Lucas 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 Len nǝboŋ galenan Sisa Aukustus ikel buni ke, tikad nap̃uruŋan hǝn nǝvanuan p̃isi lototoh len navǝlan alat a Rom.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Nap̃uruŋan enan evi nametǝkav nǝboŋ aKwirinius tovi gavna len naprovens Siria.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Ale galit p̃isi lovi lan naut salit matmat hǝn lǝb̃itos gat nahǝsalito.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Ŋa aJosef am eriŋ naut a Nasaret a Kalili ale evi Petlehem a Jutea lotokisi hǝn nab̃iltivile siTevit, husur gai esua len nǝpasusan siTevit.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Gai mai aMeri, tokel gati ke arb̃ilah, arovi Petlehem hǝn arb̃itos gat nahǝsalaru be aMeri pǝpadaŋ hǝn b̃ipasus.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Nǝboŋ artotoh len naut a Petlehem, aMeri ipasus.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Ipas ahai a m̃o san tovi ulum̃an. Eruŋ gole hǝn nahudhukaliko gail. Eriŋi ipat len naut nǝhanan sinarivatǝvat gail husur nahotel epul varirihit p̃isi.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Len mariug enan ikad alatevis lotosuh len nǝmarireu gail, lotokǝtkǝta tǝban navǝshǝsipsip pǝpadaŋ hǝn naut a Petlehem.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Nǝboŋ lototoh magenan, aŋel siNasub̃ evisi hǝn galito mai namǝnas siNasub̃ em̃ias galito ale lomǝtahw, lom̃inm̃inikot.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Ris aŋel tokel mai galito ke, “Samtemǝtahw, husur nukad na-kel-uri-an tovoi b̃igol nǝvanuan p̃isi lǝb̃ikemkem masuṽ.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Bathut damǝŋai len nab̃iltivile siTevit lupas natǝtai sua b̃ilav kuv nǝsaan samito, gai evi aKristo, Nasub̃, aGot totabtabuh lan.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Egai natit mǝtb̃eris lǝboii lan, ke: dereh mitisab̃ natǝtai lotoruŋ gole hǝn nahudhukaliko gail topat len naut nǝhanan sinarivatǝvat.”
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Vǝha-sua ŋai ikad nab̃iltiluṽoh hǝn aŋel hǝn nǝmav lototah maii, lotoputsan aGot ke,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Nalotuan van hǝn aGot toyalyal buni,
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Nǝboŋ aŋel gail lotoriŋ galito hǝn lǝb̃etǝlmam vi lan nǝmav, nǝvanuan nasipsip lukel mai galit gabag ke, “Ivoi ke datevi Petlehem hǝn datb̃eris nategai tovisi, Nasub̃ tokele mai gidato.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Ŋa lusaṽsaṽut van, lusab̃ aMeri mai aJosef, mai amas topat len naut nǝhanan sinarivatǝvat.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Nǝboŋ lotorisi tonoŋ, lukel ur nǝsa aŋel tokel husur natǝtai enan.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Ale nǝvanuan p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝni, lup̃aŋp̃aŋ len nǝsa nǝvanuan nasipsip lotokele.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Be aMeri inau gat natgalen p̃isi, len nǝlon inaunau namilen.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Beti nǝvanuan nasipsip lotǝlmam, ale lusor sal suh nǝyalyalan siGot, loputsani husur natit p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝni mai lotorisi. Esum̃an ŋai aŋel tokel mai galito.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Nǝboŋ nǝmariboŋ tomǝlevtor simas tonoŋ, lotiv dalusi, ale loriŋ nǝhes Yesu lan. Nǝhes enan aŋel ikel uri nǝboŋ aMeri satian sal.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Ta sutuai aMoses itos nalo husur latpǝhaṽut lotopasus ke limastoh vir nǝmariboŋ tovi 40 ale legǝm veveu tǝtas len nǝhon aGot. Imaienan, nǝboŋ nǝmariboŋ hǝn aMeri b̃egǝm veveu buni tonoŋ, arupat aYesu vi Jerusalem hǝn arb̃eṽusani ke tovi siNasub̃ husur nalo siNasub̃ aGot aMoses totosi.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 (Imaiegai, len nalo siNasub̃ aGot ike, “Hai a m̃o gail p̃isi lotovi ulum̃an, levi siNasub̃ aGot. AGot itabtabuh len galito hǝn lǝb̃evi esan.”)
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Ale aruvan vǝpat nǝman eru hǝn natutumavan hum nalo siNasub̃ aGot tokele ke, “nǝtav eru o napijin eru.”
