Mateus 26

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, ikel mai ahai susur san gail ike,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Mǝtolǝboii tia ke nǝboŋ nǝmariboŋ b̃eru b̃inoŋ dereh tikad nǝPasova, ale aNatun Nǝvanuan, dereh leriŋi len navǝlan alat lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.”
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Len namityal enan ab̃iltihai tutumav mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, lub̃onb̃on len nab̃iltiim seb̃iltihai tutumav, nahǝsan aKaiafas.
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 Lusor utaut hǝn lǝb̃igol nagǝrasian ale tah gat aYesu hǝn lǝb̃igol b̃imat.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Be luke, “Sadatigole len Nǝhanan egai, hǝn asike nǝvanuan gail lǝb̃eluṽoh hǝn lǝb̃ib̃al taṽtaṽor, mǝdas natit gail.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Len nǝboŋ enan, aYesu itoh len naut a Petani len naim seSimon tokad naleprosi a m̃o.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Ale napǝhaṽut sua tolav nab̃otel lotoum hǝni hǝn nǝvat topǝhw, egǝm hǝn aYesu tohan. Ilav nab̃otel enan topul hǝn naoil pǝhpǝhas tosusau, nǝvat han totibau, ale eb̃iri len nǝkadun aYesu.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Nǝboŋ ahai susur gail lotoris natenan, nǝlolit epǝŋasi. Luke, “Imabe tomǝdas natenan?
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 Ivoi am tap̃ur hǝni m̃os nǝvat tosob̃ur ale tǝlav nǝvat enan mai namǝsal gail.”
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Be aYesu tolǝboi natenan ikel mai galit ke, “Imabe mǝtugol nǝlon alitegai isa? Gai igol natit tokab hǝn ginau.
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 Mitinau nategai! Namǝsal gail lutoh mai gamit akis, be ginau, asike nutoh tabtab hǝn ginau.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Nǝboŋ alitegai tob̃ir naoil len ginau, eutaut hǝn nibegw hǝn lǝb̃itavuni.
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Nukel nakitinan mai gamit ke, len naut p̃isi len navile a pan lotokel ur na-kel-uri-an tovoi lan, dereh lisor husur nǝsa alitegai togole, gol ke nǝvanuan gail lǝb̃inau gati.”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 Beti, ahai susur lotovi 12, galit sua, nahǝsan aJutas Iskariot, ivan hǝn ab̃iltihai tutumav gail,
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 ike, “Nǝb̃eriŋ aYesu len navǝlamito, mǝtudam̃ hǝn mǝtb̃ilav nǝvat tevis mai ginau?” Ale lulav nakoin nasilva tovi 30 maii.
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Len nǝboŋ enan van, aJutas idas p̃isal hǝn b̃eriŋ aYesu len navǝlalito.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 Len nǝmariboŋ metǝkav hǝn Nǝhanan hǝn nabǝta sǝkad nayis lan, ahai susur gail logǝm hǝn aYesu, lousi ke, “Golǝŋon ke namteutaut hǝn gǝb̃ihan nǝPasova a be?”
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Ale ike, “Mǝtevi lan nab̃iltivile Jerusalem. Dereh mǝteris naulum̃an sual ei, ale kel maii ke, ‘Ahai p̃usan ike: Nǝboŋ sagw egǝm pǝpadaŋ. Dereh nihan nǝhanian hǝn nǝPasova mai ahai susur sagw gail len naim sam̃.’”
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Ŋa ahai susur gail lugol nǝsa aYesu tokel mai galito, ale loutaut hǝn nǝhanian hǝn nǝPasova.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Nǝboŋ namityal tomasur, aYesu itah mai ahai susur lotovi 12 len natev hǝn lǝb̃ihan.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Nǝboŋ lotohanhan sal, ike, “Nukel nakitinan mai gamit ke, gamit sua dereh teriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail.”
