Mateus 27
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Pelan han, dudulan som̃ilan, ab̃iltihai tutumav p̃isi mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, lub̃onb̃on tǝtas hǝn lǝb̃ihol kitev nap̃isal hǝn lǝb̃igol aYesu b̃imat.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Beti lubaŋis gati, losǝhari van, loriŋi len navǝlan aPilate tovi gavna ta Rom.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 AJutas, toriŋ aYesu len navǝlan aenemi san gail, nǝboŋ torisi ke nǝSanhitrin toriŋi ke aYesu b̃imat, aJutas ipair dan nǝsa togole. Ilav tǝlmam hǝn nakoin nasilva tovi 30 van hǝn ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Isor tǝvah mai galit ke, “Ginau nugol nǝsaan husur noriŋ ategaii len navǝlamito hǝn b̃imat naut kǝmas sagol kas natideh tosa.” Ris lotoke, “Natenan savi natideh len ginamito. Ipat len gaiug.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 AJutas ibar hǝn nakoin nasilva gail len naim siGot. Beti evivile, itahǝtah hǝn gai gabag hǝn b̃imat.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Ab̃iltihai tutumav gail lulav nakoin galenan luke, “Sanor len nalo hǝn datb̃eriŋ nǝvat egai hǝn b̃ib̃on mai nǝvat hǝn naim siGot bathut eb̃iŋb̃iŋal, eṽur nǝda hǝn nǝmatan sivan sua.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Imagenan, luhol b̃onb̃on. Nǝboŋ lotohol tonoŋ, loṽur nǝmarireu sivan sua togol natit hǝn nǝtan b̃ulau. Loṽur nǝtan enan hǝn b̃egǝm vi ut natǝtavunan simetb̃os gail.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Husur natenan, lokis nǝtan enan hǝn Marireu hǝn Nǝda van vǝbar nǝboŋ ta damǝŋai.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Beti nǝsa ahai kelkel ur, aJeremiah totosi, isarpoh. Ike, “Lulav nakoin nasilva tovi 30, nǝvat alat a Israel lotodam̃ hǝn lǝb̃eṽur atenan hǝni,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 ale loṽur nǝmarireu sivan sua togol natit hǝn nǝtan b̃ulau, hum Nasub̃ aGot tokele hǝn ginau.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Nǝboŋ lotosǝhar aYesu van hǝn nǝgavna ta Rom tonoŋ, eil len nǝhon. Ale agavna Pilate eusi ke, “Gaiug govi kiŋ seJu gail a?” AYesu isor vari ke, “Gaiug boh gukele.”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Be nǝboŋ ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail lotoil hirhir lan, sor tasi, aYesu sakel natideh.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Beti aPilate eusi ke, “Gǝsasǝsǝloŋ hǝn natit tosob̃ur lotosor tas gaiug hǝni a?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Be aYesu sasor vari, sakel kas natuhsoruan ideh, gol nǝgavna ip̃aŋ habat lan.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Len Nǝhanan nǝPasova p̃isi, nǝgavna ikad naṽide sua. Idam̃ hǝn avan sua totoh len naim bǝbaŋis b̃evivile husur nalǝŋonian sinaluṽoh.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Len nǝboŋ enan, len naim bǝbaŋis, ikad naulum̃an sua nǝvanuan p̃isi lotolǝboii, nahǝsan aYesu Parappas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Nǝboŋ naluṽoh lotob̃onb̃on sal, aPilate eus galit ke, “Mǝtolǝŋon ke nigol ase tevivile? AYesu Parappas o aYesu lotokisi hǝn aKristo?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 (APilate elǝboi buni ke naJu gail loriŋ aYesu len navǝlan husur lototab̃ulol bulosi.)
