Marcos 14
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Ale nǝPasova mai Nǝhanan hǝn nabǝta sǝkad nayis lan aripat hois. Ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo, ludas p̃isal hǝn nagǝgǝrasan, hǝn lǝb̃itah gat aYesu hǝn lǝb̃igol b̃imat.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Be luke, “Sadatigole len nǝhanan hǝn nǝPasova hǝn asike nǝvanuan gail lǝb̃eluṽoh beti b̃al taṽtaṽor mǝdas natit gail.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Len nǝboŋ enan, aYesu itoh len naut a Petani len naim seSimon tokad naleprosi a m̃o. AYesu ipat hǝn nǝgarin tarhǝtev. Ale napǝhaṽut sua tolav nab̃otel lotoum hǝni hǝn nǝvat topǝhw, egǝm hǝn aYesu. Nab̃otel enan epul hǝn naoil pǝhpǝhas tosusau, nǝvat han totibau, ale alitenan ilap̃ul nabuŋon nab̃otel, eb̃iri len nǝkadun aYesu.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Nǝvanuan galevis ei nǝlolit ipaŋpaŋ ale lusor mai galit gabag ke, “Eb̃ir kǝmas hǝn nǝhai pǝhas egai sil nǝsa?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Tap̃ur hǝni, tǝlav nǝvat tasǝhor nap̃urp̃uran hǝn nasihau tosua ale taviol hǝni mai namǝsal gail.” Ale losivoh masuṽ len alitenan.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Ris aYesu toke, “Samtekǝmaien hǝni! Imabe mǝtomǝdasi! Gai igol natit tokab hǝn ginau.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Husur namǝsal gail lutoh akis mai gamito, ale nǝboŋ mǝtb̃elǝŋoni mǝtolǝboi mǝtb̃igol navoian van hǝn galito. Be ginau, asike nutoh tabtab mai gamito.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Len nǝsa tokade ŋai, alitegai igol nǝsa tolǝboi b̃igole. Eb̃ir nǝhai pǝhas len nibegw hǝn b̃eutaut hǝni vir natǝtavunan sagw.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Nukel nakitinan mai gamit ke, len naut p̃isi len navile a pan lotokel na-kel-uri-an tovoi lan, dereh linau gat nǝsa alitegai togole ale lihol husuri.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Beti aJutas Iskariot, gai tosua len tosǝŋavur pisan toru, ivan hǝn nab̃iltihai tutumav gail hǝn b̃eriŋ aYesu len navǝlalito.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Lohǝhaṽur hǝn lotosǝsǝloŋ hǝni, ale lukel gati ke dereh leviol hǝn nǝvat nasilva maii. Ŋa aJutas idas p̃isal hǝn b̃eriŋ aYesu len navǝlalito.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Len nǝmariboŋ metǝkav hǝn Nǝhanan hǝn nabǝta sǝkad nayis lan, evi nǝboŋ hǝn natutumavan hǝn nasipsip NǝPasova. Ale ahai susur san gail lous aYesu ke, “Guke namtevi be hǝn namtb̃eutaut hǝn nǝhanan hǝn nǝPasova hǝn gǝb̃ihani?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ale aYesu esǝvat ahai susur san eru, ikel mai gǝlar ke, “Mǝrevi lan nab̃iltivile, dereh mǝrebubur mai naulum̃an topat nab̃iliwai, ale mǝrehusuri.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Naim ideh b̃eb̃is lan, mirikel mai amahean naim ke, ‘Ahai p̃usan eusi ke, “Narum̃ simetb̃os gai be? Nuke nihan Nǝhanian hǝn nǝPasova mai ahai susur sagw gail ei.”’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Atenan dereh teṽusan gamǝru hǝn nab̃iltirum̃ a mǝhat tokad natit p̃isi dattolǝŋoni. Mǝreutaut vir gidat ei.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Alaruenan aruvan dani, arob̃is len nab̃iltivile, ale arusab̃ natit p̃isi hum aYesu tokel mai gǝlaru. Ale aroutaut hǝn nǝhanan hǝn nǝPasova.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Nǝboŋ namityal tomasur aYesu mai ahai susur lotovi 12 lubar naim enan.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Nǝboŋ lotopat tarhǝgarilito tǝban natev, luhan ale aYesu ike, “Nukel nakitinan mai gamit ke, gamit sua tohan mai ginau dereh teriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Lolǝŋon isa habat ale galit ṽisusua lousi ke, “Ginamit ta be lai? Savi ginau a?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ale ikel mai galit ke, “Evi gamit sua mǝttovi 12. Gamit sua tohan katǝp̃ol mai ginau len nasiloh.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 ANatun Nǝvanuan dereh timasmat hum lototos husuri a m̃o, avil atenan b̃eriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan aenemi san gail, nǝmauran san tisa vǝsa tibatbat! Dereh tipanis habat. Tavoi am hǝn atenan ke anan asike tǝpasi!”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Nǝboŋ lotohanhan sal, aYesu ilav nabǝta, ale esipa lan, eb̃uri, beti ilavi mai galito, ike, “Lavi; nibegw bogai.