Lucas 9
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI
1 Nǝboŋ aYesu tokis b̃onb̃on hǝn ahai pispisul san tovi 12, ilav mai galito na-il-a-m̃o-an mai nǝdaŋan hǝn lǝb̃ehut natǝmat p̃isi mai hǝn lǝb̃igol alat lotomǝsah lǝb̃imaur.
1 Reunindo os Doze, Jesus deu-lhes poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças,
2 Ale esǝvat galito hǝn lǝb̃ikel ur natohan pipihabǝlan aGot mai hǝn lǝb̃igol nǝvanuan gail lǝb̃imaur.
2 e os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ikel mai galit ke, “Samtipat natideh hǝn nǝyaran samito. Samtipat nǝhai tǝbatehw, nǝhad sǝsǝŋon, nǝvat o nǝhai susun gǝgel.
3 E disse-lhes: "Não levem nada pelo caminho: nem bordão, nem saco de viagem, nem pão, nem dinheiro, nem túnica extra.
4 Naim ideh mǝtb̃eb̃is lan, toh ei vǝbar nǝboŋ mǝtb̃eriŋ navile enan.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até partirem.
5 Nǝvanuan gail lǝb̃emǝtahun gamito, nǝboŋ mǝtb̃eriŋ navile enan, dardar hǝn nǝmasiav dan nariemito hǝn b̃imasil ke aGot sahǝhaṽur hǝn galito.”
5 Se não os receberem, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem daquela cidade, como testemunho contra eles".
6 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ lovivile, luyar husur navile ṽisusua. Len naut p̃isi lukel na-kel-uri-an tovoi ale lugol alat lotomǝsah lumaur.
6 Assim, eles saíram e foram pelos povoados, pregando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Len nǝboŋ enan aHerot Antipas, tovi vanuan totibau, esǝsǝloŋ hǝn natgalenan lotovisi. Edǝdarŋab̃u lan husur galevis luke aYesu tovi aJon tole mǝhat dan nǝmatan,
7 Herodes, o tetrarca, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou perplexo, porque algumas pessoas estavam dizendo que João tinha ressuscitado dos mortos;
8 galevis luke tovi aElijah tovisi, mai galevis am luke tovi ahai kelkel ur ta sutuai sua tomaur tǝtas.
8 outros, que Elias tinha aparecido; e ainda outros, que um dos profetas do passado tinha voltado à vida.
9 Be aHerot ike, “Nuta kotov nǝkadun aJon tia. Imaienan, ase ganan notosǝsǝloŋ hǝn natgalenan husuri?” Ale aHerot idoŋ nap̃isal hǝn b̃ebubur mai aYesu.
9 Mas Herodes disse: "João, eu decapitei! Quem, pois, é este de quem ouço essas coisas? " E procurava vê-lo.
10 Nǝboŋ ahai pispisul gail lototǝlmam, lukel mai aYesu nǝsa lotogole. Beti esǝhar galit vi lan nab̃iltivile Petsaita hǝn lǝb̃itoh ei sǝb̃olito,
10 Ao voltarem, os apóstolos relataram a Jesus o que tinham feito. Então ele os tomou consigo, e retiraram-se para uma cidade chamada Betsaida;
11 avil nǝboŋ naluṽoh lotosǝsǝloŋ lǝboii, lohusuri. AYesu ikel nahǝhaṽuran san mai galito, isor mai galit husur natohan pipihabǝlan aGot, ale igol alat lotomǝsah lumaur.
11 mas as multidões ficaram sabendo, e o seguiram. Ele as acolheu, e falava-lhes acerca do Reino de Deus, e curava os que precisavam de cura.
12 Ut mǝdau, namityal pǝpadaŋ hǝn b̃imasur, ahai pispisul lotovi 12 logǝm hǝni, luke, “Gesǝvat naluṽoh vi tut vi lan navile mai naut gail lotodar vis naut egai hǝn lǝb̃isab̃ nǝhanian mai naut nǝpatan, husur naut egai eb̃ǝb̃esw, ipat a tut.”
12 Ao fim da tarde os Doze aproximaram-se dele e disseram: "Manda embora a multidão para que eles possam ir aos campos vizinhos e aos povoados, e encontrem comida e pousada, porque aqui estamos em lugar deserto".
13 Ikel mai galit ke, “Gamit mitilav nǝhanian ideh mai galito!” Lusor vari ke, “Namtukad natuhbǝta erim mai naieh eru ŋai, Golǝŋon ke namtivan hǝn namtb̃eṽur nǝhanian m̃os naluṽoh p̃isi a.”
13 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles disseram: "Temos apenas cinco pães e dois peixes — a menos que compremos alimento para toda esta multidão".
