Marcos 13
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Nǝboŋ aYesu toriŋ naholǝvat todar vis naim siGot, ahai susur sua san ikel maii ke, “Geris! Hai p̃usan geris nab̃iltivat galegai! Geris nab̃iltiim gail!”
1 Ao sair Jesus do templo, disse-lhe um de seus discípulos: Mestre! Que pedras, que construções!
2 AYesu ikel maii ke, “Ivoi. Goris nab̃iltiim galegai, be dereh gail p̃isi limasirsir, asike ikad nǝvat ideh b̃epǝlah len nǝvat ideh am.”
2 Mas Jesus lhe disse: Vês estas grandes construções? Não ficará pedra sobre pedra, que não seja derribada.
3 Ale aYesu evi lan Naṽehuh Oliv, ebǝtah, ekǝta tukot van hǝn naim siGot. APita, aJemes, aJon, aAdru logǝm sor sǝb̃olit maii.
3 No monte das Oliveiras, defronte do templo, achava-se Jesus assentado, quando Pedro, Tiago, João e André lhe perguntaram em particular:
4 Lousi ke, “Gikel mai ginamito. Natgalen gotokele, levisi ŋais? Dereh tikad nǝsa b̃eṽusani ke natgalen p̃isi pǝpadaŋ lisarpoh?”
4 Dize-nos quando sucederão estas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para cumprir-se.
5 AYesu isor var galito. Ike, “Mǝtelǝlǝgau hǝn gamito. Avan ideh sategǝras gamito.
5 Então, Jesus passou a dizer-lhes: Vede que ninguém vos engane.
6 Nǝvanuan tisob̃ur dereh legǝm len nahǝsagw, like, ‘Ginau bogai, aKristo.’ Ale dereh legǝras nǝvanuan tisob̃ur am.
6 Muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu; e enganarão a muitos.
7 Be mǝtb̃esǝsǝloŋ hǝn nǝb̃alan mai na-kel-uri-an hǝn nǝb̃alan gail, sa-nǝlomit tetuhatuh. Natgalenan limasvisi, be nǝboŋ namǝkot sagǝm sal.
7 Quando, porém, ouvirdes falar de guerras e rumores de guerras, não vos assusteis; é necessário assim acontecer, mas ainda não é o fim.
8 Naluṽoh hǝn nǝvanuan naut sua dereh ligol nab̃iltib̃alan mai naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tile, ale nǝvanuan sekiŋ gail dereh lib̃al mai nǝvanuan sekiŋ tile gail. Dereh tikad nab̃iltidu gail husur naut gail. Ale dereh nǝhanian teb̃uer len naut gail. Natgalenan lohum natub̃atan hǝn napǝŋasan hǝn nǝpasusan.
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino, contra reino. Haverá terremotos em vários lugares e também fomes. Estas coisas são o princípio das dores.
9 “Be mǝtelǝlǝgau hǝn gamito. Dereh likot hǝn gamito len nǝkaunsel gail. Ale len naim nab̃onb̃onan dereh lebilas habat hǝn gamito. Ale dereh mǝteil len nǝhon nǝgavna mai nakiŋ gail m̃os ginau hǝn mǝtb̃ikel kot ginau len nǝholito.
9 Estai vós de sobreaviso, porque vos entregarão aos tribunais e às sinagogas; sereis açoitados, e vos farão comparecer à presença de governadores e reis, por minha causa, para lhes servir de testemunho.
10 A tahw hǝn nǝboŋ namǝkot, nǝvanuan sagw gail dereh limaskel ur na-kel-uri-an tovoi mai naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile p̃isi.
10 Mas é necessário que primeiro o evangelho seja pregado a todas as nações.
11 Nǝboŋ lǝb̃itah gat gamito, kot hǝn gamito, samtinau masuṽ hǝn nǝsa mǝtb̃ikele. Len namityal enan mitikel nǝsa aGot b̃ikel mai gamit ŋai. Husur savi gamit mǝtb̃isor be aNunun aGot dereh tisor.
