakitinan mai gamit ke, len alat a Israel nǝsǝsab̃ avan ideh tokad nadǝlomian tosum̃an nab̃iltidǝlomian sitegai.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Nukel mai gamit ke, isob̃ur lǝsavi Ju dereh legǝm len nais mai nawes, hǝn lǝb̃ihan len nab̃iltihanan mai aApraham mai aIsak mai aJakop len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Avil anatun gail sinatohan pipihabǝlan aGot, aGot dereh tibar hǝn galit vi tut vi lan nǝmargobut. Len naut enan dereh litaŋ, lides batriṽoriṽ.”
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Beti aYesu ikel mai nasenturion ke, “Givan. Bathut ke gotodǝlomi ke b̃imaienan, timaienan m̃os gaiug.” Ale len namityal enan ŋai naslev san imaur.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Nǝboŋ aYesu tovi lohoim sePita, eris anan asoan aPita topat len nǝmel, topud hǝn namǝsahan.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 AYesu ibar navǝlan ale namǝsahan ivan dani. Beti alitenan ile mǝhat, etub̃at lav nǝhanian maii.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Nǝboŋ nabǝŋ tois, nǝvanuan gail losǝhar nǝvanuan isob̃ur lotokad natǝmat gail van hǝni. Len nasoruan sua ŋai ehut nanunun tosa gail dan galito. Ale igol galit p̃isi lotomǝsah, lumaur.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Imagenan, nǝsa aGot tokele len nabuŋon ahai kelkel ur, aIsaiah, isarpoh toke: “Igol gidat datumaur dan nǝsa tomǝdas gidato, ilav kuv namǝsahan sidat vi tut.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Nǝboŋ aYesu toris nab̃iltiluṽoh lotoil dar visi, ikele hǝn ahai susur san gail ke liwol kotov nab̃iltiwai vi tarhǝte.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Beti ahai p̃usan hǝn nalo egǝm hǝni ike, “Hai p̃usan, dereh nehusur gaiug vi lan naut p̃isi gǝb̃evi lan!”
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 AYesu isor vari ke, “Nafoks gail lukad nab̃ur patǝpat halito len tan, nǝman namǝsav gail lukad nǝhai ŋodŋod, be aNatun Nǝvanuan sǝkad naut ideh hǝn b̃ipat turuŋ lan, hǝn b̃iŋavŋav.”
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Ahai susur san sual am ikel maii ke, “Nasub̃, gidam̃ hǝn ginau nia tavun atǝmagw bai, beti nehusur gaiug.”
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Ris aYesu toke, “Gehusur ginau! Riŋ alat lotomat litavun nǝvanuan salit gail lotomat.”
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Nǝboŋ aYesu tosah len nab̃ot, ahai susur san gail lohusuri ale lotub̃at wol kotov nab̃iltiwai.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Vǝha-sua ŋai nǝlan todaŋ igol nab̃iltiwai ekudkud masuṽ gol ke nǝwai topus pǝpadaŋ hǝn b̃ipah dǝlom nab̃ot. Avil aYesu ipatmari.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Ahai susur gail luvan hǝni, lovǝŋoni, luke, “Nasub̃, Sanamtimasig! Datomun!”
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Ris aYesu toke, “Mǝtomǝtahw mabe? Nadǝlomian samit em̃idol, ekǝkereh masuṽ!” Beti ile mǝhat, esivoh len nǝlan mai nab̃iltiwai, ale naut etǝm̃at tǝtas.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Ale ahai susur gail lumaŋmaŋ, luke, “Naulum̃an tomabe gagai? Nǝlan mai nab̃iltiwai am lugol nǝsa tokele!”
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Nǝboŋ aYesu tobar nǝtarhǝwai len naut a Katara, naulum̃an eru artokad natǝmat gail len gǝlaru, arogǝm len nab̃urhuvat nǝmatan gail, arobubur maii. Arugolgol nasǝnahan tosa gol ke avan ideh edǝdas b̃iyar tur len naut enan.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Arukai ke, “ANatun aGot, gaiug savi hǝn gǝb̃emǝdas ginamito. Gogǝm gegai a tahw hǝn nǝboŋ tonor hǝni hǝn namtb̃ipanis a?”
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 A tut hǝn galito ikad navǝshǝbuai lotosob̃ur lotohan.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Ale natǝmat gail loŋiri ke, “Gǝb̃ehut ginamito, sǝvat ginamit vi lan navǝshǝbuai.”
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Ale ikel mai galit ke, “Vi tut!” Ŋa luvan dan gǝlaru, lob̃is len nabuai gail. Ale navǝshǝbuai p̃isi lugam sarmar mariŋ vi lan nab̃iltiwai. Lumat p̃isi ei.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Alat lotokǝtkǝta tǝban nabuai gail lugam vi lan nab̃iltivile. Ale lukel ur natit p̃isi mai nǝsa tovisi hǝn alaruenan artokad natǝmat gail.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Beti nǝvanuan p̃isi len nab̃iltivile luvan hǝn lǝb̃ib̃onb̃on mai aYesu. Ale nǝboŋ lotorisi, loŋiri ke teriŋ naut salit gail.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.