14 (Husur ke ikad naulum̃an tovi 5,000 ei.) Avil ikel mai ahai susur san gail ke, “Mitigol ke lebǝtah hǝn b̃ikad naulum̃an len natuhluṽoh ṽisusua b̃evi 50.”
14 ( E estavam ali cerca de cinco mil homens ). Mas ele disse aos seus discípulos: "Façam-nos sentar-se em grupos de cinqüenta".
15 Ale ahai susur gail lugole, galit p̃isi lobǝtah.
15 Os discípulos assim fizeram, e todos se assentaram.
16 AYesu ilav nabǝta erim mai naieh eru, ekǝta vi lan nǝmav hǝn b̃ike sipa, ale eb̃ur kotov gail. Beti ilav nahudhut gail mai ahai susur gail hǝn lǝb̃epǝpehuni mai nǝvanuan gail.
16 Tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, deu graças e os partiu. Em seguida, entregou-os aos discípulos para que os servissem ao povo.
17 Nǝboŋ galit p̃isi lotohan vǝhanukub tonoŋ, ahai susur gail losǝŋon nǝhad tovi 12 hǝn nasughanian lǝsǝhani.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.
18 Len nǝboŋ sua, nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lototoh sǝb̃olito, aYesu isor tuṽ. Nǝboŋ tosor tuṽ tonoŋ eus galit ke, “Naluṽoh gail, lukel ke ginau ase?”
18 Certa vez Jesus estava orando em particular, e com ele estavam os seus discípulos; então lhes perguntou: "Quem as multidões dizem que eu sou? "
19 Lusor vari ke, “Galevis luke aJon Baptais, galevis am luke aElijah, galevis tǝtas am luke ahai kelkel ur ta sutuai sua tomaur tǝtas.”
19 Eles responderam: "Alguns dizem que és João Batista; outros, Elias; e, ainda outros, que és um dos profetas do passado que ressuscitou".
20 Ale eus ke, “Be gamito, mǝtukel ke ginau ase?” APita isor vari ke, “AKristo siGot, gai totabtabuh len gaiug.”
20 "E vocês, o que dizem? ", perguntou. "Quem vocês dizem que eu sou? " Pedro respondeu: "O Cristo de Deus".
21 Ikai tas galito ke salikel mai avan ideh nǝsa aPita tomadhakele,
21 Jesus os advertiu severamente que não contassem isso a ninguém.
22 ike, “ANatun Nǝvanuan timaslǝŋon tisa vǝsa, alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo, limasmǝtahuni, mai gai timasmat, ale len nǝboŋ b̃itor dereh timakuv dan nǝmatan.”
22 E disse: "É necessário que o Filho do homem sofra muitas coisas e seja rejeitado pelos líderes religiosos, pelos chefes dos sacerdotes e pelos mestres da lei, seja morto e ressuscite no terceiro dia".
23 Beti ikel mai galit p̃isi ke, “Avan ideh b̃elǝŋon ke b̃evi ahai susur sagw, satigol nǝsa b̃elǝŋoni be len nǝboŋ p̃isi timasputsan nǝhai balbal san, vusi ale husur ginau.
23 Jesus dizia a todos: "Se alguém quiser acompanhar-me, negue-se a si mesmo, tome diariamente a sua cruz e siga-me.
24 Bathut avan ideh toke b̃etǝgau gat nǝmauran san, dereh timasig be avan ideh nǝmauran san b̃imasig m̃os ginau, dereh aGot tigol timaur vi sutuai.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; mas quem perder a vida por minha causa, este a salvará.
25 Avan ideh totǝgau gat natit p̃isi len navile a pan be nǝlon imasig o nǝmauran san vi sutuai eb̃uer, gai ikad nǝsa? Esǝhor nǝsa lan?
25 Pois que adianta ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se ou destruir a si mesmo?
26 Avan ideh b̃emǝmau hǝn ginau mai nasoruan sagw, atenan, aNatun Nǝvanuan temǝmau hǝni balai nǝboŋ b̃egǝm len nǝyalyalan san mai nǝyalyalan seTǝman mai aŋel san gail.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Nokitin, galevis lotoil gegai, asike lumat vǝbar lǝb̃eris natohan pipihabǝlan aGot.”
27 Garanto-lhes que alguns que aqui se acham de modo nenhum experimentarão a morte antes de verem o Reino de Deus".
28 Nǝmariboŋ tomǝlevtor husur aYesu tokǝmaienan, esǝhar aPita, aJon mai aJemes, ale lovi mǝhat len naṽehuh hǝn b̃isor mai aGot.
28 Aproximadamente oito dias depois de dizer essas coisas, Jesus tomou consigo a Pedro, João e Tiago e subiu a um monte para orar.
29 Nǝboŋ tosorsor mai aGot, nǝhon egǝm tile mai nahurabat san egǝm pǝhapǝhw buni hun nǝkabil.
29 Enquanto orava, a aparência de seu rosto se transformou, e suas roupas ficaram alvas e resplandecentes como o brilho de um relâmpago.
