Lucas 21
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, eris alat lotokad natite nǝboŋ lotoriŋ naviolan salito len nabokis hǝn nǝvat len naim siGot.
1 E, olhando ele, viu os ricos lançarem as suas ofertas na arca do tesouro;
2 Beti eris nǝbatunau namǝsal sua toriŋ natuhkoin eru artovi kopa.
2 E viu também uma pobre viúva lançar ali duas pequenas moedas;
3 Ike, “Nukel nakitinan mai gamit ke, nǝbatunau egai tovi mǝsal eviol sǝhor galit p̃isi.
3 E disse: Em verdade vos digo que lançou mais do que todos, esta pobre viúva;
4 Husur galit p̃isi loviol kinit naviolan gail dan tosob̃ur lotopul hǝni, be dan tokǝkereh topar, alitegai eviol hǝn natit p̃isi san hǝn b̃imaur lan.”
4 Porque todos aqueles deitaram para as ofertas de Deus do que lhes sobeja; mas esta, da sua pobreza, deitou todo o sustento que tinha.
5 Nǝboŋ ahai susur san galevis lotosor husur naim siGot ke epǝhas buni hǝn nǝvat tobilbil mai naviolan gail van hǝn aGot, aYesu ike,
5 E, dizendo alguns a respeito do templo, que estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse:
6 “Natgalen mǝttorisi, dereh len nǝboŋ gail lǝb̃egǝmai, asike ikad nǝvat ideh b̃epǝlah gat togon, dereh limasirsir p̃isi.”
6 Quanto a estas coisas que vedes, dias virão em que não se deixará pedra sobre pedra, que não seja derrubada.
7 Ŋa lousi ke, “Hai p̃usan, natgalenan levisi ŋais? Ale dereh tikad nǝsa b̃eṽusan nǝboŋ hǝn natgalenan lǝb̃isarpoh?”
7 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, quando serão, pois, estas coisas? E que sinal haverá quando isto estiver para acontecer?
8 Isor var galit ke, “Mǝtelǝlǝgau ke avan ideh sategǝras gamito hǝn mǝtb̃isab, husur dereh tisob̃ur legǝm len nahǝsagw like, ‘Ginau boh aKristo!’ mai, ‘Pǝpadaŋ nǝboŋ tegǝmai!’ Samtehusur galito!
8 Disse então ele: Vede não vos enganem, porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu, e o tempo está próximo. Não vades, portanto, após eles.
9 Nǝboŋ mǝtb̃esǝsǝloŋ hǝni ke, ikad nab̃iltib̃alan gail mai nǝb̃alan tomǝtahun alat lotoil a m̃o, samtemǝtahw. Husur natgalenan limasvisi a m̃o, be nǝboŋ lǝb̃imadhavisi, savi nagilen sal.”
9 E, quando ouvirdes de guerras e sedições, não vos assusteis. Porque é necessário que isto aconteça primeiro, mas o fim não será logo.
10 Beti ikel mai galit ke, “Naluṽoh hǝn nǝvanuan naut sua dereh tib̃al mai naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tile, ale nǝvanuan sekiŋ gail dereh lib̃al mai nǝvanuan sekiŋ tile gail.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Len naut tile gail dereh tikad nab̃iltidu gail, tipar hanian mai tikad navilesir gail. Dereh tikad natit b̃evisi, nǝvanuan p̃isi ninelit b̃epil lan, mai natetǝtan toyalyal len nǝmav.
11 E haverá em vários lugares grandes terremotos, e fomes e pestilências; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 Avil a tahw hǝn natgalenan, galit dereh litah gat gamito, ale lemǝdas bun gamito. Dereh lilav gamit vi lan naim nab̃onb̃onan mai naim nǝbaŋisian gail. Dereh lesǝhar gamit vi lan nakiŋ mai gavna gail sil nahǝsagw.
12 Mas antes de todas estas coisas lançarão mão de vós, e vos perseguirão, entregando-vos às sinagogas e às prisões, e conduzindo-vos à presença de reis e presidentes, por amor do meu nome.
13 Len nǝboŋ enan dereh tipat len gamito hǝn mǝtb̃ikel kot na-kel-uri-an tovoi husur ginau.
13 E vos acontecerá isto para testemunho.
14 Imaienan, mitinau sǝhoti ke samteutaut hǝn mǝtb̃isor gol gamit gabag.
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de responder;
15 Bathut dereh neviol mai gamito hǝn nasoran mai namitisau hǝn nǝnauan tokitin hǝn ke, aenemi samit gail ledǝdas lǝb̃isor var gamito o lǝb̃isor tas gamito.
15 Porque eu vos darei boca e sabedoria a que não poderão resistir nem contradizer todos quantos se vos opuserem.
16 Atǝmamit, anamit, aṽamit gail, amaheamit gail mai nabubur samit gail am dereh leriŋ gamit len navǝlan aenemi samit gail. Dereh leriŋ gamit galevis len nǝmatan.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós.
17 Nǝvanuan p̃isi dereh lemǝtahun bun gamito sil nahǝsagw.
17 E de todos sereis odiados por causa do meu nome.
18 Be nasivurumito dan navurumito asike imasig.
18 Mas não perecerá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Len nǝ-daŋ-b̃uri-an samito dereh mitikad nǝmauran vi sutuai.