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ahai susur gail nǝlolit isa masuṽ, ale galit ṽisusua lotub̃at usi ke, “Nasub̃, ase lai? Savi ginau a?”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Isor var galit ke, “Gamit mǝttohanhan mai ginau, gamit sua toriŋ navǝlan len nasiloh mai navǝlagw, dereh teriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail.
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Husur aNatun Nǝvanuan dereh timasmat hum lototos husuri a m̃o, avil atenan toriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan aenemi san gail, nǝmauran sitenan tisa vǝsa tibatbat! Tavoi am hǝn atenan ke anan asike tǝpasi!”
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Ale aJutas, gai b̃eriŋi len navǝlan aenemi san gail, gai am eusi ke, “Hai p̃usan, savi ginau a?” Ale aYesu isor vari ke, “Evoi, gaiug boh gukele.”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Nǝboŋ lotohan tin sal, aYesu ilav nabǝta, ale esipa lan, eb̃uri, beti ilavi mai ahai susur gail, ike, “Lavi, hani, nibegw bogai.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Ale nǝboŋ tolav nab̃iliwai topul hǝn nǝwain, esipa hǝni ale ilavi mai galito, ike, “Gamit p̃isi mǝtemun lan,
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 husur nǝda hagw bogai, aGot tota gat na-kel-gati-an san lan mai nǝvanuan san gail. Nǝda eg hagw b̃isel, eṽusan nǝmatan sagw tohum natutumavan hǝn b̃erub̃at nǝsaan gail dan nǝvanuan tosob̃ur.
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Ale nukel mai gamit ke, nǝwain egai, len natohan pipihabǝlan aTǝmagw, nǝwain eg dereh tiveveu, ale gagai van asike nomun nǝwain egai van vǝbar nǝboŋ nǝb̃emuni mai gamit ei.”
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Beti lokǝkai hǝn nǝb̃e hǝn nalotuan ale lovivile, lovi lan Naṽehuh Oliv.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Beti aYesu ikel mai galit ke, “Len mariug egai dereh gamit p̃isi mitigam dan ginau. Husur len natosian siGot ike,
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Avil, nǝboŋ nǝb̃imat ale aGot b̃igol nǝb̃ile mǝhat, dereh neil a m̃o hǝn gamito vi lan naut a Kalili.”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Ale aPita isor vari, ike, “Naut kǝmas nǝvanuan p̃isi lǝb̃igam dan gaiug, ginau asike nugam dan gaiug boŋ ideh!”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 AYesu isor vari ke, “Nukel nakitinan mai gaiug ke, len mariug eg ŋai, a tahw hǝn natoulum̃an b̃ekǝkǝraiko, dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau!”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 APita ikel maii ke, “Ao, naut kǝmas nǝb̃imat mai gaiug, asike nukele ke nǝsalǝboi gaiug!” Ale ahai susur gail p̃isi lokǝmaienan.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Beti aYesu iyar mai galito vi lan naut a Ketsemane, ale ikel mai ahai susur gail ke, “Mǝtebǝtah gegai, ale nivan ea hǝn nǝb̃isor tuṽ.”
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Esǝhar aPita mai anatun aSepeti gǝlaru, aJemes mai aJon, etub̃at lolosa, nǝlon isa vǝsa habat.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Ale ikel mai galit ke, “Nulolosa masuṽ! Ehum nalolosaan ikabut gol nǝlogw van numat! Mititoh gegai, mitilele mai ginau!”
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Nǝboŋ toyar van kǝkereh am, ib̃ov len tan, kǝta vi pan, ike, “Tata sagw, b̃ike b̃inor len nalǝŋonian sam̃, gilav kuv nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an egai dan ginau. Wake sagigol nǝsa notolǝŋoni, Tata gigol nǝsa ŋai gaiug gotolǝŋoni.”
