João 1
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Len natub̃atan naSoruan itoh tia, ale aSoruan itah mai aGot, aSoruan enan evi Got.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Atenan itah mai aGot len natub̃atan.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Len atenan aGot igol natit p̃isi tovisi. Atenan tab̃uer, asike tǝkad natideh.
3 Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e sem ele nada do que foi feito se fez.
4 Gai evi nǝkadun nǝmauran, ale nǝmauran enan evi nam̃ial sinǝvanuan gail.
4 Nele estava a vida, e a vida era a luz dos homens;
5 Nam̃ial satom̃ial van sal len nǝmargobut be nǝmargobut sasǝhori.
5 a luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Aulum̃an sua egǝmai, aGot tosǝvati, nahǝsan aJon.
6 Houve um homem enviado de Deus, cujo nome era João.
7 Atenan egǝm hum na-sor-lǝboii-an hǝn b̃ikel vǝhot nakitinan husur nam̃ial, hǝn nǝvanuan p̃isi lǝb̃edǝlom napisulan tokele.
7 Este veio como testemunha, a fim de dar testemunho da luz, para que todos cressem por meio dele.
8 Gai gabag savi m̃ial, be egǝm hǝn b̃ikel vǝhot nakitinan husur nam̃ial.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 ASoruan egaii togǝm hǝn navile a pan, gai evi nam̃ial kitin tom̃ias nǝvanuan p̃isi.
9 Pois a verdadeira luz, que alumia a todo homem, estava chegando ao mundo.
10 Len gai aGot igol navile a pan tovisi. ASoruan itoh len navile a pan avil navile a pan lǝsakǝta lǝboii.
10 Estava ele no mundo, e o mundo foi feito por intermédio dele, e o mundo não o conheceu.
11 Egǝm hǝn nǝvanuan gail lotovi esan matmat, avil esan gail lomǝtahuni.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Be galit p̃isi lotohǝhaṽur hǝni, lotoriŋ nǝlolit len nahǝsan, eviol mai galit maiegai ke: evi len galito hǝn lǝb̃egǝm vi natun aGot gail.
12 Mas, a todos quantos o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus;
13 Nǝvanuan ideh sǝpas galito, lǝsavisi husur na-lǝŋon-buni-an sinǝvanuan o husur nǝnauan seulum̃an, avil nǝpasian salit egǝm len aGot.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do varão, mas de Deus.
14 ASoruan beti egǝm vi vanuan, itoh mai gidato. Datoris nǝyalyalan san, nǝyalyalan aSoruan tokade, husur tosua ŋai, togǝm len aTata. Epul hǝn navoian toviol kǝmas hǝni, epul hǝn nakitinan.
14 E o Verbo se fez carne, e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade; e vimos a sua glória, como a glória do unigênito do Pai.
15 AJon ikel vǝhot nakitinan husuri, ikai ke, “Ategai bogai notosor husuri ke, ‘Gai b̃egǝm a tahw len ginau, iyalyal sǝhor ginau, husur itoh sutuai tia, ginau notob̃uer sal.’”
15 João deu testemunho dele, e clamou, dizendo: Este é aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim, passou adiante de mim; porque antes de mim ele já existia.
16 Husur napulan hǝn navoian san, eviol kǝmas hǝn navoian mai gidato. Ale len navoian san, eviol, eviol, eviol tabtab mai gadito.
16 Pois todos nós recebemos da sua plenitude, e graça sobre graça.
17 Bathut len aMoses, aGot eviol hǝn nalo, avil len aYesu, aGot eviol kǝmas hǝn navoian mai nakitinan mai gidato.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 Avan ideh saris aGot boŋ ideh. ANatun sǝb̃on ŋai tosua, tovi Got, gai totoh tin mai aTata, gai eris aGot, isor vǝsvǝsaii.
18 Ninguém jamais viu a Deus. O Deus unigênito, que está no seio do Pai, esse o deu a conhecer.
19 NaJu gail a Jerusalem losǝvat ahai tutumav gail mai galevis len nahǝmar aLevi mai naFarisi gail hǝn lǝb̃eus aJon ke, “Gaiug ase?” Ale egai evi na-kel-koti-an siJon.
