Marcos 14

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ale nǝPasova mai Nǝhanan hǝn nabǝta sǝkad nayis lan aripat hois. Ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo, ludas p̃isal hǝn nagǝgǝrasan, hǝn lǝb̃itah gat aYesu hǝn lǝb̃igol b̃imat.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Be luke, “Sadatigole len nǝhanan hǝn nǝPasova hǝn asike nǝvanuan gail lǝb̃eluṽoh beti b̃al taṽtaṽor mǝdas natit gail.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Len nǝboŋ enan, aYesu itoh len naut a Petani len naim seSimon tokad naleprosi a m̃o. AYesu ipat hǝn nǝgarin tarhǝtev. Ale napǝhaṽut sua tolav nab̃otel lotoum hǝni hǝn nǝvat topǝhw, egǝm hǝn aYesu. Nab̃otel enan epul hǝn naoil pǝhpǝhas tosusau, nǝvat han totibau, ale alitenan ilap̃ul nabuŋon nab̃otel, eb̃iri len nǝkadun aYesu.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Nǝvanuan galevis ei nǝlolit ipaŋpaŋ ale lusor mai galit gabag ke, “Eb̃ir kǝmas hǝn nǝhai pǝhas egai sil nǝsa?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Tap̃ur hǝni, tǝlav nǝvat tasǝhor nap̃urp̃uran hǝn nasihau tosua ale taviol hǝni mai namǝsal gail.” Ale losivoh masuṽ len alitenan.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ris aYesu toke, “Samtekǝmaien hǝni! Imabe mǝtomǝdasi! Gai igol natit tokab hǝn ginau.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Husur namǝsal gail lutoh akis mai gamito, ale nǝboŋ mǝtb̃elǝŋoni mǝtolǝboi mǝtb̃igol navoian van hǝn galito. Be ginau, asike nutoh tabtab mai gamito.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Len nǝsa tokade ŋai, alitegai igol nǝsa tolǝboi b̃igole. Eb̃ir nǝhai pǝhas len nibegw hǝn b̃eutaut hǝni vir natǝtavunan sagw.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Nukel nakitinan mai gamit ke, len naut p̃isi len navile a pan lotokel na-kel-uri-an tovoi lan, dereh linau gat nǝsa alitegai togole ale lihol husuri.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Beti aJutas Iskariot, gai tosua len tosǝŋavur pisan toru, ivan hǝn nab̃iltihai tutumav gail hǝn b̃eriŋ aYesu len navǝlalito.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Lohǝhaṽur hǝn lotosǝsǝloŋ hǝni, ale lukel gati ke dereh leviol hǝn nǝvat nasilva maii. Ŋa aJutas idas p̃isal hǝn b̃eriŋ aYesu len navǝlalito.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Len nǝmariboŋ metǝkav hǝn Nǝhanan hǝn nabǝta sǝkad nayis lan, evi nǝboŋ hǝn natutumavan hǝn nasipsip NǝPasova. Ale ahai susur san gail lous aYesu ke, “Guke namtevi be hǝn namtb̃eutaut hǝn nǝhanan hǝn nǝPasova hǝn gǝb̃ihani?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Ale aYesu esǝvat ahai susur san eru, ikel mai gǝlar ke, “Mǝrevi lan nab̃iltivile, dereh mǝrebubur mai naulum̃an topat nab̃iliwai, ale mǝrehusuri.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Naim ideh b̃eb̃is lan, mirikel mai amahean naim ke, ‘Ahai p̃usan eusi ke, “Narum̃ simetb̃os gai be? Nuke nihan Nǝhanian hǝn nǝPasova mai ahai susur sagw gail ei.”’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Atenan dereh teṽusan gamǝru hǝn nab̃iltirum̃ a mǝhat tokad natit p̃isi dattolǝŋoni. Mǝreutaut vir gidat ei.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Alaruenan aruvan dani, arob̃is len nab̃iltivile, ale arusab̃ natit p̃isi hum aYesu tokel mai gǝlaru. Ale aroutaut hǝn nǝhanan hǝn nǝPasova.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Nǝboŋ namityal tomasur aYesu mai ahai susur lotovi 12 lubar naim enan.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Nǝboŋ lotopat tarhǝgarilito tǝban natev, luhan ale aYesu ike, “Nukel nakitinan mai gamit ke, gamit sua tohan mai ginau dereh teriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Lolǝŋon isa habat ale galit ṽisusua lousi ke, “Ginamit ta be lai? Savi ginau a?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Ale ikel mai galit ke, “Evi gamit sua mǝttovi 12. Gamit sua tohan katǝp̃ol mai ginau len nasiloh.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 ANatun Nǝvanuan dereh timasmat hum lototos husuri a m̃o, avil atenan b̃eriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan aenemi san gail, nǝmauran san tisa vǝsa tibatbat! Dereh tipanis habat. Tavoi am hǝn atenan ke anan asike tǝpasi!”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Nǝboŋ lotohanhan sal, aYesu ilav nabǝta, ale esipa lan, eb̃uri, beti ilavi mai galito, ike, “Lavi; nibegw bogai.