Lucas 18
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Beti aYesu ib̃ol mai galit ke limassor tuṽ tabtab, nǝlolit sateur na-sor-tuṽ-an, letǝgau gati.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Ike, “Len nab̃iltivile sua ikad nǝmatsistret samǝtahw len aGot, tonau ke nǝvanuan gail lotovi ut kǝmas.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Ale len nab̃iltivile enan ikad abatunau pǝhaṽut togǝm akis hǝni hǝn b̃eŋiri ke, ‘Gigol tinor hǝn ginau hǝn asike aenemi sagw b̃emǝdas ginau am.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Idareh, nǝmatsistret emǝtahuni van vǝbar toke, ‘Nǝsamǝtahw len aGot, ale nǝvanuan gail lovi ut kǝmas hǝn ginau.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Be husur ke nǝbatunau enan toŋir batriŋriŋ hǝn ginau, nupetǝmas hǝni! Dereh nigol tinor hǝni hǝn asike b̃eŋir akis hǝn ginau van nimat.’”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Beti Nasub̃ ike, “Mǝtesǝsǝloŋ hǝn nǝsa nǝmatsistret tosa tokele!
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 AGot dereh tigol tinor hǝn galit totabtabuh len galito, lotokai van hǝni len nalennǝyal mai nalenmariug a? Dereh tevǝlo hǝn b̃evi tarhǝt salito a?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ao, nukel mai gamit ke dereh tigol nanoran hǝn galit tutut. Avil nǝboŋ aNatun Nǝvanuan b̃egǝmai, dereh tisab̃ nadǝlomian len navile a pan o teb̃uer?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 AYesu ikel nǝb̃ol p̃usan egai mai galevis lotonau ke lotonor be lunau ke nǝvanuan tile gail lǝsavi natideh. Isor kǝta ke,
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Naulum̃an eru arovi mǝhat vi lan naholǝvat todar vis naim siGot hǝn arb̃isor tuṽ. Gǝlar togon evi Farisi, togon evi vanuan nǝtaks.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 NaFarisi eil, isor tuṽ van hǝn gai gabag ke, ‘Got, nosipa len gaiug husur ke ginau nǝsasum̃an alat galenan, nǝvanuan gail lotogǝgǝras hǝn lǝb̃ilav kuv nǝvat, alat lǝsanor, alat lotogol naitian tob̃ur kotov nǝlahan, o sum̃an ategai am tovi nǝvanuan nǝtaks.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Nǝsǝhan vǝha-ru len nawik p̃isi, noviol hǝn nahudhut tosua dan tosǝŋavur notokade.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Avil togon tosor tuṽ, eil a tut, salǝŋon ke tekǝta vi mǝhat vi lan nǝmav be len na-lǝŋon-isa-an san isar batut, ike, ‘Got, gilolosa hǝn ginau, rub̃at nǝsaan dan ginau notovi vanuan nǝsaan!’
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Nukel mai gamit ke, atenan ivahim, nǝsaan san imarub̃at. Len nǝhon aGot, atenan inor, savi naFarisi. Bathut avan ideh b̃ipatpat gai mǝhat, dereh tegǝm vi ut kǝmas be ideh togol gai gabag tovi ut kǝmas, aGot dereh teputsani.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Nǝvanuan gail losǝhar anatulit gail am van hǝn aYesu, hǝn b̃eriŋ navǝlan len galito hǝn navoian b̃egǝm hǝn galito. Nǝboŋ ahai susur gail lotorisi, losivoh len galito.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Be aYesu ekis galit gǝmai, ike, “Mitidam̃ hǝn natuhtǝtai gail legǝm hǝn ginau, samtikai tas galito, husur natohan pipihabǝlan aGot evi silat lotosum̃an galito.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh asike b̃ehǝhaṽur hǝn natohan pipihabǝlan aGot hum natuhtǝtai, asike asike eb̃is lan.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Naulum̃an sua toil a m̃o eus aYesu ke, “Hai p̃usan gotovoi, nimabe hǝn nǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ale aYesu isor vari ke, “Imabe gotokis ginau ke notovoi? Sǝkad avan ideh tovoi—aGot sǝb̃on ŋai.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Gaiug golǝboi nakelean todaŋ gail lotoke: ‘Sagigol naitian tob̃ur kotov nǝlahan, sagigol avan ideh timat, sagevǝnah, sagelibliboŋ—len nakotan am sageliboŋ, putsan atǝmam̃ mai anam̃ len nǝnauan sam̃.