30 Vǝha-sua ŋai naulum̃an eru, aMoses mai aElijah arovisi
30 Surgiram dois homens que começaram a conversar com Jesus. Eram Moisés e Elias.
31 len namǝnas nǝmav, aruhol mai aYesu. Lusor husur nǝsa aYesu b̃igole b̃isarpoh len naut a Jerusalem a tahw hǝn b̃eriŋ navile a pan.
31 Apareceram em glorioso esplendor, e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 APita galito lupatmari. Nǝboŋ lotolele, lokǝta ris namǝnas san mai naulum̃an eru artoil maii.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dominados pelo sono; acordando subitamente, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Nǝboŋ artosudǝlam̃ aYesu, aPita isor mai aYesu ke, “Masta, ivoi hǝn dattotoh gegai. Namteum hǝn nǝpasvalǝval titor: tesua esam̃, tesua siMoses mai tesua siElijah.” (APita salǝboi nǝsa tokele.)
33 Quando estes estavam se retirando, Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias". ( Ele não sabia o que estava dizendo. )
34 Nǝboŋ tosor sal, nǝmavukasw egǝm kabut gol galito, ale nǝboŋ lotob̃is len nǝmavukasw, aPita galit lomǝtahw.
34 Enquanto ele estava falando, uma nuvem apareceu e os envolveu, e eles ficaram com medo ao entrarem na nuvem.
35 Nadoldol isor len nǝmavukasw ke, “Ategai evi aNatugw nototabtabuh lan; gai, mǝtesǝsǝloŋ husuri!”
35 Dela saiu uma voz que dizia: "Este é o meu Filho, o Escolhido; ouçam a ele! "
36 Nǝboŋ nadoldol tosor tonoŋ, lusab̃i ke aYesu sǝb̃on ŋai itoh. Naut ido hǝn gǝlaru. Len nǝboŋ galenan lǝsasor husur nǝsa lotorisi mai avan ideh.
36 Tendo-se ouvido a voz, Jesus ficou só. Os discípulos guardaram isto somente para si; naqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Pelan han, nǝboŋ lotomariŋ dan naṽehuh, nab̃iltiluṽoh lobubur mai aYesu.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro dele.
38 Naulum̃an sua len galit ikai ke, “Hai p̃usan, noŋir gaiug ke geris anatugw ulum̃an husur nukad esua ŋai.
38 Um homem da multidão bradou: "Mestre, rogo-te que dês atenção ao meu filho, pois é o único que tenho.
39 Nanunun sua itahtah gati, vǝha-sua ŋai igol ke ikai habat. Igol evinvinu, iteh taltaloŋ ŋa nabusun iyau, sǝvanvan dani be nǝboŋ tomakuv igol ke niben imap̃ulp̃ul habat.
39 Um espírito o domina; de repente ele grita; lança-o em convulsões e o faz espumar; quase nunca o abandona, e o está destruindo.
40 Noŋir ahai susur sam̃ gail hǝn lǝb̃ehuti be lodǝdasi.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram".
41 AYesu ike, “Gamit mǝtsǝkad nadǝlomian, nǝmauran samit naur ta damǝŋai ikab̃kab̃ur masuṽ. Nitoh mai gamit tebǝlav mabe? Mǝtupar dǝlomian van van van nupetǝmas hǝni. Sǝhar anatum̃ gǝmai.”
41 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei com vocês e terei que suportá-los? Traga-me aqui o seu filho".
42 Nǝboŋ natǝtai togǝm sal, natǝmat ibar hǝni len tan gol ke italtaloŋ. Be aYesu esivoh len nanunun tosa ke tevi tut, beti igol natǝtai imaur, ale eviol tǝlmam hǝni mai atǝman.
42 Quando o menino vinha vindo, o demônio o lançou por terra, em convulsão. Mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou de volta a seu pai.
43 Galit p̃isi lup̃aŋ len nǝyalyalan, nǝdaŋan siGot.
43 E todos ficaram atônitos ante a grandeza de Deus. Estando todos maravilhados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Mǝtesǝsǝloŋ vahvahur nasoruan galegai: Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan gail.”
44 "Ouçam atentamente o que vou lhes dizer: o Filho do homem será traído e entregue nas mãos dos homens".
45 Avil lotǝtan hǝn nǝsa tokele, namilen esusuah hǝn ke lodǝdas lǝb̃elǝboii ale lomǝtahw, lomǝtahun lǝb̃eusi hǝni.
45 Mas eles não entendiam o que isso significava; era-lhes encoberto, para que não o entendessem. E tinham receio de perguntar-lhe a respeito dessa palavra.
