Mateus 12

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Len nǝboŋ enan aYesu iyar tur len nǝmarireu nawit galevis len nǝSappat. Ahai susur san gail lumalkǝkat ale lotub̃at b̃ub̃ur nǝhavhǝt nawit gail hǝn lǝb̃ihani.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Nǝboŋ naFarisi galevis lotoris natenan, lukel mai aYesu ke, “Geris, ahai susur sam̃ gail lugol nǝsa nalo tokai tasi len nǝSappat.”
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Ris aYesu tokel mai galit ke, “Be len natosian siGot, mǝtsaṽuruŋ lǝboi nǝsa aTevit galito lotogole nǝboŋ lotomalkǝkat a?
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Eb̃is len naim siGot ale luhan nabǝta tolo, tokolkol hǝn galito be tonor hǝn ahai tutumav sǝb̃olit ŋai lǝb̃ihani.
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Ale mǝtsaṽuruŋi len nalo siMoses toke len nǝSappat ahai tutumav gail lotoum len naim siGot, lǝsagol kas natideh tosa, naut kǝmas lob̃ur kotov nalo hǝn nǝSappat a?
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 — ausente —
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 — ausente —
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Alategai lunor bathut aNatun Nǝvanuan evi Masta hǝn nǝSappat.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Beti aYesu eriŋ naut enan, evi lan naim nab̃onb̃onan sua salito.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Ikad naulum̃an sual ei, navǝlan tomat, togǝm hum towas. Ale naFarisi gail luke lisab̃ sǝhot nǝsaban ideh len aYesu ale lousi ke, “Inor len nalo hǝn nǝvanuan b̃igol avan ideh b̃imaur len nǝSappat a?”
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Ale isor var galit ke, “Gamit ideh gotokad nasipsip tosua tateh len nab̃ur len nǝSappat, gǝtatǝgau gati, lav kuvi a? Evoi mǝttǝlav kuvi!
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Ale nasipsip savi natideh, nǝvanuan esǝhor masuṽ hǝni len nǝnauan siGot. Imaienan, inor len nalo hǝn datb̃igol navoian len nǝSappat.”
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Beti ikel mai aulum̃an ke, “Gisar hǝn navǝlam̃.” Nǝboŋ tosar hǝni tonoŋ, navǝlan imaur tǝlmam inor ŋai hǝn togon.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Ŋa naFarisi gail luvan, lub̃onb̃on, lusor utaut hǝn nap̃isal hǝn lǝb̃emǝdas bun aYesu hǝn b̃imat.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Be bathut ke aYesu tolǝboi natgalenan, eriŋ naut enan. Nab̃iltiluṽoh lohusuri ale igol alat lotomǝsah p̃isi lumaur.
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 Ale ikele hǝn galit ke salihol husur gai len nǝhon nǝvanuan gail.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Ekǝmaienan hǝn nǝsa ahai kelkel ur, aIsaiah, tokele b̃isarpoh ke:
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 “Naulum̃an nauman sagw bogai notolekis hǝni.
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Asike eṽitṽituh, asike ikai habat,
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Asike ikol b̃ur naviyab tomab̃it tia,
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Ale nǝvanuan naut tiltile gail p̃isi dereh leriŋ nǝlolit lan,
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Beti nǝvanuan galevis losǝhar naulum̃an tokad natǝmat togol tob̃ut mai namǝtan tob̃esw. Losǝhari van hǝn aYesu, ale igol imaur hǝn ke elǝboi b̃isor, elǝboi b̃ekǝta.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Naluṽoh p̃isi lumaŋmaŋ tǝban ale luke, “Ategai bogai, anatun siTevit m̃au a?”
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Be nǝboŋ naFarisi gail lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, luke, “Ategai ehut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul ŋai toil a m̃o hǝn natǝmat gail.”
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Avil aYesu elǝboi nǝnauan salito ale ikel mai galit ke, “Nǝvanuan gail hǝn nǝkantri pipihabǝlan nakiŋ ideh lotob̃alkabaŋ, dereh naut enan timasirsir, teb̃ǝb̃esw. Navile o nǝbathudud ideh tob̃alkabaŋ, asike eil gǝgat be dereh tepǝpehw.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 ASetan tahut natǝmat san gail, gai tǝb̃alkabaŋ. Dereh alat lototoh pipihabǝlan lepǝpehw, asike loil gǝgat.
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Ale nǝtahut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul, ahai susur samit gail lohut natǝmat gail len nǝdaŋan sise? Ahai susur samit gail gabag loṽusani ke mǝtsanor.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Be nǝb̃ehut natǝmat gail len nǝdaŋan seNunun aGot, imagenan natohan pipihabǝlan aGot ibar gamit tia.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 Avan ideh toke teb̃is len naim sinabǝhariv todaŋ hǝn b̃evǝnoh natit san gail, imasbaŋis gat abǝhariv. Nǝboŋ tobaŋisi tonoŋ ŋai, elǝboi b̃itariv kuv natit p̃isi dan naim san.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 “Avan ideh satoh len nǝtarhǝt sagw, avan en evi enemi sagw; ale avan ideh sasǝsǝgov mai ginau len nǝmatuan, gai igol imap̃ip̃iriah; asike b̃esǝhar nǝvanuan gail van hǝn aGot, esǝhar nǝvanuan gail van vǝsab.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 Imagenan, nukel mai gamito ke, aGot dereh terub̃at nǝsaan p̃isi naut kǝmas nǝvanuan gail lǝb̃isor mǝdasi, be lǝb̃isor mǝdas aNunun aGot, aGot asike erub̃at nǝsaan enan.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Avan ideh b̃isor tas aNatun Nǝvanuan, aGot dereh terub̃at nǝsaan enan, be avan ideh b̃isor tas aNunun aGot, aGot asike erub̃at nǝsaan enan dani boŋ ideh vi sutuai.”
