Marcos 4
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 AYesu etub̃at p̃usan tǝtas tarhǝb̃iltiwai Kalili. Nab̃ilitluṽoh logǝm b̃onb̃on dar visi gol tosah len nab̃ot, bǝtah hǝn b̃ep̃usan. Ale nǝvanuan gail p̃isi losuh pǝpadaŋ hǝn nab̃iltiwai, a ut.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Eṽusan galit hǝn natit isob̃ur len nǝb̃ol p̃usan gail. Ale len nap̃usanan san ikel mai galit ke,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Sǝsǝloŋ! Nǝvanuan nǝmabulan hǝn namisurhut gail ia bubulan namisurhuwit.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Nǝboŋ tobubulan gail, galevis luteh metp̃isal, ale nǝman namǝsav gail logǝm han p̃is gail.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Namisurhuwit galevis am luteh len naut tobaŋ vat, nǝtan tokǝkereh lan, ale lutov tutut husur nǝtan enan sǝsareh.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Nǝboŋ namityal tovisi, esun bun gail ale lumayoh husur lǝsǝkad nǝharhǝte.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Namisurhuwit galevis am luteh len tan tobaŋ hau tokad nasunite lan, ale nǝboŋ nawit totov, nǝhau eruŋ gut buni, gol sǝṽan.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Namisurhuwit galevis am luteh len tan tokǝnoh. Lutov, lovivi mǝhat ale luṽan. Sua iṽan vǝkad 30, sual am iṽan vǝkad 60 ale sua tǝtas am iṽan vǝkad 100.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Beti aYesu ike, “Nǝvanuan tokad nǝdariŋan hǝn b̃esǝsǝloŋ, tesǝsǝloŋ!”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Nǝboŋ aYesu totoh sǝb̃on mai ahai susur san lotovi 12 mai galevis am, lous namilen nǝb̃ol p̃usan gail hǝni.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Ale ikel mai galit ke, “AGot ikel vǝhot nǝsa tosusuah husur natohan pipihabǝlan mai gamito hǝn mǝtb̃elǝboii. Be alat lototoh vivile, nukel nakitinan p̃isi mai galito len nǝb̃ol p̃usan gail
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 hǝn natosian siGot b̃isarpoh toke,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Beti aYesu eus galit ke, “Mǝtsalǝboi namilen nǝb̃ol p̃usan enan a? B̃imagenan, mǝtelǝboi nǝb̃ol p̃usan ideh mabe?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Nǝvanuan nǝmabulan ebubulan namisurhuwit gail tovi nasoruan siGot.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Namisurhuwit toteh metp̃isal ehum alat lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan siGot. Ale nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni, vǝha-sua ŋai aSetan egǝmai, lav kuvi dan galito.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Nǝvanuan galevis lohum namisurhuwit toteh len tan tobaŋ vat. Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan, ibar nǝlolito, vǝha-sua ŋai lohǝhaṽur lan.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Be husur lohum nawit nǝharhǝte sakir sǝdaŋ, lǝsatov sabǝlav. Ale nǝboŋ lotolǝŋon tosa o nǝvanuan gail lotomǝdas bun galito bathut nasoruan tobar galito, luteh dan nadǝlomian.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Nǝvanuan galevis am lohum namisurhuwit toteh len tan tobaŋ hau tokad nasunite lan. Losǝsǝloŋ hǝn nasoruan
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 be nǝlolit etuhatuh hǝn nǝmauran hǝn navile eg a pan, nalǝmasian hǝn natite mai na-lǝŋon-masuṽ-hǝni-an hǝn natgalevis am lob̃is len galito gol loruŋ gut bun nasoruan hǝn asike b̃iṽan.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Nǝvanuan galevis tile am lohum namisurhuwit lototeh len tan tovoi. Losǝsǝloŋ hǝn nasoruan, ibar nǝlolito, ale luṽan masuṽ, galevis luṽan vǝkad 30, galevis luṽan vǝkad 60, galevis am luṽan vǝkad 100.