Lucas 9
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Nǝboŋ aYesu tokis b̃onb̃on hǝn ahai pispisul san tovi 12, ilav mai galito na-il-a-m̃o-an mai nǝdaŋan hǝn lǝb̃ehut natǝmat p̃isi mai hǝn lǝb̃igol alat lotomǝsah lǝb̃imaur.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Ale esǝvat galito hǝn lǝb̃ikel ur natohan pipihabǝlan aGot mai hǝn lǝb̃igol nǝvanuan gail lǝb̃imaur.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ikel mai galit ke, “Samtipat natideh hǝn nǝyaran samito. Samtipat nǝhai tǝbatehw, nǝhad sǝsǝŋon, nǝvat o nǝhai susun gǝgel.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Naim ideh mǝtb̃eb̃is lan, toh ei vǝbar nǝboŋ mǝtb̃eriŋ navile enan.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Nǝvanuan gail lǝb̃emǝtahun gamito, nǝboŋ mǝtb̃eriŋ navile enan, dardar hǝn nǝmasiav dan nariemito hǝn b̃imasil ke aGot sahǝhaṽur hǝn galito.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ lovivile, luyar husur navile ṽisusua. Len naut p̃isi lukel na-kel-uri-an tovoi ale lugol alat lotomǝsah lumaur.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Len nǝboŋ enan aHerot Antipas, tovi vanuan totibau, esǝsǝloŋ hǝn natgalenan lotovisi. Edǝdarŋab̃u lan husur galevis luke aYesu tovi aJon tole mǝhat dan nǝmatan,
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 galevis luke tovi aElijah tovisi, mai galevis am luke tovi ahai kelkel ur ta sutuai sua tomaur tǝtas.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Be aHerot ike, “Nuta kotov nǝkadun aJon tia. Imaienan, ase ganan notosǝsǝloŋ hǝn natgalenan husuri?” Ale aHerot idoŋ nap̃isal hǝn b̃ebubur mai aYesu.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Nǝboŋ ahai pispisul gail lototǝlmam, lukel mai aYesu nǝsa lotogole. Beti esǝhar galit vi lan nab̃iltivile Petsaita hǝn lǝb̃itoh ei sǝb̃olito,
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 avil nǝboŋ naluṽoh lotosǝsǝloŋ lǝboii, lohusuri. AYesu ikel nahǝhaṽuran san mai galito, isor mai galit husur natohan pipihabǝlan aGot, ale igol alat lotomǝsah lumaur.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Ut mǝdau, namityal pǝpadaŋ hǝn b̃imasur, ahai pispisul lotovi 12 logǝm hǝni, luke, “Gesǝvat naluṽoh vi tut vi lan navile mai naut gail lotodar vis naut egai hǝn lǝb̃isab̃ nǝhanian mai naut nǝpatan, husur naut egai eb̃ǝb̃esw, ipat a tut.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Ikel mai galit ke, “Gamit mitilav nǝhanian ideh mai galito!” Lusor vari ke, “Namtukad natuhbǝta erim mai naieh eru ŋai, Golǝŋon ke namtivan hǝn namtb̃eṽur nǝhanian m̃os naluṽoh p̃isi a.”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 (Husur ke ikad naulum̃an tovi 5,000 ei.) Avil ikel mai ahai susur san gail ke, “Mitigol ke lebǝtah hǝn b̃ikad naulum̃an len natuhluṽoh ṽisusua b̃evi 50.”