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 Ale aYesu ike, “Gǝb̃ikad nǝhai tovoi, naṽit dereh tivoi. Gǝb̃ikad nǝhai b̃isa, naṽit dereh tisa. Bathut goris lǝboi nǝhai nǝboŋ gotoris naṽite.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Gamit anatun nǝm̃at gail! Anatun nǝvaipa gail! Mǝtolǝboi mǝtb̃ikel natit tovoi nǝboŋ mǝttosa? Aoa! Nǝsa topul sǝsǝhov len nǝlon nǝvanuan evivile len nǝsa tokele.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Nǝvanuan tovoi, navoian egǝm len natit tovoi topul len nǝlon; avil nǝvanuan tosa, nǝsaan egǝm len natit tosa topul len nǝlon.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Be nukel mai gamit ke, len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, nǝvanuan gail limaskele sil nǝsa lotokel nasoruan p̃isi lotosor lab hǝni.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Bathut len nasoruan sam̃ aGot dereh tisab̃ sǝhoti ke gotonor, ale len nasoruan sam̃ aGot dereh tisab̃ sǝhoti ke gotosa, gimaspanis.”
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Beti ahai p̃usan hǝn nalo mai naFarisi galevis lous aYesu ke, “Hai p̃usan, namtuke namteris namerikel gǝb̃igole.”
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 AYesu isor var galit ke, “Gamit naur ta damǝŋai mǝtusa, mǝtsǝdaŋ len aGot sum̃an apǝhaṽut tohusur aulum̃an tiltile, sǝdaŋ len asoan. Mǝtous namerikel, avil asike nugol namerikel ideh, be dereh nigol ŋai namerikel hǝn nasuhunian sihai kelkel ur, aJonah.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Sum̃an aJonah totoh len nǝmariboŋ totor mai nalenmariug totor len nabǝhaṽun nab̃iltiieh, len naṽide tomagenan, aNatun Nǝvanuan dereh tipat b̃urhulon nǝtan husur nǝmariboŋ titor mai nalenmariug titor.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Husur natgalenan, len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, alat a Nineveh dereh leil, kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, like naur egai limaspanis. Alat a Nineveh dereh ligol naten husur ke, nǝboŋ aJonah tokel ur napisulan siGot, galit lupair dan nǝsaan salito, be gagai ikad natesua gegai toyalyal habat sǝhor aJonah!
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, naKwin hǝn naSaut dereh tile mǝhat, kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, tike naur egai limaspanis. Dereh tigol timagenan husur egǝm len nǝtarhǝt navile a pan hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn namitisau siSolomon hǝn nǝmauran tonor, be gagai, ikad natesua gegai toyalyal sǝhor aSolomon!”
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 AYesu isor tǝtas am ke, “Datusor husur nahutian hǝn natǝmat gail. Ale, nǝboŋ nanunun nǝmargobut tovan dan nǝvanuan ideh, nanunun nǝmargobut enan iyar turtur naut masmas gail hǝn b̃isab̃ naut ideh hǝn b̃iŋavŋav lan, be idoŋ sob̃uer hǝni.
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 Beti natǝmat ikel mai gai gabag, ike, ‘Netǝlmam bai vi lan naim sagw notogam dani.’ Ale nǝboŋ tobar nǝvanuan gai tovan dani, nǝvanuan enan ehum naim tob̃ǝb̃esw, lotosir vahvahuri, tuan tǝlmam hǝn natit p̃isi tonor.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 Beti ivan vasǝhar nanunun tomǝlevru lotosa masuṽ sǝhor gai, ale nǝboŋ lotob̃is len nǝvanuan, lutoh tin ei. Ale nǝmauran sinǝvanuan enan egǝm isa vǝsa tibatbat sǝhor ta m̃o. Dereh timagenan hǝn naur tosa ta damǝŋai.”
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Nǝboŋ aYesu tosor mai naluṽoh sal, aṽan matmat gail mai anan lubar naut enan. Loil vivile, luke lisor maii.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Avan sua ikel maii ke, “Geris, anam̃ mai aṽam̃ gail loil vivile, luke lisor mai gaiug.”
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Ale isor var atenan ke, “Anagw ase? Aṽagw gail ase?”
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Ale esuhun navǝlan van hǝn ahai susur san gail, ike, “Geris! Anana sagw mai aṽagw gail bogai!
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Bathut avan ideh togol nǝsa aTǝmagw len nǝmav tolǝŋoni, gai evi aṽagw, o aṽavinegw o anana sagw.”
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.