Mateus 27
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Pelan han, dudulan som̃ilan, ab̃iltihai tutumav p̃isi mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, lub̃onb̃on tǝtas hǝn lǝb̃ihol kitev nap̃isal hǝn lǝb̃igol aYesu b̃imat.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Beti lubaŋis gati, losǝhari van, loriŋi len navǝlan aPilate tovi gavna ta Rom.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 AJutas, toriŋ aYesu len navǝlan aenemi san gail, nǝboŋ torisi ke nǝSanhitrin toriŋi ke aYesu b̃imat, aJutas ipair dan nǝsa togole. Ilav tǝlmam hǝn nakoin nasilva tovi 30 van hǝn ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Isor tǝvah mai galit ke, “Ginau nugol nǝsaan husur noriŋ ategaii len navǝlamito hǝn b̃imat naut kǝmas sagol kas natideh tosa.” Ris lotoke, “Natenan savi natideh len ginamito. Ipat len gaiug.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 AJutas ibar hǝn nakoin nasilva gail len naim siGot. Beti evivile, itahǝtah hǝn gai gabag hǝn b̃imat.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Ab̃iltihai tutumav gail lulav nakoin galenan luke, “Sanor len nalo hǝn datb̃eriŋ nǝvat egai hǝn b̃ib̃on mai nǝvat hǝn naim siGot bathut eb̃iŋb̃iŋal, eṽur nǝda hǝn nǝmatan sivan sua.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Imagenan, luhol b̃onb̃on. Nǝboŋ lotohol tonoŋ, loṽur nǝmarireu sivan sua togol natit hǝn nǝtan b̃ulau. Loṽur nǝtan enan hǝn b̃egǝm vi ut natǝtavunan simetb̃os gail.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Husur natenan, lokis nǝtan enan hǝn Marireu hǝn Nǝda van vǝbar nǝboŋ ta damǝŋai.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Beti nǝsa ahai kelkel ur, aJeremiah totosi, isarpoh. Ike, “Lulav nakoin nasilva tovi 30, nǝvat alat a Israel lotodam̃ hǝn lǝb̃eṽur atenan hǝni,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 ale loṽur nǝmarireu sivan sua togol natit hǝn nǝtan b̃ulau, hum Nasub̃ aGot tokele hǝn ginau.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Nǝboŋ lotosǝhar aYesu van hǝn nǝgavna ta Rom tonoŋ, eil len nǝhon. Ale agavna Pilate eusi ke, “Gaiug govi kiŋ seJu gail a?” AYesu isor vari ke, “Gaiug boh gukele.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Be nǝboŋ ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail lotoil hirhir lan, sor tasi, aYesu sakel natideh.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Beti aPilate eusi ke, “Gǝsasǝsǝloŋ hǝn natit tosob̃ur lotosor tas gaiug hǝni a?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Be aYesu sasor vari, sakel kas natuhsoruan ideh, gol nǝgavna ip̃aŋ habat lan.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Len Nǝhanan nǝPasova p̃isi, nǝgavna ikad naṽide sua. Idam̃ hǝn avan sua totoh len naim bǝbaŋis b̃evivile husur nalǝŋonian sinaluṽoh.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Len nǝboŋ enan, len naim bǝbaŋis, ikad naulum̃an sua nǝvanuan p̃isi lotolǝboii, nahǝsan aYesu Parappas.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Nǝboŋ naluṽoh lotob̃onb̃on sal, aPilate eus galit ke, “Mǝtolǝŋon ke nigol ase tevivile? AYesu Parappas o aYesu lotokisi hǝn aKristo?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 (APilate elǝboi buni ke naJu gail loriŋ aYesu len navǝlan husur lototab̃ulol bulosi.)