11 Quando, pois, vos levarem e vos entregarem, não vos preocupeis com o que haveis de dizer, mas o que vos for concedido naquela hora, isso falai; porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 Nǝvanuan dereh teriŋ aṽan len navǝlan alat lotoil a m̃o hǝn b̃imat, atata dereh timagen hǝn anatun hǝn b̃imat, ale alahutai dereh lile mǝhat, pair dan analito mai atǝmalito hǝn nakotan b̃eriŋ alatmisoan gail lǝb̃imat.
12 Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai, ao filho; filhos haverá que se levantarão contra os progenitores e os matarão.
13 Nǝvanuan p̃isi dereh lemǝtahun bun gamito bathut nahǝsagw mǝttokade. Avil avan ideh b̃idaŋ len ginau, b̃ikad nǝ-daŋ-b̃uri-an van vǝbar nagilen, dereh aGot tilav kuvi hǝn b̃ikad nǝmauran vi sutuai.
13 Sereis odiados de todos por causa do meu nome; aquele, porém, que perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 “Nǝboŋ mǝtb̃eris natit aGot tomǝtahun buni, natit tosa masuṽ tomǝdas bun natit isob̃ur, nǝboŋ mǝtb̃eris toil len naut sanor hǝn toil lan, (gaiug gotoṽuruŋ nategai geṽuruŋ lǝboii), beti alat len naut a Jutea, ligam tutut vi lan naṽehuh gail.
14 Quando, pois, virdes o abominável da desolação situado onde não deve estar (quem lê entenda), então, os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
15 Nǝvanuan b̃iŋavŋav mǝhat len navurun naim, timasgam tutut dan naim san, satevi pan hǝn b̃eb̃is lohoim hǝn b̃ilav kuv natideh.
15 quem estiver em cima, no eirado, não desça nem entre para tirar da sua casa alguma coisa;
16 Ale nǝvanuan b̃itoh marireu, satetǝlmam vahim hǝn b̃ilav nahurabat ideh.
16 e o que estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 Len nǝboŋ enan nǝmauran dereh tidaŋ vǝsa habat hǝn apǝhaṽut ideh totian o tovǝhasus.
17 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Be mitisor tuṽ ke natgalenan salevisi len nahǝbati naut susus.
18 Orai para que isso não suceda no inverno.
19 Husur len nǝboŋ natgalen lǝb̃evisi, na-lǝŋon-isa-vǝsa-an maienan savisi len natub̃atan hǝn natit p̃isi aGot togole nǝboŋ toum hǝn navile a pan van vǝbar nǝboŋ ta damǝŋai, ale asike evisi tǝtas am boŋ ideh.
19 Porque aqueles dias serão de tamanha tribulação como nunca houve desde o princípio do mundo, que Deus criou, até agora e nunca jamais haverá.
20 Asike aGot tagol na-lǝŋon-isa-vǝsa-an tam̃idol len nǝboŋ galenan, nǝvanuan p̃isi lǝtǝmat. Avil aGot dereh tigol na-lǝŋon-isa-vǝsa-an sinǝvanuan p̃isi tem̃idol m̃os alat, gai tolekis hǝn galito, lotovi esan.
20 Não tivesse o Senhor abreviado aqueles dias, e ninguém se salvaria; mas, por causa dos eleitos que ele escolheu, abreviou tais dias.
21 Beti avan ideh b̃ikel mai gamit ke, ‘Mǝteris, aKristo bogai!’ o ‘Gai saga!’ samtedǝlomi.
21 Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! Ou: Ei-lo ali! Não acrediteis;
22 Husur akristo gǝgǝras gail mai ahai kelkel ur gǝgǝras gail dereh levisi. Dereh ligol namerikel gail nǝvanuan gail lǝb̃ip̃aŋ habat lan. Lǝtalǝboi lǝtagǝras nǝvanuan gail aGot tolekis hǝn galito, dereh lǝtagole len namerikel galenan.
22 pois surgirão falsos cristos e falsos profetas, operando sinais e prodígios, para enganar, se possível, os próprios eleitos.
