Lucas 1
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Ikad nǝvanuan isob̃ur tokel ur natit gail tosarpoh len gidato, hum ahai kelkel ur gail lotokele. Lutos nǝsa nǝvanuan gail lotorisi mai lotokel uri mai ginamito.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Hum ke alat len natub̃atan lotoris natit p̃isi tovisi, ale lotogǝm vi vanuan na-vi-tarhǝte-an gail hǝn nasoruan, imaienan lukel uri mai ginamito.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ginau am nunau ke, ivoi ke, notokǝta kitev natit p̃isi len natub̃atan, tuani, ale tos husuri van hǝn gaiug Nasub̃ Teofilus,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 hǝn gǝb̃elǝboi nakitinan husur aYesu, mai nǝsa lotoṽusani hǝn gaiug. Nǝb̃ol egai imagegai:
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Nǝboŋ aHerot tovi kiŋ len naut a Jutea, ikad ahai tutumav sua nahǝsan aSekariah. Ikad nahǝmar sua nahǝsan aApijah, aSekariah tovi galit sua. Bareab san, nahǝsan aElisapet, gai am esua len nǝpasusan siAron.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Gǝlaru aruvoi, arunor len nǝhon Nasub̃ aGot bathut arugol husur masuṽ hǝn natit p̃isi tokele.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Be anatularu eb̃uer husur aElisapet ebutoh, mai arovi haṽut tia.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Boŋ sua nahǝmar siSekariah loum siGot. ASekariah eum len nǝhon aGot hum ahai tutumav.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Hum naṽide sihai tutumav gail, lubar hǝn nǝvat hǝn lotosab̃ aSekariah hǝn b̃epǝŋas nǝhai pǝhas len naim siNasub̃ aGot. Boŋ sua aSekariah eb̃is lan,
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 len nǝboŋ enan nab̃iltiluṽoh lusor tuṽ vivile.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Ale aŋel siNasub̃ evisi hǝni, eil ben nǝmel tutumavan tarhǝt nǝmatu.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Nǝboŋ aSekariah toris aŋel enan, emǝtahw, ninen epil.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Ris aŋel toke, “Sagemǝtahw aSekariah, husur aGot esǝsǝloŋ hǝn na-sor-tuṽ-an sam̃. Ale asoam̃ aElisapet dereh tipas anatum̃ ulum̃an. Geriŋ nǝhes Jon lan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Ale gaiug gehǝhaṽur habat mai nǝlom̃ tivoi masuṽ hǝni. Nǝvanuan isob̃ur dereh lehǝhaṽur hǝn nǝboŋ b̃evisi,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 bathut tiyalyal len nǝhon aGot balai. Asike emun nǝwain mai nǝwai todaŋ, ale tepul hǝn aNunun aGot nǝboŋ topat sal len nabǝhaṽun anan.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Ale tipair tǝlmam hǝn anatun seIsrael tisob̃ur van hǝn Nasub̃, aGot salito.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Len nanunun mai nǝdaŋan siElijah, dereh teil a m̃o hǝn Nasub̃ hǝn b̃ipair tǝlmam hǝn nǝlon atǝmalit van hǝn anatulito, pair tǝlmam hǝn nǝlon alat lǝsagol husur nǝsa aGot tokele, van hǝn nap̃isal silat lotonor, lotokad namitisau hǝn nǝmauran tonor. Imaiegai, aJon dereh teutaut hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃eutaut vir Nasub̃.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Beti aSekariah ikel mai aŋel ke, “Nelǝboi mab hǝn natgalegai? Husur novi haṽut tia mai asoagw evi bareab tia.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Aŋel isor vari ke, “Nahǝsagw aKapriel notoil len nǝhon aGot tosǝvat ginau m̃os nǝb̃isor mai gaiug, hǝn nǝb̃ikel ur na-kel-uri-an tovoi hǝn natgalegai.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Be husur gǝsadǝlom nǝsa notokele, gaiug dereh geb̃ut, gedǝdas gǝb̃isor van vǝbar nǝboŋ natgalegai b̃evisi. Natit p̃isi dereh tevisi sum̃an notokele.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Len nǝboŋ enan naluṽoh lutoh vir aSekariah, ale lup̃aŋ lan husur evǝlo len naim siGot.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Nǝboŋ tovivile, salǝboi b̃isor mai galito, ale lolǝboii ke, eris na-kǝta-risi-an sua togǝm len nǝmav len naim siGot, husur eb̃utb̃ut be ike tisor len navǝlan.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Len nǝboŋ hǝn nauman sinahǝmar san gail tonoŋ, eriŋ naut a Jerusalem, ivahim san.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Husur nǝboŋ enan abareab san, aElisapet etian ale husur nahǝbati torim esusuan gai gabag, ike,
