Lucas 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC
1 Len nǝboŋ galenan Sisa Aukustus ikel buni ke, tikad nap̃uruŋan hǝn nǝvanuan p̃isi lototoh len navǝlan alat a Rom.
1 E aconteceu, naqueles dias, que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse.
2 Nap̃uruŋan enan evi nametǝkav nǝboŋ aKwirinius tovi gavna len naprovens Siria.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Cirênio governador da Síria.)
3 Ale galit p̃isi lovi lan naut salit matmat hǝn lǝb̃itos gat nahǝsalito.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Ŋa aJosef am eriŋ naut a Nasaret a Kalili ale evi Petlehem a Jutea lotokisi hǝn nab̃iltivile siTevit, husur gai esua len nǝpasusan siTevit.
4 E subiu da Galileia também José, da cidade de Nazaré, à Judeia, à cidade de Davi chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 Gai mai aMeri, tokel gati ke arb̃ilah, arovi Petlehem hǝn arb̃itos gat nahǝsalaru be aMeri pǝpadaŋ hǝn b̃ipasus.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua mulher, que estava grávida.
6 Nǝboŋ artotoh len naut a Petlehem, aMeri ipasus.
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 Ipas ahai a m̃o san tovi ulum̃an. Eruŋ gole hǝn nahudhukaliko gail. Eriŋi ipat len naut nǝhanan sinarivatǝvat gail husur nahotel epul varirihit p̃isi.
7 E deu à luz o seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Len mariug enan ikad alatevis lotosuh len nǝmarireu gail, lotokǝtkǝta tǝban navǝshǝsipsip pǝpadaŋ hǝn naut a Petlehem.
8 Ora, havia, naquela mesma comarca, pastores que estavam no campo e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Nǝboŋ lototoh magenan, aŋel siNasub̃ evisi hǝn galito mai namǝnas siNasub̃ em̃ias galito ale lomǝtahw, lom̃inm̃inikot.
9 E eis que um anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Ris aŋel tokel mai galito ke, “Samtemǝtahw, husur nukad na-kel-uri-an tovoi b̃igol nǝvanuan p̃isi lǝb̃ikemkem masuṽ.
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo,
11 Bathut damǝŋai len nab̃iltivile siTevit lupas natǝtai sua b̃ilav kuv nǝsaan samito, gai evi aKristo, Nasub̃, aGot totabtabuh lan.
11 pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Egai natit mǝtb̃eris lǝboii lan, ke: dereh mitisab̃ natǝtai lotoruŋ gole hǝn nahudhukaliko gail topat len naut nǝhanan sinarivatǝvat.”
12 E isto vos será por sinal: achareis o menino envolto em panos e deitado numa manjedoura.
13 Vǝha-sua ŋai ikad nab̃iltiluṽoh hǝn aŋel hǝn nǝmav lototah maii, lotoputsan aGot ke,
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus e dizendo:
14 “Nalotuan van hǝn aGot toyalyal buni,
14 Glória a Deus nas alturas, paz na terra, boa vontade para com os homens!
15 Nǝboŋ aŋel gail lotoriŋ galito hǝn lǝb̃etǝlmam vi lan nǝmav, nǝvanuan nasipsip lukel mai galit gabag ke, “Ivoi ke datevi Petlehem hǝn datb̃eris nategai tovisi, Nasub̃ tokele mai gidato.”
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos fez saber.
16 Ŋa lusaṽsaṽut van, lusab̃ aMeri mai aJosef, mai amas topat len naut nǝhanan sinarivatǝvat.
16 E foram apressadamente e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Nǝboŋ lotorisi tonoŋ, lukel ur nǝsa aŋel tokel husur natǝtai enan.
17 E, vendo- o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita.
18 Ale nǝvanuan p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝni, lup̃aŋp̃aŋ len nǝsa nǝvanuan nasipsip lotokele.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 Be aMeri inau gat natgalen p̃isi, len nǝlon inaunau namilen.
19 Mas Maria guardava todas essas coisas, conferindo- as em seu coração.
20 Beti nǝvanuan nasipsip lotǝlmam, ale lusor sal suh nǝyalyalan siGot, loputsani husur natit p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝni mai lotorisi. Esum̃an ŋai aŋel tokel mai galito.
20 E voltaram os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Nǝboŋ nǝmariboŋ tomǝlevtor simas tonoŋ, lotiv dalusi, ale loriŋ nǝhes Yesu lan. Nǝhes enan aŋel ikel uri nǝboŋ aMeri satian sal.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Ta sutuai aMoses itos nalo husur latpǝhaṽut lotopasus ke limastoh vir nǝmariboŋ tovi 40 ale legǝm veveu tǝtas len nǝhon aGot. Imaienan, nǝboŋ nǝmariboŋ hǝn aMeri b̃egǝm veveu buni tonoŋ, arupat aYesu vi Jerusalem hǝn arb̃eṽusani ke tovi siNasub̃ husur nalo siNasub̃ aGot aMoses totosi.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 (Imaiegai, len nalo siNasub̃ aGot ike, “Hai a m̃o gail p̃isi lotovi ulum̃an, levi siNasub̃ aGot. AGot itabtabuh len galito hǝn lǝb̃evi esan.”)
23 (segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo macho primogênito será consagrado ao Senhor)
24 Ale aruvan vǝpat nǝman eru hǝn natutumavan hum nalo siNasub̃ aGot tokele ke, “nǝtav eru o napijin eru.”
24 e para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Len naut a Jerusalem ikad ahaṽut sua nahǝsan aSimeon. Atenan inor mai ehusur kitin hǝn nap̃isal siGot. Itoh vir avan sua b̃evi tarhǝt seIsrael, ale aNunun aGot itoh len gai.