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Ale ahai susur gail lugole, galit p̃isi lobǝtah.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 AYesu ilav nabǝta erim mai naieh eru, ekǝta vi lan nǝmav hǝn b̃ike sipa, ale eb̃ur kotov gail. Beti ilav nahudhut gail mai ahai susur gail hǝn lǝb̃epǝpehuni mai nǝvanuan gail.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Nǝboŋ galit p̃isi lotohan vǝhanukub tonoŋ, ahai susur gail losǝŋon nǝhad tovi 12 hǝn nasughanian lǝsǝhani.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Len nǝboŋ sua, nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lototoh sǝb̃olito, aYesu isor tuṽ. Nǝboŋ tosor tuṽ tonoŋ eus galit ke, “Naluṽoh gail, lukel ke ginau ase?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Lusor vari ke, “Galevis luke aJon Baptais, galevis am luke aElijah, galevis tǝtas am luke ahai kelkel ur ta sutuai sua tomaur tǝtas.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Ale eus ke, “Be gamito, mǝtukel ke ginau ase?” APita isor vari ke, “AKristo siGot, gai totabtabuh len gaiug.”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ikai tas galito ke salikel mai avan ideh nǝsa aPita tomadhakele,
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 ike, “ANatun Nǝvanuan timaslǝŋon tisa vǝsa, alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo, limasmǝtahuni, mai gai timasmat, ale len nǝboŋ b̃itor dereh timakuv dan nǝmatan.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Beti ikel mai galit p̃isi ke, “Avan ideh b̃elǝŋon ke b̃evi ahai susur sagw, satigol nǝsa b̃elǝŋoni be len nǝboŋ p̃isi timasputsan nǝhai balbal san, vusi ale husur ginau.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Bathut avan ideh toke b̃etǝgau gat nǝmauran san, dereh timasig be avan ideh nǝmauran san b̃imasig m̃os ginau, dereh aGot tigol timaur vi sutuai.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Avan ideh totǝgau gat natit p̃isi len navile a pan be nǝlon imasig o nǝmauran san vi sutuai eb̃uer, gai ikad nǝsa? Esǝhor nǝsa lan?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Avan ideh b̃emǝmau hǝn ginau mai nasoruan sagw, atenan, aNatun Nǝvanuan temǝmau hǝni balai nǝboŋ b̃egǝm len nǝyalyalan san mai nǝyalyalan seTǝman mai aŋel san gail.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Nokitin, galevis lotoil gegai, asike lumat vǝbar lǝb̃eris natohan pipihabǝlan aGot.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nǝmariboŋ tomǝlevtor husur aYesu tokǝmaienan, esǝhar aPita, aJon mai aJemes, ale lovi mǝhat len naṽehuh hǝn b̃isor mai aGot.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Nǝboŋ tosorsor mai aGot, nǝhon egǝm tile mai nahurabat san egǝm pǝhapǝhw buni hun nǝkabil.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Vǝha-sua ŋai naulum̃an eru, aMoses mai aElijah arovisi
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 len namǝnas nǝmav, aruhol mai aYesu. Lusor husur nǝsa aYesu b̃igole b̃isarpoh len naut a Jerusalem a tahw hǝn b̃eriŋ navile a pan.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 APita galito lupatmari. Nǝboŋ lotolele, lokǝta ris namǝnas san mai naulum̃an eru artoil maii.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Nǝboŋ artosudǝlam̃ aYesu, aPita isor mai aYesu ke, “Masta, ivoi hǝn dattotoh gegai. Namteum hǝn nǝpasvalǝval titor: tesua esam̃, tesua siMoses mai tesua siElijah.” (APita salǝboi nǝsa tokele.)