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ale nǝboŋ tolav nab̃iliwai topul hǝn nǝwain, esipa hǝni. Ilavi mai galito, ale galit p̃isi lomun lan.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Ale ikel mai galit ke, “Nǝda hagw bogai, aGot tota gat na-kel-gati-an san lan mai nǝvanuan san gail. Nǝda eg hagw dereh tisel len nǝmatan sagw m̃os nǝvanuan tosob̃ur.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝwain egai, len natohan pipihabǝlan aGot, nǝwain eg dereh tiveveu, ale gagai van asike nomun nǝwain egai van vǝbar nǝboŋ nǝb̃emuni mai gamit ei.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Beti lokǝkai hǝn nǝb̃e hǝn nalotuan ale lovivile, lovi lan Naṽehuh Oliv.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ale aYesu ikel mai galit ke, “Gamit p̃isi dereh mitigam dan ginau. Husur natosian siGot ike,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Be nǝboŋ nǝb̃imat ale aGot b̃igol nǝb̃ile mǝhat dan nǝmatan, dereh neil a m̃o hǝn gamito vi lan naut a Kalili.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Be aPita ikel maii ke, “Naut kǝmas galit p̃isi lǝb̃igam dan gaiug, asike nigole!”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 AYesu isor vari ke, “Nukel nakitinan mai gaiug ke, damǝŋai, len nalenmariug egai, a tahw hǝn natoulum̃an b̃ekǝkǝraiko vǝha-ru, dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Be aPita isor tǝvah ke, “Aoa! Sss! Naut kǝmas nǝb̃imat mai gaiug, asike nukel ke nǝsalǝboi gaiug!” Ale galit p̃isi am lokǝmaienan.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Len nǝyaran salito lubar naut nalilioliv, nahǝsan naut enan Ketsemane. Ale aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Mǝtebǝtah gegai, nia sor tuṽ.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Esǝhar aPita, aJemes mai aJon van ale nǝnauan san etub̃at tuhatuh habat, nǝlon isa vǝsa.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ale ikel mai galit ke, “Nulolosa masuṽ! Ehum nalolosaan sagw etǝgau gat nǝlogw van numat! Mititoh gegai, mitilele!”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Nǝboŋ toyar van kǝkereh am, ipat len tan ale isor tuṽ. AYesu eus nap̃isal ideh hǝn b̃imakuv dan namityal hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ike, “Appa, Ita, golǝboi gǝb̃igol natit p̃isi. Lav kuv nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an egai dan ginau. Wake sagigol nǝsa notolǝŋoni, gigol nǝsa gaiug gotolǝŋoni ŋai.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Beti etǝlmam van hǝn ahai susur lototor, isab̃ lotopatmari. Ale ikel mai aPita ke, “Simon, gupatmari a? Gǝsalǝboi gǝb̃ilele len nǝhaua tosua ŋa?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Mǝtehulahul. Mitisor tuṽ hǝn asike mǝtb̃iteh len nǝsaan totaltal ke mǝtehusuri. Naut kǝmas nǝlomito elǝŋon b̃igol nǝsa tonor, nibemit sǝdaŋ, edǝdasi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ale ivan vasor tuṽ tǝtas am. Na-sor-tuṽ-an san ep̃itoṽ hǝn tomadhakele.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Nǝboŋ tosor tuṽ tonoŋ etǝlmam tǝtas, isab̃ lotopatmari husur namǝtalit inoṽ masuṽ. Evǝŋon galito, be lǝsalǝboi nǝsa lǝb̃ikel maii.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Len natǝlmaman na-vǝha-tor-an siYesu, ikel mai galit ke, “Mǝtupat, mǝtuŋavŋav sal a? Nǝpatan tinoŋ! Namityal egǝm tia. Mǝteris, avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan nǝsaan gail ta bogai.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Mitile mǝhat, dativan. Mǝteris, atenan b̃eriŋ ginau len navǝlalito satogǝm pǝpadaŋ.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Nǝboŋ aYesu tosorsor sal, aJutas tosua len tosǝŋavur pisan toru, egǝmai. Itah mai naluṽoh lototǝgau nab̃u nǝb̃alan mai nǝbatw gail. Ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail losǝvat naluṽoh enan.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ale aJutas isor utaut hǝn naṽusanian sua mai galit a m̃o, ike, “Nǝboŋ nǝb̃esum̃ nǝtarhon atenan, gai bolai. Tah gati. Sǝhari van, satigam yav.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Vǝha-sua ŋai aJutas ivan hǝn aYesu, ike, “Ivoi Hai p̃usan!” ale esum̃ nǝtarhon.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ale logǝm hǝn aYesu, lutah gati.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Be len galit lototah mai aYesu, sua eliv kuv nab̃u nǝb̃alan san, eb̃il hǝni van hǝn naslev seb̃iltihai tutumav, ita kotov nǝdariŋan.