19 E este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para que lhe perguntassem: Quem és tu?
20 Ikel vǝhoti, satǝtas gole, ikel vǝhoti ke, “Ginau nǝsavi aKristo, aGot totabtabuh lan.”
20 Ele, pois, confessou e não negou; sim, confessou: Eu não sou o Cristo.
21 Ŋa lousi ke, “Ase gaiug? AElijah la?” Ale ike, “Aoa, nǝsavi gai.” Luke, “Govi ahai kelkel ur a?” Isor var galit ke, “Ao.”
21 Ao que lhe perguntaram: Pois que? És tu Elias? Respondeu ele: Não sou. És tu o profeta? E respondeu: Não.
22 Beti lousi ke, “Gaiug ase? Gikel koti mai ginamit hǝn namtb̃ikel mai alat lotosǝvat ginamito. Gaiug gikel nǝsa husur gaiug?”
22 Disseram-lhe, pois: Quem és? para podermos dar resposta aos que nos enviaram; que dizes de ti mesmo?
23 AJon isor var galito hum ahai kelkel ur, aIsaiah ta sutuai toke,
23 Respondeu ele: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Beti naFarisi gail naJu lotosǝvat galit gǝmai,
24 E os que tinham sido enviados eram dos fariseus.
25 lousi ke, “Asike gǝb̃evi aKristo, asike gǝb̃evi aElijah, asike gǝb̃evi aHai kelkel ur, imabe gubaptais hǝn nǝvanuan gail?”
25 Então lhe perguntaram: Por que batizas, pois, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 AJon isor var galit ke, “Ginau nubaptais hǝn nǝwai, be ikad sua toil ben gamito, mǝtsakǝta lǝboii.
26 Respondeu-lhes João: Eu batizo em água; no meio de vós está um a quem vós não conheceis.
27 Gai toyar a tahw hǝn ginau, ginau nǝsanor kasi hǝn nǝb̃isah rub̃at nǝhau hǝn naributbut san.”
27 aquele que vem depois de mim, de quem eu não sou digno de desatar a correia da alparca.
28 Len nǝboŋ enan aJon ibapbaptais hǝn nǝvanuan gail len naut a Petani, tarhǝwisel Jortan.
28 Estas coisas aconteceram em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Pelan han, aJon eris aYesu toyaryar gǝmai ale ike, “Mǝteris! Natuhsipsip siGot b̃ilav kuv nǝsaan sinavile a pan.
29 No dia seguinte João viu a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 Ategai bogai notosor husuri ke, ‘Dereh avan sua tegǝm a tahw len ginau, iyalyal sǝhor ginau, husur itoh sutuai tia, ginau notob̃uer sal.’
30 este é aquele de quem eu disse: Depois de mim vem um varão que passou adiante de mim, porque antes de mim ele já existia.
31 Ginau nǝsakǝta lǝboii, avil nogǝm, nubaptais hǝn nǝwai hǝn nǝb̃igol aIsrael lǝb̃elǝboii.”
31 Eu não o conhecia; mas, para que ele fosse manifestado a Israel, é que vim batizando em água.
32 — ausente —
32 E João deu testemunho, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba, e repousar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não o conhecia; mas o que me enviou a batizar em água, esse me disse: Aquele sobre quem vires descer o Espírito, e sobre ele permanecer, esse é o que batiza no Espírito Santo.
34 Ale noris natgalen tia, nukel koti ke, ateg bogai aGot totabtabuh lan.”
34 Eu mesmo vi e já vos dei testemunho de que este é o Filho de Deus.
35 Len nǝboŋ tohusuri aJon eil tǝtas mai eru len ahai susur san gail.
35 No dia seguinte João estava outra vez ali, com dois dos seus discípulos
36 Nǝboŋ toris aYesu toṽot van ike, “Mǝteris! Natuhsipsip siGot bolai.”
36 e, olhando para Jesus, que passava, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Nǝboŋ ahai susur artosǝsǝloŋ hǝn nǝsa tokele, arohusur aYesu.
