Marcos 4
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 AYesu etub̃at p̃usan tǝtas tarhǝb̃iltiwai Kalili. Nab̃ilitluṽoh logǝm b̃onb̃on dar visi gol tosah len nab̃ot, bǝtah hǝn b̃ep̃usan. Ale nǝvanuan gail p̃isi losuh pǝpadaŋ hǝn nab̃iltiwai, a ut.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Eṽusan galit hǝn natit isob̃ur len nǝb̃ol p̃usan gail. Ale len nap̃usanan san ikel mai galit ke,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Sǝsǝloŋ! Nǝvanuan nǝmabulan hǝn namisurhut gail ia bubulan namisurhuwit.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Nǝboŋ tobubulan gail, galevis luteh metp̃isal, ale nǝman namǝsav gail logǝm han p̃is gail.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Namisurhuwit galevis am luteh len naut tobaŋ vat, nǝtan tokǝkereh lan, ale lutov tutut husur nǝtan enan sǝsareh.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Nǝboŋ namityal tovisi, esun bun gail ale lumayoh husur lǝsǝkad nǝharhǝte.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Namisurhuwit galevis am luteh len tan tobaŋ hau tokad nasunite lan, ale nǝboŋ nawit totov, nǝhau eruŋ gut buni, gol sǝṽan.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Namisurhuwit galevis am luteh len tan tokǝnoh. Lutov, lovivi mǝhat ale luṽan. Sua iṽan vǝkad 30, sual am iṽan vǝkad 60 ale sua tǝtas am iṽan vǝkad 100.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Beti aYesu ike, “Nǝvanuan tokad nǝdariŋan hǝn b̃esǝsǝloŋ, tesǝsǝloŋ!”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nǝboŋ aYesu totoh sǝb̃on mai ahai susur san lotovi 12 mai galevis am, lous namilen nǝb̃ol p̃usan gail hǝni.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Ale ikel mai galit ke, “AGot ikel vǝhot nǝsa tosusuah husur natohan pipihabǝlan mai gamito hǝn mǝtb̃elǝboii. Be alat lototoh vivile, nukel nakitinan p̃isi mai galito len nǝb̃ol p̃usan gail
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 hǝn natosian siGot b̃isarpoh toke,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Beti aYesu eus galit ke, “Mǝtsalǝboi namilen nǝb̃ol p̃usan enan a? B̃imagenan, mǝtelǝboi nǝb̃ol p̃usan ideh mabe?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Nǝvanuan nǝmabulan ebubulan namisurhuwit gail tovi nasoruan siGot.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Namisurhuwit toteh metp̃isal ehum alat lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan siGot. Ale nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni, vǝha-sua ŋai aSetan egǝmai, lav kuvi dan galito.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Nǝvanuan galevis lohum namisurhuwit toteh len tan tobaŋ vat. Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan, ibar nǝlolito, vǝha-sua ŋai lohǝhaṽur lan.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Be husur lohum nawit nǝharhǝte sakir sǝdaŋ, lǝsatov sabǝlav. Ale nǝboŋ lotolǝŋon tosa o nǝvanuan gail lotomǝdas bun galito bathut nasoruan tobar galito, luteh dan nadǝlomian.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Nǝvanuan galevis am lohum namisurhuwit toteh len tan tobaŋ hau tokad nasunite lan. Losǝsǝloŋ hǝn nasoruan
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 be nǝlolit etuhatuh hǝn nǝmauran hǝn navile eg a pan, nalǝmasian hǝn natite mai na-lǝŋon-masuṽ-hǝni-an hǝn natgalevis am lob̃is len galito gol loruŋ gut bun nasoruan hǝn asike b̃iṽan.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Nǝvanuan galevis tile am lohum namisurhuwit lototeh len tan tovoi. Losǝsǝloŋ hǝn nasoruan, ibar nǝlolito, ale luṽan masuṽ, galevis luṽan vǝkad 30, galevis luṽan vǝkad 60, galevis am luṽan vǝkad 100.