23 Be gamit, mǝtelǝlǝgau! Nukel natit p̃isi mai gamit tia a tahw hǝn lǝb̃evisi.”
23 Estai vós de sobreaviso; tudo vos tenho predito.
24 AYesu isor am, ike, “Be nǝboŋ na-lǝŋon-isa-vǝsa-an hǝn nǝboŋ galenan b̃inoŋ, ‘dereh namityal timotmot, mai nahǝbati asike em̃ial;
24 Mas, naqueles dias, após a referida tribulação, o sol escurecerá, a lua não dará a sua claridade,
25 dereh nam̃eso gail lerus vi pan dan nǝmav mai natit gail lotokad nǝdaŋan len nǝmav dereh lekurkur habat.’
25 as estrelas cairão do firmamento, e os poderes dos céus serão abalados.
26 Beti dereh mǝteris nagǝman siNatun Nǝvanuan len nǝmavukasw len nab̃iltidaŋan mai nǝyalyalan.
26 Então, verão o Filho do Homem vir nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Dereh tesǝvat aŋel san gail vi lan naut p̃isi len navile a pan kavkav hǝn lǝb̃itariv b̃onb̃on hǝn alat aGot tolekis hǝn galito hǝn lotovi esan.
27 E ele enviará os anjos e reunirá os seus escolhidos dos quatro ventos, da extremidade da terra até à extremidade do céu.
28 “Ivoi hǝn mǝtb̃elǝboi sǝhot natsua nǝhai nafik b̃eṽusani: Nǝboŋ nǝpashǝt nafik sǝmasmas am be todum̃oh, mǝtolǝboii ke nahǝbati naut pudpud egǝm pǝpadaŋ.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: quando já os seus ramos se renovam, e as folhas brotam, sabeis que está próximo o verão.
29 Imagenan, nǝboŋ mǝtb̃eris nǝsarpohan hǝn natgalen p̃isi notosor husuri, dereh mǝtelǝboii ke, natǝlmaman siNatun Nǝvanuan satogǝmai, ehum gai toil bopita tia.
29 Assim, também vós: quando virdes acontecer estas coisas, sabei que está próximo, às portas.
30 Nukel nakitinan mai gamito, naur egai asike lumat vǝbar natgalen p̃isi lǝb̃isarpoh.
30 Em verdade vos digo que não passará esta geração sem que tudo isto aconteça.
31 Nǝmav mai navile a pan dereh arimasig, be nasoruan sagw gail asike lumasig boŋ ideh.
31 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
32 “Nǝmariboŋ enan o namityal enan, avan ideh salǝboii. Aŋel gail len nǝmav mai aNatun aGot, galit lǝsalǝboii, avil aGot aTata, gai sǝb̃on ŋai elǝboii.
32 Mas a respeito daquele dia ou da hora ninguém sabe; nem os anjos no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Mǝtelǝlǝgau! Mǝtehulahul! Husur mǝtsalǝboi namityal enan ke ŋais.
33 Estai de sobreaviso, vigiai [e orai]; porque não sabeis quando será o tempo.
34 Nagǝman siNatun Nǝvanuan imaiegai ke: Ikad avan sua toyar len nǝyaran sua. Nǝboŋ toriŋ naim san, eriŋ natit p̃isi mai naut san len navǝlan naslev san gail. Ikel mai galit ṽisusua nauman salit sǝb̃olito, ale ikel buni mai naslev tokǝtkǝta kǝkol hǝn nabopita ke timashulahul.
34 É como um homem que, ausentando-se do país, deixa a sua casa, dá autoridade aos seus servos, a cada um a sua obrigação, e ao porteiro ordena que vigie.
35 Imagenan, mǝtehulahul! Husur mǝtsalǝboi namityal amahean naim b̃etǝlmam, len naut mǝdau, len natub̃loh len mariug, namityal natoulum̃an bekǝkǝraiko o len nadudulan som̃ilan.
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o dono da casa: se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Amahean naim b̃evisi vǝha-sua ŋai, satisab̃ gotopatmari.
36 para que, vindo ele inesperadamente, não vos ache dormindo.
37 Nǝsa notokel mai nǝvanuan p̃isi, nukel mai gamit am ke, mǝtehulahul!”
37 O que, porém, vos digo, digo a todos: vigiai!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.