João 4
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Beti naFarisi gail losǝsǝloŋ hǝni ke aYesu tobaptais hǝn nǝvanuan lotosob̃ur hǝn lǝb̃egǝm vi hai susur san gail, lusob̃ur sǝhor siJon.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Be savi aYesu tobaptais hǝn nǝvanuan, ahai susur san gail ŋai lugole.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Nǝboŋ aYesu tolǝboi nǝsa naFarisi gail lotosǝsǝloŋ hǝni, eriŋ naut a Jutea, etǝlmam vi Kalili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Len nǝvanan san imasyar tur len naut a Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ale ibar navile sua a Samaria, nahǝsan a Sikar, topat pǝpadaŋ hǝn nǝtan aJakop tolavi mai aJosef, anatun.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ikad nab̃urhuwai siJakop ei. Beti aYesu, niben tomatmat husur nǝyaran tobǝlav, ebǝtah tarhǝb̃urhuwai enan. Natub̃lial bolai.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Atob̃taSamaria sua egǝm hǝn b̃evǝvaut. Ale aYesu ikel maii ke, “Lav nǝwai. Nemuni.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Ebǝtah sǝb̃on husur ahai susur san gail lovi lan navile hǝn lǝb̃eṽur nǝhanian ideh.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Imagenan apǝhaṽut isor vari ke, “Be gaiug govi Ju, ginau novi tob̃taSamaria. Gous mab hǝn nǝwai hǝn ginau?” (Husur alat a Jutea lǝsab̃on mai alat a Samaria boŋ ideh).
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ale aYesu isor vari ke, “Gǝtalǝboi naviolan siGot, mai ginau notokel mai gaiug, ‘Lav nǝwai. Nemuni,’ gǝtaus ginau hǝni tia, ale nǝtǝlav nǝwai nǝmauran mai gaiug.”
10 Então Jesus disse:
11 Alitenan ikel maii ke, “Nasub̃, gǝsǝkad nab̃iliwai, nǝhau eb̃uer, ale nab̃urhuwai eg isareh masuṽ. Golǝboi gǝb̃evǝvaut nǝwai nǝmauran enan a be?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Gaiug gunau ke gototibau sǝhor atǝmadat ta sutuai, aJakop a? Bathut gai m̃au ilav nab̃urhuwai egai mai gidato, ale gai mai anatun gail mai narivatǝvat gail lomun lan.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 AYesu isor vari, ike, “Nǝvanuan p̃isi lotomun len nǝwai egai, dereh limaduh tǝtas.
13 Então Jesus disse:
14 Avil avan ideh tomun nǝwai nǝb̃ilav maii, asike imaduh boŋ ideh. Be nǝwai nǝb̃ilavi maii ehum nabǝko toṽuv vi mǝhat len nǝlon, tolav nǝmauran vi sutuai maii.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Napǝhaṽut ikel maii ke, “Nasub̃, lav nǝwai ideh mai ginau bai, hǝn asike nǝb̃imaduh boŋ ideh, asike nǝb̃egǝm gegai hǝn navǝvautan tǝtas am.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ikel mai alitenan ke, “Givan vakis asoam̃, mǝregǝmai.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Apǝhaṽut isor vari ke, “Nǝsǝkad asoagw ideh.” AYesu ikel maii ke, “Nǝboŋ gotoke, ‘Nǝsǝkad asoagw ideh,’ gokitin;
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 husur gulah mai asoam̃ erim tia, ale ahaṽut gotokade gagai savi asoam̃, gǝsǝlah maii. Nǝsa gotomadhakele ekitin.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Apǝhaṽut ike, “Nasub̃, gaiug govi ahai kelkel ur.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Atǝmanamit ta sutuai lulotu len naṽehuh egai, be gamit mǝttovi Ju, mǝtuke naut a Jerusalem ŋai evi naut nalotuan.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 AYesu isor vari ke, “Litegai, gaiug gedǝlom nǝsa notokele. Nǝboŋ dereh tegǝmai hǝn ke asike evi natideh hǝn mǝtb̃ilotu hǝn aTata len naṽehuh egai o len naut a Jerusalem.
21 Jesus disse:
22 Gamit a Samaria mǝtsalǝboi gai mǝttolotu hǝni; ginamito, namtulotu hǝn gai namttolǝboii, bathut nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan egǝm len naJu gail.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Avil namityal dereh tegǝmai, egǝm tia, hǝn ke alat lotolotu kitin lǝb̃ilotu kitin hǝn aTata len nǝlolit kavkav, len nǝdaŋan seNunun, husur galit lovi nǝvanuan nalotuan aTata tokǝta doŋ galito.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 AGot savi nǝvanuan tokad niben gotolǝboi gǝb̃erisi, ao, ehum nanunun sua o nasuŋavŋavan gotodǝdas gǝb̃erisi be tovi nǝkadhumauran. Ale alat lotolotu hǝni limaslotu hǝn aGot hum tovi aGot kitin. Limaslotu kitin hǝn gai len nǝlolit kavkav, len nǝdaŋan seNunun.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Apǝhaṽut ikel maii ke, “Nolǝboii ke aMessiah aGot totabtabuh lan dereh tegǝmai, aten lotokisi hǝn aKristo. Nǝboŋ b̃egǝmai dereh tikel ur natit p̃isi mai ginamito.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 AYesu ikel maii ke, “Ginau en bogai notosor mai gaiug.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Len namityal enan, ahai susur san gail lotǝlmam, losǝhoṽut habat hǝn aYesu tosor mai apǝhaṽut sua, avil galit ideh saus aliten ke, “Golǝŋon nǝsa?” o saus aYesu ke, “Gusor mabe mai alitegai?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Beti napǝhaṽut eriŋ nab̃iliwai san, etǝlmam vi lan nab̃iltivile ale ikel mai nǝvanuan gail ei ke,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Mǝtegǝm ris avan sua tokel mai ginau hǝn natit p̃isi notogole. Mǝtunau ke aKristo, aGot totabtabuh lan a?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ŋa nǝvanuan gail loriŋ nab̃iltivile, lotub̃at van hǝni.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Beti ahai susur gail lukele ke, “Hai p̃usan, gihan.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Be ikel mai galit ke, “Nukad nǝhanian hagw gamit mǝtsalǝboii.”
