Marcos 12

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Beti aYesu etub̃at sor mai galito len nǝb̃ol p̃usan. Ikel mai galit ke, “Boŋ sua avan sua imabul nakrep len nǝhol. Eum hǝn nǝṽod garu lan. Ehir nab̃ur hǝn b̃egǝm vi naut lotopal dasdas nakrep lan, ale eum hǝn naut nakǝtaan tǝban nakrep a mǝhat. Beti idam̃ hǝn nǝhol van hǝn alat lotokǝtkǝta tǝban nǝhol hǝn lǝb̃irentem, ale eriŋ naut enan itoh len nǝyaran sua.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Nǝboŋ nakrep pǝpadaŋ hǝn b̃imen, amahean nǝhol esǝvat naslev san van hǝn alat lotorentem nǝhol hǝn lǝb̃epǝpehun naṽit nakrep galevis tovi esan.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Avil alat lotorentem nǝhol lutah gat naslev san, luṽasi ale losǝvati van, iyar sǝsǝlav tǝlmam.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Ale amahean nǝhol esǝvat naslev tile van hǝn galito. Be alat lotorentem nǝhol luṽasṽas nǝkadun, lugol isa habat hǝn naslev gol nahurun isa lan.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Ale amahean nǝhol esǝvat naslev tile am van hǝn galito, be luparu buni. Amahean esǝvat isob̃ur am, be luṽas galevis mai luparu bun galevis am.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Amahean nǝhol sǝkad naslev ideh am hǝn b̃esǝvati, be ikad anatun tosua ŋai tolǝmas buni. Esǝvat mǝkot hǝni van hǝn galito, ike, ‘Dereh leputsan anatugw ulum̃an len nǝnauan salito.’
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Be alat lotorentem nǝhol lukel mai galit gabag ke, ‘Atea, dereh tikad nǝhol egai nǝboŋ amahean nǝtan b̃imat. Datia paru buni hǝn datb̃ikad natit p̃isi b̃evi esan nǝboŋ atǝman b̃imat.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ŋa lutah gati, luparu buni, ale lubar hǝni vivile dan nǝhol nakrep.”
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Ale aYesu ike, “Ale, amahean nǝhol nakrep dereh tigol nǝsa? Dereh tegǝm ṽabun alat lotorentem nǝhol, beti tidam̃ hǝn nǝvanuan tile gail lirentem nǝhol nakrep.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Mǝtsaṽuruŋ nategai len natosian siGot a? Ike,
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Evi Nasub̃ aGot togol natenan
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Beti ab̃iltivanuan hǝn naJu ludas p̃isal hǝn lǝb̃itah gat aYesu bathut lolǝboii ke tokel nǝb̃ol p̃usan enan sil galito. Be lomǝtahw len naluṽoh ŋa loriŋ aYesu, luvan.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Beti ab̃iltivanuan hǝn naJu lotodas p̃isal hǝn lǝb̃itah gat aYesu, losǝvat naFarisi galevis mai galevis len nǝpati tovi tarhǝt siHerot van hǝn aYesu hǝn lǝb̃igol b̃isab len nasoruan san.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Logǝm hǝn aYesu ale lukel maii ke, “Hai p̃usan, namtolǝboii ke gotokitin. Nǝvanuan b̃etibau o b̃evi naut kǝmas savi natideh len gaiug. Goṽusan nap̃isal siGot len nakitinan. Gikele, inor m̃au hǝn datb̃eṽur nǝtaks van hǝn aSisa?
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Dateṽuri o asike datoṽuri?”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Nǝboŋ lotolav nakoin gǝmai, eus galit ke, “Nǝhon ase gagai? Nahǝsan ase ipat lan?” Luke, “ASisa.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Beti aYesu ikel mai galit ke, “Lav mai aSisa nǝsa tovi seSisa ale lav mai aGot nǝsa tovi siGot.”