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 ANunun eṽusani ke gai asike imat vǝbar b̃eris aKristo siNasub̃, aGot totabtabuh lan.
26 E fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 ANunun esǝhar aSimeon vab̃is len naim siGot. Nǝboŋ anan aYesu mai atǝman artopati vi lohoim hǝn arb̃igol nǝsa nalo siMoses tokele,
27 E, pelo Espírito, foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 aSimeon ipati len navǝlan ale isal suh aGot ke,
28 ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “Masta, ginau notovi slev sam̃,
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra,
30 husur namǝtagw eris ategai b̃ilav kuv nǝvanuan sam̃ gail vi lan nǝmauran.
30 pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 Goutaut hǝni len nakǝtaan sinǝvanuan gail p̃isi.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos,
32 Gai evi nam̃ial b̃em̃ias nap̃isal sam̃ gail m̃os alat lǝsavi Ju,
32 luz para alumiar as nações e para glória de teu povo Israel.
33 Nǝboŋ anan mai atǝman artosǝsǝloŋ hǝn nǝsa aSimeon tohol husur aYesu, arup̃aŋ.
33 José e Maria se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 Beti aSimeon eus aGot hǝn b̃igol b̃ivoi hǝn gǝlaru, ale ikel mai aMeri, anan aYesu ke, “Ategai boh dereh tigol nǝvanuan tisob̃ur len naut a Israel levi ut kǝmas mai teputsan nahǝsan tisob̃ur am. Gai dereh tehum natsua nǝvanuan tosob̃ur lǝb̃isor tasi balai,
34 E Simeão os abençoou e disse à Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel e para sinal que é contraditado
35 ale gai tisor vǝhot nǝnauan tosusuah len nǝlon nǝvanuan lotosob̃ur. Meri, gaiug am, dereh gelǝŋon tisa sum̃an nab̃u tokan tosar nǝlom̃.”
35 (e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Ikad ahai kelkel ur sua, nahǝsan aAnna, anatvavin aFanuel, len nahǝmar siAser. Alitenan ilah len nasihau emǝlevru ŋai ale asoan imat. Egǝm vi bareab tia.
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade,
37 Evi batunau vǝbar nǝdam̃ han tovi 84. Gai sariŋ naholǝvat todar vis naim siGot avil ilotu len nalennǝyal mai nalenmariug p̃isi. Len nalotuan san, sǝhan, isor tuṽ ŋai.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Len namityal enan ŋai egǝm pǝpadaŋ ale ike sipa vi tǝban Nasub̃ aGot, ihol husur aYesu mai alat lototoh vir aGot b̃ilav kuv a Jerusalem hǝn b̃ikad nǝmakuvan.
38 E, sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Nǝboŋ aJosef mai aMeri artogol natit p̃isi nalo siNasub̃ aGot tokele tonoŋ, arotǝlmam vi Nasaret, navile sǝlaru len naut a Kalili.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Natǝtai etibau, egǝm idaŋ. Gai epul hǝn namitisau hǝn nǝmauran tonor mai naṽide tovoi, ale aGot ivoi buni hǝni, elǝmas buni.
40 E o menino crescia e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Len nasihau gail p̃isi anan aYesu mai atǝman arovi Jerusalem hǝn Nǝhanan hǝn nǝPasova.
41 Ora, todos os anos, iam seus pais a Jerusalém, à Festa da Páscoa.
42 Nǝboŋ nǝdam̃ hiYesu tosǝŋavur pisan eru, evi mǝhat vi Jerusalem mai gǝlaru sum̃an naṽide hǝn nab̃iltihanan.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Nǝboŋ nǝhanan tonoŋ, lotub̃at vahim. Natǝtai, aYesu itoh a Jerusalem be arsalǝboii
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o souberam seus pais.
44 husur arunau ke, totah mai alat lototǝlmam mai gǝlaru. Nǝboŋ nǝyaran hǝn nǝboŋ enan tonoŋ, gǝlaru arokǝta doŋi len amahealar gail mai nabubur salit gail sob̃uer.
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia e procuravam-no entre os parentes e conhecidos.
45 Ale arotǝlmam vǝbar naut a Jerusalem hǝn arb̃ekǝta doŋi.
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Husur nǝmariboŋ totor arusab̃i len naholǝvat todar vis naim siGot. Ebǝtah mai ahai p̃usan gail, esǝsǝloŋ hǝn galito ale eus galito hǝn nausian gail.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Galit p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝn aYesu, lup̃aŋ len nalǝboian san mai na-sor-vari-an san.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 Nǝboŋ artorisi, arup̃aŋ ale anan ikel maii ke, “Anatugw, imabe gotogol tomaiegai hǝn ginamǝru? Geris, atǝmam̃ mai ginau namrolǝŋon isa nǝboŋ namrtokǝta doŋ gaiug.”
48 E, quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu, ansiosos, te procurávamos.
49 Gai isor mai gǝlar ke, “Imabe mǝrtodoŋ ginau? Mǝrsalǝboii ke, nototoh len naim seTǝmagw ŋa?”
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Avil arsalǝboi sǝhot nǝsa tokel mai gǝlaru.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 Naut kǝmas, be iyar vi pan mai gǝlaru vǝbar naut a Nasaret, ale igol husur nǝsa artokele. Anan inaunau natgalenan len nǝlon.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no coração todas essas coisas.
52 Ale namitisau hǝn nǝmauran tonor mai naṽide tovoi siYesu evivi mǝhat. Etibau am ale aGot mai nǝvanuan gail lohǝhaṽur am tabtab hǝni.
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.