Mateus 12
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Len nǝboŋ enan aYesu iyar tur len nǝmarireu nawit galevis len nǝSappat. Ahai susur san gail lumalkǝkat ale lotub̃at b̃ub̃ur nǝhavhǝt nawit gail hǝn lǝb̃ihani.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Nǝboŋ naFarisi galevis lotoris natenan, lukel mai aYesu ke, “Geris, ahai susur sam̃ gail lugol nǝsa nalo tokai tasi len nǝSappat.”
2 E os fariseus, vendo isto, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 Ris aYesu tokel mai galit ke, “Be len natosian siGot, mǝtsaṽuruŋ lǝboi nǝsa aTevit galito lotogole nǝboŋ lotomalkǝkat a?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Eb̃is len naim siGot ale luhan nabǝta tolo, tokolkol hǝn galito be tonor hǝn ahai tutumav sǝb̃olit ŋai lǝb̃ihani.
4 Como entrou na casa de Deus, e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele estavam, mas só aos sacerdotes?
5 Ale mǝtsaṽuruŋi len nalo siMoses toke len nǝSappat ahai tutumav gail lotoum len naim siGot, lǝsagol kas natideh tosa, naut kǝmas lob̃ur kotov nalo hǝn nǝSappat a?
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 — ausente —
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 — ausente —
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Alategai lunor bathut aNatun Nǝvanuan evi Masta hǝn nǝSappat.”
8 Porque o Filho do homem até do sábado é Senhor.
9 Beti aYesu eriŋ naut enan, evi lan naim nab̃onb̃onan sua salito.
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 Ikad naulum̃an sual ei, navǝlan tomat, togǝm hum towas. Ale naFarisi gail luke lisab̃ sǝhot nǝsaban ideh len aYesu ale lousi ke, “Inor len nalo hǝn nǝvanuan b̃igol avan ideh b̃imaur len nǝSappat a?”
10 E, estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para o acusarem, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Ale isor var galit ke, “Gamit ideh gotokad nasipsip tosua tateh len nab̃ur len nǝSappat, gǝtatǝgau gati, lav kuvi a? Evoi mǝttǝlav kuvi!
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela, e a levantará?
12 Ale nasipsip savi natideh, nǝvanuan esǝhor masuṽ hǝni len nǝnauan siGot. Imaienan, inor len nalo hǝn datb̃igol navoian len nǝSappat.”
12 Pois, quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por conseqüência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Beti ikel mai aulum̃an ke, “Gisar hǝn navǝlam̃.” Nǝboŋ tosar hǝni tonoŋ, navǝlan imaur tǝlmam inor ŋai hǝn togon.
13 Então disse àquele homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Ŋa naFarisi gail luvan, lub̃onb̃on, lusor utaut hǝn nap̃isal hǝn lǝb̃emǝdas bun aYesu hǝn b̃imat.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Be bathut ke aYesu tolǝboi natgalenan, eriŋ naut enan. Nab̃iltiluṽoh lohusuri ale igol alat lotomǝsah p̃isi lumaur.
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanharam-no grandes multidões, e ele curou a todas.
16 Ale ikele hǝn galit ke salihol husur gai len nǝhon nǝvanuan gail.
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 Ekǝmaienan hǝn nǝsa ahai kelkel ur, aIsaiah, tokele b̃isarpoh ke:
17 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 “Naulum̃an nauman sagw bogai notolekis hǝni.
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi,o meu amado, em quem a minha alma se compraz;porei sobre ele o meu espírito,e anunciará aos gentios o juízo.