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Egai nǝsa Nasub̃ aGot togole m̃os ginau nǝboŋ tohǝhaṽur hǝn ginau. Ilav kuv nahur sasa sagw notodaŋ b̃uri len nǝhon nǝvanuan sagw gail.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Ale len nahǝbati tomǝlevtes siElisapet, aGot esǝvat aŋel Kapriel vi Nasaret, navile sua a Kalili
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 hǝn b̃isor mai navensus sua, nahǝsan aMeri. Ikad avan sua len nahǝmar siTevit, nahǝsan aJosef, ale gǝlaru arukel gati ke arilah.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Aŋel ivan hǝn aMeri, ike, “Ivoi. Nasub̃ aGot eputsan gaiug, itoh mai gaiug.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Be aMeri, nǝlon etuhatuh hǝn nasoruan en san, inau sob̃uer hǝn namilen nasoruan aŋel tokele.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Beti aŋel ikel maii ke, “Sagemǝtahw Meri, aGot ehǝhaṽur hǝn gaiug tia, eputsan gaiug.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Asike idareh gaiug dereh getian, ale gipas anatum̃ ulum̃an sua, geriŋ nǝhes Yesu lan.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Gai dereh tiyalyal balai, lekisi hǝn anatun aGot a mǝhat buni, ale Nasub̃ aGot dereh tigol tilav namilen aTevit atǝman ta sutuai tovi kiŋ.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Nǝpasusan siJakop dereh litoh pipihabǝlan vi sutuai; nanoŋan han eb̃uer.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Ris aMeri tokel mai aŋel ke, “Imabe? Avan ideh sǝbar nibegw sal!”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Aŋel isor vari ke, “ANunun aGot dereh tegǝm len gaiug, nǝdaŋan siGot a mǝhat buni tikabut gol gaiug hum nǝm̃ol. Husur enan ategai gǝb̃ipasi, dereh tevi siGot, ale lekisi hǝn aNatun aGot.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Geris amaheam̃ aElisapet. Alitenan am etian, ikad anatun ulum̃an naut kǝmas ke tovi bareab tia. Ale egai nahǝbati san tomǝlevtes, gai lotokisi ke tobutoh.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Bathut aGot satǝtan hǝn b̃igol natideh.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ale aMeri ike, “Ginau novi natǝbarehreh nauman siNasub̃. Ivoi len ginau hum gotokǝmaienan.” Ale aŋel ivan dani.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Sǝdareh aMeri ile mǝhat, iŋad vi lan nab̃iltivile sua a Jutea, naut enan tobaŋ ṽehuh.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Nǝboŋ tobar naut enan evi lohoim siSekariah, ike, “Ivoi,” mai aElisapet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Nǝboŋ aElisapet tosǝsǝloŋ hǝn na-ke-ivoi-an san, anatun ekurkur len nabǝhaṽun, ale aElisapet epul hǝn aNunun aGot.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Beti ikai habat ke, “AGot igol navoian van hǝn gaiug sǝhor alatpǝhaṽut, igol navoian am van hǝn anatum̃ gǝb̃ipasi.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Imab hǝn nategai tovisi hǝn ginau, ke anana siMasta sagw togǝm hǝn ginau?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Husur nǝboŋ notosǝsǝloŋ hǝn nadolom̃, anatugw ekurkur hǝn nahǝhaṽuran san len nabǝhaṽugw.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 AGot gatogol navoian van hǝn gaiug, husur ke gaiug godǝlomi ke tigol nǝsa tokel gati mai gaiug.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Beti aMeri ike:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Nanunugw ikemkem hǝn aGot sagw