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ale nǝboŋ tolav nab̃iliwai topul hǝn nǝwain, esipa hǝni. Ilavi mai galito, ale galit p̃isi lomun lan.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Ale ikel mai galit ke, “Nǝda hagw bogai, aGot tota gat na-kel-gati-an san lan mai nǝvanuan san gail. Nǝda eg hagw dereh tisel len nǝmatan sagw m̃os nǝvanuan tosob̃ur.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝwain egai, len natohan pipihabǝlan aGot, nǝwain eg dereh tiveveu, ale gagai van asike nomun nǝwain egai van vǝbar nǝboŋ nǝb̃emuni mai gamit ei.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Beti lokǝkai hǝn nǝb̃e hǝn nalotuan ale lovivile, lovi lan Naṽehuh Oliv.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ale aYesu ikel mai galit ke, “Gamit p̃isi dereh mitigam dan ginau. Husur natosian siGot ike,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Be nǝboŋ nǝb̃imat ale aGot b̃igol nǝb̃ile mǝhat dan nǝmatan, dereh neil a m̃o hǝn gamito vi lan naut a Kalili.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Be aPita ikel maii ke, “Naut kǝmas galit p̃isi lǝb̃igam dan gaiug, asike nigole!”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 AYesu isor vari ke, “Nukel nakitinan mai gaiug ke, damǝŋai, len nalenmariug egai, a tahw hǝn natoulum̃an b̃ekǝkǝraiko vǝha-ru, dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Be aPita isor tǝvah ke, “Aoa! Sss! Naut kǝmas nǝb̃imat mai gaiug, asike nukel ke nǝsalǝboi gaiug!” Ale galit p̃isi am lokǝmaienan.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Len nǝyaran salito lubar naut nalilioliv, nahǝsan naut enan Ketsemane. Ale aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Mǝtebǝtah gegai, nia sor tuṽ.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Esǝhar aPita, aJemes mai aJon van ale nǝnauan san etub̃at tuhatuh habat, nǝlon isa vǝsa.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Ale ikel mai galit ke, “Nulolosa masuṽ! Ehum nalolosaan sagw etǝgau gat nǝlogw van numat! Mititoh gegai, mitilele!”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Nǝboŋ toyar van kǝkereh am, ipat len tan ale isor tuṽ. AYesu eus nap̃isal ideh hǝn b̃imakuv dan namityal hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ike, “Appa, Ita, golǝboi gǝb̃igol natit p̃isi. Lav kuv nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an egai dan ginau. Wake sagigol nǝsa notolǝŋoni, gigol nǝsa gaiug gotolǝŋoni ŋai.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Beti etǝlmam van hǝn ahai susur lototor, isab̃ lotopatmari. Ale ikel mai aPita ke, “Simon, gupatmari a? Gǝsalǝboi gǝb̃ilele len nǝhaua tosua ŋa?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Mǝtehulahul. Mitisor tuṽ hǝn asike mǝtb̃iteh len nǝsaan totaltal ke mǝtehusuri. Naut kǝmas nǝlomito elǝŋon b̃igol nǝsa tonor, nibemit sǝdaŋ, edǝdasi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ale ivan vasor tuṽ tǝtas am. Na-sor-tuṽ-an san ep̃itoṽ hǝn tomadhakele.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Nǝboŋ tosor tuṽ tonoŋ etǝlmam tǝtas, isab̃ lotopatmari husur namǝtalit inoṽ masuṽ. Evǝŋon galito, be lǝsalǝboi nǝsa lǝb̃ikel maii.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Len natǝlmaman na-vǝha-tor-an siYesu, ikel mai galit ke, “Mǝtupat, mǝtuŋavŋav sal a? Nǝpatan tinoŋ! Namityal egǝm tia. Mǝteris, avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan nǝsaan gail ta bogai.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Mitile mǝhat, dativan. Mǝteris, atenan b̃eriŋ ginau len navǝlalito satogǝm pǝpadaŋ.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Nǝboŋ aYesu tosorsor sal, aJutas tosua len tosǝŋavur pisan toru, egǝmai. Itah mai naluṽoh lototǝgau nab̃u nǝb̃alan mai nǝbatw gail. Ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail losǝvat naluṽoh enan.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Ale aJutas isor utaut hǝn naṽusanian sua mai galit a m̃o, ike, “Nǝboŋ nǝb̃esum̃ nǝtarhon atenan, gai bolai. Tah gati. Sǝhari van, satigam yav.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Vǝha-sua ŋai aJutas ivan hǝn aYesu, ike, “Ivoi Hai p̃usan!” ale esum̃ nǝtarhon.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Ale logǝm hǝn aYesu, lutah gati.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Be len galit lototah mai aYesu, sua eliv kuv nab̃u nǝb̃alan san, eb̃il hǝni van hǝn naslev seb̃iltihai tutumav, ita kotov nǝdariŋan.