João 4

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Beti naFarisi gail losǝsǝloŋ hǝni ke aYesu tobaptais hǝn nǝvanuan lotosob̃ur hǝn lǝb̃egǝm vi hai susur san gail, lusob̃ur sǝhor siJon.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Be savi aYesu tobaptais hǝn nǝvanuan, ahai susur san gail ŋai lugole.)
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Nǝboŋ aYesu tolǝboi nǝsa naFarisi gail lotosǝsǝloŋ hǝni, eriŋ naut a Jutea, etǝlmam vi Kalili.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Len nǝvanan san imasyar tur len naut a Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ale ibar navile sua a Samaria, nahǝsan a Sikar, topat pǝpadaŋ hǝn nǝtan aJakop tolavi mai aJosef, anatun.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ikad nab̃urhuwai siJakop ei. Beti aYesu, niben tomatmat husur nǝyaran tobǝlav, ebǝtah tarhǝb̃urhuwai enan. Natub̃lial bolai.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Atob̃taSamaria sua egǝm hǝn b̃evǝvaut. Ale aYesu ikel maii ke, “Lav nǝwai. Nemuni.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ebǝtah sǝb̃on husur ahai susur san gail lovi lan navile hǝn lǝb̃eṽur nǝhanian ideh.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Imagenan apǝhaṽut isor vari ke, “Be gaiug govi Ju, ginau novi tob̃taSamaria. Gous mab hǝn nǝwai hǝn ginau?” (Husur alat a Jutea lǝsab̃on mai alat a Samaria boŋ ideh).
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Ale aYesu isor vari ke, “Gǝtalǝboi naviolan siGot, mai ginau notokel mai gaiug, ‘Lav nǝwai. Nemuni,’ gǝtaus ginau hǝni tia, ale nǝtǝlav nǝwai nǝmauran mai gaiug.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Alitenan ikel maii ke, “Nasub̃, gǝsǝkad nab̃iliwai, nǝhau eb̃uer, ale nab̃urhuwai eg isareh masuṽ. Golǝboi gǝb̃evǝvaut nǝwai nǝmauran enan a be?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Gaiug gunau ke gototibau sǝhor atǝmadat ta sutuai, aJakop a? Bathut gai m̃au ilav nab̃urhuwai egai mai gidato, ale gai mai anatun gail mai narivatǝvat gail lomun lan.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 AYesu isor vari, ike, “Nǝvanuan p̃isi lotomun len nǝwai egai, dereh limaduh tǝtas.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Avil avan ideh tomun nǝwai nǝb̃ilav maii, asike imaduh boŋ ideh. Be nǝwai nǝb̃ilavi maii ehum nabǝko toṽuv vi mǝhat len nǝlon, tolav nǝmauran vi sutuai maii.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Napǝhaṽut ikel maii ke, “Nasub̃, lav nǝwai ideh mai ginau bai, hǝn asike nǝb̃imaduh boŋ ideh, asike nǝb̃egǝm gegai hǝn navǝvautan tǝtas am.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ikel mai alitenan ke, “Givan vakis asoam̃, mǝregǝmai.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Apǝhaṽut isor vari ke, “Nǝsǝkad asoagw ideh.” AYesu ikel maii ke, “Nǝboŋ gotoke, ‘Nǝsǝkad asoagw ideh,’ gokitin;
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 husur gulah mai asoam̃ erim tia, ale ahaṽut gotokade gagai savi asoam̃, gǝsǝlah maii. Nǝsa gotomadhakele ekitin.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Apǝhaṽut ike, “Nasub̃, gaiug govi ahai kelkel ur.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Atǝmanamit ta sutuai lulotu len naṽehuh egai, be gamit mǝttovi Ju, mǝtuke naut a Jerusalem ŋai evi naut nalotuan.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 AYesu isor vari ke, “Litegai, gaiug gedǝlom nǝsa notokele. Nǝboŋ dereh tegǝmai hǝn ke asike evi natideh hǝn mǝtb̃ilotu hǝn aTata len naṽehuh egai o len naut a Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Gamit a Samaria mǝtsalǝboi gai mǝttolotu hǝni; ginamito, namtulotu hǝn gai namttolǝboii, bathut nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan egǝm len naJu gail.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Avil namityal dereh tegǝmai, egǝm tia, hǝn ke alat lotolotu kitin lǝb̃ilotu kitin hǝn aTata len nǝlolit kavkav, len nǝdaŋan seNunun, husur galit lovi nǝvanuan nalotuan aTata tokǝta doŋ galito.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 AGot savi nǝvanuan tokad niben gotolǝboi gǝb̃erisi, ao, ehum nanunun sua o nasuŋavŋavan gotodǝdas gǝb̃erisi be tovi nǝkadhumauran. Ale alat lotolotu hǝni limaslotu hǝn aGot hum tovi aGot kitin. Limaslotu kitin hǝn gai len nǝlolit kavkav, len nǝdaŋan seNunun.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Apǝhaṽut ikel maii ke, “Nolǝboii ke aMessiah aGot totabtabuh lan dereh tegǝmai, aten lotokisi hǝn aKristo. Nǝboŋ b̃egǝmai dereh tikel ur natit p̃isi mai ginamito.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 AYesu ikel maii ke, “Ginau en bogai notosor mai gaiug.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Len namityal enan, ahai susur san gail lotǝlmam, losǝhoṽut habat hǝn aYesu tosor mai apǝhaṽut sua, avil galit ideh saus aliten ke, “Golǝŋon nǝsa?” o saus aYesu ke, “Gusor mabe mai alitegai?”
