Marcos 2

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Husur nǝmariboŋ galevis, aYesu etǝlmam vi Kapernaum. Nǝboŋ tobar naut enan, sǝdareh, husur ke nǝvanuan isob̃ur lotosǝsǝloŋ hǝni ke totoh ei,
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 logǝm hǝn naim san gol loririhit lohoim mai vivile. Lǝsalǝboi lǝb̃eil bopita am. Ale aYesu ikel ur nasoruan mai galito.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Nǝvanuan galevis logǝm hǝni, ivat lupat naulum̃an nǝtarhǝben tomat,
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 be lodǝdas lǝb̃ibar aYesu bathut naluṽoh. Ale lopǝlau vi mǝhat len navurun naim topapav, ludakuvi, gol nab̃ur a mǝhat hǝn naut aYesu totoh lohoim lan. Ale loriŋ tur hǝn nǝbateh vi pan, atenan nǝtarhǝben tomat, topat lan.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Nǝboŋ toris nadǝlomian salito, aYesu ikel mai atenan nǝtarhǝben tomat ke, “Natugw, nǝsaan sam̃ gail lumarub̃at.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Be ahai p̃usan hǝn nalo lotobǝtah ei lunau natgalenan len nǝlolit ke,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Gai ekǝmaienan mabe? Isor mǝdas aGot! AGot sǝb̃on ŋai elǝboi b̃erub̃at nǝsaan dan nǝvanuan!”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Vǝha-sua ŋai aYesu elǝboi nǝnauan salito ale ikel mai galit ke, “Imabe mǝtunau magenan len nǝlomito?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Nǝb̃ikel mai ategai nǝtarhǝben tomat ke, ‘Norub̃at nǝsaan sam̃ gail,’ o nǝb̃ike ‘Gile mǝhat, pat nǝbateh sam̃, giyar,’ nǝsa emǝdmǝdau am?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Be nuke mǝtelǝboii ke aNatun Nǝvanuan ikad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an hǝn b̃erub̃at nǝsaan len navile a pan. Nokǝmaiegai hǝn nǝb̃eṽusan nǝdaŋan en mai gamito.” Ale aYesu ikel mai atenan nǝtarhǝben tomat ike,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Nukel mai gaiug, gile mǝhat, pat nǝbateh sam̃, givahim sam̃.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Vǝha-sua ŋai atenan ile mǝhat, ipat nǝbateh, evivile len nǝhon nǝvanuan p̃isi. Lumaŋmaŋ masuṽ lan ale lusal suh nǝyalyalan siGot luke, “Datsaris natideh tomaienan boŋ ideh sal!”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Beti aYesu evivile, etǝlmam hǝn b̃iyar tarhǝt nab̃iltiwai Kalili. Nab̃iltiluṽoh egǝm hǝni ale eṽusan galito.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Len nǝyaran san van, eris aLevi anatun aAlfeus tobǝtah len nǝpasvalǝval hǝn nǝtaks, ale ikel maii ke, “Gitah mai ginau, gehusur ginau!” Ale aLevi ile mǝhat, ehusuri.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Ŋa aLevi eus aYesu mai ahai susur san gail hǝn lǝb̃ihan lohoim san. (Ikad nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan isob̃ur lotohan ei husur ikad nǝvanuan tosob̃ur maienan lotohusur aYesu.)
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Be nǝboŋ ahai p̃usan hǝn nalo galevis lotovi Farisi lotoris aYesu tohan mai nǝvanuan gail lotomaienan, lous ahai susur san gail ke, “Imabe tohan mai nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan gail?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn natenan ikel mai galit ke, “Savi alat lotomaur lotovan hǝn nǝvanuan nareran hǝn b̃irer hǝn galito, be alat lotomǝsah ŋai. Ginau nǝsagǝm hǝn nǝb̃ekis alat lotonor o alat lotonau ke lotonor, be nogǝm hǝn nǝb̃ekis nǝvanuan nǝsaan gail.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Len nǝmariboŋ galevis ahai susur siJon mai naFarisi gail lǝsǝhan hǝn lǝb̃isor tuṽ. Ale logǝm hǝn aYesu lousi ke, “Ahai susur siJon gail mai ahai susur sinaFarisi gail lǝsǝhan hǝn lǝb̃isor tuṽ, be ahai susur sam̃ gail lǝsǝmagenan. Imabe?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 AYesu isor var galit ke, “Mǝtunau ke nǝvanuan lototah mai naulum̃an tolah, lǝsǝhan len nǝhanan nǝlahan a? Aoa! Asike lumaienan nǝboŋ naulum̃an tolah totoh mai galit sal.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Be naulum̃an tolah, nǝboŋ b̃egǝmai hǝn lǝb̃esǝhari dan nǝvanuan san gail, ale len nǝboŋ enan asike luhan.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 “Sǝkad avan ideh top̃isihoh hǝn nǝkaliko veveu len nahurabat tomatu. Tagole, nap̃isihoh tǝmakuv dan nahurabat tomatu gol nǝ-tar-sili-an tamǝdasi sǝhor ta m̃o.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Natsual am, sǝkad avan ideh tob̃ir nǝwain lotomadhaum hǝni len nahurhuwain lotomatu. Tagole, nǝwain veveu tatǝvah tur lan, mǝdas nǝwain mai nahurhuwain p̃isi.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Len nǝSappat sua, aYesu toyar tur marireu hǝn nawit, ahai susur san gail lotub̃at kin b̃ur nǝhavhuwit gail.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Ŋa naFarisi gail lukel mai aYesu ke, “Imabe lotogol nǝsa nalo tokai tasi len nǝSappat?”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 — ausente —
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 — ausente —
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Beti aYesu ikel mai galit ke, “NǝSappat, aGot igole m̃os nǝvanuan, sagol nǝvanuan m̃os nǝSappat.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Imaienan, aNatun Nǝvanuan evi masta, evi masta hǝn nǝSappat am.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.