Lucas 19
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Beti aYesu eb̃is len naut a Jeriko ale iyar tur lan.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ikad aulum̃an sual ei nahǝsan aSakias; gai eil a m̃o hǝn nǝvanuan nǝtaks gail ale epul hǝn nǝvat mai natite.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Ike terisi ke aYesu ase, be husur top̃itol edǝdasi bathut ke naluṽoh lotoil kǝkol hǝn gai.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ŋa igam vi m̃o ale epǝlau len nǝhai sikam̃or hǝn b̃eris aYesu, husur ke dereh tiyar van ei.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Ale nǝboŋ aYesu tobar naut enan, ekǝta vi mǝhat ale ikel maii ke, “Sakias, gimariŋ tutut. Damǝŋai nimastoh len naim sam̃.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ŋa imariŋ vi pan tutut ale ike “Ivoi,” mai aYesu, ikemkem habat.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Nǝvanuan p̃isi lotoris natenan loŋit nǝholito, lusor mǝtmǝtan hǝni ke, “Gai evi lohoim sinaulum̃an nǝsaan hǝn b̃itoh maii.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Avil aSakias ile mǝhat, ikel mai aYesu ke, “Geris, Nasub̃, len nahudhut toru hǝn natit p̃isi sagw, gagai ŋai nulav nahudhut tesua mai namǝsal gail. Ale nǝb̃egǝras avan ideh hǝn nǝb̃evǝnah, dereh nisar gel vǝha-vat hǝni!”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Beti aYesu ikel maii ke, “Damǝŋai nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan egǝm bar naim egai. Bathut ategai am evi sua len nǝpasusan siApraham.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Husur aNatun Nǝvanuan egǝm hǝn b̃idoŋ alat lotomasig, hǝn b̃ilav kuv galit dan nǝsaan.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Nǝboŋ nǝvanuan gail lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, aYesu ib̃ol p̃usan, husur egǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem ale lunau ke natohan pipihabǝlan aGot b̃evisi ta bogai.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Imagenan aYesu ike, “Aulum̃an sua len nǝbathudud toil a m̃o len nǝkantri san eutaut hǝn b̃evi lan nǝkantri sual a tut hǝn ab̃iltikiŋ ei b̃itabtabuh lan hǝn b̃etǝlmam b̃egǝm vi kiŋ hǝn naut san.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ale ekis naslev lotovi ulum̃an tosǝŋavur gǝmai, ilav namina tosǝŋavur mai galit ṽisusua, ike, ‘Mǝteum len nǝvat galenan vir natǝlmaman sagw.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Be alat len nǝkantri san lomǝtahun buni ale losul galit galevis a tahw hǝni hǝn lǝb̃ikel mai nab̃iltikiŋ ke, ‘Namtsalǝŋon ategai hǝn b̃evi kiŋ sinamito.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Naut kǝmas, egǝm vi kiŋ ale nǝboŋ totǝlmam episul hǝn alatenan gai tolav nǝvat mai galit ke legǝmai. Ike telǝboi nǝvat lotosǝhori len nǝvat tolav mai galito.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Esua toil a m̃o egǝm ike, ‘Nasub̃, namina sam̃ episan esǝŋavur am.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ale ikel maii ke, ‘Nauman sam̃ ikab, govi naslev tovoi! Husur ke gotodaŋ len natenan tokǝkereh, dereh gekǝtkǝta tǝban nab̃iltivile tesǝŋavur.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Beti sual am egǝm ale ike, ‘Nasub̃ namina sam̃ episan erim am.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ŋa nakiŋ ikel maii ke, ‘Gaiug, dereh gekǝtkǝta tǝban nab̃iltivile terim.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Beti naslev tile am egǝm ale ike, ‘Nasub̃, namina sam̃ bogai; noruŋ gole len natuhtaol hǝn nǝb̃esusuan buni.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Nomǝtahw len gaiug husur gutaltal, nǝkadum̃ ehǝhaiv, gulav kuv nǝsa gǝsariŋi, gotǝtariv nǝsa gǝsǝmabule.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Nakiŋ isor vari ke, ‘Govi naslev tosa vǝsa! Len nasoruan sam̃ gotomadhakele, neṽusan gaiug hǝn nǝsaban sam̃. Gaiug gukele ke nudaŋ taltal, nǝkadugw ehǝhaiv, nulav kuv nǝsa nǝsariŋi mai notǝtariv nǝsa nǝsǝmabule.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 B̃imaienan, husur nǝsa gǝsariŋ nǝvat sagw len nalulutar hǝn ke nǝboŋ nototǝlmam nǝtǝlav nǝvat enan mai naintǝres han?