Mateus 26

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, ikel mai ahai susur san gail ike,
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 “Mǝtolǝboii tia ke nǝboŋ nǝmariboŋ b̃eru b̃inoŋ dereh tikad nǝPasova, ale aNatun Nǝvanuan, dereh leriŋi len navǝlan alat lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.”
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Len namityal enan ab̃iltihai tutumav mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, lub̃onb̃on len nab̃iltiim seb̃iltihai tutumav, nahǝsan aKaiafas.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Lusor utaut hǝn lǝb̃igol nagǝrasian ale tah gat aYesu hǝn lǝb̃igol b̃imat.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Be luke, “Sadatigole len Nǝhanan egai, hǝn asike nǝvanuan gail lǝb̃eluṽoh hǝn lǝb̃ib̃al taṽtaṽor, mǝdas natit gail.”
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Len nǝboŋ enan, aYesu itoh len naut a Petani len naim seSimon tokad naleprosi a m̃o.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Ale napǝhaṽut sua tolav nab̃otel lotoum hǝni hǝn nǝvat topǝhw, egǝm hǝn aYesu tohan. Ilav nab̃otel enan topul hǝn naoil pǝhpǝhas tosusau, nǝvat han totibau, ale eb̃iri len nǝkadun aYesu.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Nǝboŋ ahai susur gail lotoris natenan, nǝlolit epǝŋasi. Luke, “Imabe tomǝdas natenan?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Ivoi am tap̃ur hǝni m̃os nǝvat tosob̃ur ale tǝlav nǝvat enan mai namǝsal gail.”
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Be aYesu tolǝboi natenan ikel mai galit ke, “Imabe mǝtugol nǝlon alitegai isa? Gai igol natit tokab hǝn ginau.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Mitinau nategai! Namǝsal gail lutoh mai gamit akis, be ginau, asike nutoh tabtab hǝn ginau.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Nǝboŋ alitegai tob̃ir naoil len ginau, eutaut hǝn nibegw hǝn lǝb̃itavuni.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Nukel nakitinan mai gamit ke, len naut p̃isi len navile a pan lotokel ur na-kel-uri-an tovoi lan, dereh lisor husur nǝsa alitegai togole, gol ke nǝvanuan gail lǝb̃inau gati.”
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Beti, ahai susur lotovi 12, galit sua, nahǝsan aJutas Iskariot, ivan hǝn ab̃iltihai tutumav gail,
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 ike, “Nǝb̃eriŋ aYesu len navǝlamito, mǝtudam̃ hǝn mǝtb̃ilav nǝvat tevis mai ginau?” Ale lulav nakoin nasilva tovi 30 maii.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Len nǝboŋ enan van, aJutas idas p̃isal hǝn b̃eriŋ aYesu len navǝlalito.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Len nǝmariboŋ metǝkav hǝn Nǝhanan hǝn nabǝta sǝkad nayis lan, ahai susur gail logǝm hǝn aYesu, lousi ke, “Golǝŋon ke namteutaut hǝn gǝb̃ihan nǝPasova a be?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Ale ike, “Mǝtevi lan nab̃iltivile Jerusalem. Dereh mǝteris naulum̃an sual ei, ale kel maii ke, ‘Ahai p̃usan ike: Nǝboŋ sagw egǝm pǝpadaŋ. Dereh nihan nǝhanian hǝn nǝPasova mai ahai susur sagw gail len naim sam̃.’”
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Ŋa ahai susur gail lugol nǝsa aYesu tokel mai galito, ale loutaut hǝn nǝhanian hǝn nǝPasova.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Nǝboŋ namityal tomasur, aYesu itah mai ahai susur lotovi 12 len natev hǝn lǝb̃ihan.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Nǝboŋ lotohanhan sal, ike, “Nukel nakitinan mai gamit ke, gamit sua dereh teriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail.”
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Ahai susur gail nǝlolit isa masuṽ, ale galit ṽisusua lotub̃at usi ke, “Nasub̃, ase lai? Savi ginau a?”