19 Na vossa paciência possuí as vossas almas.
20 “Be nǝboŋ mǝtb̃eris naut a Jerusalem, navǝshǝsoltia gail lotodar visi, len nǝboŋ enan dereh mǝtelǝboii ke pǝpadaŋ timasirsir.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Beti alat lototoh len naut a Jutea, limasgam mǝtahw dani vi lan naut tobaŋ ṽehuh. Ale alat lototoh len navile enan limasriŋi, mai alat lotosuh marireu saleb̃is lan.
21 Então, os que estiverem na Judéia, fujam para os montes; os que estiverem no meio da cidade, saiam; e os que nos campos não entrem nela.
22 Husur nǝboŋ galenan levi nǝboŋ hǝn nǝpanismen, hǝn natit p̃isi natosian gail lotokele lǝb̃isarpoh.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 Nulolosa hǝn alat lǝb̃etian mai alat lǝb̃evǝhasus len nǝboŋ enan! Husur len naut egai dereh tikad na-b̃iltilǝŋon-isa-an mai nǝlol paŋpaŋ topansem nǝvanuan galegai.
23 Mas ai das grávidas, e das que criarem naqueles dias! porque haverá grande aperto na terra, e ira sobre este povo.
24 Nab̃u nǝb̃alan gail lita bun galito hǝni, ale aenemi salit gail dereh libaŋis gat galit beti sǝhar galit vi tut vi lan nǝkantri p̃isi. Ale nametb̃os gail dereh lipal sar nab̃iltivile Jerusalem, il a m̃o hǝni van vǝbar nǝboŋ salit b̃esib.
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos dos gentios se completem.
25 “Natit tiltile gail levisi hǝn namityal, nahǝbati mai nam̃eso gail. Len navile a pan, nǝvanuan gail len nǝkantri gail dereh lemǝtahw, ledǝdarŋab̃u, nau tuhatuh hǝn nǝwalan hǝn nǝtas mai nahǝbasodum̃.
25 E haverá sinais no sol e na lua e nas estrelas; e na terra angústia das nações, em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Nǝvanuan gail dereh nǝlolit tiṽonṽon len namǝtahwan salit mai nǝ-vatvat-viri-an hǝn nǝsa b̃evisi len navile a pan. Husur nǝdaŋan gail len nǝmav dereh lekurkur.
26 Homens desmaiando de terror, na expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto as virtudes do céu serão abaladas.
27 Beti len nǝboŋ enan dereh leris aNatun Nǝvanuan b̃egǝm len nǝmavukasw, len nǝdaŋan mai nǝyalyalan totibau.
27 E então verão vir o Filho do homem numa nuvem, com poder e grande glória.
28 Nǝboŋ natgalenan lǝb̃etub̃at visi, mǝteil gǝgat tinor husur asike idareh nǝ-lav-kuvi-an samito dan nǝmauran hǝn navile a pan, dereh tihav.”
28 Ora, quando estas coisas começarem a acontecer, olhai para cima e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção está próxima.
29 Beti ikel nǝb̃ol p̃usan mai galit ke: “Mǝteris nǝhai nafik mai nǝhai p̃isi am.
29 E disse-lhes uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Nǝboŋ lotodum̃oh, mǝtolǝboi mǝtb̃eris lǝboii ke nǝboŋ naut pudpud b̃egǝm pǝpadaŋ.
30 Quando já têm rebentado, vós sabeis por vós mesmos, vendo-as, que perto está já o verão.
31 Imagenan, nǝboŋ mǝtb̃eris natgalenan b̃evisvisi, mǝtelǝboii ke natohan pipihabǝlan aGot satogǝm pǝpadaŋ.
31 Assim também vós, quando virdes acontecer estas coisas, sabei que o reino de Deus está perto.
32 Nukel nakitinan mai gamit ke, naur egai asike lumat vǝbar natgalen p̃isi lǝb̃isarpoh.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo aconteça.
33 Nǝmav mai navile a pan dereh arimasig balai, avil nasoruan sagw asike imasig boŋ ideh.
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não hão de passar.
34 “Mǝtelǝlǝgau hǝn ke samtetǝrog, samtigol naṽide tosa len natǝrogan mai samtinau masuṽ hǝn nǝmauran len navile a pan o nǝboŋ enan dereh tegǝm ale mǝtosǝhoṽut lan hum mǝttobat len nǝhai tata.
34 E olhai por vós, não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e venha sobre vós de improviso aquele dia.
35 Husur dereh tegǝmai len galit p̃isi lotosuh len navile a pan kavkav.
35 Porque virá como um laço sobre todos os que habitam na face de toda a terra.
36 Mǝtehulahul tabtab, ale sor tuṽ ke mǝtelǝboi mǝtb̃igam yav dan natgalen p̃isi pǝpadaŋ hǝn b̃evisi, ale mǝtb̃eil len nǝhon aNatun Nǝvanuan.”
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que sejais havidos por dignos de evitar todas estas coisas que hão de acontecer, e de estar em pé diante do Filho do homem.
37 Ŋa len nalennǝyal p̃isi aYesu ep̃usan len naholǝvat todar vis naim siGot, be len mariug ivan vatoh len Naṽehuh Oliv.
37 E de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, ficava no monte chamado das Oliveiras.
38 Ale nǝvanuan p̃isi lulele dudulan som̃ilan hǝn lǝb̃evi lan naholǝvat todar vis naim siGot hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝni.
38 E todo o povo ia ter com ele ao templo, de manhã cedo, para o ouvir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.