Lucas 6
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Len nǝSappat sua aYesu mai ahai susur san gail luyar tur len nǝmarireu hǝn nawit, ale ahai susur gail lotub̃at kin b̃ur nǝhavhuwit gail. Lusarsari len navǝlalito ale luhan namisurhuwit gail.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 NaFarisi galevis lousi ke, “Imabe mǝtugol nǝsa nalo tokai tasi len nǝSappat?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 AYesu isor var galit ke, “Mǝtsaṽuruŋ lǝboi nǝsa aTevit galito lotogole nǝboŋ lotomalkǝkat a?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Eb̃is len naim nǝtap̃olen siGot, ale ilav nabǝta tolo. Ihani ale ilavi mai lalum̃an san. Be nalo ike ahai tutumav sǝb̃olit ŋai lolǝboi lǝb̃ihani.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Beti aYesu ikel mai galito ke, “ANatun Nǝvanuan evi masta hǝn nǝSappat. NǝSappat ipat len navǝlan.”
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Len nǝSappat sua tile am, aYesu evi lan naim nab̃onb̃onan, ep̃usan. Ale ikad avan sual ei, navǝlan nǝmatu totah, togǝm hum towas.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 NaFarisi gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo ludas p̃isal hǝn lǝb̃isab̃ nǝsaban ideh len aYesu hǝn lǝb̃ikot hǝni. Ŋa lokǝta bunusi ke b̃igol atenan b̃imaur len nǝSappat salito.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Be aYesu elǝboi nǝsa lotonau, ale ikel mai naulum̃an tokad navǝlan totah ke, “Gile mǝhat, il rivuh hǝn galit p̃isi.” Imaienan naulum̃an ile mǝhat ale eil ei.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Beti aYesu eus galit ke, “Nous gamito, len nalo nǝsa inor len nǝSappat: datb̃igol navoian o nǝsaan, datb̃etǝgau gat nǝmauran o datb̃igol b̃imasig?”
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Ekǝta garu len galito, beti ikel mai atenan ke, “Gisar hǝn navǝlam̃.” Igole, ale navǝlan imaur buni tǝtas.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Avil galito, lopul hǝn nǝlol paŋpaŋ vǝsa, ale lotub̃at sor utaut len galit gabag hǝn nǝsa lǝb̃igole van hǝn aYesu.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Len nǝboŋ galenan sua aYesu evi mǝhat len naṽehuh hǝn b̃isor tuṽ, ale isor mai aGot len nalenmariug kavkav.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Dudulan ekis ahai susur san gail gǝmai, ale ilekis hǝn 12 dan galito. Ekis galit hǝn ahai pispisul: ikad
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 aSimon (tokisi am hǝn aPita) mai aAdru aṽan, ikad aJemes, aJon, aFilip, aPartolomiu,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 aMattiu, aTomas, aJemes anatun aAlfeus, aSimon tovi naSelot sua,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 aJutas anatun aJemes mai aJutas Iskariot b̃eriŋ aYesu len navǝlan naenemi san gail.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 AYesu eput vi pan mai galito, eil len nabǝmav. Ikad naluṽoh hǝn ahai susur san ei mai nǝvanuan tosob̃ur lotogǝm a Jerusalem mai naut tosob̃ur a Jutea mai galevis ta Tair mai ta Siton.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Logǝm hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝni, ale hǝn gai b̃igol namǝsahan salit b̃inoŋ. AYesu ehut nanunun tosa gail dan galit lotokade, ale igol na-lǝŋon-isa-an salit ivoi.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Galit p̃isi lugol risi ke libari bathut nǝdaŋan egǝm len aYesu, igol galit lumaur.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 AYesu ekǝta ris ahai susur san gail ike:
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Gamit mǝttomalkǝkat gagai,
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 “Gamit, nǝvanuan gail lotomǝtahun bun gamito, lotokai hǝn gamito, lotosor viles gamito, ale lotosor mǝdas nahǝsamit hum tosa bathut aNatun Nǝvanuan mǝttovi esan, navoian siGot igol gagai mǝtukab hǝni.
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Mitikemkem len nǝboŋ enan, mǝtemǝlmǝlah len nahǝhaṽuran husur nakonp̃urp̃uran samit len nǝmav gag etibau. Nǝvanuan lotogol tosa hǝn gamit maienan, losum̃an atǝmalit ta sutuai lotogol tosa maienan hǝn ahai kelkel ur gail siGot.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 “Avil gamit mǝttokad natit tosob̃ur, nǝmauran samit tivan tisa vǝsa batbat
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Gamit mǝttokad nǝhanian tosob̃ur gagai, nǝmauran samit tivan tisa vǝsa batbat
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 “Gamit, mǝtb̃eum m̃os nǝvanuan p̃isi lǝb̃isal suh gamito, nǝmauran samit tivan tisa vǝsa batbat, husur atǝmalit ta sutuai lugol maienan hǝn ahai kelkel ur gǝgǝras gail.”