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Beti etǝlmam van hǝn ahai susur totor enan, isab̃ lotopatmari. Ikel mai aPita ke, “Mǝtsǝdaŋ sǝbar mǝtb̃ilele mai ginau len nǝhaua tosua ŋai a?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 Mǝtehulahul ale sor tuṽ hǝn asike mǝtb̃iteh len nǝsaan totaltal ke mǝtehusuri. Naut kǝmas nǝlomito elǝŋon b̃igol nǝsa tonor, nibemit sǝdaŋ, edǝdasi.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Ale aYesu eriŋ galit tǝtas, isor tuṽ, ike, “Tata sagw, gǝb̃ike sanor len nalǝŋonian sam̃ hǝn gǝb̃ilav kuv nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an egai dan ginau, avil gǝb̃ike nemuni, gigol nǝsa gotolǝŋoni!”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Nǝboŋ tosor tuṽ tonoŋ etǝlmam tǝtas, isab̃ lotopatmari husur namǝtalit inoṽ masuṽ.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Ŋa eriŋ galit tasi am, ivan, isor mai aTǝman tǝtas hum togole tia.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Beti etǝlmam van hǝn ahai susur totor, ikel mai galit ke, “Mǝtupat sal a? Mǝtuŋavŋav sal a? Mǝteris! Namityal egǝm pǝpadaŋ. Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan alat nǝsaan ta bogai!
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Mitile mǝhat, dativan. Mǝteris, atenan b̃eriŋ ginau len navǝlalito satogǝm pǝpadaŋ.”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Nǝboŋ aYesu tosorsor sal, aJutas tosua len tosǝŋavur pisan toru, egǝmai. Itah mai nab̃iltiluṽoh lototǝgau nab̃u nǝb̃alan mai nǝbatw gail. Ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail losǝvat naluṽoh enan.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ale aJutas isor utaut hǝn naṽusanian sua mai galit a m̃o, ike, “Nǝboŋ nǝb̃esum̃ nǝtarhon atenan, gai bolai. Tah gati.”
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Ale vǝha-sua ŋai ivan hǝn aYesu ike, “Ivoi, Hai p̃usan,” ale esum̃ nǝtarhon.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 AYesu ikel maii ke, “Tegai, gaiug gigol nǝsa gotogǝm m̃osi.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Ŋa galit sua lototah mai aYesu eliv kuv nab̃u nǝb̃alan san, ita kotov nǝdariŋan naslev seb̃iltihai tutumav.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Beti aYesu ikel maii ke, “Riŋ tǝlmam hǝn nab̃u sam̃, bathut avan ideh tob̃al hǝn nab̃u nǝb̃alan, dereh nab̃u nǝb̃alan tigol nǝmatan san!
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 Gamit mǝtsalǝboii ke nolǝboi nǝb̃eus aTǝmagw hǝn na-vi-tarhǝte-an san. Ale nǝtausi, gai tasǝvat nab̃iltivǝshǝŋel tovi 12 gag ŋai.
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Nǝtagol tomagenan, natosian siGot lotoke timasvisi maiegai, lisarpoh mabe?”
54 Como,
55 Len namityal enan ŋai aYesu ikel mai naluṽoh ke, “Imabe mǝtogǝm, lav nab̃u nǝb̃alan mai nǝbatw gail gǝmai hǝn mǝtb̃itah gat ginau hum notovi vanuan nǝb̃alan toke tib̃al mai alat lotoil a m̃o? Imabe mǝtsǝtah gat ginau len naholǝvat todar vis naim siGot? Nobǝtah, nop̃usan ei len nǝmariboŋ p̃isi.
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Avil nǝsa tovisi gagai evisi hǝn natosian sihai kelkel ur b̃isarpoh.”
