Lucas 22
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Len nǝboŋ enan Nǝhanan hǝn Nabǝta Sǝkad Nayis lan, lotokisi hǝn nǝPasova, egǝm pǝpadaŋ.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo luke lisab̃ nap̃isal ideh hǝn lǝb̃igol aYesu b̃imat, be savi len nǝhon nǝvanuan gail husur lomǝtahw len galito.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Beti aSetan eb̃is len aJutas lotokisi hǝn aIskariot, gai tovi sua len ahai susur lotovi 12.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Ale aJutas ivan hǝn ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o silat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot hǝn b̃isor mai galit husur nap̃isal ideh hǝn b̃eriŋ aYesu len navǝlalito.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Lohǝhaṽur masuṽ ale ludam̃ hǝn lǝb̃ilav nǝvat nasilva maii.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ale aJutas idam̃, beti idas p̃isal hǝn b̃eriŋ aYesu len navǝlalito nǝboŋ naluṽoh lǝsǝtah maii.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Beti nǝmariboŋ hǝn Nǝhanan hǝn nabǝta sǝkad nayis lan egǝmai. Len nǝboŋ enan lotutumav hǝn natuhsipsip hǝn nǝPasova.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 AYesu esǝvat aPita mai aJon, ike, “Mirivan vautaut hǝn nǝhanian hǝn nǝPasova hǝn datb̃ihani.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ale arousi ke, “Guke namreutaut hǝni a be?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Isor var gǝlar ke, “Nǝboŋ mǝrb̃eb̃is len nab̃iltivile, naulum̃an sua topat nab̃iliwai topul dereh tebubur mai gamǝru. Mǝrehusuri vi lohoim tob̃is lan
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 ale kel mai amahean naim ke, ‘Ahai p̃usan eusi ke: “Narum̃ simetb̃os gai be? Nuke nihan Nǝhanian hǝn nǝPasova mai ahai susur sagw gail lan.”’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Atenan teṽusan gamǝru hǝn nab̃iltirum̃ tokad natit p̃isi dattolǝŋoni. Mǝreutaut ei.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Ŋa aruvan, arusab̃ natit p̃isi hun tokel mai gǝlaru, ale aroutaut hǝn nǝPasova.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Nǝboŋ namityal hǝn nǝhanan togǝmai, aYesu ipat hǝn nǝtarhǝgarin hǝn b̃ihan. Ale ahai pispisul san gail lub̃on maii.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ale ikel mai galit ke, “Nolǝŋon buni tia ke nihan nǝPasova egai mai gamito a tahw hǝn nǝb̃elǝŋon b̃isa.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Husur nukel mai gamit ke, asike nuhani am vir nǝsarpohan han len natohan pipihabǝlan aGot.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Nǝboŋ tolav nab̃iliwai, tosipa hǝni, ike, “Mitilav nab̃iliwai egai ale pǝpehuni mai gamit gabag.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Husur nukel mai gamit ke, gagai van asike nomun tas nǝwain vir natohan pipihabǝlan aGot b̃egǝmai.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Nǝboŋ tolav nabǝta, tosipa hǝni, eb̃uri, beti ilavi mai galito, ike, “Egai nibegw notoviol hǝni m̃os gamito. Gol timaiegai hǝn mǝtb̃inau gat tin hǝn ginau.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Len naṽide top̃itoṽ, nǝboŋ lotohan tonoŋ ilav nab̃iliwai ike, “Egai nab̃iliwai hǝn na-kel-gati-an veveu aGot tota gati len nǝda hagw, nǝda hagw b̃isel m̃os gamito len nǝmatan sagw.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Be atenan b̃eriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail, navǝlan atenan ipat len natev mai navǝlagw.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Husur aNatun Nǝvanuan dereh tivan sum̃an aGot toriŋ gati tia, avil atenan b̃eriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan aenemi san gail, dereh nǝmauran san tisa vǝsa batbat.”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Beti lotub̃at usus gabag hǝn galito ke, ase len galit tigol natenan.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Lotub̃at ṽitṽituh len galit gabag husur galit ta be etibau sǝhor galito.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ŋa aYesu ikel mai galit ke, “Len navile a pan, nakiŋ hǝn nametb̃os gail, lupatpat galit mǝhat len nǝdaŋan salito; ale nametb̃os gail lokis alat lotoil a m̃o hǝn galito hǝn ‘Na-vi-tarhǝte-an salito.’