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 AYesu ep̃usan am ike, “Samtimaienan. Nukel mai gamit mǝttosǝsǝloŋ hǝn ginau ke: Mǝtelǝmas bun aenemi samit gail, gol tivoi van hǝn alat lotomǝtahun bun gamito,
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 us aGot hǝn b̃igol navoian van hǝn alat lotosor mǝdas gamito, sor tuṽ m̃os alat lotogol tosa hǝn gamito.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Avan ideh b̃iṽos nǝtarhom̃, gipair hǝn nǝtarhom̃ togon van hǝni. Avan ideh b̃ilav nahurabat naut susus sam̃, gidam̃ hǝni ke tilav nǝhai susun sam̃ am.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Geviol mai galit p̃isi lǝb̃eus gaiug hǝn natideh, ale avan ideh b̃ilav natideh sam̃, sageusi ke tilav tǝlmam hǝni.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Naṽide mǝttolǝŋoni ke nǝvanuan gail ligole van hǝn gamito, mitigol naṽide enan van hǝn galito.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 “Mǝtb̃elǝmas bun ŋai alat lotolǝmas bun gamito, savi natideh. Husur ke alat nǝsaan am lolǝmas bun alat lotolǝmas bun galito.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Mǝtb̃ivoi ŋai hǝn alat lotovoi hǝn gamito, savi natideh. Bathut alat nǝsaan am lugol tomagenan.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Mǝtb̃idam̃ hǝn nǝvat ŋai mai alat mǝttonau ke lǝb̃isar gele, savi natideh. Alat nǝsaan am ludam̃ hǝn nǝvat mai galit gabag, hǝn lǝb̃isar gel nǝkabut p̃isi.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Be ivoi ke gamit mǝtetile. Mǝtelǝmas bun aenemi samit gail, mitivoi hǝn galito. Mitidam̃ hǝn nǝvat mai galito, be samtitoh vir nǝ-sar-gele-an. Mǝtb̃imaienan, dereh aGot tilav nakonp̃urp̃uran totibau mai gamito ale mǝtegǝm vi anatun aGot toyalyal buni. Bathut gai ivoi hǝn alat lǝsasipa vi tǝban mai nǝvanuan nǝsaan gail.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Nǝlomit timastaŋis nǝvanuan gail sum̃an aTǝmamit len nǝmav nǝlon totaŋis galito.”
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 AYesu isor am ke, “Samtike nǝvanuan tile isa ale aGot asike ike mǝtusa. Samtisab̃ sǝhoti ke nǝvanuan tile timaspanis. Imagenan aGot asike isab̃ sǝhoti ke gamit mitimaspanis. Mǝterub̃at nǝsaan nǝvanuan togole hǝn gamito, imagenan dereh aGot terub̃at nǝsaan samito.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Mǝteviol, imagenan dereh aGot teviol mai gamito. Gai dereh teviol hǝn tisob̃ur mai gamito, teirir hǝni, tepul sǝsǝhov variviriv. Bathut mǝtb̃eviol habat o mǝtb̃eviol kǝkereh, aGot teviol magenan mai gamito.”
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 AYesu ep̃usan am, ib̃ol maiegai ke: “Ametb̃esw elǝboi b̃esǝhar ametb̃esw togon a? Aoa, gǝlar p̃isi dereh aripal suluṽi, ariteh len nab̃ur.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Ahai susur, satibau sǝhor ahai p̃usan san, be avan ideh tolǝboi sǝhot p̃is nap̃usanan sihai p̃usan san, dereh tesum̃an gai.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 “Husur nǝsa gotokǝta kot nakumashǝhai len namǝtan aṽam̃, be gǝsǝnau nab̃iltitarhai len namǝtam̃?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Imabe gotoke, ‘Wawa, nidakuv nakumashǝhai dan namǝtam̃,’ nǝboŋ gotokad nǝtarhai gǝsarisi len namǝtam̃? Gaiug gotovi vanuan gǝgǝras, gilav kuv nǝtarhai dan namǝtam̃ bai. Gǝb̃igole b̃inoŋ nakǝtaan sam̃ dereh timasil tinor hǝn gǝb̃idakuv nakumashǝhai dan namǝtan aṽam̃.
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Nǝhai tovoi sǝṽan hǝn naṽit tosa. Nǝhai tosa sǝṽan hǝn naṽit tovoi.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Goris lǝboi nǝhai ideh nǝboŋ gotoris naṽite. Nǝvanuan gail lǝsavǝrus naṽit tovoi hun nafik o nakrep len nǝhau tosa tokad nasunite.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Nǝvanuan tovoi igol navoian len navoian topul len nǝlon, mai nǝvanuan tosa igol nǝsaan len nǝsaan topul len nǝlon. Bathut, nǝsa nǝvanuan tokele, evivile len nǝsa topul sǝsǝhov len nǝlon.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 “Mǝtokis ginau ke, ‘Masta, Masta,’ be mǝtsagol nǝsa notokele. Imabe?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Nǝvanuan p̃isi lotogǝm hǝn ginau, lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw mai lotogole, lumaiegai ke:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Ehum avan sua toum hǝn naim, tokir sareh ale toriŋ nǝpaudesen len nǝvat mot. Nǝboŋ nilev togǝmai, nawisel tovi mǝhat, iṽas naim be sakur hǝni husur eum hǝni idaŋ habat.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Be avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw ale sagole, esum̃an avan sua toum hǝn naim topat len tan, nǝpaudesen tob̃uer. Nǝboŋ nawisel tolev, toṽas naim enan, vǝha-sua ŋai erus, iteh vǝmasirsir.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.