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Beti aYesu ikel mai galit ke, “Imabe mǝtogǝm, lav nab̃u nǝb̃alan mai nǝbatw gail gǝmai, hǝn mǝtb̃itah gat ginau hum notovi vanuan nǝb̃alan tob̃al mai alat lotoil a m̃o?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Len nǝmariboŋ p̃isi nutah mai gamito, nop̃usan len naholǝvat todar vis naim siGot. Imabe mǝtsǝtah gat ginau ei? Avil timasmagenan hǝn natosian siGot b̃isarpoh.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Beti ahai susur p̃isi san loriŋi, lugam dani.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Ikad nǝmantuhmar sua tohusur aYesu ei, toruŋ gol gai tia hǝn nǝkaliko nalinen. Nǝboŋ lototah gati,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 igam b̃ur malmal dan galito, riŋ nǝkaliko san ipat mai galito.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Beti naluṽoh losǝhar aYesu van hǝn naim seb̃iltihai tutumav. Ale ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lub̃onb̃on ei.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Be aPita ehusuri, iyar a tut dani vǝbar tob̃is len naholǝvat todar vis naim seb̃iltihai tutumav. Ale ebǝtah ei, etitileh mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Ab̃iltihai tutumav gail mai nǝSanhitrin p̃isi ludas kel-koti-an ideh toke aYesu tob̃ur kotov nalo hǝn b̃imat sile. Be lǝsǝsab̃ ideh.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Nǝvanuan isob̃ur lolibliboŋ husur aYesu be nǝSanhitrin isab̃i ke nakelean salit gail lǝsap̃itoṽ.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Galevis loil vi mǝhat, lukel nalibliboŋan egai husur aYesu,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 luke, “Namtosǝsǝloŋ hǝn ategai toke, ‘Ginau dereh nilap̃up̃ul naim siGot egai nǝvanuan lotoum hǝni, ale dereh neum tǝtas hǝn tile len nǝmariboŋ titor, nǝvanuan lotodǝdas lǝb̃eum hǝni.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Be nakelean salit gail am lǝsap̃itoṽ.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Beti ab̃iltihai tutumav ile mǝhat rivuh len galito. Ikel mai aYesu ke, “Imabe gǝsakel natideh hǝn gǝb̃etǝtas gole gaiug? Nǝsa lotokele ekitin a?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Be aYesu sasor, sasor vari.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 AYesu ike “Ginau bogai. Ale dereh mǝteris aNatun Nǝvanuan b̃ebǝtah len navǝlan nǝmatu siGot tovi aB̃iltidaŋan. Dereh mǝteris b̃egǝmai len nǝmavukasw hǝn nǝmav.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Beti ab̃iltihai tutumav, nǝhon emǝkanun taṽtaṽor, itar nahurabat san hǝn b̃eṽusan tomǝtahun nasoruan enan siYesu. Ike, “Imabe datolǝŋon nǝvanuan ideh am hǝn b̃ikel kot nǝsaan sitegai?
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Gamit mǝtosǝsǝloŋ hǝn tosor mǝdas aGot! Gamit mǝtunau mab hǝni?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Beti galevis lotub̃at ṽulai aYesu, lukabut gol nǝhon, lotuhi, lukel maii ke, “Gepǝhav utaut!” Ale alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot luṽosi, lotuhi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Len namityal enan, aPita itoh a pan sal len naholǝvat todar vis naim. Ale natǝbarehreh sua tovi slev seb̃iltihai tutumav iyar tukot.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Nǝboŋ toris aPita totitileh, ekǝta bunus vahvahuri ale ike, “Gaiug gutah mai aYesu ta Nasaret.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Be aPita ike sakitin. Ike, “Nǝsalǝboi nǝsa gotosor husuri! Nǝsalǝboi sǝhoti.” Ale iyar van hǝn nametlǝkau. Beti natoulum̃an ekǝkǝraiko.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Nǝboŋ alitenan tovi slev torisi ei, etub̃at kel tasi am mai alat lotoil ei ke, “Ategai evi galit sua.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Be aPita ikel tǝtas hǝni ke sakitin.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 APita ikel tasi ke sakitin, ita gati ke nǝsa tikele evi nakitinan. Ike, “Len nahǝsan aGot nokitin, ginau nǝsalǝboi atenan mǝttosor husuri. Asike nǝb̃ekitin, aGot tipansem ginau!”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Vǝha-sua ŋai natoulum̃an ekǝkǝraiko tǝtas am. Beti aPita inau tǝlmam hǝn nǝsa aYesu tokel maii ke, “A tahw hǝn natoulum̃an b̃ekǝkǝraiko vǝha-ru, dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau.” Ale nǝlon aPita isa, itaŋ.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.