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Len namityal enan, aPilate ebǝtah len nǝhai bǝtbǝtah hǝn nakotan. Nǝboŋ tobǝtah maienan, asoan esǝvat napisulan van hǝni toke, “Sagigol natideh hǝn atenan tonor, bathut damǝŋai len nab̃ǝb̃er, nolǝŋon isa masuṽ husuri.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Avil ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail lusorsor mai naluṽoh hǝn lǝb̃igol husur galito, us aPilate hǝn b̃igol aParappas b̃evivile mai aYesu b̃imat.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Imaienan, nǝboŋ agavna tous galit tǝtas ke, “Mǝtolǝŋon nǝb̃igol gǝlar ta be b̃evivile m̃os gamito?” Lusor vari ke, “Parappas!”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 APilate esǝhoṽut, eus galit ke, “B̃imagenan, nigol nǝsa hǝn aYesu lotokisi hǝn aKristo?” Galit p̃is luke, “Timat len nǝhai balbal!”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Ris aPilate tous galit ke, “Bathut nǝsa? Gai igol nǝsa tosa?” Be lukai habat van am ke, “Timat len nǝhai balbal!”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Nǝboŋ aPilate tolǝboii ke edǝdas b̃igol natideh hǝn b̃egǝgel hǝn nǝnauan salito, be nab̃iltimǝdasian etub̃at len naluṽoh, ilav nasiloh topul hǝn nǝwai. Len nǝhon nǝvanuan gail ekǝkasǝval. Ikel mai galit ke, “Nǝda hǝn nǝmatan sitegai, sǝpat len ginau. Ipat len gamito!”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Beti nǝvanuan gail p̃isi lusor vari ke, “Nǝda hǝn nǝmatan san tipat len ginamito, mai len nǝpasusan sinamito!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Beti igol aParappas evivile m̃os galito, be igol nasoltia san tobilas habat hǝn aYesu. Ale eriŋ aYesu len navǝlalito hǝn lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.
26 — ausente —
27 Beti nasoltia sigavna gail losǝhar aYesu vi lohoim sisoltia gail, ale galit p̃isi lub̃onb̃on garu lan.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Lukol nahurabat san dani, lukol nahurabat bisibis hum sekiŋ lan.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Lovisvis hǝn nǝhau tokad nasunite tohum nab̃ulgǝgau, ale loriŋi len nǝkadun aYesu hum nǝkraun sekiŋ. Loriŋ natsua hun nǝhaie len navǝlan nǝmatu hum nǝhai sekiŋ. Beti lotǝŋedur bathurien, lotub̃at sor vilesi ke, “Sal suh nakiŋ seJu gail!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Loṽulaii, ale lusab̃ul natenan hun nǝhaie dani, luṽas nǝkadun hǝni.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Nǝboŋ lotosor vilesi tonoŋ, lukol nahurabat bisibis dani, lukol nahurabat san lan tǝtas, ale losǝhari van hǝn lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Len nǝyaran salit dan nab̃iltivile, lobubur mai auleSairin sua nahǝsan aSimon. Lugol atenan ipat nǝhai balbal siYesu.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Nǝboŋ lotobar naut a Kolkota (namilen nahǝsenan tovi Naut hǝn Nabǝlashukadhutǝmat).
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Lulav nǝwain lotobul hǝn natit tokon masuṽ lan maii, be nǝboŋ aYesu tomun risi, emǝtahuni.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Beti lup̃os gati len nǝhai balbal.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Ale lobǝtah, kǝtkǝta kǝkol hǝn aYesu ei.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Lutos gat nǝsa aYesu togole tosa, ale loriŋ na-kel-uri-an enan len nǝhai balbal a mǝhat hǝn nǝkadun. Ike, “AYesu bogai, Kiŋ seJu gail.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ikad nǝvanuan vǝnvǝnah eru artotahǝtah mai aYesu. Sual itahǝtah len nǝhai balbal len nǝmatu siYesu, togon len nǝmair san.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Nǝvanuan gail lotoṽot, lohǝlas aYesu, sor mǝdas nahǝsan. Loŋit nǝholit van hǝni,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 luke, “Gaiug golǝboi gǝb̃igol naim siGot b̃imasirsir ale len nǝmariboŋ b̃itor um tǝlmam hǝni a? B̃imagenan, gǝb̃evi aNatun aGot, lav kuv gaiug gabag! Mariŋ dan nǝhai balbal!”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Len naṽide tomaienan, ab̃iltihai tutumav gail, alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lusor vilesi, luke,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Gai ilav kuv nǝvanuan tile gail be edǝdas b̃ilav kuv gai! Inau ke tovi kiŋ seIsrael a? B̃imagenan, timariŋ dan nǝhai balbal ale dereh datedǝlomi ke tovi kiŋ.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Eriŋ nǝlon len aGot mai ike tovi aNatun aGot. Imagenan, gagai aGot b̃elǝŋoni, tilav kuvi.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Nǝvanuan vǝnvǝnah gǝlaru artotahǝtah tǝban aYesu, gǝlar am arokǝmaienan, arohǝlasi.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Len natub̃lial nǝmargobut ikabut gol p̃is naut kavkav van vǝbar namityal totor ut mǝdau.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ale len namityal totor enan, aYesu ikai habat len nasoruan matmat san ke, “Eli, eli, lema sapahtani!” namilen, “Got sagw, Got sagw, goriŋ gab̃ulan ginau sil nǝsa?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Nǝvanuan galevis lotoil ei lotosǝsǝloŋ hǝni, lunau suluṽi, lunau ke tokis aElijah.