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Len naut a Jerusalem ikad ahaṽut sua nahǝsan aSimeon. Atenan inor mai ehusur kitin hǝn nap̃isal siGot. Itoh vir avan sua b̃evi tarhǝt seIsrael, ale aNunun aGot itoh len gai.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 ANunun eṽusani ke gai asike imat vǝbar b̃eris aKristo siNasub̃, aGot totabtabuh lan.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 ANunun esǝhar aSimeon vab̃is len naim siGot. Nǝboŋ anan aYesu mai atǝman artopati vi lohoim hǝn arb̃igol nǝsa nalo siMoses tokele,
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 aSimeon ipati len navǝlan ale isal suh aGot ke,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Masta, ginau notovi slev sam̃,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 husur namǝtagw eris ategai b̃ilav kuv nǝvanuan sam̃ gail vi lan nǝmauran.
30 Vi a tua salvação,
31 Goutaut hǝni len nakǝtaan sinǝvanuan gail p̃isi.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Gai evi nam̃ial b̃em̃ias nap̃isal sam̃ gail m̃os alat lǝsavi Ju,
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Nǝboŋ anan mai atǝman artosǝsǝloŋ hǝn nǝsa aSimeon tohol husur aYesu, arup̃aŋ.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Beti aSimeon eus aGot hǝn b̃igol b̃ivoi hǝn gǝlaru, ale ikel mai aMeri, anan aYesu ke, “Ategai boh dereh tigol nǝvanuan tisob̃ur len naut a Israel levi ut kǝmas mai teputsan nahǝsan tisob̃ur am. Gai dereh tehum natsua nǝvanuan tosob̃ur lǝb̃isor tasi balai,
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 ale gai tisor vǝhot nǝnauan tosusuah len nǝlon nǝvanuan lotosob̃ur. Meri, gaiug am, dereh gelǝŋon tisa sum̃an nab̃u tokan tosar nǝlom̃.”
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Ikad ahai kelkel ur sua, nahǝsan aAnna, anatvavin aFanuel, len nahǝmar siAser. Alitenan ilah len nasihau emǝlevru ŋai ale asoan imat. Egǝm vi bareab tia.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Evi batunau vǝbar nǝdam̃ han tovi 84. Gai sariŋ naholǝvat todar vis naim siGot avil ilotu len nalennǝyal mai nalenmariug p̃isi. Len nalotuan san, sǝhan, isor tuṽ ŋai.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Len namityal enan ŋai egǝm pǝpadaŋ ale ike sipa vi tǝban Nasub̃ aGot, ihol husur aYesu mai alat lototoh vir aGot b̃ilav kuv a Jerusalem hǝn b̃ikad nǝmakuvan.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Nǝboŋ aJosef mai aMeri artogol natit p̃isi nalo siNasub̃ aGot tokele tonoŋ, arotǝlmam vi Nasaret, navile sǝlaru len naut a Kalili.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Natǝtai etibau, egǝm idaŋ. Gai epul hǝn namitisau hǝn nǝmauran tonor mai naṽide tovoi, ale aGot ivoi buni hǝni, elǝmas buni.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Len nasihau gail p̃isi anan aYesu mai atǝman arovi Jerusalem hǝn Nǝhanan hǝn nǝPasova.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Nǝboŋ nǝdam̃ hiYesu tosǝŋavur pisan eru, evi mǝhat vi Jerusalem mai gǝlaru sum̃an naṽide hǝn nab̃iltihanan.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Nǝboŋ nǝhanan tonoŋ, lotub̃at vahim. Natǝtai, aYesu itoh a Jerusalem be arsalǝboii
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 husur arunau ke, totah mai alat lototǝlmam mai gǝlaru. Nǝboŋ nǝyaran hǝn nǝboŋ enan tonoŋ, gǝlaru arokǝta doŋi len amahealar gail mai nabubur salit gail sob̃uer.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Ale arotǝlmam vǝbar naut a Jerusalem hǝn arb̃ekǝta doŋi.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Husur nǝmariboŋ totor arusab̃i len naholǝvat todar vis naim siGot. Ebǝtah mai ahai p̃usan gail, esǝsǝloŋ hǝn galito ale eus galito hǝn nausian gail.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Galit p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝn aYesu, lup̃aŋ len nalǝboian san mai na-sor-vari-an san.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Nǝboŋ artorisi, arup̃aŋ ale anan ikel maii ke, “Anatugw, imabe gotogol tomaiegai hǝn ginamǝru? Geris, atǝmam̃ mai ginau namrolǝŋon isa nǝboŋ namrtokǝta doŋ gaiug.”
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Gai isor mai gǝlar ke, “Imabe mǝrtodoŋ ginau? Mǝrsalǝboii ke, nototoh len naim seTǝmagw ŋa?”
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Avil arsalǝboi sǝhot nǝsa tokel mai gǝlaru.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Naut kǝmas, be iyar vi pan mai gǝlaru vǝbar naut a Nasaret, ale igol husur nǝsa artokele. Anan inaunau natgalenan len nǝlon.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Ale namitisau hǝn nǝmauran tonor mai naṽide tovoi siYesu evivi mǝhat. Etibau am ale aGot mai nǝvanuan gail lohǝhaṽur am tabtab hǝni.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.