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Isor var galit ke, “Gamit mǝttohanhan mai ginau, gamit sua toriŋ navǝlan len nasiloh mai navǝlagw, dereh teriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Husur aNatun Nǝvanuan dereh timasmat hum lototos husuri a m̃o, avil atenan toriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan aenemi san gail, nǝmauran sitenan tisa vǝsa tibatbat! Tavoi am hǝn atenan ke anan asike tǝpasi!”
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Ale aJutas, gai b̃eriŋi len navǝlan aenemi san gail, gai am eusi ke, “Hai p̃usan, savi ginau a?” Ale aYesu isor vari ke, “Evoi, gaiug boh gukele.”
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Nǝboŋ lotohan tin sal, aYesu ilav nabǝta, ale esipa lan, eb̃uri, beti ilavi mai ahai susur gail, ike, “Lavi, hani, nibegw bogai.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Ale nǝboŋ tolav nab̃iliwai topul hǝn nǝwain, esipa hǝni ale ilavi mai galito, ike, “Gamit p̃isi mǝtemun lan,
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 husur nǝda hagw bogai, aGot tota gat na-kel-gati-an san lan mai nǝvanuan san gail. Nǝda eg hagw b̃isel, eṽusan nǝmatan sagw tohum natutumavan hǝn b̃erub̃at nǝsaan gail dan nǝvanuan tosob̃ur.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Ale nukel mai gamit ke, nǝwain egai, len natohan pipihabǝlan aTǝmagw, nǝwain eg dereh tiveveu, ale gagai van asike nomun nǝwain egai van vǝbar nǝboŋ nǝb̃emuni mai gamit ei.”
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Beti lokǝkai hǝn nǝb̃e hǝn nalotuan ale lovivile, lovi lan Naṽehuh Oliv.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Beti aYesu ikel mai galit ke, “Len mariug egai dereh gamit p̃isi mitigam dan ginau. Husur len natosian siGot ike,
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Avil, nǝboŋ nǝb̃imat ale aGot b̃igol nǝb̃ile mǝhat, dereh neil a m̃o hǝn gamito vi lan naut a Kalili.”
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Ale aPita isor vari, ike, “Naut kǝmas nǝvanuan p̃isi lǝb̃igam dan gaiug, ginau asike nugam dan gaiug boŋ ideh!”
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 AYesu isor vari ke, “Nukel nakitinan mai gaiug ke, len mariug eg ŋai, a tahw hǝn natoulum̃an b̃ekǝkǝraiko, dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau!”
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 APita ikel maii ke, “Ao, naut kǝmas nǝb̃imat mai gaiug, asike nukele ke nǝsalǝboi gaiug!” Ale ahai susur gail p̃isi lokǝmaienan.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Beti aYesu iyar mai galito vi lan naut a Ketsemane, ale ikel mai ahai susur gail ke, “Mǝtebǝtah gegai, ale nivan ea hǝn nǝb̃isor tuṽ.”
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Esǝhar aPita mai anatun aSepeti gǝlaru, aJemes mai aJon, etub̃at lolosa, nǝlon isa vǝsa habat.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Ale ikel mai galit ke, “Nulolosa masuṽ! Ehum nalolosaan ikabut gol nǝlogw van numat! Mititoh gegai, mitilele mai ginau!”
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Nǝboŋ toyar van kǝkereh am, ib̃ov len tan, kǝta vi pan, ike, “Tata sagw, b̃ike b̃inor len nalǝŋonian sam̃, gilav kuv nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an egai dan ginau. Wake sagigol nǝsa notolǝŋoni, Tata gigol nǝsa ŋai gaiug gotolǝŋoni.”
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Beti etǝlmam van hǝn ahai susur totor enan, isab̃ lotopatmari. Ikel mai aPita ke, “Mǝtsǝdaŋ sǝbar mǝtb̃ilele mai ginau len nǝhaua tosua ŋai a?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Mǝtehulahul ale sor tuṽ hǝn asike mǝtb̃iteh len nǝsaan totaltal ke mǝtehusuri. Naut kǝmas nǝlomito elǝŋon b̃igol nǝsa tonor, nibemit sǝdaŋ, edǝdasi.”
