Lucas 19
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC
1 Beti aYesu eb̃is len naut a Jeriko ale iyar tur lan.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Ikad aulum̃an sual ei nahǝsan aSakias; gai eil a m̃o hǝn nǝvanuan nǝtaks gail ale epul hǝn nǝvat mai natite.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Ike terisi ke aYesu ase, be husur top̃itol edǝdasi bathut ke naluṽoh lotoil kǝkol hǝn gai.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Ŋa igam vi m̃o ale epǝlau len nǝhai sikam̃or hǝn b̃eris aYesu, husur ke dereh tiyar van ei.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Ale nǝboŋ aYesu tobar naut enan, ekǝta vi mǝhat ale ikel maii ke, “Sakias, gimariŋ tutut. Damǝŋai nimastoh len naim sam̃.”
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Ŋa imariŋ vi pan tutut ale ike “Ivoi,” mai aYesu, ikemkem habat.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Nǝvanuan p̃isi lotoris natenan loŋit nǝholito, lusor mǝtmǝtan hǝni ke, “Gai evi lohoim sinaulum̃an nǝsaan hǝn b̃itoh maii.”
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Avil aSakias ile mǝhat, ikel mai aYesu ke, “Geris, Nasub̃, len nahudhut toru hǝn natit p̃isi sagw, gagai ŋai nulav nahudhut tesua mai namǝsal gail. Ale nǝb̃egǝras avan ideh hǝn nǝb̃evǝnah, dereh nisar gel vǝha-vat hǝni!”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Beti aYesu ikel maii ke, “Damǝŋai nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan egǝm bar naim egai. Bathut ategai am evi sua len nǝpasusan siApraham.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Husur aNatun Nǝvanuan egǝm hǝn b̃idoŋ alat lotomasig, hǝn b̃ilav kuv galit dan nǝsaan.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Nǝboŋ nǝvanuan gail lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, aYesu ib̃ol p̃usan, husur egǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem ale lunau ke natohan pipihabǝlan aGot b̃evisi ta bogai.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Imagenan aYesu ike, “Aulum̃an sua len nǝbathudud toil a m̃o len nǝkantri san eutaut hǝn b̃evi lan nǝkantri sual a tut hǝn ab̃iltikiŋ ei b̃itabtabuh lan hǝn b̃etǝlmam b̃egǝm vi kiŋ hǝn naut san.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Ale ekis naslev lotovi ulum̃an tosǝŋavur gǝmai, ilav namina tosǝŋavur mai galit ṽisusua, ike, ‘Mǝteum len nǝvat galenan vir natǝlmaman sagw.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Be alat len nǝkantri san lomǝtahun buni ale losul galit galevis a tahw hǝni hǝn lǝb̃ikel mai nab̃iltikiŋ ke, ‘Namtsalǝŋon ategai hǝn b̃evi kiŋ sinamito.’
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Naut kǝmas, egǝm vi kiŋ ale nǝboŋ totǝlmam episul hǝn alatenan gai tolav nǝvat mai galit ke legǝmai. Ike telǝboi nǝvat lotosǝhori len nǝvat tolav mai galito.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Esua toil a m̃o egǝm ike, ‘Nasub̃, namina sam̃ episan esǝŋavur am.’
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ale ikel maii ke, ‘Nauman sam̃ ikab, govi naslev tovoi! Husur ke gotodaŋ len natenan tokǝkereh, dereh gekǝtkǝta tǝban nab̃iltivile tesǝŋavur.’
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Beti sual am egǝm ale ike, ‘Nasub̃ namina sam̃ episan erim am.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ŋa nakiŋ ikel maii ke, ‘Gaiug, dereh gekǝtkǝta tǝban nab̃iltivile terim.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Beti naslev tile am egǝm ale ike, ‘Nasub̃, namina sam̃ bogai; noruŋ gole len natuhtaol hǝn nǝb̃esusuan buni.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Nomǝtahw len gaiug husur gutaltal, nǝkadum̃ ehǝhaiv, gulav kuv nǝsa gǝsariŋi, gotǝtariv nǝsa gǝsǝmabule.’
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Nakiŋ isor vari ke, ‘Govi naslev tosa vǝsa! Len nasoruan sam̃ gotomadhakele, neṽusan gaiug hǝn nǝsaban sam̃. Gaiug gukele ke nudaŋ taltal, nǝkadugw ehǝhaiv, nulav kuv nǝsa nǝsariŋi mai notǝtariv nǝsa nǝsǝmabule.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 B̃imaienan, husur nǝsa gǝsariŋ nǝvat sagw len nalulutar hǝn ke nǝboŋ nototǝlmam nǝtǝlav nǝvat enan mai naintǝres han?’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Ale ikel mai alat lotoil tǝban ke, ‘Lav kuv namina dani ale lavi mai atenan tokad namina tosǝŋavur.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Ris lotoke, ‘Nasub̃, gai ikad namina tosǝŋavur tia!’