37 Aqueles dois discípulos ouviram-no dizer isto, e seguiram a Jesus.
38 Beti aYesu ipair, eris gǝlaru artohusuri, ale eus gǝlar ke, “Mǝrolǝŋon nǝsa?” Arusor vari ke, “Rappi (namilen ke Hai p̃usan), gutohtoh a be?”
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que buscais? Disseram-lhe eles: rabi {que, traduzido, quer dizer Mestre}, onde pousas?
39 Isor var gǝlar ke, “Gǝm, kǝta risi.” Ŋa aruvan, aroris naut totohtoh lan, ale arutah maii len namityal tovat ut mǝdau, lovurvur nǝmariboŋ enan maii.
39 Respondeu-lhes: Vinde, e vereis. Foram, pois, e viram onde pousava; e passaram o dia com ele; era cerca da hora décima.
40 AAdru aṽan aSimon Pita, evi gǝlar sua tosǝsǝloŋ hǝn nǝsa aJon tokele, tohusur aYesu.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram João falar, e que seguiram a Jesus.
41 Natit metǝkav aAdru togole, isab̃ aSimon, aṽan gabag, ale ikel maii ke, “Namrusab̃ aMessiah!” (namilen tovi aKristo, aGot totabtabuh lan).
41 Ele achou primeiro a seu irmão Simão, e disse-lhe: Havemos achado o Messias {que, traduzido, quer dizer Cristo}.
42 Beti aAdru esǝhar aPita van hǝn aYesu. AYesu ekǝta bunusi ale ike, “Gaiug boh aSimon, anatun aJon, dereh lekis gaiug hǝn aKefas (namilen tovi aPita).”
42 E o levou a Jesus. Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João, tu serás chamado Cefas {que quer dizer Pedro}.
43 Pelan han aYesu ike tevi lan naut a Kalili. Ebubur mai aFilip ale ikel maii ke, “Gegǝm husur ginau.”
43 No dia seguinte Jesus resolveu partir para a Galiléia, e achando a Felipe disse-lhe: Segue-me.
44 (AFilip evi aulePetsaita tovi navile matmat siAdru mai aPita).
44 Ora, Felipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 AFilip isab̃ aNatanael ale ikel maii ke, “Namtusab̃ ategai aMoses totos husuri len nalo san, ahai kelkel ur gail am lutos husuri! Nahǝsan aYesu, anatun aJosef ta Nasaret.”
45 Felipe achou a Natanael, e disse-lhe: Acabamos de achar aquele de quem escreveram Moisés na lei, e os profetas: Jesus de Nazaré, filho de José.
46 ANatanael eusi ke, “Natideh tovoi m̃au egǝm a Nasaret a? Eb̃uer!” AFilip ike, “Gegǝm risi.”
46 Perguntou-lhe Natanael: Pode haver coisa bem vinda de Nazaré? Disse-lhe Felipe: Vem e vê.
47 Nǝboŋ aYesu toris aNatanael togǝm hǝni ike, “Mǝteris! AuleIsrael kitin bogai! Sǝkad nagǝgǝrasan ideh lan.”
47 Jesus, vendo Natanael aproximar-se dele, disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!
48 ANatanael eusi ke, “Golǝboi mab hǝn ginau?” AYesu isor vari ke, “Noris gotobǝtah pipifik, a tahw hǝn aFilip tokis gaiug.”
48 Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes que Felipe te chamasse, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.
49 ANatanael esǝhoṽut len natenan, isor vari ke, “Hai p̃usan, kitin, gaiug boh aNatun aGot, gaiug boh aKiŋ seIsrael!”
49 Respondeu-lhe Natanael: Rabi, tu és o Filho de Deus, tu és rei de Israel.
50 AYesu ikel maii ke, “Godǝlom natenan husur notokel mai gaiug ke notoris gotobǝtah pipifik a? Dereh geris natit gail gǝb̃ip̃aŋ lan sǝhor masuṽ hǝn natenan.”
50 Ao que lhe disse Jesus: Porque te disse: Vi-te debaixo da figueira, crês? coisas maiores do que estas verás.
51 AYesu isor am ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, dereh mǝteris nǝmav b̃esǝŋav, aŋel siGot gail lǝb̃evi mǝhat ale lǝb̃evi pan len aNatun Nǝvanuan.”
51 E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto, e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.