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Beti aYesu eus galit ke, “Ikad avan ideh topat nam̃ial hǝn b̃esusuani pipihad o pipimel a? Ao! Eriŋi a mǝhat len nǝhai nam̃ial toilil lan.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Husur natideh tosusuah dereh aGot tevǝhoti ale natideh topat len nǝmargobut dereh aGot tigol tevivile, tip̃arp̃ar.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Nǝvanuan tokad nǝdariŋan hǝn b̃esǝsǝloŋ, tesǝsǝloŋ!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Beti isor tǝtas mai galit ke, “Mǝtelǝlǝgau hǝn gamito! Mǝtesǝsǝloŋ husur nakelean sagw. Dereh aGot tilav nalǝboian mai gamito tonor hun na-sǝsǝloŋ-husuri-an samito, ale tivan am.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Bathut avan ideh nǝlon tomab̃ur hǝn nǝsa notokele, dereh aGot tilav nalǝboian am maii. Avil avan ideh tomǝtahun b̃elǝboi nǝsa notokele, dereh aGot tilav kuv nalǝboian gai tokade dani.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Beti aYesu ike, “Natohan pipihabǝlan aGot imaiegai: Ikad naulum̃an tobubulan namisurhuwit len tan.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Nǝboŋ topat len nalenmariug o tolele len nalennǝyal, namisurhuwit itov, evivi mǝhat. Be itov vi mǝhat mabe? Atenan salǝboii.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Nǝtan sǝb̃on evǝhasus hǝn nawit: a m̃o nalute evisi, itov ale evi mǝhat, beti iṽan hǝn nǝhavhǝte, ale ikad namisurhute tovi hanian.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Be nǝboŋ namisurhuwit tomatu, vǝha-sua ŋai atenan ivan, ita kokotovi hǝn nab̃u tohab̃ husur nǝboŋ hǝn nǝmatuan egǝmai.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 AYesu isor tǝtas ike, “Dereh nenǝnoṽ hǝn natohan pipihabǝlan aGot mai nǝsa? Nisor vǝsvǝsaii len nǝb̃ol p̃usan tomabe?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Imaiegai: Nǝvanuan imabul namisurhumastat len tan. Ekǝkereh sǝhor namisurhut gail p̃isi len tan
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 be itov vi mǝhat vatibau sǝhor nǝhanian p̃isi. Nǝpashǝt gail topasil lotibau gol ke, nǝman namǝsav lolǝboi lǝb̃eum hǝn nǝhai ŋodŋod halit len gail, len nǝm̃ol han.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 AYesu ikel nǝb̃ol p̃usan isob̃ur hǝn b̃ikel nasoruan mai nǝvanuan gail tonor hǝn nalǝboian lotokade hǝn lǝb̃elǝboi sǝhoti.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Len nǝhon nǝvanuan gail, natit p̃isi tokele, ikel mai galit len nǝb̃ol p̃usan gail ŋai. Be nǝboŋ totoh mai ahai susur san gail sǝb̃olito, isor vǝsvǝsai namilen natgalenan.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Len nǝboŋ enan naut igomgom, ale aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Datevi tarhǝt nǝwai egai.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ŋa loriŋ naluṽoh, lusah maii len nab̃ot ale luvan. (Ikad nab̃ot galevis am lotohusuri.)
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Losǝhoṽut hǝn nab̃iltilan togǝmai tokud hǝn nǝwai. Nǝwai epus vi lan nab̃ot gol totub̃at pul hǝn b̃emun.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 AYesu ipatmari len napilo a tahw, bathuwag. Lovǝŋoni, lukel maii ke, “Eee Hai p̃usan, namtomun! Gǝsǝnau ginamit a? Nab̃ot idod!”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ŋa aYesu ile mǝhat, esivoh len nǝlan, ikel mai nǝwai ke, “Gemǝdau! Vi pan!” Ale nǝlan idar buni, naut etǝm̃at.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Beti eus galit ke, “Mǝtovi batmǝtahw gail a? Mǝtsǝkad nadǝlomian sal a?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Ahai susur gail lom̃inm̃inikot habat. Lousus galit gabag ke, “Ategai ase? Nateru eg am, nǝlan mai nab̃iltiwai lugol husur nǝsa tokele!”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.