Lucas 6

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Len nǝSappat sua aYesu mai ahai susur san gail luyar tur len nǝmarireu hǝn nawit, ale ahai susur gail lotub̃at kin b̃ur nǝhavhuwit gail. Lusarsari len navǝlalito ale luhan namisurhuwit gail.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 NaFarisi galevis lousi ke, “Imabe mǝtugol nǝsa nalo tokai tasi len nǝSappat?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 AYesu isor var galit ke, “Mǝtsaṽuruŋ lǝboi nǝsa aTevit galito lotogole nǝboŋ lotomalkǝkat a?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Eb̃is len naim nǝtap̃olen siGot, ale ilav nabǝta tolo. Ihani ale ilavi mai lalum̃an san. Be nalo ike ahai tutumav sǝb̃olit ŋai lolǝboi lǝb̃ihani.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Beti aYesu ikel mai galito ke, “ANatun Nǝvanuan evi masta hǝn nǝSappat. NǝSappat ipat len navǝlan.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Len nǝSappat sua tile am, aYesu evi lan naim nab̃onb̃onan, ep̃usan. Ale ikad avan sual ei, navǝlan nǝmatu totah, togǝm hum towas.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 NaFarisi gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo ludas p̃isal hǝn lǝb̃isab̃ nǝsaban ideh len aYesu hǝn lǝb̃ikot hǝni. Ŋa lokǝta bunusi ke b̃igol atenan b̃imaur len nǝSappat salito.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Be aYesu elǝboi nǝsa lotonau, ale ikel mai naulum̃an tokad navǝlan totah ke, “Gile mǝhat, il rivuh hǝn galit p̃isi.” Imaienan naulum̃an ile mǝhat ale eil ei.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Beti aYesu eus galit ke, “Nous gamito, len nalo nǝsa inor len nǝSappat: datb̃igol navoian o nǝsaan, datb̃etǝgau gat nǝmauran o datb̃igol b̃imasig?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Ekǝta garu len galito, beti ikel mai atenan ke, “Gisar hǝn navǝlam̃.” Igole, ale navǝlan imaur buni tǝtas.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Avil galito, lopul hǝn nǝlol paŋpaŋ vǝsa, ale lotub̃at sor utaut len galit gabag hǝn nǝsa lǝb̃igole van hǝn aYesu.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Len nǝboŋ galenan sua aYesu evi mǝhat len naṽehuh hǝn b̃isor tuṽ, ale isor mai aGot len nalenmariug kavkav.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Dudulan ekis ahai susur san gail gǝmai, ale ilekis hǝn 12 dan galito. Ekis galit hǝn ahai pispisul: ikad
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 aSimon (tokisi am hǝn aPita) mai aAdru aṽan, ikad aJemes, aJon, aFilip, aPartolomiu,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 aMattiu, aTomas, aJemes anatun aAlfeus, aSimon tovi naSelot sua,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 aJutas anatun aJemes mai aJutas Iskariot b̃eriŋ aYesu len navǝlan naenemi san gail.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 AYesu eput vi pan mai galito, eil len nabǝmav. Ikad naluṽoh hǝn ahai susur san ei mai nǝvanuan tosob̃ur lotogǝm a Jerusalem mai naut tosob̃ur a Jutea mai galevis ta Tair mai ta Siton.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Logǝm hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝni, ale hǝn gai b̃igol namǝsahan salit b̃inoŋ. AYesu ehut nanunun tosa gail dan galit lotokade, ale igol na-lǝŋon-isa-an salit ivoi.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Galit p̃isi lugol risi ke libari bathut nǝdaŋan egǝm len aYesu, igol galit lumaur.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 AYesu ekǝta ris ahai susur san gail ike:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Gamit mǝttomalkǝkat gagai,
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 “Gamit, nǝvanuan gail lotomǝtahun bun gamito, lotokai hǝn gamito, lotosor viles gamito, ale lotosor mǝdas nahǝsamit hum tosa bathut aNatun Nǝvanuan mǝttovi esan, navoian siGot igol gagai mǝtukab hǝni.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Mitikemkem len nǝboŋ enan, mǝtemǝlmǝlah len nahǝhaṽuran husur nakonp̃urp̃uran samit len nǝmav gag etibau. Nǝvanuan lotogol tosa hǝn gamit maienan, losum̃an atǝmalit ta sutuai lotogol tosa maienan hǝn ahai kelkel ur gail siGot.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 “Avil gamit mǝttokad natit tosob̃ur, nǝmauran samit tivan tisa vǝsa batbat
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Gamit mǝttokad nǝhanian tosob̃ur gagai, nǝmauran samit tivan tisa vǝsa batbat
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 “Gamit, mǝtb̃eum m̃os nǝvanuan p̃isi lǝb̃isal suh gamito, nǝmauran samit tivan tisa vǝsa batbat, husur atǝmalit ta sutuai lugol maienan hǝn ahai kelkel ur gǝgǝras gail.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 AYesu ep̃usan am ike, “Samtimaienan. Nukel mai gamit mǝttosǝsǝloŋ hǝn ginau ke: Mǝtelǝmas bun aenemi samit gail, gol tivoi van hǝn alat lotomǝtahun bun gamito,