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Nǝboŋ tosor sal, nǝmavukasw egǝm kabut gol galito, ale nǝboŋ lotob̃is len nǝmavukasw, aPita galit lomǝtahw.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Nadoldol isor len nǝmavukasw ke, “Ategai evi aNatugw nototabtabuh lan; gai, mǝtesǝsǝloŋ husuri!”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Nǝboŋ nadoldol tosor tonoŋ, lusab̃i ke aYesu sǝb̃on ŋai itoh. Naut ido hǝn gǝlaru. Len nǝboŋ galenan lǝsasor husur nǝsa lotorisi mai avan ideh.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Pelan han, nǝboŋ lotomariŋ dan naṽehuh, nab̃iltiluṽoh lobubur mai aYesu.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Naulum̃an sua len galit ikai ke, “Hai p̃usan, noŋir gaiug ke geris anatugw ulum̃an husur nukad esua ŋai.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Nanunun sua itahtah gati, vǝha-sua ŋai igol ke ikai habat. Igol evinvinu, iteh taltaloŋ ŋa nabusun iyau, sǝvanvan dani be nǝboŋ tomakuv igol ke niben imap̃ulp̃ul habat.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Noŋir ahai susur sam̃ gail hǝn lǝb̃ehuti be lodǝdasi.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 AYesu ike, “Gamit mǝtsǝkad nadǝlomian, nǝmauran samit naur ta damǝŋai ikab̃kab̃ur masuṽ. Nitoh mai gamit tebǝlav mabe? Mǝtupar dǝlomian van van van nupetǝmas hǝni. Sǝhar anatum̃ gǝmai.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Nǝboŋ natǝtai togǝm sal, natǝmat ibar hǝni len tan gol ke italtaloŋ. Be aYesu esivoh len nanunun tosa ke tevi tut, beti igol natǝtai imaur, ale eviol tǝlmam hǝni mai atǝman.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Galit p̃isi lup̃aŋ len nǝyalyalan, nǝdaŋan siGot.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Mǝtesǝsǝloŋ vahvahur nasoruan galegai: Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan gail.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Avil lotǝtan hǝn nǝsa tokele, namilen esusuah hǝn ke lodǝdas lǝb̃elǝboii ale lomǝtahw, lomǝtahun lǝb̃eusi hǝni.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Ahai susur gail m̃au lotub̃at ṽitṽituh sil ke galit ta be iyalyal sǝhor galito.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 AYesu elǝboi nǝnauan salito ale esǝhar natuhtǝtai, igol eil tǝban.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Ale ikel mai galito ke, “Avan ideh tohǝhaṽur hǝn natuhtǝtai sum̃an egai b̃itah maii len nahǝsagw, gai ehǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii. Ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii, gai ehǝhaṽur hǝn atenan tosǝvat ginau. Husur ideh len gamito toriŋ gai a pan, gai m̃au etibau len nabunusian siGot.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 AJon isor vari ke, “Masta, namtoris avan sua tohut nanunun nǝmargobut gail len nahǝsam̃, ale namtuke satigole husur savi ginamit ideh.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 AYesu ike, “Samtikai tasi husur avan ideh samǝtahun gamito, gai evi tarhǝt samito.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Nǝboŋ hǝn na-vi-mǝhat-an siYesu egǝm pǝpadaŋ ŋa len nǝboŋ enan ipair hǝn nǝhon vi Jerusalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Ale esǝvat ahai pispisul galevis luvan a m̃o. Len nǝyaran salito lob̃is len navile sua a Samaria hǝn lǝb̃eutaut viri;
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 be alat navile enan lomǝtahuni husur evi Jerusalem.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Nǝboŋ ahai susur san gǝlaru, aJemes mai aJon artoris nǝsa tovisi, aruke, “Nasub̃, guke namtekis nǝhab len nǝmav hǝn b̃ihan bun galito?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Be aYesu ipair, isor idaŋ, esivoh len gǝlaru ke arsanor,
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 ale lovi lan navile togon.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Nǝboŋ lotoyar husur nap̃isal, avan sua ikel maii ke, “Dereh nehusur gaiug naut p̃isi gǝb̃evi lan.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Ale aYesu ikel maii ke, “Nafoks gail lukad nab̃ur patǝpat len tan, mai nǝman namǝsav gail lukad nǝhai ŋodŋod, be aNatun Nǝvanuan sǝkad naut ideh hǝn b̃ipat turuŋ lan, hǝn b̃iŋavŋav.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Ale ikel mai nǝvanuan tile ke, “Gehusur ginau!” Avil ike, “Nasub̃, gidam̃ hǝn ginau nia tavun atǝmagw bai.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Ris aYesu tosor vari ke, “Geriŋ alat lotomat litavun nǝvanuan salit gail lotomat, avil gaiug, gia kel ur natohan pipihabǝlan aGot.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Nǝvanuan tile am ike, “Dereh nehusur gaiug, Nasub̃, be gidam̃ hǝn ginau nivahim hǝn nǝb̃esudǝlam̃ nǝbathudud sagw bai.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 AYesu isor vari ke, “Avan ideh totǝgau gat nǝhai tivtivtan be tokǝtkǝta tǝlmam, gai sanor kasi hǝn natohan pipihabǝlan aGot.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.