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Nǝboŋ lotogam dani tonoŋ, alat lototah gat aYesu losǝhari vi lan naim siKaiafas tovi b̃iltihai tutumav, ale ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail lub̃onb̃on ei.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Be aPita ehusuri, iyar a tut dani vǝbar naholǝvat todar vis naim seb̃iltihai tutumav. Ale nǝboŋ tob̃is lan, ebǝtah ei mai nǝvanuan nauman gail hǝn b̃eris nǝsa b̃evisi.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Len naim, ab̃iltihai tutumav mai nǝSanhitrin p̃isi ludas vanuan gǝgǝras gail lǝb̃idam̃ hǝn lǝb̃elibliboŋ ke aYesu togol tosa, gol alat lotoil a m̃o lolǝboi lǝb̃igol b̃imat sile.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 Be lǝsǝsab̃ nalibliboŋan ideh tonor hǝn aYesu b̃imat sile, naut kǝmas nǝvanuan gǝgǝras isob̃ur lotogǝmai. Namǝkot hǝn galito, eru arogǝmai.
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 Aruke, “Ategai ike, ‘Nolǝboi nǝb̃igol naim siGot b̃imasirsir ale um tǝtas hǝni len nǝmariboŋ b̃itor.’”
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Beti ab̃iltihai tutumav ile mǝhat ikel mai aYesu ke, “Imabe gǝsakel natideh hǝn gǝb̃etǝtas gol gaiug? Na-kel-koti-an sǝlaru ekitin a?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Be aYesu sasor. Ale ab̃iltihai tutumav ikel maii ke, “Nukel idaŋ mai gaiug len nahǝsan aGot nǝkadun nǝmauran, ke, gǝb̃evi aKristo, aNatun aGot, gikele mai ginamito!”
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 AYesu isor vari ke, “Gaiug gukele tia. Be nukel mai gamit ke, gagai van dereh mǝteris aNatun Nǝvanuan b̃ebǝtah len navǝlan nǝmatu siGot tovi aB̃iltidaŋan. Dereh mǝteris b̃egǝmai len nǝmavukasw hǝn nǝmav.”
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Beti ab̃iltihai tutumav, nǝhon emǝkanun taṽtaṽor, itar nahurabat san hǝn b̃eṽusan tomǝtahun nasoruan siYesu. Ike, “Gai isor mǝdas aGot! Imabe datolǝŋon nǝvanuan ideh am hǝn b̃ikel kot nǝsaan sitegai? Gamit mǝtosǝsǝloŋ hǝn tosor mǝdas aGot!
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 Gamit mǝtunau mab hǝni?”
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Beti loṽulai nǝhon aYesu, lotuhi, luṽosi.
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 Lohǝlasi ke, “Kristo, gǝtavi aKristo gepǝhav utaut! Kel mai ginamito, ase iṽos gaiug?”
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Len namityal enan aPita ebǝtah vivile len naholǝvat todar vis naim seb̃iltihai tutumav, ale natǝbarehreh tovi slev egǝm hǝni ike, “Gaiug gutah mai aYesu ta Kalili.”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Be len nǝhon alat lototoh ei aPita ike sakitin. Ike, “Gusor husur nǝsa? Ginau nǝsalǝboi nǝsa gotokele!”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Ale evi lan nametlǝkau, beti natǝbarehreh togon tovi slev erisi, ikel mai galit ei ke, “Ategai itah mai aYesu ta Nasaret.”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ale aPita ikel tasi ke sakitin, ita gat nasoran san len nahǝsan aGot ike, “Ginau nǝsalǝboi atenan!”
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Len namityal tovan kǝkereh galevis lotoil pǝpadaŋ logǝm hǝni, lukel mai aPita ke, “Kitin, gaiug am govi galit sua. Nǝboŋ namttosǝsǝloŋ hǝn nadolom̃, namtosǝsǝloŋ lǝboii ke govi auleKalili, nadolom̃ ikel uri.”
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Beti len nahǝsan aGot aPita ita gati ke nǝsa tokele evi nakitinan. Ike, “Len nahǝsan aGot nokitin, ginau nǝsalǝboi atenan! Asike nǝb̃ekitin, aGot tipansem ginau!”
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Beti aPita inau tǝlmam hǝn nǝsa aYesu tokele tia ke, “A tahw hǝn natoulum̃an b̃ekǝkǝraiko, dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau.” Nasoran siYesu a m̃o etunus nǝlon aPita, ale evivile, itaŋ habat.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.