Marcos 7

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Boŋ sua naFarisi mai ahai p̃usan gail hǝn nalo logǝm len naut a Jerusalem hǝn lǝb̃eris aYesu.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Lobunus ahai susur galevis siYesu lotohan be lǝsakǝkasǝval. (Navǝlalit saveveu len nǝnauan siFarisi gail
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 husur naFarisi mai naJu gail p̃isi am lohusur tin hǝn naṽide silat ta sutuai toke limaskǝkasǝval len naṽide tonor beti lolǝboi lǝb̃ihan.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 Nǝboŋ lototǝlmam dan nǝmaket, asike luhan vir lǝb̃elilos. Lohusur naṽide tosob̃ur am ta sutuai hum nakǝkasan hǝn nab̃iliwai munmun, nab̃iliwai totile mai naketel gail.)
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Imaienan naFarisi mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lousi ke, “Imabe ahai susur sam̃ gail lǝsahusur naṽide sihaṽut sidat gail ta sutuai, lǝsahusur naṽide hǝn nakǝkasǝvalan, be luhan nabǝta?”
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 AYesu ikel mai galit ke, “Gamit mǝtovi vanuan gǝgǝras, nǝsa mǝtukele, mǝtsagole! AIsaiah ekitin nǝboŋ tokel ur nasoruan siGot husur gamito ke,
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Lulotu sob̃uer hǝn ginau,
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Husur gamito mǝtugam dan nakelean todaŋ siGot hǝn mǝtb̃ehusur tin hǝn naṽide samit ta sutuai lotovi nap̃usanan sinǝvanuan ŋai.”
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Ale ikele am mai galit ke, “Gamit mǝtukad namitisau hǝn nagelean, husur mǝtugel tabtab hǝn nakelean todaŋ siGot hǝn mǝtb̃eil gǝgat len naṽide samit ta sutuai. Mǝtunau ke nakelean san savi natideh a?
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Mitinau nǝsa aMoses toke, ‘Putsan atǝmam̃ mai anam̃ matmat len nǝnauan sam̃,’ mai ‘Avan ideh tosor tosa vǝsa hǝn atǝman o anan, gai timasmat tebun.’
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Be gamit mǝtuke ivoi hǝn avan ideh b̃ikel mai atǝman o anan ke, ‘Nǝsa notokade hǝn nǝb̃evi tarhǝt sam̃, noviol hǝni tia mai aGot.’
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Imagenan mǝtuke inor ŋai hǝn asike evi tarhǝt setǝman mai sinan len nam̃idolan sǝlaru.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Ale len naṽide ta sutuai mǝttokade, mǝtugol ke nakelean siGot evi naut kǝmas ŋai. Gamit mǝtugol natit isob̃ur tomaienan.”
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Beti aYesu ekis naluṽoh gǝmai. Ikel mai galit ke, “Gamit p̃isi, mǝtesǝsǝloŋ hǝn ginau, mǝtelǝboi nategai.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 — ausente —
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Nǝboŋ aYesu toriŋ naluṽoh hǝn b̃evi lohoim, ahai susur san gail lous kitev namilen nasoruan kǝta tomadhakele.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Ale ikel mai galit ke, “Gamit am mǝtsalǝboi sǝhoti a? Mǝtsalǝboii ke natit p̃isi vivile tob̃is len niben nǝvanuan salǝboi b̃igol b̃eb̃iŋb̃iŋal a?
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Husur nǝboŋ tob̃is, sab̃is len nǝlon, be evi lan natǝbaŋ ale evivile vi lan nalitavtav.” (Nǝboŋ tokǝmaienan, aYesu ikele ke nǝhanian p̃isi iveveu.)
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Beti aYesu ike, “Evi nǝsa tovivile len nǝlon nǝvanuan togol tosa, saveveu.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Husur natgalegai logǝm len nǝlon nǝvanuan: nǝnauan tosa, naitian tosa, navǝnahan, nagolean hǝn nǝmatan,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 naitian tob̃ur kotov nǝlahan, na-lǝŋon-masuṽ-an hǝn natite, nagolean sasa gail, nagǝgǝrasan, naṽide naitian taṽtaṽor, nǝlon tovǝvǝnah, nasoruan tomǝdas nahǝsan nǝvanuan o tomǝdas nahǝsan aGot, nǝ-patpat-gai-mǝhat-an mai namelmelan.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Natgalen p̃isi lotosa logǝm len nǝlon nǝvanuan. Evi natgalenan togol nǝvanuan tob̃iŋb̃iŋal, saveveu.”
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 AYesu ile mǝhat, eriŋ naut enan, evi lan naut gail pǝpadaŋ hǝn naut a Tair. Eb̃is lohoim sua, be emǝtahun avan ideh b̃elǝboii ke totoh ei. Be edǝdas b̃esusuan naut totoh lan.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Ikad napǝhaṽut sual ei, nanunun nǝmargobut tob̃is len anatvavin. Nǝboŋ nǝbareab enan tosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu totoh, vǝha-sua ŋai egǝm hǝni, iteh bathurien.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 Evi atob̃taKris lotopasi len naut a Fonisia a Siria. Eus aYesu hǝn b̃ehut natǝmat dan anatvavin.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 AYesu ikel maii ke, “Anatugw gail lihanukub bai. Sanor hǝn nǝb̃ilav kuv nabǝta hinatugw gail hǝn nǝb̃ibar hǝni van hǝn nalipah gail.”
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Alitenan isor vari ke, “Evoi Nasub̃, be nalipah gail pipitev am lolǝboi lǝb̃ihan nasugbǝta hilahutai.”
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 AYesu ikel maii ke, “Bathut na-sor-vari-an sam̃ tovoi, givan, natǝmat eriŋ anatvavim̃, igam dani tia.”
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Alitenan etǝlmam vahim. Ale nǝboŋ tovi lohoim san isab̃i ke, anatvavin topat mǝdau len nǝmel, ale natǝmat tomakuv dani tia.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 AYesu eriŋ naut gail pǝpadaŋ hǝn nab̃iltivile Tair, iyar tur len nab̃iltivile Siton mai naut a Tekap̃olis van vǝbar Nab̃iltiwai Kalili.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Nǝvanuan galevis losǝhar nab̃ut sua van hǝn aYesu ale loŋiri hǝn b̃eriŋ navǝlan lan.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 AYesu esǝhar sǝb̃on hǝni vi tut kǝkereh dan naluṽoh ale esiriv hǝn nǝŋarhuvǝlan gǝlaru len nǝdariŋan gǝlaru. AYesu ep̃ulai, ibar namean atenan
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 ale ekǝta vi mǝhat vi lan nǝmav, ekilob ale ikel mai nab̃ut ke, “Effata!” (namilen ke, “Sǝŋav!”).
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Vǝha-sua ŋai nǝdariŋan nab̃ut gǝlaru arosǝŋav, namean emǝlala, isor imasil.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Ale aYesu ikel buni mai nǝvanuan gail ei ke salikel ur nǝsa tovisi. Be naut kǝmas tokaikai tasi maienan, lukelkel uri am.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Galit lumaŋmaŋ vǝsa. Luke, “Igol ivoi hǝn natit p̃isi togole, ale igol alat lotodariŋ b̃ulol, losǝsǝloŋ mai nab̃ut gail, igol lusor.”
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.