Marcos 7

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Boŋ sua naFarisi mai ahai p̃usan gail hǝn nalo logǝm len naut a Jerusalem hǝn lǝb̃eris aYesu.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Lobunus ahai susur galevis siYesu lotohan be lǝsakǝkasǝval. (Navǝlalit saveveu len nǝnauan siFarisi gail
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 husur naFarisi mai naJu gail p̃isi am lohusur tin hǝn naṽide silat ta sutuai toke limaskǝkasǝval len naṽide tonor beti lolǝboi lǝb̃ihan.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Nǝboŋ lototǝlmam dan nǝmaket, asike luhan vir lǝb̃elilos. Lohusur naṽide tosob̃ur am ta sutuai hum nakǝkasan hǝn nab̃iliwai munmun, nab̃iliwai totile mai naketel gail.)
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Imaienan naFarisi mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lousi ke, “Imabe ahai susur sam̃ gail lǝsahusur naṽide sihaṽut sidat gail ta sutuai, lǝsahusur naṽide hǝn nakǝkasǝvalan, be luhan nabǝta?”
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 AYesu ikel mai galit ke, “Gamit mǝtovi vanuan gǝgǝras, nǝsa mǝtukele, mǝtsagole! AIsaiah ekitin nǝboŋ tokel ur nasoruan siGot husur gamito ke,
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Lulotu sob̃uer hǝn ginau,
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Husur gamito mǝtugam dan nakelean todaŋ siGot hǝn mǝtb̃ehusur tin hǝn naṽide samit ta sutuai lotovi nap̃usanan sinǝvanuan ŋai.”
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Ale ikele am mai galit ke, “Gamit mǝtukad namitisau hǝn nagelean, husur mǝtugel tabtab hǝn nakelean todaŋ siGot hǝn mǝtb̃eil gǝgat len naṽide samit ta sutuai. Mǝtunau ke nakelean san savi natideh a?
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Mitinau nǝsa aMoses toke, ‘Putsan atǝmam̃ mai anam̃ matmat len nǝnauan sam̃,’ mai ‘Avan ideh tosor tosa vǝsa hǝn atǝman o anan, gai timasmat tebun.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Be gamit mǝtuke ivoi hǝn avan ideh b̃ikel mai atǝman o anan ke, ‘Nǝsa notokade hǝn nǝb̃evi tarhǝt sam̃, noviol hǝni tia mai aGot.’
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 Imagenan mǝtuke inor ŋai hǝn asike evi tarhǝt setǝman mai sinan len nam̃idolan sǝlaru.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ale len naṽide ta sutuai mǝttokade, mǝtugol ke nakelean siGot evi naut kǝmas ŋai. Gamit mǝtugol natit isob̃ur tomaienan.”
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Beti aYesu ekis naluṽoh gǝmai. Ikel mai galit ke, “Gamit p̃isi, mǝtesǝsǝloŋ hǝn ginau, mǝtelǝboi nategai.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 — ausente —
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 — ausente —
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Nǝboŋ aYesu toriŋ naluṽoh hǝn b̃evi lohoim, ahai susur san gail lous kitev namilen nasoruan kǝta tomadhakele.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Ale ikel mai galit ke, “Gamit am mǝtsalǝboi sǝhoti a? Mǝtsalǝboii ke natit p̃isi vivile tob̃is len niben nǝvanuan salǝboi b̃igol b̃eb̃iŋb̃iŋal a?
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Husur nǝboŋ tob̃is, sab̃is len nǝlon, be evi lan natǝbaŋ ale evivile vi lan nalitavtav.” (Nǝboŋ tokǝmaienan, aYesu ikele ke nǝhanian p̃isi iveveu.)
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Beti aYesu ike, “Evi nǝsa tovivile len nǝlon nǝvanuan togol tosa, saveveu.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Husur natgalegai logǝm len nǝlon nǝvanuan: nǝnauan tosa, naitian tosa, navǝnahan, nagolean hǝn nǝmatan,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 naitian tob̃ur kotov nǝlahan, na-lǝŋon-masuṽ-an hǝn natite, nagolean sasa gail, nagǝgǝrasan, naṽide naitian taṽtaṽor, nǝlon tovǝvǝnah, nasoruan tomǝdas nahǝsan nǝvanuan o tomǝdas nahǝsan aGot, nǝ-patpat-gai-mǝhat-an mai namelmelan.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Natgalen p̃isi lotosa logǝm len nǝlon nǝvanuan. Evi natgalenan togol nǝvanuan tob̃iŋb̃iŋal, saveveu.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 AYesu ile mǝhat, eriŋ naut enan, evi lan naut gail pǝpadaŋ hǝn naut a Tair. Eb̃is lohoim sua, be emǝtahun avan ideh b̃elǝboii ke totoh ei. Be edǝdas b̃esusuan naut totoh lan.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Ikad napǝhaṽut sual ei, nanunun nǝmargobut tob̃is len anatvavin. Nǝboŋ nǝbareab enan tosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu totoh, vǝha-sua ŋai egǝm hǝni, iteh bathurien.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Evi atob̃taKris lotopasi len naut a Fonisia a Siria. Eus aYesu hǝn b̃ehut natǝmat dan anatvavin.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 AYesu ikel maii ke, “Anatugw gail lihanukub bai. Sanor hǝn nǝb̃ilav kuv nabǝta hinatugw gail hǝn nǝb̃ibar hǝni van hǝn nalipah gail.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Alitenan isor vari ke, “Evoi Nasub̃, be nalipah gail pipitev am lolǝboi lǝb̃ihan nasugbǝta hilahutai.”
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 AYesu ikel maii ke, “Bathut na-sor-vari-an sam̃ tovoi, givan, natǝmat eriŋ anatvavim̃, igam dani tia.”
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Alitenan etǝlmam vahim. Ale nǝboŋ tovi lohoim san isab̃i ke, anatvavin topat mǝdau len nǝmel, ale natǝmat tomakuv dani tia.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 AYesu eriŋ naut gail pǝpadaŋ hǝn nab̃iltivile Tair, iyar tur len nab̃iltivile Siton mai naut a Tekap̃olis van vǝbar Nab̃iltiwai Kalili.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Nǝvanuan galevis losǝhar nab̃ut sua van hǝn aYesu ale loŋiri hǝn b̃eriŋ navǝlan lan.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 AYesu esǝhar sǝb̃on hǝni vi tut kǝkereh dan naluṽoh ale esiriv hǝn nǝŋarhuvǝlan gǝlaru len nǝdariŋan gǝlaru. AYesu ep̃ulai, ibar namean atenan
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 ale ekǝta vi mǝhat vi lan nǝmav, ekilob ale ikel mai nab̃ut ke, “Effata!” (namilen ke, “Sǝŋav!”).
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Vǝha-sua ŋai nǝdariŋan nab̃ut gǝlaru arosǝŋav, namean emǝlala, isor imasil.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Ale aYesu ikel buni mai nǝvanuan gail ei ke salikel ur nǝsa tovisi. Be naut kǝmas tokaikai tasi maienan, lukelkel uri am.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Galit lumaŋmaŋ vǝsa. Luke, “Igol ivoi hǝn natit p̃isi togole, ale igol alat lotodariŋ b̃ulol, losǝsǝloŋ mai nab̃ut gail, igol lusor.”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.