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Len namityal enan, aPilate ebǝtah len nǝhai bǝtbǝtah hǝn nakotan. Nǝboŋ tobǝtah maienan, asoan esǝvat napisulan van hǝni toke, “Sagigol natideh hǝn atenan tonor, bathut damǝŋai len nab̃ǝb̃er, nolǝŋon isa masuṽ husuri.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Avil ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail lusorsor mai naluṽoh hǝn lǝb̃igol husur galito, us aPilate hǝn b̃igol aParappas b̃evivile mai aYesu b̃imat.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Imaienan, nǝboŋ agavna tous galit tǝtas ke, “Mǝtolǝŋon nǝb̃igol gǝlar ta be b̃evivile m̃os gamito?” Lusor vari ke, “Parappas!”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 APilate esǝhoṽut, eus galit ke, “B̃imagenan, nigol nǝsa hǝn aYesu lotokisi hǝn aKristo?” Galit p̃is luke, “Timat len nǝhai balbal!”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Ris aPilate tous galit ke, “Bathut nǝsa? Gai igol nǝsa tosa?” Be lukai habat van am ke, “Timat len nǝhai balbal!”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Nǝboŋ aPilate tolǝboii ke edǝdas b̃igol natideh hǝn b̃egǝgel hǝn nǝnauan salito, be nab̃iltimǝdasian etub̃at len naluṽoh, ilav nasiloh topul hǝn nǝwai. Len nǝhon nǝvanuan gail ekǝkasǝval. Ikel mai galit ke, “Nǝda hǝn nǝmatan sitegai, sǝpat len ginau. Ipat len gamito!”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Beti nǝvanuan gail p̃isi lusor vari ke, “Nǝda hǝn nǝmatan san tipat len ginamito, mai len nǝpasusan sinamito!”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Beti igol aParappas evivile m̃os galito, be igol nasoltia san tobilas habat hǝn aYesu. Ale eriŋ aYesu len navǝlalito hǝn lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Beti nasoltia sigavna gail losǝhar aYesu vi lohoim sisoltia gail, ale galit p̃isi lub̃onb̃on garu lan.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Lukol nahurabat san dani, lukol nahurabat bisibis hum sekiŋ lan.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Lovisvis hǝn nǝhau tokad nasunite tohum nab̃ulgǝgau, ale loriŋi len nǝkadun aYesu hum nǝkraun sekiŋ. Loriŋ natsua hun nǝhaie len navǝlan nǝmatu hum nǝhai sekiŋ. Beti lotǝŋedur bathurien, lotub̃at sor vilesi ke, “Sal suh nakiŋ seJu gail!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Loṽulaii, ale lusab̃ul natenan hun nǝhaie dani, luṽas nǝkadun hǝni.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Nǝboŋ lotosor vilesi tonoŋ, lukol nahurabat bisibis dani, lukol nahurabat san lan tǝtas, ale losǝhari van hǝn lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Len nǝyaran salit dan nab̃iltivile, lobubur mai auleSairin sua nahǝsan aSimon. Lugol atenan ipat nǝhai balbal siYesu.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Nǝboŋ lotobar naut a Kolkota (namilen nahǝsenan tovi Naut hǝn Nabǝlashukadhutǝmat).
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Lulav nǝwain lotobul hǝn natit tokon masuṽ lan maii, be nǝboŋ aYesu tomun risi, emǝtahuni.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Beti lup̃os gati len nǝhai balbal.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Ale lobǝtah, kǝtkǝta kǝkol hǝn aYesu ei.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Lutos gat nǝsa aYesu togole tosa, ale loriŋ na-kel-uri-an enan len nǝhai balbal a mǝhat hǝn nǝkadun. Ike, “AYesu bogai, Kiŋ seJu gail.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Ikad nǝvanuan vǝnvǝnah eru artotahǝtah mai aYesu. Sual itahǝtah len nǝhai balbal len nǝmatu siYesu, togon len nǝmair san.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Nǝvanuan gail lotoṽot, lohǝlas aYesu, sor mǝdas nahǝsan. Loŋit nǝholit van hǝni,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 luke, “Gaiug golǝboi gǝb̃igol naim siGot b̃imasirsir ale len nǝmariboŋ b̃itor um tǝlmam hǝni a? B̃imagenan, gǝb̃evi aNatun aGot, lav kuv gaiug gabag! Mariŋ dan nǝhai balbal!”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Len naṽide tomaienan, ab̃iltihai tutumav gail, alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lusor vilesi, luke,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Gai ilav kuv nǝvanuan tile gail be edǝdas b̃ilav kuv gai! Inau ke tovi kiŋ seIsrael a? B̃imagenan, timariŋ dan nǝhai balbal ale dereh datedǝlomi ke tovi kiŋ.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Eriŋ nǝlon len aGot mai ike tovi aNatun aGot. Imagenan, gagai aGot b̃elǝŋoni, tilav kuvi.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Nǝvanuan vǝnvǝnah gǝlaru artotahǝtah tǝban aYesu, gǝlar am arokǝmaienan, arohǝlasi.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Len natub̃lial nǝmargobut ikabut gol p̃is naut kavkav van vǝbar namityal totor ut mǝdau.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Ale len namityal totor enan, aYesu ikai habat len nasoruan matmat san ke, “Eli, eli, lema sapahtani!” namilen, “Got sagw, Got sagw, goriŋ gab̃ulan ginau sil nǝsa?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Nǝvanuan galevis lotoil ei lotosǝsǝloŋ hǝni, lunau suluṽi, lunau ke tokis aElijah.