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Husur eris natǝbarehreh san tovi ut kǝmas,
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 AGot todaŋ buni igol
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ilolosa hǝn naur p̃isi ta sutuai vi sutuai
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Eṽusan nǝdaŋan san hǝn navǝlan tia,
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Isah sur alat lotoyalyal vi pan dan namilelito,
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Evǝŋan alat lotomalkǝkat, luhanukub,
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Evi tarhǝt silat a Israel lotovi vanuan san gail,
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 hum tokel gati mai atǝmadat gail,
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 AMeri itoh mai aElisapet pǝpadaŋ hǝn nahǝbati itor, beti etǝlmam vahim.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Len nǝboŋ aElisapet topas naulum̃an san,
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 amahean gail mai alat lototoh pǝpadaŋ hǝni, losǝsǝloŋ hǝni ke Nasub̃ aGot ivoi buni hǝni, ale lohǝhaṽur maii.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Len nǝmariboŋ tomǝlevtor logǝm hǝn lǝb̃etiv dalus anatun ale luke leriŋ nahǝsan atǝman aSekariah lan.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Avil anan ikai ke, “Aoa, nahǝsan m̃au aJon!”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ris lotokel maii ke, “Amaheam̃ gail, nǝhes enan eb̃uer len galito.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ale lusor len navǝlalit mai aSekariah hǝn lǝb̃isab̃ nǝhes aSekariah toke tekisi hǝni.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 ASekariah isor len navǝlan, eus natit hǝn b̃itos lan ale itosi ke, “Nahǝsan aJon.” Galit p̃isi lup̃aŋ lan.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Vǝha-sua ŋai elǝboi b̃isor tǝtas, ale etub̃at hǝn b̃isal suh aGot.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Alat lototoh pǝpadaŋ hǝni, lumaŋmaŋ, lomǝtahw, mai alat a Jutea, naut enan tobaŋ ṽehuh, luhol husur natgalegai.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Nǝvanuan gail p̃isi lunau masuṽ hǝn nǝsa lotosǝsǝloŋ hǝni, ale luke, “Natǝtai egai dereh timabe?” Husur navǝlan aGot ipat tin lan.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Atǝman aJon, aSekariah epul hǝn aNunun aGot beti ikel ur nǝsa aGot tokel maii ke,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Noputsan nahǝsan Nasub̃ aGot seIsrael,
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 ale esǝvat avan sua todaŋ len nǝpasusan sivanuan nauman san, aTevit,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 AGot ekǝmaienan
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 ke atenan b̃ilav kuv gidato dan aenemi sidat gail,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Ilolosa hum tokel gati mai atǝmadat ta sutuai
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 na-kel-gati-an tota gati len nahǝsan mai aApraham atǝmadat ta sutuai:
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 hǝn b̃ilav kuv gidato dan navǝlan aenemi sidat gail
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 ale datb̃inor len nǝhon
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Gaiug m̃au anatugw,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 hǝn gǝb̃ilav mai nǝvanuan san gail
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Nalolosaan mai navoian siGot sidato
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 tem̃ias alat lototoh len nǝmargobut,
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Ale natǝtai enan Jon, etibau, egǝm idaŋ len nanunun. Itoh len naut masmas tob̃ǝb̃esw vǝbar nǝboŋ togǝm visi len alat a Israel.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.