Lucas 23

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Beti, naluṽoh kavkav hǝn nǝSanhitrin lule mǝhat, sǝhari van hǝn aPilate.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Lotub̃at sor tas aYesu, il hirhir lan ke, “Namtusab̃ ategai ke tosǝhar suluṽ nǝvanuan sinamit gail len nap̃isal tosa. Ikai tas na-ṽur-nǝtaks-an van hǝn aSisa, mai gai ike tovi aKristo, aGot totabtabuh lan tovi a kiŋ sua.”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Ŋa aPilate eus aYesu ke, “Gaiug govi kiŋ seJu gail a?” Ale isor vari ke, “Gaiug boh gukele.”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Beti aPilate ikel mai ab̃iltihai tutumav gail mai naluṽoh gail ke, “Nusab̃i ke ategai sǝkad nǝsaban.”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Avil lutaltal ke, “Gai ipair hǝn nǝnauan sinǝvanuan gail hǝn nap̃usanan san len naut p̃isi a Jutea, gol loluṽoh b̃al taṽtaṽor. Etub̃at a Kalili vǝbar naut egai!”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Nǝboŋ aPilate tosǝsǝloŋ hǝni, eusi ke gai b̃evi auleKalili.
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Ale nǝboŋ tosǝsǝloŋ lǝboii ke aYesu totoh pipihabǝlan aHerot Antipas, esǝvati van hǝn aHerot, gai am totoh len naut a Jerusalem len nǝboŋ enan.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Nǝboŋ aHerot toris aYesu ehǝhaṽur masuṽ, husur sutuai elǝŋoni tia ke terisi, bathut esǝsǝloŋ hǝn naholan tohusuri, ale ike teris aYesu b̃igol namerikel ideh.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Ŋa aHerot eusus nausian tosob̃ur be aYesu sasor vari.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Ale ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo, lusor idaŋ, lusor lol paŋpaŋ ke aYesu tosa.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Beti aHerot mai nasoltia san gail loŋit nǝholit van hǝni hum gai tovi ut kǝmas, lusor vilesi. Lukol nahurabat bilbil lan ale losǝvati tǝlmam van hǝn aPilate.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Len nǝboŋ enan ŋai aHerot mai aPilate gǝlar gabag arogǝm vi bubur beti. Husur sutuai arovi enemi sǝlar gabag.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Nǝboŋ aPilate tokis ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o mai nǝvanuan gail tonoŋ,
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 ikel mai galit ke, “Mǝtosǝhar ategai gǝm hǝn ginau hum ke avan sua tosǝhar suluṽ nǝvanuan gail len nap̃isal tosa. Nǝboŋ notoususi len nǝhomito, nǝsǝsab̃ nǝsaan ideh len ategai mǝttosor tasi, kel ke tosa.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 AHerot am sǝsab̃ nǝsaan ideh lan, husur aHerot esǝvat tǝlmam hǝni gǝm hǝn gidato. Ale imasil ke, ategai sagol natideh tonor hǝn b̃imat sile.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 — ausente —
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Avil galit lub̃on, kai habat ke, “Sǝhar ategai vi tut, aParappas tevivile m̃os ginamito!”
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 (Alat a Rom lutah gat a Parappas tia, bar hǝni len naim bǝbaŋis sil togol nǝvanuan lotoluṽoh, b̃al taṽtaṽor len nab̃iltivile hǝn lǝb̃emǝdas nǝgavmen, mai igol avan sua imat.)
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 APilate isor van hǝn galit tǝtas am bathut ike teriŋ aYesu tivan.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Avil lukai habat van ke, “Timat! Timat len nǝhai balbal!”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Len na-vǝha-tor-an aPilate isor van hǝn galit ke, “Imabe? Igol nǝsa tosa? Nǝsǝsab̃ kas nǝsaan ideh lan tonor hǝn b̃imat sile. Imaienan dereh nigol ke lebilas masuṽ hǝni ale neriŋi tivan.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Avil lukai susumar husur aYesu ke timat len nǝhai balbal, ale ludaŋ b̃ur aPilate.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Ŋa aPilate eriŋi ke tigol nǝsa lotolǝŋoni.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Ale atenan lotousi, aParappas totoh len naim bǝbaŋis sil togol nǝb̃alan hǝn b̃emǝdas nǝgavmen mai togol nǝmatan, eriŋi evivile. Avil eriŋ aYesu len navǝlalito hǝn lǝb̃igol nǝsa lotolǝŋoni hǝni.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Nǝboŋ nasoltia gail lotosǝhari van, lutah gat aSimon, auleSairin sua toyar marireu gǝm vi lan naut a Jerusalem ale loriŋ nǝhai balbal lan hǝn b̃ipati husur aYesu.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Ale nǝvanuan isob̃ur masuṽ lohusuri. Galevis lotovi alatpǝhaṽut lois, luṽosṽos nibelito, lutaŋisi.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Be aYesu ipair van hǝn galit ke, “Tob̃taJerusalem gail, samtitaŋis ginau be mititaŋis gamit gabag mai anatumit gail.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Husur len nǝboŋ b̃egǝmai nǝvanuan gail dereh like, ‘AGot igol navoian van hǝn alatpǝhaṽut lotobutoh, nǝhad hǝn natǝtai gail lǝsǝpasus, mai nasus gail lǝsavǝhasus!’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Beti ‘dereh lisor mai nab̃iltiṽehuh gail ke, “Rus vi pan bar ginamito!” Lisor mai natuhṽehuh gail ke, “Kabut gol ginamito!”’