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Isor var galit ke, ‘Nukel mai gamit ke, nǝvanuan p̃isi lotoum tovoi len nǝsa lotokade, dereh nilav natit am mai galito, avil avan ideh tom̃idol, avan ideh saum savoi len nǝsa tokade, dereh nilav kuv tokǝkereh gai tokade dani.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Be galen p̃isi lotovi enemi sagw gail, lotomǝtahun ginau notovi kiŋ salito, sǝhar galit gǝmai, ta bubun galit len nǝhogw!’”
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, iyar tab vi mǝhat vi Jerusalem.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Nǝboŋ tovan pǝpadaŋ hǝn natuhvile eru, a Petfas mai a Petani, len naut lotokisi hǝn Naṽehuh Oliv, esǝvat ahai susur eru,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 ike, “Mǝrevi lan navile ea topat a m̃o. Nǝboŋ mǝrb̃eb̃is lan dereh mirisab̃ natuhtoŋki totahǝtah ei, avan ideh sǝsah lan sal. Sah rub̃ati ale sǝhari gǝmai.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Avan ideh b̃eus gamǝr ke, ‘Mǝrorub̃ati hǝn nǝsa?’ mirikele ŋai ke, ‘Nasub̃ timaskade.’”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Nǝboŋ aYesu tosǝvat gǝlar tonoŋ, aruvan ale arusab̃ natit p̃isi hun aYesu tokele.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Nǝboŋ artosah rub̃at natuhtoŋki enan, amahean gail lous gǝlar ke, “Mǝrorub̃ati hǝn nǝsa?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ale arusor var galit ke, “Nasub̃ timaskade.”
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Beti arosǝhari van hǝn aYesu, arob̃ir hǝn nahurabat sǝlaru len natuhtoŋki ale arugol aYesu ebǝtah sǝŋaṽuti.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Len nǝvanan san, luṽolsan nahurabat salit gail metp̃isal.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nǝboŋ togǝm pǝpadaŋ hǝn naut nap̃isal tovi pan len Naṽehuh Oliv, naluṽoh hǝn ahai susur gail kavkav, len nahǝhaṽuran salito, lotub̃at kai, putsan nahǝsan aGot habat husur namerikel p̃isi lotorisi tia.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Lukai ke,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Be naFarisi galevis len naluṽoh lusor mai aYesu ke, “Hai p̃usan, kai tas ahai susur sam̃ gail!”
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ris aYesu tosor var galit ke, “Nukel mai gamito, naut tab̃ut hǝn galito, nǝvat galegai lǝtǝkai.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Nǝboŋ togǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem, toris nab̃iltivile enan, itaŋisi
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 ale ike, “Ivoi am ke gamit mǝttalǝboi nǝsa tǝlav natǝm̃at mai gamito nǝboŋ damǝŋai, be aoa, esusuah dan gamito.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Nǝboŋ tosa dereh tegǝm hǝn gamito. Len nǝboŋ enan aenemi samit gail dereh lisah tuan nǝtan tisahsah vi mǝhat hǝn b̃ipat kǝkol hǝn nab̃iltivile samito, lidar vis gamito hǝn lǝb̃eil garu gol gamito.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Ale ligol nab̃iltivile timasirsir, gamit mai anatumit mitimaienan. Ligol ke asike ikad nǝvat ideh b̃epǝlah gat togon. Dereh timagenan husur mǝtsaris lǝboi nǝboŋ aGot togǝm hǝn gamito.”
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Beti aYesu eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot ale etub̃at hut alat lotop̃ur hǝn natit gail ei.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Ikel mai galit ke, “Natosian siGot ike, ‘Naim sagw tevi naim na-sor-tuṽ-an,’ avil mǝtugol ke egǝm ‘naut susuah sinǝvanuan vǝnvǝnah gail!’”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 AYesu ep̃usan len nǝboŋ p̃isi len naholǝvat todar vis naim siGot. Ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail am, lohisi hǝn lǝb̃igol b̃imat.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Be lǝsǝsab̃ nap̃isal hǝn lǝb̃igole, bathut nǝvanuan p̃isi lolǝŋon buni ke lesǝsǝloŋ hǝni.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.