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Ale ikel mai alat lotoil tǝban ke, ‘Lav kuv namina dani ale lavi mai atenan tokad namina tosǝŋavur.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ris lotoke, ‘Nasub̃, gai ikad namina tosǝŋavur tia!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Isor var galit ke, ‘Nukel mai gamit ke, nǝvanuan p̃isi lotoum tovoi len nǝsa lotokade, dereh nilav natit am mai galito, avil avan ideh tom̃idol, avan ideh saum savoi len nǝsa tokade, dereh nilav kuv tokǝkereh gai tokade dani.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Be galen p̃isi lotovi enemi sagw gail, lotomǝtahun ginau notovi kiŋ salito, sǝhar galit gǝmai, ta bubun galit len nǝhogw!’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, iyar tab vi mǝhat vi Jerusalem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Nǝboŋ tovan pǝpadaŋ hǝn natuhvile eru, a Petfas mai a Petani, len naut lotokisi hǝn Naṽehuh Oliv, esǝvat ahai susur eru,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 ike, “Mǝrevi lan navile ea topat a m̃o. Nǝboŋ mǝrb̃eb̃is lan dereh mirisab̃ natuhtoŋki totahǝtah ei, avan ideh sǝsah lan sal. Sah rub̃ati ale sǝhari gǝmai.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Avan ideh b̃eus gamǝr ke, ‘Mǝrorub̃ati hǝn nǝsa?’ mirikele ŋai ke, ‘Nasub̃ timaskade.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Nǝboŋ aYesu tosǝvat gǝlar tonoŋ, aruvan ale arusab̃ natit p̃isi hun aYesu tokele.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Nǝboŋ artosah rub̃at natuhtoŋki enan, amahean gail lous gǝlar ke, “Mǝrorub̃ati hǝn nǝsa?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ale arusor var galit ke, “Nasub̃ timaskade.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Beti arosǝhari van hǝn aYesu, arob̃ir hǝn nahurabat sǝlaru len natuhtoŋki ale arugol aYesu ebǝtah sǝŋaṽuti.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Len nǝvanan san, luṽolsan nahurabat salit gail metp̃isal.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nǝboŋ togǝm pǝpadaŋ hǝn naut nap̃isal tovi pan len Naṽehuh Oliv, naluṽoh hǝn ahai susur gail kavkav, len nahǝhaṽuran salito, lotub̃at kai, putsan nahǝsan aGot habat husur namerikel p̃isi lotorisi tia.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Lukai ke,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Be naFarisi galevis len naluṽoh lusor mai aYesu ke, “Hai p̃usan, kai tas ahai susur sam̃ gail!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ris aYesu tosor var galit ke, “Nukel mai gamito, naut tab̃ut hǝn galito, nǝvat galegai lǝtǝkai.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Nǝboŋ togǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem, toris nab̃iltivile enan, itaŋisi
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 ale ike, “Ivoi am ke gamit mǝttalǝboi nǝsa tǝlav natǝm̃at mai gamito nǝboŋ damǝŋai, be aoa, esusuah dan gamito.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Nǝboŋ tosa dereh tegǝm hǝn gamito. Len nǝboŋ enan aenemi samit gail dereh lisah tuan nǝtan tisahsah vi mǝhat hǝn b̃ipat kǝkol hǝn nab̃iltivile samito, lidar vis gamito hǝn lǝb̃eil garu gol gamito.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Ale ligol nab̃iltivile timasirsir, gamit mai anatumit mitimaienan. Ligol ke asike ikad nǝvat ideh b̃epǝlah gat togon. Dereh timagenan husur mǝtsaris lǝboi nǝboŋ aGot togǝm hǝn gamito.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Beti aYesu eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot ale etub̃at hut alat lotop̃ur hǝn natit gail ei.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ikel mai galit ke, “Natosian siGot ike, ‘Naim sagw tevi naim na-sor-tuṽ-an,’ avil mǝtugol ke egǝm ‘naut susuah sinǝvanuan vǝnvǝnah gail!’”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 AYesu ep̃usan len nǝboŋ p̃isi len naholǝvat todar vis naim siGot. Ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail am, lohisi hǝn lǝb̃igol b̃imat.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Be lǝsǝsab̃ nap̃isal hǝn lǝb̃igole, bathut nǝvanuan p̃isi lolǝŋon buni ke lesǝsǝloŋ hǝni.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.