Marcos 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Husur nǝmariboŋ galevis, aYesu etǝlmam vi Kapernaum. Nǝboŋ tobar naut enan, sǝdareh, husur ke nǝvanuan isob̃ur lotosǝsǝloŋ hǝni ke totoh ei,
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 logǝm hǝn naim san gol loririhit lohoim mai vivile. Lǝsalǝboi lǝb̃eil bopita am. Ale aYesu ikel ur nasoruan mai galito.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Nǝvanuan galevis logǝm hǝni, ivat lupat naulum̃an nǝtarhǝben tomat,
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 be lodǝdas lǝb̃ibar aYesu bathut naluṽoh. Ale lopǝlau vi mǝhat len navurun naim topapav, ludakuvi, gol nab̃ur a mǝhat hǝn naut aYesu totoh lohoim lan. Ale loriŋ tur hǝn nǝbateh vi pan, atenan nǝtarhǝben tomat, topat lan.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Nǝboŋ toris nadǝlomian salito, aYesu ikel mai atenan nǝtarhǝben tomat ke, “Natugw, nǝsaan sam̃ gail lumarub̃at.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Be ahai p̃usan hǝn nalo lotobǝtah ei lunau natgalenan len nǝlolit ke,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Gai ekǝmaienan mabe? Isor mǝdas aGot! AGot sǝb̃on ŋai elǝboi b̃erub̃at nǝsaan dan nǝvanuan!”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Vǝha-sua ŋai aYesu elǝboi nǝnauan salito ale ikel mai galit ke, “Imabe mǝtunau magenan len nǝlomito?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Nǝb̃ikel mai ategai nǝtarhǝben tomat ke, ‘Norub̃at nǝsaan sam̃ gail,’ o nǝb̃ike ‘Gile mǝhat, pat nǝbateh sam̃, giyar,’ nǝsa emǝdmǝdau am?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Be nuke mǝtelǝboii ke aNatun Nǝvanuan ikad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an hǝn b̃erub̃at nǝsaan len navile a pan. Nokǝmaiegai hǝn nǝb̃eṽusan nǝdaŋan en mai gamito.” Ale aYesu ikel mai atenan nǝtarhǝben tomat ike,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “Nukel mai gaiug, gile mǝhat, pat nǝbateh sam̃, givahim sam̃.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Vǝha-sua ŋai atenan ile mǝhat, ipat nǝbateh, evivile len nǝhon nǝvanuan p̃isi. Lumaŋmaŋ masuṽ lan ale lusal suh nǝyalyalan siGot luke, “Datsaris natideh tomaienan boŋ ideh sal!”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Beti aYesu evivile, etǝlmam hǝn b̃iyar tarhǝt nab̃iltiwai Kalili. Nab̃iltiluṽoh egǝm hǝni ale eṽusan galito.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Len nǝyaran san van, eris aLevi anatun aAlfeus tobǝtah len nǝpasvalǝval hǝn nǝtaks, ale ikel maii ke, “Gitah mai ginau, gehusur ginau!” Ale aLevi ile mǝhat, ehusuri.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Ŋa aLevi eus aYesu mai ahai susur san gail hǝn lǝb̃ihan lohoim san. (Ikad nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan isob̃ur lotohan ei husur ikad nǝvanuan tosob̃ur maienan lotohusur aYesu.)
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Be nǝboŋ ahai p̃usan hǝn nalo galevis lotovi Farisi lotoris aYesu tohan mai nǝvanuan gail lotomaienan, lous ahai susur san gail ke, “Imabe tohan mai nǝvanuan nǝtaks mai nǝvanuan nǝsaan gail?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn natenan ikel mai galit ke, “Savi alat lotomaur lotovan hǝn nǝvanuan nareran hǝn b̃irer hǝn galito, be alat lotomǝsah ŋai. Ginau nǝsagǝm hǝn nǝb̃ekis alat lotonor o alat lotonau ke lotonor, be nogǝm hǝn nǝb̃ekis nǝvanuan nǝsaan gail.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Len nǝmariboŋ galevis ahai susur siJon mai naFarisi gail lǝsǝhan hǝn lǝb̃isor tuṽ. Ale logǝm hǝn aYesu lousi ke, “Ahai susur siJon gail mai ahai susur sinaFarisi gail lǝsǝhan hǝn lǝb̃isor tuṽ, be ahai susur sam̃ gail lǝsǝmagenan. Imabe?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 AYesu isor var galit ke, “Mǝtunau ke nǝvanuan lototah mai naulum̃an tolah, lǝsǝhan len nǝhanan nǝlahan a? Aoa! Asike lumaienan nǝboŋ naulum̃an tolah totoh mai galit sal.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Be naulum̃an tolah, nǝboŋ b̃egǝmai hǝn lǝb̃esǝhari dan nǝvanuan san gail, ale len nǝboŋ enan asike luhan.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 “Sǝkad avan ideh top̃isihoh hǝn nǝkaliko veveu len nahurabat tomatu. Tagole, nap̃isihoh tǝmakuv dan nahurabat tomatu gol nǝ-tar-sili-an tamǝdasi sǝhor ta m̃o.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Natsual am, sǝkad avan ideh tob̃ir nǝwain lotomadhaum hǝni len nahurhuwain lotomatu. Tagole, nǝwain veveu tatǝvah tur lan, mǝdas nǝwain mai nahurhuwain p̃isi.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Len nǝSappat sua, aYesu toyar tur marireu hǝn nawit, ahai susur san gail lotub̃at kin b̃ur nǝhavhuwit gail.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Ŋa naFarisi gail lukel mai aYesu ke, “Imabe lotogol nǝsa nalo tokai tasi len nǝSappat?”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 — ausente —
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 — ausente —
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Beti aYesu ikel mai galit ke, “NǝSappat, aGot igole m̃os nǝvanuan, sagol nǝvanuan m̃os nǝSappat.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Imaienan, aNatun Nǝvanuan evi masta, evi masta hǝn nǝSappat am.”
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.