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Beti naSattiusi galevis lotokel ke na-le-mǝhat-an dan nǝmatan tob̃uer, logǝm hǝn aYesu. Lousi ke,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Hai p̃usan, aMoses itos gat nategai m̃os gidato ke, aulum̃an b̃imat, ale asoan b̃itoh anatun b̃eb̃uer, aṽan matmat tilah mai nǝbatunau enan hǝn b̃ipas anatun aṽan tomat.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Ale ikad alatmiṽan lotomǝlevru. Ahai a m̃o ilah be imat, anatun eb̃uer.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Aṽan tohusuri ilah mai nǝbatunau ale gai am imat, anatun eb̃uer. Aṽalar tohusur gǝlaru am imaienan.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Alatmiṽan p̃isi lulah mai napǝhaṽut enan be lǝsǝkad anatulit ideh. Namǝkot alitenan tu imat.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ale len nǝboŋ hǝn na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, alitenan dereh tevi asoan ase? Husur galit lotomǝlevru p̃isi lulah maii.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 AYesu isor var galit ke, “Mǝtusab husur mǝtsalǝboi natosian siGot, mai mǝtsalǝboi nǝdaŋan san.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Husur nǝboŋ alat lotomat lǝb̃ile mǝhat, asike lulah, avan ideh asike idam̃ hǝn lǝb̃ilah. Be dereh lesum̃an aŋel gail len nǝmav.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Be mitinau alat lotomat nǝboŋ lǝb̃ile mǝhat. Mǝtsaṽuruŋ natosian len nalob̃ulat siMoses tohusur nǝhai topaŋ a? AGot isor mai a Moses, ike, ‘Gagai ginau novi aGot siApraham, aGot seIsak, aGot siJakop.’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Gai savi aGot silat lotomat, be silat lotomaur. Gamit mǝtusab habat!”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Ahai p̃usan sua hǝn nalo tosǝsǝloŋ hǝn na-sor-b̃alb̃al-an enan egǝm hǝn aYesu. Elǝboi sǝhoti ke na-sor-vari-an siYesu ivoi ŋa eusi ke, “Len nakelean todaŋ gail aGot tokel mai gidato, ta be esǝhor gail p̃isi?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 AYesu isor vari ke, “Nakelean egai esǝhor gail p̃isi: ‘Israel mǝtesǝsǝloŋ! Nasub̃ aGot sidato, Nasub̃ esua sǝb̃on.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Gelǝmas bun Nasub̃ aGot sam̃ len nǝlom̃ kavkav, nanunum̃ kavkav, nǝnauan sam̃ kavkav mai nǝdaŋan sam̃ kavkav; len gaiug kavkav.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Nakelean sual am ehusuri toke, ‘Gelǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gaiug hum gotolǝmas bun gaiug gabag.’ Sǝkad nakelean ideh todaŋ sǝhor eru enan.”
31 O segundo é:
32 Ahai p̃usan enan hǝn nalo ike, “Gai bolai Hai p̃usan! Gokitin nǝboŋ gotoke aGot tosua sǝb̃on ale sǝkad ideh am be gai sǝb̃on ŋai.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Datimaslǝmas buni len nǝlodat kavkav, nalǝboian sidat kavkav mai nǝdaŋan sidat kavkav; len gidat kavkav. Ale datimaslǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gidato hum dattolǝmas bun gidat gabag. Ivoi hǝn datb̃igol natgalenan sǝhor naviolan ideh datb̃etutumav hǝni mai natit p̃isi am datb̃eviol hǝni mai aGot.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn na-lǝboi-sǝhoti-an len na-sor-vari-an sitenan, ikel maii ke, “Gaiug gǝsatoh a tut dan natohan pipihabǝlan aGot.” Ale len nǝboŋ enan van, sǝkad avan ideh tokad na-il-b̃uri-an hǝn b̃eus nausian ideh hǝni am.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Nǝboŋ aYesu top̃usan len naholǝvat todar vis naim siGot, eus galit ei ke, “Imabe ahai p̃usan gail hǝn nalo luke aKristo, aGot totabtabuh lan, esua len nǝpasusan siTevit, anatun siTevit?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Husur len aNunun aGot, aTevit ike,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 ATevit m̃au ekisi hǝn ‘aMasta.’ Imaienan, imabe evi anatun siTevit?”
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ale len nap̃usanan siYesu ike, “Mǝtelǝlǝgau. Ahai p̃usan gail hǝn nalo salemǝdas gamito. Lolǝmas lǝb̃esun nahurabat tobǝlav. Lolǝmas nǝvanuan lǝb̃ike, ‘Ivoi’ mai galito len naut nǝmaket.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Lolǝmas lǝb̃ebǝtah len nǝhai bǝtbǝtah tovoi ŋai len naim nab̃onb̃onan. Ale lolǝmas lǝb̃ebǝtah rivuh len nǝhanan gail.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Lulav kuv p̃is naim mai nasugsugur sibatunau pǝhaṽut gail, be len nagǝgǝrasan salito len nǝhon nǝvanuan gail, lusor tuṽ ebǝbǝlav. Alatenan dereh lipanis sǝhor alat lǝsǝmaienan.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, ebǝtah pǝpadaŋ hǝn nabokis topat ei, nǝvanuan gail lotobubulah vat lan len naim siGot. Ekǝta bunus nǝvanuan gail nǝboŋ lotobubulah vat salito len nabokis enan. Nǝvanuan isob̃ur lotopul hǝn nǝvat lobulan isob̃ur lan.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Be nǝbatunau namǝsal sua egǝm riŋ natuhkoin eru artovi kopa.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Beti aYesu ekis ahai susur san gail gǝm hǝni. Ike, “Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝbatunau namǝsal enan, nabulahan san esǝhor galit p̃isi am lotobubulah vi lan nabokis enan.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Husur galit loviol kinit nǝvat dan tosob̃ur lotopul hǝni. Be alitenan, naut kǝmas tovi mǝsal, eviol hǝn natit p̃isi san hǝn b̃imaur lan.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.