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Husur ke nǝvanuan gail lǝb̃igol natgalenan nǝboŋ nǝhai tomaur sal, nǝsa b̃evisi nǝboŋ nǝhai b̃iŋod?”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Ikad naulum̃an eru, artob̃ur kotov nalo silat aRom, ale losǝhar gǝlaru van hǝn lǝb̃igol arb̃imat mai aYesu.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Ŋa nǝboŋ lotobar naut lotokisi hǝn Nabǝlashukadhutǝmat, loriŋi itahǝtah len nǝhai balbal ei, gai mai naulum̃an eru artosa, esua len nǝmatu san, togon len nǝmair.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 AYesu ike, “Ita, gerub̃at nǝsaan egai dan galito, husur lǝsalǝboi nǝsa lotogole.” Beti lubar hǝn nǝvat hǝn lǝb̃isab̃i ke as tikad nahurabat san gail.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Nǝvanuan gail loil, lokǝta bunusi. Ale nǝvanuan totibau salit gail lob̃it nabuŋolit van hǝn aYesu, lusor vilesi. Luke, “Gai ilav kuv nǝvanuan tile gail; b̃evi aKristo siGot, aGot totabtabuh lan, tilav kuv gai gabag!”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Nasoltia gail am lusor vilesi, logǝm pǝpadaŋ, lav navinika van hǝni.
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 Luke, “Gǝb̃evi kiŋ seJu gail, lav kuv gaiug sǝb̃om̃!”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Ale ikad natosian sua a mǝhat hǝni toke, “AKiŋ seJu gail bogai.”
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Gǝlar sua, tovi ulum̃an tosa totahǝtah ei, isor mǝdasi ke, “Gaiug gǝsavi aKristo aGot totabtabuh lan a? Mjǝǝ! Tǝmagenan, gilav kuv gaiug gabag, ale lav kuv ginamǝr am!”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Be togon isor lan ke, “Gǝsamǝtahw len aGot a? Ivoi ke gemǝtahw husur nǝpanismen sam̃ ep̃itoṽ hǝn esan.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Ale gidaru darupanis inor husur darukad nǝpanismen tonor hǝn nǝsa dartogole, be ategai, gai sagol natideh tosa.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Ale ike, “Yesu, nau gat ginau nǝboŋ gǝb̃egǝm vi kiŋ.”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 AYesu isor vari ke, “Nukel nakitinan mai gaiug ke, damǝŋai dereh gitoh mai ginau len naut nahǝhaṽuran tovi Paratais.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Pǝpadaŋ hǝn natub̃lial nǝmargobut ikabut gol p̃is naut kavkav vǝbar namityal totor ut mǝdau,
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 husur nǝyal satun am. Ale nab̃iltikaliko topǝpehun naim siGot emǝtar len nahudhut eru.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Beti aYesu ikai habat ke, “Ita, gagai noriŋ nanunugw len navǝlam̃.” Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, emǝsol, imat.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Nǝboŋ nasenturion toris nǝsa tovisi, isor sal suh aGot, ike, “Kitin ategai evi nǝvanuan tonor bogai!”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Naluṽoh lub̃on hǝn lǝb̃ekǝta ris nǝsa tovisi. Nǝboŋ lotorisi, len natǝlmaman salito lulolosa, len nalolosaan salito lotuh nǝmabulito.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Ale galit p̃isi lotolǝboi bun aYesu, loil a tut mai alatpǝhaṽut lotohusuri a Kalili, loris p̃is natgalenan.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Ikad naulum̃an sua, nahǝsan aJosef tovi Sanhitrin sua, tovoi mai tonor.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 (Gai sǝdam̃ mai nǝSanhitrin, len nǝsa lotoutaut hǝni mai lotogole.) Evi uleArimatea, navile sua len naut a Jutea, totoh vir natohan pipihabǝlan aGot.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Ivan hǝn aPilate ale eus niben aYesu.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Beti ipat kuvi vi pan, ruŋ gole len nǝkaliko tovi linen ale riŋi len nab̃urhuvat nǝmatan lotota p̃up̃uli tia. Lǝsǝtavun avan ideh len nab̃ur enan sal.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Ale evi Nǝboŋ Nautautan, nǝSappat pǝpadaŋ b̃etub̃at.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Alatpǝhaṽut, lototah mai aYesu a Kalili, lohusur aJosef ale loris nab̃urhuvat nǝmatan mai naṽide toriŋ niben topǝlah lan.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Beti luvahim, loutaut hǝn natit tokad nǝb̃on tosusau mai nǝhai pǝhas gail m̃os niben.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.