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Beti aYesu eus galit ke, “Ikad avan ideh topat nam̃ial hǝn b̃esusuani pipihad o pipimel a? Ao! Eriŋi a mǝhat len nǝhai nam̃ial toilil lan.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Husur natideh tosusuah dereh aGot tevǝhoti ale natideh topat len nǝmargobut dereh aGot tigol tevivile, tip̃arp̃ar.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Nǝvanuan tokad nǝdariŋan hǝn b̃esǝsǝloŋ, tesǝsǝloŋ!”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Beti isor tǝtas mai galit ke, “Mǝtelǝlǝgau hǝn gamito! Mǝtesǝsǝloŋ husur nakelean sagw. Dereh aGot tilav nalǝboian mai gamito tonor hun na-sǝsǝloŋ-husuri-an samito, ale tivan am.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Bathut avan ideh nǝlon tomab̃ur hǝn nǝsa notokele, dereh aGot tilav nalǝboian am maii. Avil avan ideh tomǝtahun b̃elǝboi nǝsa notokele, dereh aGot tilav kuv nalǝboian gai tokade dani.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Beti aYesu ike, “Natohan pipihabǝlan aGot imaiegai: Ikad naulum̃an tobubulan namisurhuwit len tan.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Nǝboŋ topat len nalenmariug o tolele len nalennǝyal, namisurhuwit itov, evivi mǝhat. Be itov vi mǝhat mabe? Atenan salǝboii.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Nǝtan sǝb̃on evǝhasus hǝn nawit: a m̃o nalute evisi, itov ale evi mǝhat, beti iṽan hǝn nǝhavhǝte, ale ikad namisurhute tovi hanian.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Be nǝboŋ namisurhuwit tomatu, vǝha-sua ŋai atenan ivan, ita kokotovi hǝn nab̃u tohab̃ husur nǝboŋ hǝn nǝmatuan egǝmai.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 AYesu isor tǝtas ike, “Dereh nenǝnoṽ hǝn natohan pipihabǝlan aGot mai nǝsa? Nisor vǝsvǝsaii len nǝb̃ol p̃usan tomabe?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Imaiegai: Nǝvanuan imabul namisurhumastat len tan. Ekǝkereh sǝhor namisurhut gail p̃isi len tan
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 be itov vi mǝhat vatibau sǝhor nǝhanian p̃isi. Nǝpashǝt gail topasil lotibau gol ke, nǝman namǝsav lolǝboi lǝb̃eum hǝn nǝhai ŋodŋod halit len gail, len nǝm̃ol han.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 AYesu ikel nǝb̃ol p̃usan isob̃ur hǝn b̃ikel nasoruan mai nǝvanuan gail tonor hǝn nalǝboian lotokade hǝn lǝb̃elǝboi sǝhoti.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Len nǝhon nǝvanuan gail, natit p̃isi tokele, ikel mai galit len nǝb̃ol p̃usan gail ŋai. Be nǝboŋ totoh mai ahai susur san gail sǝb̃olito, isor vǝsvǝsai namilen natgalenan.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Len nǝboŋ enan naut igomgom, ale aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Datevi tarhǝt nǝwai egai.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ŋa loriŋ naluṽoh, lusah maii len nab̃ot ale luvan. (Ikad nab̃ot galevis am lotohusuri.)
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Losǝhoṽut hǝn nab̃iltilan togǝmai tokud hǝn nǝwai. Nǝwai epus vi lan nab̃ot gol totub̃at pul hǝn b̃emun.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 AYesu ipatmari len napilo a tahw, bathuwag. Lovǝŋoni, lukel maii ke, “Eee Hai p̃usan, namtomun! Gǝsǝnau ginamit a? Nab̃ot idod!”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Ŋa aYesu ile mǝhat, esivoh len nǝlan, ikel mai nǝwai ke, “Gemǝdau! Vi pan!” Ale nǝlan idar buni, naut etǝm̃at.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Beti eus galit ke, “Mǝtovi batmǝtahw gail a? Mǝtsǝkad nadǝlomian sal a?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Ahai susur gail lom̃inm̃inikot habat. Lousus galit gabag ke, “Ategai ase? Nateru eg am, nǝlan mai nab̃iltiwai lugol husur nǝsa tokele!”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.