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Be gamit samtimaienan. Ideh len gamito totibau masuṽ, gai timasgǝm sum̃an ahai a tahw. Ale ideh len gamito toil a m̃o, timasgǝm sum̃an nǝvanuan toum kǝmas sinǝvanuan tile.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Husur ase etibau am, atenan tohan len natev, o atenan toum hǝn b̃ilav nǝhanian maii? Len nabunusian silat navile a pan evi atenan tohan len natev. Avil len gamito, evi ginau boh notoum kǝmas samito.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Gamit boh mǝtutah mai ginau akis, naut kǝmas nap̃isal sagw todaŋ nǝboŋ nǝvanuan gail lotomǝtahun ginau.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Sum̃an aTǝmagw tolav na-il-a-m̃o-an len natohan pipihabǝlan mai ginau, imaienan, gagai nulavi mai gamito.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Dereh mitihan, mǝtemun len natev sagw len natohan pipihabǝlagw ale mǝtebǝtah len nab̃iltihai bǝtbǝtah gail hǝn mǝtb̃epǝpehun navoian dan nǝsaan len nahǝmar lotovi 12 seIsrael.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “Simon, Simon, geris, aSetan eus aGot hǝn b̃isab̃ gamito ke mǝtumabe, hum naulum̃an hǝn nǝhol todardar hǝn nǝhad m̃os namisurhuwit b̃iteh tur lan, be nǝsogsog p̃isi han b̃esuh.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Avil nusor tuṽ m̃os gaiug tia hǝn ke, nadǝlomian sam̃ asike iteh. Ale nǝboŋ gǝb̃ipair tǝlmam, gigol galit lotovi ahai susur gail am ke lidaŋ am.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Be aPita ikel maii ke, “Nasub̃, noutaut hǝn nǝb̃itah mai gaiug van hǝn naim bǝbaŋis mai nǝmatan!”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ris aYesu tosor vari ke, “Nukel mai gaiug, Pita, natoulum̃an asike ekǝkǝraiko damǝŋai vǝbar gǝb̃ikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Beti aYesu ikel mai galit ke, “Nǝboŋ notosǝvat gamito, nǝpaus, nǝhad mai naributbut tob̃uer, mǝtom̃idol hǝn natideh a?” Ale lusor vari ke, “Ao.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ikel mai galit ke, “Be gagai, atenan b̃ikad nǝpaus timaspati mai tipat nǝhad sǝsǝŋon am. Ale asike b̃ikad nab̃u nǝb̃alan, timasp̃ur hǝn nahurabat naut susus san hǝn b̃eṽur b̃esua.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Husur nukel mai gamit ke, natosian egai siGot timassarpoh len ginau ke, ‘Len nǝnauan salit loriŋi hum alat lotosa.’ Ale nǝsa lototosi husur ginau egǝm bar nǝsarpohan han ta bogai.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Ŋa lukel maii ke, “Geris, Nasub̃, nab̃u nǝb̃alan toru!” Be gai ike, “Tinoŋ!”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Beti aYesu evivile, ale iyar vi lan Naṽehuh Oliv hum naṽide san. Ahai susur san gail lohusuri.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Nǝboŋ tobar naut enan, ikel mai galit ke, “Mitisor tuṽ hǝn asike mǝtb̃iteh len nǝsaan totaltal ke mǝtehusuri.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ivan dan galito vǝbar naut avan ideh b̃elǝboi b̃etuṽ hǝn nǝvat lan, etǝŋedur, ale isor tuṽ.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 Ike, “Ita, b̃evi nalǝŋonian sam̃, lav kuv nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an egai dan ginau. Avil nǝsa gotolǝŋoni tevisi, savi nǝsa notolǝŋoni.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ale aŋel sua hǝn nǝmav evisi hǝni ale igole idaŋ.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Len nǝnauan san mai nǝlon totuhatuh masuṽ, isor tuṽ habat van van napilal san etub̃ hun nǝda toturtur len tan.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Nǝboŋ tole mǝhat dan na-sor-tuṽ-an, etǝlmam van hǝn ahai susur gail ale isab̃i ke lotopat, nibelit emǝhav husur nalolosaan.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ŋa ikel mai galit ke, “Imabe mǝtupat? Mitile mǝhat, sor tuṽ hǝn asike mǝtb̃iteh len nǝsaan totaltal ke mǝtehusuri!”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Nǝboŋ tosorsor sal, naluṽoh sua egǝmai. Ale aJutas tosua len tosǝŋavur pisan toru, gai eil a m̃o. Egǝm ben aYesu hǝn b̃esum̃ nǝtarhon,
