Lucas 23

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Beti, naluṽoh kavkav hǝn nǝSanhitrin lule mǝhat, sǝhari van hǝn aPilate.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Lotub̃at sor tas aYesu, il hirhir lan ke, “Namtusab̃ ategai ke tosǝhar suluṽ nǝvanuan sinamit gail len nap̃isal tosa. Ikai tas na-ṽur-nǝtaks-an van hǝn aSisa, mai gai ike tovi aKristo, aGot totabtabuh lan tovi a kiŋ sua.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Ŋa aPilate eus aYesu ke, “Gaiug govi kiŋ seJu gail a?” Ale isor vari ke, “Gaiug boh gukele.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Beti aPilate ikel mai ab̃iltihai tutumav gail mai naluṽoh gail ke, “Nusab̃i ke ategai sǝkad nǝsaban.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Avil lutaltal ke, “Gai ipair hǝn nǝnauan sinǝvanuan gail hǝn nap̃usanan san len naut p̃isi a Jutea, gol loluṽoh b̃al taṽtaṽor. Etub̃at a Kalili vǝbar naut egai!”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Nǝboŋ aPilate tosǝsǝloŋ hǝni, eusi ke gai b̃evi auleKalili.
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Ale nǝboŋ tosǝsǝloŋ lǝboii ke aYesu totoh pipihabǝlan aHerot Antipas, esǝvati van hǝn aHerot, gai am totoh len naut a Jerusalem len nǝboŋ enan.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Nǝboŋ aHerot toris aYesu ehǝhaṽur masuṽ, husur sutuai elǝŋoni tia ke terisi, bathut esǝsǝloŋ hǝn naholan tohusuri, ale ike teris aYesu b̃igol namerikel ideh.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Ŋa aHerot eusus nausian tosob̃ur be aYesu sasor vari.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Ale ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo, lusor idaŋ, lusor lol paŋpaŋ ke aYesu tosa.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Beti aHerot mai nasoltia san gail loŋit nǝholit van hǝni hum gai tovi ut kǝmas, lusor vilesi. Lukol nahurabat bilbil lan ale losǝvati tǝlmam van hǝn aPilate.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Len nǝboŋ enan ŋai aHerot mai aPilate gǝlar gabag arogǝm vi bubur beti. Husur sutuai arovi enemi sǝlar gabag.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Nǝboŋ aPilate tokis ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o mai nǝvanuan gail tonoŋ,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 ikel mai galit ke, “Mǝtosǝhar ategai gǝm hǝn ginau hum ke avan sua tosǝhar suluṽ nǝvanuan gail len nap̃isal tosa. Nǝboŋ notoususi len nǝhomito, nǝsǝsab̃ nǝsaan ideh len ategai mǝttosor tasi, kel ke tosa.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 AHerot am sǝsab̃ nǝsaan ideh lan, husur aHerot esǝvat tǝlmam hǝni gǝm hǝn gidato. Ale imasil ke, ategai sagol natideh tonor hǝn b̃imat sile.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 — ausente —
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 — ausente —
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Avil galit lub̃on, kai habat ke, “Sǝhar ategai vi tut, aParappas tevivile m̃os ginamito!”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 (Alat a Rom lutah gat a Parappas tia, bar hǝni len naim bǝbaŋis sil togol nǝvanuan lotoluṽoh, b̃al taṽtaṽor len nab̃iltivile hǝn lǝb̃emǝdas nǝgavmen, mai igol avan sua imat.)
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 APilate isor van hǝn galit tǝtas am bathut ike teriŋ aYesu tivan.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Avil lukai habat van ke, “Timat! Timat len nǝhai balbal!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Len na-vǝha-tor-an aPilate isor van hǝn galit ke, “Imabe? Igol nǝsa tosa? Nǝsǝsab̃ kas nǝsaan ideh lan tonor hǝn b̃imat sile. Imaienan dereh nigol ke lebilas masuṽ hǝni ale neriŋi tivan.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Avil lukai susumar husur aYesu ke timat len nǝhai balbal, ale ludaŋ b̃ur aPilate.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Ŋa aPilate eriŋi ke tigol nǝsa lotolǝŋoni.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Ale atenan lotousi, aParappas totoh len naim bǝbaŋis sil togol nǝb̃alan hǝn b̃emǝdas nǝgavmen mai togol nǝmatan, eriŋi evivile. Avil eriŋ aYesu len navǝlalito hǝn lǝb̃igol nǝsa lotolǝŋoni hǝni.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Nǝboŋ nasoltia gail lotosǝhari van, lutah gat aSimon, auleSairin sua toyar marireu gǝm vi lan naut a Jerusalem ale loriŋ nǝhai balbal lan hǝn b̃ipati husur aYesu.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Ale nǝvanuan isob̃ur masuṽ lohusuri. Galevis lotovi alatpǝhaṽut lois, luṽosṽos nibelito, lutaŋisi.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Be aYesu ipair van hǝn galit ke, “Tob̃taJerusalem gail, samtitaŋis ginau be mititaŋis gamit gabag mai anatumit gail.