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Ale aYesu eriŋ galit tǝtas, isor tuṽ, ike, “Tata sagw, gǝb̃ike sanor len nalǝŋonian sam̃ hǝn gǝb̃ilav kuv nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an egai dan ginau, avil gǝb̃ike nemuni, gigol nǝsa gotolǝŋoni!”
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Nǝboŋ tosor tuṽ tonoŋ etǝlmam tǝtas, isab̃ lotopatmari husur namǝtalit inoṽ masuṽ.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Ŋa eriŋ galit tasi am, ivan, isor mai aTǝman tǝtas hum togole tia.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Beti etǝlmam van hǝn ahai susur totor, ikel mai galit ke, “Mǝtupat sal a? Mǝtuŋavŋav sal a? Mǝteris! Namityal egǝm pǝpadaŋ. Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan alat nǝsaan ta bogai!
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Mitile mǝhat, dativan. Mǝteris, atenan b̃eriŋ ginau len navǝlalito satogǝm pǝpadaŋ.”
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Nǝboŋ aYesu tosorsor sal, aJutas tosua len tosǝŋavur pisan toru, egǝmai. Itah mai nab̃iltiluṽoh lototǝgau nab̃u nǝb̃alan mai nǝbatw gail. Ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail losǝvat naluṽoh enan.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Ale aJutas isor utaut hǝn naṽusanian sua mai galit a m̃o, ike, “Nǝboŋ nǝb̃esum̃ nǝtarhon atenan, gai bolai. Tah gati.”
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Ale vǝha-sua ŋai ivan hǝn aYesu ike, “Ivoi, Hai p̃usan,” ale esum̃ nǝtarhon.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 AYesu ikel maii ke, “Tegai, gaiug gigol nǝsa gotogǝm m̃osi.”
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Ŋa galit sua lototah mai aYesu eliv kuv nab̃u nǝb̃alan san, ita kotov nǝdariŋan naslev seb̃iltihai tutumav.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Beti aYesu ikel maii ke, “Riŋ tǝlmam hǝn nab̃u sam̃, bathut avan ideh tob̃al hǝn nab̃u nǝb̃alan, dereh nab̃u nǝb̃alan tigol nǝmatan san!
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Gamit mǝtsalǝboii ke nolǝboi nǝb̃eus aTǝmagw hǝn na-vi-tarhǝte-an san. Ale nǝtausi, gai tasǝvat nab̃iltivǝshǝŋel tovi 12 gag ŋai.
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Nǝtagol tomagenan, natosian siGot lotoke timasvisi maiegai, lisarpoh mabe?”
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Len namityal enan ŋai aYesu ikel mai naluṽoh ke, “Imabe mǝtogǝm, lav nab̃u nǝb̃alan mai nǝbatw gail gǝmai hǝn mǝtb̃itah gat ginau hum notovi vanuan nǝb̃alan toke tib̃al mai alat lotoil a m̃o? Imabe mǝtsǝtah gat ginau len naholǝvat todar vis naim siGot? Nobǝtah, nop̃usan ei len nǝmariboŋ p̃isi.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Avil nǝsa tovisi gagai evisi hǝn natosian sihai kelkel ur b̃isarpoh.”