46 Ahai susur gail m̃au lotub̃at ṽitṽituh sil ke galit ta be iyalyal sǝhor galito.
46 Começou uma discussão entre os discípulos, acerca de qual deles seria o maior.
47 AYesu elǝboi nǝnauan salito ale esǝhar natuhtǝtai, igol eil tǝban.
47 Jesus, conhecendo os seus pensamentos, tomou uma criança e a colocou em pé, a seu lado.
48 Ale ikel mai galito ke, “Avan ideh tohǝhaṽur hǝn natuhtǝtai sum̃an egai b̃itah maii len nahǝsagw, gai ehǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii. Ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii, gai ehǝhaṽur hǝn atenan tosǝvat ginau. Husur ideh len gamito toriŋ gai a pan, gai m̃au etibau len nabunusian siGot.”
48 Então lhes disse: "Quem recebe esta criança em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, está recebendo aquele que me enviou. Pois aquele que entre vocês for o menor, este será o maior".
49 AJon isor vari ke, “Masta, namtoris avan sua tohut nanunun nǝmargobut gail len nahǝsam̃, ale namtuke satigole husur savi ginamit ideh.”
49 Disse João: "Mestre, vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
50 AYesu ike, “Samtikai tasi husur avan ideh samǝtahun gamito, gai evi tarhǝt samito.”
50 "Não o impeçam", disse Jesus, "pois quem não é contra vocês, é a favor de vocês".
51 Nǝboŋ hǝn na-vi-mǝhat-an siYesu egǝm pǝpadaŋ ŋa len nǝboŋ enan ipair hǝn nǝhon vi Jerusalem.
51 Aproximando-se o tempo em que seria elevado ao céu, Jesus partiu resolutamente em direção a Jerusalém.
52 Ale esǝvat ahai pispisul galevis luvan a m̃o. Len nǝyaran salito lob̃is len navile sua a Samaria hǝn lǝb̃eutaut viri;
52 E enviou mensageiros à sua frente. Indo estes, entraram num povoado samaritano para lhe fazer os preparativos;
53 be alat navile enan lomǝtahuni husur evi Jerusalem.
53 mas o povo dali não o recebeu porque se notava em seu semblante que ele ia para Jerusalém.
54 Nǝboŋ ahai susur san gǝlaru, aJemes mai aJon artoris nǝsa tovisi, aruke, “Nasub̃, guke namtekis nǝhab len nǝmav hǝn b̃ihan bun galito?”
54 Ao verem isso, os discípulos Tiago e João perguntaram: "Senhor, queres que façamos cair fogo do céu para destruí-los? "
55 Be aYesu ipair, isor idaŋ, esivoh len gǝlaru ke arsanor,
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu, dizendo: "Vocês não sabem de que espécie de espírito são, pois o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los";
56 ale lovi lan navile togon.
56 e foram para outro povoado.
57 Nǝboŋ lotoyar husur nap̃isal, avan sua ikel maii ke, “Dereh nehusur gaiug naut p̃isi gǝb̃evi lan.”
57 Quando andavam pelo caminho, um homem lhe disse: "Eu te seguirei por onde quer que fores".
58 Ale aYesu ikel maii ke, “Nafoks gail lukad nab̃ur patǝpat len tan, mai nǝman namǝsav gail lukad nǝhai ŋodŋod, be aNatun Nǝvanuan sǝkad naut ideh hǝn b̃ipat turuŋ lan, hǝn b̃iŋavŋav.”
58 Jesus respondeu: "As raposas têm suas tocas e as aves do céu têm seus ninhos, mas o Filho do homem não tem onde repousar a cabeça".
59 Ale ikel mai nǝvanuan tile ke, “Gehusur ginau!” Avil ike, “Nasub̃, gidam̃ hǝn ginau nia tavun atǝmagw bai.”
59 A outro disse: "Siga-me". Mas o homem respondeu: "Senhor, deixa-me ir primeiro sepultar meu pai".
60 Ris aYesu tosor vari ke, “Geriŋ alat lotomat litavun nǝvanuan salit gail lotomat, avil gaiug, gia kel ur natohan pipihabǝlan aGot.”
60 Jesus lhe disse: "Deixe que os mortos sepultem os seus próprios mortos; você, porém, vá e proclame o Reino de Deus".
61 Nǝvanuan tile am ike, “Dereh nehusur gaiug, Nasub̃, be gidam̃ hǝn ginau nivahim hǝn nǝb̃esudǝlam̃ nǝbathudud sagw bai.”
61 Ainda outro disse: "Vou seguir-te, Senhor, mas deixa-me primeiro voltar e me despedir da minha família".
62 AYesu isor vari ke, “Avan ideh totǝgau gat nǝhai tivtivtan be tokǝtkǝta tǝlmam, gai sanor kasi hǝn natohan pipihabǝlan aGot.”
62 Jesus respondeu: "Ninguém que põe a mão no arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.