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Beti aYesu ikel mai galit ke, “Imabe mǝtogǝm, lav nab̃u nǝb̃alan mai nǝbatw gail gǝmai, hǝn mǝtb̃itah gat ginau hum notovi vanuan nǝb̃alan tob̃al mai alat lotoil a m̃o?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Len nǝmariboŋ p̃isi nutah mai gamito, nop̃usan len naholǝvat todar vis naim siGot. Imabe mǝtsǝtah gat ginau ei? Avil timasmagenan hǝn natosian siGot b̃isarpoh.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Beti ahai susur p̃isi san loriŋi, lugam dani.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ikad nǝmantuhmar sua tohusur aYesu ei, toruŋ gol gai tia hǝn nǝkaliko nalinen. Nǝboŋ lototah gati,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 igam b̃ur malmal dan galito, riŋ nǝkaliko san ipat mai galito.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Beti naluṽoh losǝhar aYesu van hǝn naim seb̃iltihai tutumav. Ale ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lub̃onb̃on ei.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Be aPita ehusuri, iyar a tut dani vǝbar tob̃is len naholǝvat todar vis naim seb̃iltihai tutumav. Ale ebǝtah ei, etitileh mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Ab̃iltihai tutumav gail mai nǝSanhitrin p̃isi ludas kel-koti-an ideh toke aYesu tob̃ur kotov nalo hǝn b̃imat sile. Be lǝsǝsab̃ ideh.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Nǝvanuan isob̃ur lolibliboŋ husur aYesu be nǝSanhitrin isab̃i ke nakelean salit gail lǝsap̃itoṽ.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Galevis loil vi mǝhat, lukel nalibliboŋan egai husur aYesu,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 luke, “Namtosǝsǝloŋ hǝn ategai toke, ‘Ginau dereh nilap̃up̃ul naim siGot egai nǝvanuan lotoum hǝni, ale dereh neum tǝtas hǝn tile len nǝmariboŋ titor, nǝvanuan lotodǝdas lǝb̃eum hǝni.’”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Be nakelean salit gail am lǝsap̃itoṽ.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Beti ab̃iltihai tutumav ile mǝhat rivuh len galito. Ikel mai aYesu ke, “Imabe gǝsakel natideh hǝn gǝb̃etǝtas gole gaiug? Nǝsa lotokele ekitin a?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Be aYesu sasor, sasor vari.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 AYesu ike “Ginau bogai. Ale dereh mǝteris aNatun Nǝvanuan b̃ebǝtah len navǝlan nǝmatu siGot tovi aB̃iltidaŋan. Dereh mǝteris b̃egǝmai len nǝmavukasw hǝn nǝmav.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Beti ab̃iltihai tutumav, nǝhon emǝkanun taṽtaṽor, itar nahurabat san hǝn b̃eṽusan tomǝtahun nasoruan enan siYesu. Ike, “Imabe datolǝŋon nǝvanuan ideh am hǝn b̃ikel kot nǝsaan sitegai?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Gamit mǝtosǝsǝloŋ hǝn tosor mǝdas aGot! Gamit mǝtunau mab hǝni?”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Beti galevis lotub̃at ṽulai aYesu, lukabut gol nǝhon, lotuhi, lukel maii ke, “Gepǝhav utaut!” Ale alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot luṽosi, lotuhi.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Len namityal enan, aPita itoh a pan sal len naholǝvat todar vis naim. Ale natǝbarehreh sua tovi slev seb̃iltihai tutumav iyar tukot.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Nǝboŋ toris aPita totitileh, ekǝta bunus vahvahuri ale ike, “Gaiug gutah mai aYesu ta Nasaret.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Be aPita ike sakitin. Ike, “Nǝsalǝboi nǝsa gotosor husuri! Nǝsalǝboi sǝhoti.” Ale iyar van hǝn nametlǝkau. Beti natoulum̃an ekǝkǝraiko.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Nǝboŋ alitenan tovi slev torisi ei, etub̃at kel tasi am mai alat lotoil ei ke, “Ategai evi galit sua.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Be aPita ikel tǝtas hǝni ke sakitin.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 APita ikel tasi ke sakitin, ita gati ke nǝsa tikele evi nakitinan. Ike, “Len nahǝsan aGot nokitin, ginau nǝsalǝboi atenan mǝttosor husuri. Asike nǝb̃ekitin, aGot tipansem ginau!”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Vǝha-sua ŋai natoulum̃an ekǝkǝraiko tǝtas am. Beti aPita inau tǝlmam hǝn nǝsa aYesu tokel maii ke, “A tahw hǝn natoulum̃an b̃ekǝkǝraiko vǝha-ru, dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau.” Ale nǝlon aPita isa, itaŋ.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.