32 Jesus respondeu:
33 Imaienan ahai susur gail lukel mai galit gabag ke, “Ase ilav nǝhanian maii?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 AYesu ikel mai galit ke, “Nǝhanian hagw evi hǝn nǝb̃igol nalǝŋonian sitenan tosǝvat ginau hǝn nǝb̃igol vurvur nauman san.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Mǝtukad nasoran sua toke, ‘Nahǝbati tivat beti nǝmatuan,’ be mǝtesǝŋav hǝn namǝtamito, mǝtekǝta ris nǝmarireu hǝn nawit tomasmas, toutaut hǝn nǝmatuan tia.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Nǝvanuan tota kokotov nawit enan, tosǝgovi, gai etub̃at lav nap̃urp̃uran san, ale esǝsǝgov hǝn nawit m̃os nǝmauran vi sutuai. Igole hǝn gai tota kokotov nawit mai gai tomabule, arb̃ehǝhaṽur b̃onb̃on.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Husur nasoran egai ekitin toke, ‘Ikad avan sua tomabul, ikad togon tosǝgov tomatu.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Nosǝvat gamit hǝn mǝtb̃esǝgov b̃onb̃on hǝn nǝsa mǝtsaum m̃osi. Galevis am loum idaŋ m̃osi. Be gamit mǝtohusur galito ale mǝtopul hǝn nǝmatuan.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Alat a Samaria isob̃ur len nab̃iltivile a Sikar loriŋ nǝlolit len aYesu husur na-kel-uri-an sepǝhaṽut toke, “Ikel mai ginau hǝn natit p̃isi notogole.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Beti nǝboŋ alat a Samaria lotogǝm hǝni, lousi hǝn b̃itoh mai galito, ale itoh ei vǝbar nǝmariboŋ eru.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ale husur nasoruan san, isob̃ur am lukad nadǝlomian.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Beti lukel mai napǝhaṽut ke, “Nadǝlomian sinamit len aYesu sahusur nǝsa gotokele am, bathut ginamit gabag namtosǝsǝloŋ hǝni, ale namtolǝboi sǝhoti ke ategai ilav kuv kitin hǝn navile a pan dan nǝsaan.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nǝboŋ nǝmariboŋ toru togam gole, aYesu eriŋ naut enan, evi Kalili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 AYesu m̃au ikel koti ke, “Len naut sihai kelkel ur ideh, lǝsaputsan atenan len nǝnauan salito.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Imagenan, nǝboŋ aYesu tobar naut a Kalili, alat naut enan lohǝhaṽur hǝni husur loris natit p̃isi togole len nǝhanan a Jerusalem, husur galit am losuh len nǝhanan enan.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Imaienan, aYesu evi Kana a Kalili, naut togol nǝwai togǝm vi wain lan. Len naut enan ikad ab̃iltivanuan sua toum sekiŋ, anatun ulum̃an tomǝsah, topat len nǝmel len naut a Kapernaum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Nǝboŋ atenan tosǝsǝloŋ hǝn aYesu togǝm a Jutea vǝbar naut a Kalili, ivan hǝni. Eŋiri hǝn b̃egǝm vi lan naut a Kapernaum, gol anatun timaur husur pǝpadaŋ timat.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ŋa aYesu ikel maii ke, “Asike mǝtb̃eris namerikel gail o natit mǝtb̃imaŋmaŋ lan, asike mǝtukad nadǝlomian!”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ab̃iltivanuan toum sekiŋ eŋiri tǝtas ke, “Nasub̃, asike gǝb̃egǝm gagai, dereh anatugw timat!”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 AYesu isor vari ke, “Givan, anatum̃ imaur.” Edǝlom nǝsa aYesu tokel maii, ale ivan.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Len nǝyaran san vahim, naslev san gail lobubur maii, lukel uri ke, “Anatum̃ imaur tia!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Eus galit ke, “Elǝŋon ivoi len namityal sa?” Beti lusor vari ke, “Napudan san inoŋ nino len namityal tosua ut mǝdau.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Beti atata inau sǝhoti ke, len namityal enan ŋai aYesu ike, “Anatum̃ imaur.” Ale gai mai galit p̃isi lotosuh lohoim san, logǝm vi vanuan nadǝlomian.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 AYesu evi Jutea tǝlmam vi Kalili vǝha-ru, ale egai evi namerikel na-vǝha-ru-an aYesu togole len naut a Kalili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.