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Nǝboŋ lotogam dani tonoŋ, alat lototah gat aYesu losǝhari vi lan naim siKaiafas tovi b̃iltihai tutumav, ale ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail lub̃onb̃on ei.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Be aPita ehusuri, iyar a tut dani vǝbar naholǝvat todar vis naim seb̃iltihai tutumav. Ale nǝboŋ tob̃is lan, ebǝtah ei mai nǝvanuan nauman gail hǝn b̃eris nǝsa b̃evisi.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Len naim, ab̃iltihai tutumav mai nǝSanhitrin p̃isi ludas vanuan gǝgǝras gail lǝb̃idam̃ hǝn lǝb̃elibliboŋ ke aYesu togol tosa, gol alat lotoil a m̃o lolǝboi lǝb̃igol b̃imat sile.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Be lǝsǝsab̃ nalibliboŋan ideh tonor hǝn aYesu b̃imat sile, naut kǝmas nǝvanuan gǝgǝras isob̃ur lotogǝmai. Namǝkot hǝn galito, eru arogǝmai.
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 Aruke, “Ategai ike, ‘Nolǝboi nǝb̃igol naim siGot b̃imasirsir ale um tǝtas hǝni len nǝmariboŋ b̃itor.’”
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Beti ab̃iltihai tutumav ile mǝhat ikel mai aYesu ke, “Imabe gǝsakel natideh hǝn gǝb̃etǝtas gol gaiug? Na-kel-koti-an sǝlaru ekitin a?”
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Be aYesu sasor. Ale ab̃iltihai tutumav ikel maii ke, “Nukel idaŋ mai gaiug len nahǝsan aGot nǝkadun nǝmauran, ke, gǝb̃evi aKristo, aNatun aGot, gikele mai ginamito!”
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 AYesu isor vari ke, “Gaiug gukele tia. Be nukel mai gamit ke, gagai van dereh mǝteris aNatun Nǝvanuan b̃ebǝtah len navǝlan nǝmatu siGot tovi aB̃iltidaŋan. Dereh mǝteris b̃egǝmai len nǝmavukasw hǝn nǝmav.”
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Beti ab̃iltihai tutumav, nǝhon emǝkanun taṽtaṽor, itar nahurabat san hǝn b̃eṽusan tomǝtahun nasoruan siYesu. Ike, “Gai isor mǝdas aGot! Imabe datolǝŋon nǝvanuan ideh am hǝn b̃ikel kot nǝsaan sitegai? Gamit mǝtosǝsǝloŋ hǝn tosor mǝdas aGot!
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Gamit mǝtunau mab hǝni?”
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Beti loṽulai nǝhon aYesu, lotuhi, luṽosi.
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 Lohǝlasi ke, “Kristo, gǝtavi aKristo gepǝhav utaut! Kel mai ginamito, ase iṽos gaiug?”
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Len namityal enan aPita ebǝtah vivile len naholǝvat todar vis naim seb̃iltihai tutumav, ale natǝbarehreh tovi slev egǝm hǝni ike, “Gaiug gutah mai aYesu ta Kalili.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Be len nǝhon alat lototoh ei aPita ike sakitin. Ike, “Gusor husur nǝsa? Ginau nǝsalǝboi nǝsa gotokele!”
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Ale evi lan nametlǝkau, beti natǝbarehreh togon tovi slev erisi, ikel mai galit ei ke, “Ategai itah mai aYesu ta Nasaret.”
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Ale aPita ikel tasi ke sakitin, ita gat nasoran san len nahǝsan aGot ike, “Ginau nǝsalǝboi atenan!”
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Len namityal tovan kǝkereh galevis lotoil pǝpadaŋ logǝm hǝni, lukel mai aPita ke, “Kitin, gaiug am govi galit sua. Nǝboŋ namttosǝsǝloŋ hǝn nadolom̃, namtosǝsǝloŋ lǝboii ke govi auleKalili, nadolom̃ ikel uri.”
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Beti len nahǝsan aGot aPita ita gati ke nǝsa tokele evi nakitinan. Ike, “Len nahǝsan aGot nokitin, ginau nǝsalǝboi atenan! Asike nǝb̃ekitin, aGot tipansem ginau!”
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Beti aPita inau tǝlmam hǝn nǝsa aYesu tokele tia ke, “A tahw hǝn natoulum̃an b̃ekǝkǝraiko, dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau.” Nasoran siYesu a m̃o etunus nǝlon aPita, ale evivile, itaŋ habat.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.