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Vǝha-sua ŋai galit sua ilav nasponts igol topul hǝn nǝwain tokon, ale esii len nǝhai, esuhuni van hǝn aYesu hǝn b̃emuni.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Be galevis am luke, “Riŋi! Datebunus risi ke aElijah dereh tegǝm lav kuvi o teb̃uer.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Beti aYesu ikai habat tǝtas am, emǝsol, imat.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Len namityal enan ŋai, nǝkaliko mǝtortor totahǝtah len naim siGot, tub̃at a mǝhat, emǝtar vǝbar naut a pan, igol nahudhut eru. Nǝtan ekurkur, nǝvat gail lumap̃ulp̃ul,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 nab̃urhuvat nǝmatan losǝŋav. Ale aGot igol nǝvanuan isob̃ur lotovi esan lule mǝhat dan nǝmatan.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Ale lovivile dan nab̃urhuvat nǝmatan gail. Husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan siYesu lob̃is len nab̃iltivile siGot, a Jerusalem, ale lovisi hǝn nǝvanuan isob̃ur.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Nasenturion mai nasoltia gail lotokǝtkǝta kǝkol hǝn aYesu len nǝhai balbal, nǝboŋ lotoris nadu mai natit gail am lotovisi, lomǝtahw habat. Luke, “Kitin, ategai evi aNatun aGot!”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Len naut enan ikad napǝhaṽut tosob̃ur lotohusur aYesu, kǝtkǝta tǝban len nǝyaran san a Kalili gǝmai. Alatenan loil a tut dan nǝhai balbal, lokǝta ris nǝsa tovisi.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Galit galevis lovi aMeri ta Maktala; togon aMeri anan aJemes mai aJosef; togon asoan aSepeti, anan aJemes mai aJon.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Nǝboŋ namityal pǝpadaŋ b̃imasur, aJosef tovi auleArimatea sua tokad natite mai tohusur aYesu,
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 ivan hǝn aPilate. Eus niben aYesu. APilate idam̃ hǝni ale ikele idaŋ ke lipat niben mai aJosef.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Ŋa aJosef eruŋ gole len nǝkaliko tovi linen toveveu.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Eriŋi len nab̃urhuvat nǝtavunan san toveveu, tota p̃up̃uli tia len nǝvat. Erib hǝn nab̃iltivat hǝn b̃ipat gol nabopita hǝn nab̃urhuvat nǝmatan enan, ale ivan.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 AMeri ta Maktala mai aMeri togon arobǝtah a m̃o, a tut kǝkereh dan nabopita hǝn nab̃urhuvat nǝmatan.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Pelan han, tovi nǝmariboŋ tohusur Nǝboŋ hǝn Nautautan hǝn nǝPasova, ab̃iltihai tutumav gail mai naFarisi gail lub̃onb̃on, luvan hǝn aPilate.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Ale luke, “Nasub̃, namtunau tǝlmam hǝn nǝsa nǝvanuan gǝgǝras egaii tokele nǝboŋ tomaur sal. Ike, ‘Len nǝmariboŋ titor dereh aGot tigol nile mǝhat.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Imaienan, namtuke gikele hǝn nasoltia sam̃ gail ke lekǝtkǝta kǝkol hǝn nab̃urhuvat nǝmatan vǝbar nǝmariboŋ titor. Asike datb̃igole, ahai susur san gail hum ma lǝb̃evǝnoh niben ale kel mai nǝvanuan gail ke tole mǝhat dan nǝmatan tia! Ale b̃imaienan, nagǝgǝrasan enan dereh tesǝhor nagǝgǝrasan tokele a m̃o.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 APilate isor var galit ke, “Sǝhar nasoltia na-kǝtkǝta-kǝkol-an gail van, ale len namitisau ideh mǝttokade, mǝtekǝtkǝta kǝkol gat nab̃urhuvat.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Ale luvan, lokǝkol gat nab̃urhuvat nǝmatan, loriŋ na-burut-gati-an lan ale loriŋ nasoltia gail hǝn lǝb̃ekǝtkǝta kǝkol hǝni. Lugol natgalenan len nǝSappat.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.