19 Asike eṽitṽituh, asike ikai habat,
19 Não contenderá, nem clamará,Nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 Asike ikol b̃ur naviyab tomab̃it tia,
20 Não esmagará a cana quebrada,enão apagará o morrão que fumega,até que faça triunfar o juízo;
21 Ale nǝvanuan naut tiltile gail p̃isi dereh leriŋ nǝlolit lan,
21 E no seu nome os gentios esperarão.
22 Beti nǝvanuan galevis losǝhar naulum̃an tokad natǝmat togol tob̃ut mai namǝtan tob̃esw. Losǝhari van hǝn aYesu, ale igol imaur hǝn ke elǝboi b̃isor, elǝboi b̃ekǝta.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Naluṽoh p̃isi lumaŋmaŋ tǝban ale luke, “Ategai bogai, anatun siTevit m̃au a?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Be nǝboŋ naFarisi gail lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, luke, “Ategai ehut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul ŋai toil a m̃o hǝn natǝmat gail.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Avil aYesu elǝboi nǝnauan salito ale ikel mai galit ke, “Nǝvanuan gail hǝn nǝkantri pipihabǝlan nakiŋ ideh lotob̃alkabaŋ, dereh naut enan timasirsir, teb̃ǝb̃esw. Navile o nǝbathudud ideh tob̃alkabaŋ, asike eil gǝgat be dereh tepǝpehw.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda a cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 ASetan tahut natǝmat san gail, gai tǝb̃alkabaŋ. Dereh alat lototoh pipihabǝlan lepǝpehw, asike loil gǝgat.
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Ale nǝtahut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul, ahai susur samit gail lohut natǝmat gail len nǝdaŋan sise? Ahai susur samit gail gabag loṽusani ke mǝtsanor.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam então vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Be nǝb̃ehut natǝmat gail len nǝdaŋan seNunun aGot, imagenan natohan pipihabǝlan aGot ibar gamit tia.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 Avan ideh toke teb̃is len naim sinabǝhariv todaŋ hǝn b̃evǝnoh natit san gail, imasbaŋis gat abǝhariv. Nǝboŋ tobaŋisi tonoŋ ŋai, elǝboi b̃itariv kuv natit p̃isi dan naim san.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do homem valente, e furtar os seus bens, se primeiro não maniatar o valente, saqueando então a sua casa?
30 “Avan ideh satoh len nǝtarhǝt sagw, avan en evi enemi sagw; ale avan ideh sasǝsǝgov mai ginau len nǝmatuan, gai igol imap̃ip̃iriah; asike b̃esǝhar nǝvanuan gail van hǝn aGot, esǝhar nǝvanuan gail van vǝsab.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Imagenan, nukel mai gamito ke, aGot dereh terub̃at nǝsaan p̃isi naut kǝmas nǝvanuan gail lǝb̃isor mǝdasi, be lǝb̃isor mǝdas aNunun aGot, aGot asike erub̃at nǝsaan enan.
31 Portanto, eu vos digo: Todo o pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Avan ideh b̃isor tas aNatun Nǝvanuan, aGot dereh terub̃at nǝsaan enan, be avan ideh b̃isor tas aNunun aGot, aGot asike erub̃at nǝsaan enan dani boŋ ideh vi sutuai.”
32 E, se qualquer disser alguma palavra contra o Filho do homem, ser-lhe-á perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste século nem no futuro.
33 Ale aYesu ike, “Gǝb̃ikad nǝhai tovoi, naṽit dereh tivoi. Gǝb̃ikad nǝhai b̃isa, naṽit dereh tisa. Bathut goris lǝboi nǝhai nǝboŋ gotoris naṽite.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom, ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Gamit anatun nǝm̃at gail! Anatun nǝvaipa gail! Mǝtolǝboi mǝtb̃ikel natit tovoi nǝboŋ mǝttosa? Aoa! Nǝsa topul sǝsǝhov len nǝlon nǝvanuan evivile len nǝsa tokele.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas coisas, sendo maus? Pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Nǝvanuan tovoi, navoian egǝm len natit tovoi topul len nǝlon; avil nǝvanuan tosa, nǝsaan egǝm len natit tosa topul len nǝlon.
35 O homem bom tira boas coisas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Be nukel mai gamit ke, len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, nǝvanuan gail limaskele sil nǝsa lotokel nasoruan p̃isi lotosor lab hǝni.
36 Mas eu vos digo que de toda a palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no dia do juízo.
37 Bathut len nasoruan sam̃ aGot dereh tisab̃ sǝhoti ke gotonor, ale len nasoruan sam̃ aGot dereh tisab̃ sǝhoti ke gotosa, gimaspanis.”