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 us aGot hǝn b̃igol navoian van hǝn alat lotosor mǝdas gamito, sor tuṽ m̃os alat lotogol tosa hǝn gamito.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Avan ideh b̃iṽos nǝtarhom̃, gipair hǝn nǝtarhom̃ togon van hǝni. Avan ideh b̃ilav nahurabat naut susus sam̃, gidam̃ hǝni ke tilav nǝhai susun sam̃ am.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Geviol mai galit p̃isi lǝb̃eus gaiug hǝn natideh, ale avan ideh b̃ilav natideh sam̃, sageusi ke tilav tǝlmam hǝni.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Naṽide mǝttolǝŋoni ke nǝvanuan gail ligole van hǝn gamito, mitigol naṽide enan van hǝn galito.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Mǝtb̃elǝmas bun ŋai alat lotolǝmas bun gamito, savi natideh. Husur ke alat nǝsaan am lolǝmas bun alat lotolǝmas bun galito.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Mǝtb̃ivoi ŋai hǝn alat lotovoi hǝn gamito, savi natideh. Bathut alat nǝsaan am lugol tomagenan.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Mǝtb̃idam̃ hǝn nǝvat ŋai mai alat mǝttonau ke lǝb̃isar gele, savi natideh. Alat nǝsaan am ludam̃ hǝn nǝvat mai galit gabag, hǝn lǝb̃isar gel nǝkabut p̃isi.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Be ivoi ke gamit mǝtetile. Mǝtelǝmas bun aenemi samit gail, mitivoi hǝn galito. Mitidam̃ hǝn nǝvat mai galito, be samtitoh vir nǝ-sar-gele-an. Mǝtb̃imaienan, dereh aGot tilav nakonp̃urp̃uran totibau mai gamito ale mǝtegǝm vi anatun aGot toyalyal buni. Bathut gai ivoi hǝn alat lǝsasipa vi tǝban mai nǝvanuan nǝsaan gail.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Nǝlomit timastaŋis nǝvanuan gail sum̃an aTǝmamit len nǝmav nǝlon totaŋis galito.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 AYesu isor am ke, “Samtike nǝvanuan tile isa ale aGot asike ike mǝtusa. Samtisab̃ sǝhoti ke nǝvanuan tile timaspanis. Imagenan aGot asike isab̃ sǝhoti ke gamit mitimaspanis. Mǝterub̃at nǝsaan nǝvanuan togole hǝn gamito, imagenan dereh aGot terub̃at nǝsaan samito.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Mǝteviol, imagenan dereh aGot teviol mai gamito. Gai dereh teviol hǝn tisob̃ur mai gamito, teirir hǝni, tepul sǝsǝhov variviriv. Bathut mǝtb̃eviol habat o mǝtb̃eviol kǝkereh, aGot teviol magenan mai gamito.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 AYesu ep̃usan am, ib̃ol maiegai ke: “Ametb̃esw elǝboi b̃esǝhar ametb̃esw togon a? Aoa, gǝlar p̃isi dereh aripal suluṽi, ariteh len nab̃ur.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Ahai susur, satibau sǝhor ahai p̃usan san, be avan ideh tolǝboi sǝhot p̃is nap̃usanan sihai p̃usan san, dereh tesum̃an gai.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Husur nǝsa gotokǝta kot nakumashǝhai len namǝtan aṽam̃, be gǝsǝnau nab̃iltitarhai len namǝtam̃?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Imabe gotoke, ‘Wawa, nidakuv nakumashǝhai dan namǝtam̃,’ nǝboŋ gotokad nǝtarhai gǝsarisi len namǝtam̃? Gaiug gotovi vanuan gǝgǝras, gilav kuv nǝtarhai dan namǝtam̃ bai. Gǝb̃igole b̃inoŋ nakǝtaan sam̃ dereh timasil tinor hǝn gǝb̃idakuv nakumashǝhai dan namǝtan aṽam̃.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Nǝhai tovoi sǝṽan hǝn naṽit tosa. Nǝhai tosa sǝṽan hǝn naṽit tovoi.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Goris lǝboi nǝhai ideh nǝboŋ gotoris naṽite. Nǝvanuan gail lǝsavǝrus naṽit tovoi hun nafik o nakrep len nǝhau tosa tokad nasunite.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Nǝvanuan tovoi igol navoian len navoian topul len nǝlon, mai nǝvanuan tosa igol nǝsaan len nǝsaan topul len nǝlon. Bathut, nǝsa nǝvanuan tokele, evivile len nǝsa topul sǝsǝhov len nǝlon.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Mǝtokis ginau ke, ‘Masta, Masta,’ be mǝtsagol nǝsa notokele. Imabe?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Nǝvanuan p̃isi lotogǝm hǝn ginau, lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw mai lotogole, lumaiegai ke:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Ehum avan sua toum hǝn naim, tokir sareh ale toriŋ nǝpaudesen len nǝvat mot. Nǝboŋ nilev togǝmai, nawisel tovi mǝhat, iṽas naim be sakur hǝni husur eum hǝni idaŋ habat.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Be avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw ale sagole, esum̃an avan sua toum hǝn naim topat len tan, nǝpaudesen tob̃uer. Nǝboŋ nawisel tolev, toṽas naim enan, vǝha-sua ŋai erus, iteh vǝmasirsir.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.