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Beti napǝhaṽut eriŋ nab̃iliwai san, etǝlmam vi lan nab̃iltivile ale ikel mai nǝvanuan gail ei ke,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Mǝtegǝm ris avan sua tokel mai ginau hǝn natit p̃isi notogole. Mǝtunau ke aKristo, aGot totabtabuh lan a?”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Ŋa nǝvanuan gail loriŋ nab̃iltivile, lotub̃at van hǝni.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Beti ahai susur gail lukele ke, “Hai p̃usan, gihan.”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Be ikel mai galit ke, “Nukad nǝhanian hagw gamit mǝtsalǝboii.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Imaienan ahai susur gail lukel mai galit gabag ke, “Ase ilav nǝhanian maii?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 AYesu ikel mai galit ke, “Nǝhanian hagw evi hǝn nǝb̃igol nalǝŋonian sitenan tosǝvat ginau hǝn nǝb̃igol vurvur nauman san.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Mǝtukad nasoran sua toke, ‘Nahǝbati tivat beti nǝmatuan,’ be mǝtesǝŋav hǝn namǝtamito, mǝtekǝta ris nǝmarireu hǝn nawit tomasmas, toutaut hǝn nǝmatuan tia.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Nǝvanuan tota kokotov nawit enan, tosǝgovi, gai etub̃at lav nap̃urp̃uran san, ale esǝsǝgov hǝn nawit m̃os nǝmauran vi sutuai. Igole hǝn gai tota kokotov nawit mai gai tomabule, arb̃ehǝhaṽur b̃onb̃on.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Husur nasoran egai ekitin toke, ‘Ikad avan sua tomabul, ikad togon tosǝgov tomatu.’
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nosǝvat gamit hǝn mǝtb̃esǝgov b̃onb̃on hǝn nǝsa mǝtsaum m̃osi. Galevis am loum idaŋ m̃osi. Be gamit mǝtohusur galito ale mǝtopul hǝn nǝmatuan.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Alat a Samaria isob̃ur len nab̃iltivile a Sikar loriŋ nǝlolit len aYesu husur na-kel-uri-an sepǝhaṽut toke, “Ikel mai ginau hǝn natit p̃isi notogole.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Beti nǝboŋ alat a Samaria lotogǝm hǝni, lousi hǝn b̃itoh mai galito, ale itoh ei vǝbar nǝmariboŋ eru.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ale husur nasoruan san, isob̃ur am lukad nadǝlomian.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Beti lukel mai napǝhaṽut ke, “Nadǝlomian sinamit len aYesu sahusur nǝsa gotokele am, bathut ginamit gabag namtosǝsǝloŋ hǝni, ale namtolǝboi sǝhoti ke ategai ilav kuv kitin hǝn navile a pan dan nǝsaan.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Nǝboŋ nǝmariboŋ toru togam gole, aYesu eriŋ naut enan, evi Kalili.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 AYesu m̃au ikel koti ke, “Len naut sihai kelkel ur ideh, lǝsaputsan atenan len nǝnauan salito.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Imagenan, nǝboŋ aYesu tobar naut a Kalili, alat naut enan lohǝhaṽur hǝni husur loris natit p̃isi togole len nǝhanan a Jerusalem, husur galit am losuh len nǝhanan enan.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Imaienan, aYesu evi Kana a Kalili, naut togol nǝwai togǝm vi wain lan. Len naut enan ikad ab̃iltivanuan sua toum sekiŋ, anatun ulum̃an tomǝsah, topat len nǝmel len naut a Kapernaum.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nǝboŋ atenan tosǝsǝloŋ hǝn aYesu togǝm a Jutea vǝbar naut a Kalili, ivan hǝni. Eŋiri hǝn b̃egǝm vi lan naut a Kapernaum, gol anatun timaur husur pǝpadaŋ timat.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Ŋa aYesu ikel maii ke, “Asike mǝtb̃eris namerikel gail o natit mǝtb̃imaŋmaŋ lan, asike mǝtukad nadǝlomian!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ab̃iltivanuan toum sekiŋ eŋiri tǝtas ke, “Nasub̃, asike gǝb̃egǝm gagai, dereh anatugw timat!”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 AYesu isor vari ke, “Givan, anatum̃ imaur.” Edǝlom nǝsa aYesu tokel maii, ale ivan.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Len nǝyaran san vahim, naslev san gail lobubur maii, lukel uri ke, “Anatum̃ imaur tia!”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Eus galit ke, “Elǝŋon ivoi len namityal sa?” Beti lusor vari ke, “Napudan san inoŋ nino len namityal tosua ut mǝdau.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Beti atata inau sǝhoti ke, len namityal enan ŋai aYesu ike, “Anatum̃ imaur.” Ale gai mai galit p̃isi lotosuh lohoim san, logǝm vi vanuan nadǝlomian.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 AYesu evi Jutea tǝlmam vi Kalili vǝha-ru, ale egai evi namerikel na-vǝha-ru-an aYesu togole len naut a Kalili.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.