37 Porque por tuas palavras serás justificado, e por tuas palavras serás condenado.
38 Beti ahai p̃usan hǝn nalo mai naFarisi galevis lous aYesu ke, “Hai p̃usan, namtuke namteris namerikel gǝb̃igole.”
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 AYesu isor var galit ke, “Gamit naur ta damǝŋai mǝtusa, mǝtsǝdaŋ len aGot sum̃an apǝhaṽut tohusur aulum̃an tiltile, sǝdaŋ len asoan. Mǝtous namerikel, avil asike nugol namerikel ideh, be dereh nigol ŋai namerikel hǝn nasuhunian sihai kelkel ur, aJonah.
39 Mas ele lhes respondeu, e disse: Uma geração má e adúltera pede um sinal, porém, não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas;
40 Sum̃an aJonah totoh len nǝmariboŋ totor mai nalenmariug totor len nabǝhaṽun nab̃iltiieh, len naṽide tomagenan, aNatun Nǝvanuan dereh tipat b̃urhulon nǝtan husur nǝmariboŋ titor mai nalenmariug titor.
40 Pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Husur natgalenan, len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, alat a Nineveh dereh leil, kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, like naur egai limaspanis. Alat a Nineveh dereh ligol naten husur ke, nǝboŋ aJonah tokel ur napisulan siGot, galit lupair dan nǝsaan salito, be gagai ikad natesua gegai toyalyal habat sǝhor aJonah!
41 Os ninivitas ressurgirão no juízo com esta geração, e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que está aqui quem é maior do que Jonas.
42 Len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, naKwin hǝn naSaut dereh tile mǝhat, kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, tike naur egai limaspanis. Dereh tigol timagenan husur egǝm len nǝtarhǝt navile a pan hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn namitisau siSolomon hǝn nǝmauran tonor, be gagai, ikad natesua gegai toyalyal sǝhor aSolomon!”
42 A rainha do sul se levantará no dia do juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis que está aqui quem é maior do que Salomão.
43 AYesu isor tǝtas am ke, “Datusor husur nahutian hǝn natǝmat gail. Ale, nǝboŋ nanunun nǝmargobut tovan dan nǝvanuan ideh, nanunun nǝmargobut enan iyar turtur naut masmas gail hǝn b̃isab̃ naut ideh hǝn b̃iŋavŋav lan, be idoŋ sob̃uer hǝni.
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Beti natǝmat ikel mai gai gabag, ike, ‘Netǝlmam bai vi lan naim sagw notogam dani.’ Ale nǝboŋ tobar nǝvanuan gai tovan dani, nǝvanuan enan ehum naim tob̃ǝb̃esw, lotosir vahvahuri, tuan tǝlmam hǝn natit p̃isi tonor.
44 Então diz: Voltarei para a minha casa, de onde saí. E, voltando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Beti ivan vasǝhar nanunun tomǝlevru lotosa masuṽ sǝhor gai, ale nǝboŋ lotob̃is len nǝvanuan, lutoh tin ei. Ale nǝmauran sinǝvanuan enan egǝm isa vǝsa tibatbat sǝhor ta m̃o. Dereh timagenan hǝn naur tosa ta damǝŋai.”
45 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e são os últimos atos desse homem piores do que os primeiros. Assim acontecerá também a esta geração má.
46 Nǝboŋ aYesu tosor mai naluṽoh sal, aṽan matmat gail mai anan lubar naut enan. Loil vivile, luke lisor maii.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Avan sua ikel maii ke, “Geris, anam̃ mai aṽam̃ gail loil vivile, luke lisor mai gaiug.”
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Ale isor var atenan ke, “Anagw ase? Aṽagw gail ase?”
48 Ele, porém, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Ale esuhun navǝlan van hǝn ahai susur san gail, ike, “Geris! Anana sagw mai aṽagw gail bogai!
49 E, estendendo a sua mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Bathut avan ideh togol nǝsa aTǝmagw len nǝmav tolǝŋoni, gai evi aṽagw, o aṽavinegw o anana sagw.”
50 Porque, qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, este é meu irmão, e irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.