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Husur len nǝboŋ b̃egǝmai nǝvanuan gail dereh like, ‘AGot igol navoian van hǝn alatpǝhaṽut lotobutoh, nǝhad hǝn natǝtai gail lǝsǝpasus, mai nasus gail lǝsavǝhasus!’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Beti ‘dereh lisor mai nab̃iltiṽehuh gail ke, “Rus vi pan bar ginamito!” Lisor mai natuhṽehuh gail ke, “Kabut gol ginamito!”’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Husur ke nǝvanuan gail lǝb̃igol natgalenan nǝboŋ nǝhai tomaur sal, nǝsa b̃evisi nǝboŋ nǝhai b̃iŋod?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Ikad naulum̃an eru, artob̃ur kotov nalo silat aRom, ale losǝhar gǝlaru van hǝn lǝb̃igol arb̃imat mai aYesu.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Ŋa nǝboŋ lotobar naut lotokisi hǝn Nabǝlashukadhutǝmat, loriŋi itahǝtah len nǝhai balbal ei, gai mai naulum̃an eru artosa, esua len nǝmatu san, togon len nǝmair.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 AYesu ike, “Ita, gerub̃at nǝsaan egai dan galito, husur lǝsalǝboi nǝsa lotogole.” Beti lubar hǝn nǝvat hǝn lǝb̃isab̃i ke as tikad nahurabat san gail.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Nǝvanuan gail loil, lokǝta bunusi. Ale nǝvanuan totibau salit gail lob̃it nabuŋolit van hǝn aYesu, lusor vilesi. Luke, “Gai ilav kuv nǝvanuan tile gail; b̃evi aKristo siGot, aGot totabtabuh lan, tilav kuv gai gabag!”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Nasoltia gail am lusor vilesi, logǝm pǝpadaŋ, lav navinika van hǝni.
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 Luke, “Gǝb̃evi kiŋ seJu gail, lav kuv gaiug sǝb̃om̃!”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Ale ikad natosian sua a mǝhat hǝni toke, “AKiŋ seJu gail bogai.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Gǝlar sua, tovi ulum̃an tosa totahǝtah ei, isor mǝdasi ke, “Gaiug gǝsavi aKristo aGot totabtabuh lan a? Mjǝǝ! Tǝmagenan, gilav kuv gaiug gabag, ale lav kuv ginamǝr am!”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Be togon isor lan ke, “Gǝsamǝtahw len aGot a? Ivoi ke gemǝtahw husur nǝpanismen sam̃ ep̃itoṽ hǝn esan.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ale gidaru darupanis inor husur darukad nǝpanismen tonor hǝn nǝsa dartogole, be ategai, gai sagol natideh tosa.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Ale ike, “Yesu, nau gat ginau nǝboŋ gǝb̃egǝm vi kiŋ.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 AYesu isor vari ke, “Nukel nakitinan mai gaiug ke, damǝŋai dereh gitoh mai ginau len naut nahǝhaṽuran tovi Paratais.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Pǝpadaŋ hǝn natub̃lial nǝmargobut ikabut gol p̃is naut kavkav vǝbar namityal totor ut mǝdau,
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 husur nǝyal satun am. Ale nab̃iltikaliko topǝpehun naim siGot emǝtar len nahudhut eru.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Beti aYesu ikai habat ke, “Ita, gagai noriŋ nanunugw len navǝlam̃.” Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, emǝsol, imat.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Nǝboŋ nasenturion toris nǝsa tovisi, isor sal suh aGot, ike, “Kitin ategai evi nǝvanuan tonor bogai!”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Naluṽoh lub̃on hǝn lǝb̃ekǝta ris nǝsa tovisi. Nǝboŋ lotorisi, len natǝlmaman salito lulolosa, len nalolosaan salito lotuh nǝmabulito.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Ale galit p̃isi lotolǝboi bun aYesu, loil a tut mai alatpǝhaṽut lotohusuri a Kalili, loris p̃is natgalenan.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Ikad naulum̃an sua, nahǝsan aJosef tovi Sanhitrin sua, tovoi mai tonor.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 (Gai sǝdam̃ mai nǝSanhitrin, len nǝsa lotoutaut hǝni mai lotogole.) Evi uleArimatea, navile sua len naut a Jutea, totoh vir natohan pipihabǝlan aGot.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Ivan hǝn aPilate ale eus niben aYesu.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Beti ipat kuvi vi pan, ruŋ gole len nǝkaliko tovi linen ale riŋi len nab̃urhuvat nǝmatan lotota p̃up̃uli tia. Lǝsǝtavun avan ideh len nab̃ur enan sal.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Ale evi Nǝboŋ Nautautan, nǝSappat pǝpadaŋ b̃etub̃at.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Alatpǝhaṽut, lototah mai aYesu a Kalili, lohusur aJosef ale loris nab̃urhuvat nǝmatan mai naṽide toriŋ niben topǝlah lan.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Beti luvahim, loutaut hǝn natit tokad nǝb̃on tosusau mai nǝhai pǝhas gail m̃os niben.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.