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Vǝha-sua ŋai galit sua ilav nasponts igol topul hǝn nǝwain tokon, ale esii len nǝhai, esuhuni van hǝn aYesu hǝn b̃emuni.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Be galevis am luke, “Riŋi! Datebunus risi ke aElijah dereh tegǝm lav kuvi o teb̃uer.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Beti aYesu ikai habat tǝtas am, emǝsol, imat.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Len namityal enan ŋai, nǝkaliko mǝtortor totahǝtah len naim siGot, tub̃at a mǝhat, emǝtar vǝbar naut a pan, igol nahudhut eru. Nǝtan ekurkur, nǝvat gail lumap̃ulp̃ul,
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 nab̃urhuvat nǝmatan losǝŋav. Ale aGot igol nǝvanuan isob̃ur lotovi esan lule mǝhat dan nǝmatan.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Ale lovivile dan nab̃urhuvat nǝmatan gail. Husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan siYesu lob̃is len nab̃iltivile siGot, a Jerusalem, ale lovisi hǝn nǝvanuan isob̃ur.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Nasenturion mai nasoltia gail lotokǝtkǝta kǝkol hǝn aYesu len nǝhai balbal, nǝboŋ lotoris nadu mai natit gail am lotovisi, lomǝtahw habat. Luke, “Kitin, ategai evi aNatun aGot!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Len naut enan ikad napǝhaṽut tosob̃ur lotohusur aYesu, kǝtkǝta tǝban len nǝyaran san a Kalili gǝmai. Alatenan loil a tut dan nǝhai balbal, lokǝta ris nǝsa tovisi.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Galit galevis lovi aMeri ta Maktala; togon aMeri anan aJemes mai aJosef; togon asoan aSepeti, anan aJemes mai aJon.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Nǝboŋ namityal pǝpadaŋ b̃imasur, aJosef tovi auleArimatea sua tokad natite mai tohusur aYesu,
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 ivan hǝn aPilate. Eus niben aYesu. APilate idam̃ hǝni ale ikele idaŋ ke lipat niben mai aJosef.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Ŋa aJosef eruŋ gole len nǝkaliko tovi linen toveveu.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Eriŋi len nab̃urhuvat nǝtavunan san toveveu, tota p̃up̃uli tia len nǝvat. Erib hǝn nab̃iltivat hǝn b̃ipat gol nabopita hǝn nab̃urhuvat nǝmatan enan, ale ivan.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 AMeri ta Maktala mai aMeri togon arobǝtah a m̃o, a tut kǝkereh dan nabopita hǝn nab̃urhuvat nǝmatan.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Pelan han, tovi nǝmariboŋ tohusur Nǝboŋ hǝn Nautautan hǝn nǝPasova, ab̃iltihai tutumav gail mai naFarisi gail lub̃onb̃on, luvan hǝn aPilate.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Ale luke, “Nasub̃, namtunau tǝlmam hǝn nǝsa nǝvanuan gǝgǝras egaii tokele nǝboŋ tomaur sal. Ike, ‘Len nǝmariboŋ titor dereh aGot tigol nile mǝhat.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Imaienan, namtuke gikele hǝn nasoltia sam̃ gail ke lekǝtkǝta kǝkol hǝn nab̃urhuvat nǝmatan vǝbar nǝmariboŋ titor. Asike datb̃igole, ahai susur san gail hum ma lǝb̃evǝnoh niben ale kel mai nǝvanuan gail ke tole mǝhat dan nǝmatan tia! Ale b̃imaienan, nagǝgǝrasan enan dereh tesǝhor nagǝgǝrasan tokele a m̃o.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 APilate isor var galit ke, “Sǝhar nasoltia na-kǝtkǝta-kǝkol-an gail van, ale len namitisau ideh mǝttokade, mǝtekǝtkǝta kǝkol gat nab̃urhuvat.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ale luvan, lokǝkol gat nab̃urhuvat nǝmatan, loriŋ na-burut-gati-an lan ale loriŋ nasoltia gail hǝn lǝb̃ekǝtkǝta kǝkol hǝni. Lugol natgalenan len nǝSappat.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.