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Atenan ike, “Nǝboŋ notovi tuhtǝtai vǝbar damǝŋai nugol natgalenan p̃isi.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝni, ikel maii ke, “Natesual am gupar. P̃ur hǝn natit p̃isi gotokade ale pǝpehuni mai namǝsal gail. Ale dereh gikad nakonviolan aGot totǝgau gati m̃os gaiug len nǝmav. Beti gegǝm husur ginau.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Avil nǝboŋ atenan tosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, nǝlon isa husur ke topul hǝn natit tosob̃ur.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Nǝboŋ aYesu tokǝta van hǝni ike, “Idaŋ masuṽ hǝn alat lotopul hǝn natite lǝb̃evi lan natohan pipihabǝlan aGot.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Mǝtolǝboii ke idaŋ habat hǝn nǝkamel b̃eb̃is tur len nab̃urhunil sǝsod. Idaŋ sǝhori am hǝn nǝvanuan topul hǝn natite b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Be alat lotosǝsǝloŋ hǝn natenan lousi ke, “B̃imaienan, ase teb̃is lan? Sǝkad avan ideh b̃ikad nǝmauran vi sutuai.”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ale aYesu ike, “Natideh nǝvanuan todǝdas b̃igole, aGot elǝboi b̃igole.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ale aPita ike, “Geris, ginamit namtoriŋ sinamit p̃isi tia hǝn namttohusur gaiug.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Ale aYesu ikel mai galit ke, “Nusor kitin mai gamit ke, avan ideh toriŋ naim o asoan o aṽan gail o tata mai nana o anatun gail m̃os natohan pipihabǝlan aGot,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 dereh tikad natgalen p̃isi tisob̃ur tǝtas am len nǝboŋ eg ta damǝŋai len navile a pan. Ale len nǝboŋ b̃egǝmai len nǝmav dereh tikad nǝmauran vi sutuai.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 AYesu esǝhar tosǝŋavur pisan toru san lutoh sǝb̃olito, ale ikel mai galit ke, “Datovi mǝhat vi Jerusalem, ale natit p̃isi ahai kelkel ur lototosi husur aNatun Nǝvanuan, dereh lisarpoh.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Alatevis a Jerusalem leriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju. Dereh lisor vilesi, lisor mǝdasi, leṽulaii,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 lebilas habat hǝni ale ligol timat. Be len nǝmariboŋ titor dereh tile mǝhat tǝtas.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ahai susur gail lǝsalǝboi natideh lan. Namilen esusuah dan galito gol ke lǝsalǝboi nǝsa aYesu tosor husuri.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Nǝboŋ aYesu tovan pǝpadaŋ hǝn naut a Jeriko, ametb̃esw sua ebǝtah gǝgarhǝp̃isal, eŋir nǝvanuan gail hǝn nǝvat.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nǝboŋ tosǝsǝloŋ hǝn naluṽoh toṽot eus ke nǝsa tovisi enan.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Galit lukel maii ke, “AYesu ta Nasaret satoyar van.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Ale ikai ke, “Yesu, aNatun siTevit, nǝlom̃ titaŋis ginau, gol tivoi hǝn ginau!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ale alat lotoyar a m̃o losivoh lan hǝn b̃emǝdau, ris tokai habat am ke, “ANatun siTevit, nǝlom̃ titaŋis ginau, gol tivoi hǝn ginau!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ŋa aYesu eil, ale ikel ke lesǝhar atenan gǝm hǝni. Nǝboŋ togǝm pǝpadaŋ aYesu eusi ke,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Guke nigol nǝsa hǝn gaiug?” Ale ike, “Nasub̃, nuke nekǝta.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ale aYesu isor maii ke, “Gekǝta! Nadǝlomian sam̃ igol gumaur.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Vǝha-sua ŋai ikad nakǝtaan ale ehusur aYesu, isal suh nǝyalyalan siGot. Nǝboŋ nǝvanuan p̃isi lotorisi, galit am loputsan nahǝsan aGot.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.