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 avil aYesu eusi ke, “Jutas, gumabe? Gaiug gosum̃ nǝtarhogw hǝn gǝb̃eriŋ ginau, aNatun Nǝvanuan len navǝlan aenemi sagw gail a?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Nǝboŋ alat lotohusur aYesu lotoris nǝsa b̃evisi, luke, “Nasub̃, namtib̃al mai galito hǝn nab̃u nǝb̃alan a?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Beti galit sua itai naslev seb̃iltihai tutumav, ta kotov nǝdariŋan nǝmatu.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Avil aYesu ike, “Mitinoŋ, samtimagenan!” Ale ibar nǝdariŋan, gole imaur.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Beti aYesu ikel mai ab̃iltihai tutumav gail, alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ke, “Imabe mǝtogǝm, lav nab̃u nǝb̃alan mai nǝbatw gail gǝmai hǝn mǝtb̃itah gat ginau hum notovi vanuan nǝb̃alan toke tib̃al mai alat lotoil a m̃o?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Len nǝmariboŋ p̃isi nutoh mai gamit len naholǝvat todar vis naim siGot be mǝtsǝbar ginau. Avil gagai evi namityal samito mai namityal hǝn nǝdaŋan hǝn nǝmargobut.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Beti lutah gat aYesu, losǝhari van vi lohoim seb̃iltihai tutumav. APita ehusur galit van, be sǝyar pǝpadaŋ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Nǝboŋ lototuŋ nǝhab rivuh len naholǝvat todar vis naim ale lototitileh b̃onb̃on, aPita ebǝtah, tah mai galito.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Beti naslev tǝbarehreh erisi nǝboŋ tobǝtah ale nǝsalsalumean hǝn nǝhab tom̃iasi. Ale ekǝta mǝtaltal van hǝni, ike, “Ategai am itah mai atenan!”
56 — ausente —
57 Avil aPita isor tasi ke, “Litegai, ginau notǝtan hǝn gai!”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Beti sǝdareh ŋai togon torisi, ike, “Gaiug am, govi galit sua!” Avil aPita ike, “Aoa Tegai, savi ginau!”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ale husur nǝhaua tosua tovan, sual am isor sab̃i, ike, “Ategai boh itah maii, bathut gai am evi auleKalili.”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Avil aPita ike, “Tegai, notǝtan hǝn nǝsa gotokele.” Vǝha-sua ŋai, nǝboŋ tosor sal, natoulum̃an ekǝkǝraiko.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Nasub̃ ipair, ekǝta inor van hǝn aPita, ale aPita inau tǝlmam hǝn nasoruan siNasub̃ nǝboŋ tokel maii ke, “A tahw hǝn natoulum̃an b̃ekǝkǝraiko damǝŋai, gaiug dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Ale aPita evivile, itaŋ lolosa masuṽ.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn aYesu lotub̃at sor vilesi van, luṽasi, ṽasi, ṽasi van,
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 lubaŋis gat namǝtan ale loususi ke, “Sss Hai kelkel ur, ase toṽas gaiug?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ale lukel natit isob̃ur am, losǝvari vǝsa tibatbat.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Nǝboŋ naut tolan nǝSanhitrin lub̃onb̃on. Alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lobǝtah len nab̃onb̃onan enan. Ale losǝhar aYesu van hǝn galito.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Luke, “Gǝb̃evi aKristo, aGot totabtabuh lan, kel mai ginamito.” Avil ikel mai galit ke, “Nǝb̃ekǝmaienan mai gamito, asike mǝtodǝlom ginau,
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 ale nǝb̃eus gamito, asike mǝtusor var ginau.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Be gagai van aNatun Nǝvanuan dereh tebǝtah len nǝmatu siGot hǝn b̃ikad nǝdaŋan.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Galit p̃isi lousi ke, “Gaiug m̃au, aNatun aGot a?” Ale isor var galit ke, “Gamit mǝtuke ginau boh.”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Beti luke, “Datsalǝŋon avan ideh am hǝn b̃ikel ur nǝsaan ategai tokele. Husur gidat sǝb̃odato datosǝsǝloŋ hǝni len nabuŋon gabag!”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.