João 19

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Beti aPilate igol nasoltia gail lobilas habat hǝn aYesu hǝn nǝhau tokad natuhmetǝlai tosiriv lan.
1 Pilatos mandou então flagelar Jesus.
2 Ale nasoltia gail lulav nǝhau tokad nasunite, lopir garu hǝni hum nǝkraun sekiŋ, loriŋi len nǝkadun ale lukol nahurabat toboŋboŋ len aYesu.
2 Os soldados teceram de espinhos uma coroa e puseram-lha sobre a cabeça e cobriram-no com um manto de púrpura.
3 Logǝm hǝni, lusor vilesi ke, “Ivoi! Kiŋ seJu gail!” ale luṽosi.
3 Aproximavam-se dele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 APilate evivile tǝtas, ikel mai naluṽoh ke, “Mǝteris! Gagai nosǝhari vivile van hǝn gamito, hǝn mǝtb̃elǝboii ke, nǝsǝsab̃ natideh lan hǝn b̃ipanis sile.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse-lhes: Eis que vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele nenhum motivo de acusação.
5 Imaienan, esǝhar aYesu vivile. Ikad nǝkraun hǝn nǝhau tokad nasunite len nǝkadun mai nahurabat toboŋboŋ len niben. Pilate ikel mai galit ke, “Mǝteris, ategaii bogai!”
5 Apareceu então Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Pilatos disse: Eis o homem!
6 Nǝboŋ ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot lotorisi, lukai, ke “P̃os gati len nǝhai balbal! P̃os gati len nǝhai balbal!”
6 Quando os pontífices e os guardas o viram, gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Falou-lhes Pilatos: Tomai-o vós e crucificai-o, pois eu não acho nele culpa alguma.
7 Nab̃iltiJu gail lusor vari ke, “Namtukad nalo sua toke timasmat, husur ekiskis gai gabag hǝn aNatun aGot.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo essa lei ele deve morrer, porque se declarou Filho de Deus.
8 Nǝboŋ aPilate tosǝsǝloŋ hǝn natenan emǝtahw am.
8 Estas palavras impressionaram Pilatos.
9 Esǝhar aYesu tǝlmam tǝtas vi lohoim sisoltia gail. Eusi ke, “Govi nǝvanuan naut a be?” Ris aYesu sasor vari.
9 Entrou novamente no pretório e perguntou a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe respondeu.
10 Imagenan aPilate eusi ke, “Imabe gǝsasor mai ginau? Gǝsalǝboii ke ginau nukad nǝdaŋan hǝn nǝb̃idam̃ hǝn gǝb̃ivan, mai nǝdaŋan hǝn nǝb̃igol gǝb̃itahǝtah len nǝhai balbal a?”
10 Pilatos então lhe disse: Tu não me respondes? Não sabes que tenho poder para te soltar e para te crucificar?
11 Beti aYesu isor vari ke, “Gaiug, nutoh len navǝlam̃ husur ŋai aGot a mǝhat tolav nǝdaŋan mai gaiug. Imaienan, nǝvanuan toriŋ ginau len navǝlam̃ ikad nǝsaan totibau sǝhor gaiug.”
11 Respondeu Jesus: Não terias poder algum sobre mim, se de cima não te fora dado. Por isso, quem me entregou a ti tem pecado maior.
12 Nǝboŋ aPilate tosǝsǝloŋ hǝn natenan idas p̃isal hǝn b̃eriŋ aYesu b̃ivan, be nab̃iltiJu gail lukai habat ke, “Gǝb̃eriŋi b̃ivan asike govi bubur seSisa! Avan ideh tokis gai gabag hǝn nakiŋ hum aYesu egaii togole, avan enan evi enemi seSisa!”
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo. Mas os judeus gritavam: Se o soltares, não és amigo do imperador, porque todo o que se faz rei se declara contra o imperador.
13 Nǝboŋ aPilate tosǝsǝloŋ hǝn nasoran enan, esǝhar aYesu vivile tǝtas. Ale aPilate ebǝtah len nǝhai bǝtbǝtah simatsistret hǝn b̃eriŋ nǝsab̃ian san. Nǝhai bǝtbǝtah enan ipat len naut lotokisi hǝn Naut nǝvat papav be len nasoruan seIpru gail evi Kappata.
13 Ouvindo estas palavras, Pilatos trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Lajeado, em hebraico Gábata.
14 Len namityal enan evi tub̃lial len nǝmariboŋ hǝn nautautan hǝn nǝPasova. Ale aPilate ikel mai naJu gail ke, “Mǝteris, akiŋ samit bogai!”
14 {Era a Preparação para a Páscoa, cerca da hora sexta.} Pilatos disse aos judeus: Eis o vosso rei!
15 Lukai vari ke, “Tevi tut! Tevi tut! P̃os gati len nǝhai balbal!” Ale aPilate eus galit ke, “Mǝtolǝŋon ke nip̃os gat akiŋ samit len nǝhai balbal a?” Ab̃iltihai tutumav gail lukai van ke, “Namtsǝkad nakiŋ ideh, be aSisa ŋai.”
15 Mas eles clamavam: Fora com ele! Fora com ele! Crucifica-o! Pilatos perguntou-lhes: Hei de crucificar o vosso rei? Os sumos sacerdotes responderam: Não temos outro rei senão César!
16 Imaienan aPilate eriŋ aYesu len navǝlalito hǝn b̃itahǝtah len nǝhai balbal. Ŋa nasoltia gail losǝhar aYesu van.
16 Entregou-o então a eles para que fosse crucificado.
17 AYesu sǝb̃on ipat nǝhai balbal, iyar van vǝbar naut lotokisi hǝn Naut hǝn Nabǝlashukadhutǝmat (lotokisi hǝn Kolkota len nasoruan seIpru gail).
17 Levaram então consigo Jesus. Ele próprio carregava a sua cruz para fora da cidade, em direção ao lugar chamado Calvário, em hebraico Gólgota.
18 Len naut enan lup̃os gati len nǝhai balbal. Lup̃os gat naulum̃an eru am hǝn arb̃itahǝtah, sua len nǝtarhǝt nǝmatu, sua len nǝmair ale aYesu rivuh.
18 Ali o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Ale aPilate itos nǝhes sua ale loriŋi len nǝhai balbal. Ike, “Yesu ta Nasaret, aKiŋ seJu gail.”
19 Pilatos redigiu também uma inscrição e a fixou por cima da cruz. Nela estava escrito: Jesus de Nazaré, rei dos judeus.
20 NaJu isob̃ur loṽuruŋ nǝhes enan, husur naut aYesu totahǝtah lan ipat pǝpadaŋ hǝn nab̃iltivile, ale aPilate itos nǝhes enan len nasoruan seIpru gail mai nasoruan ta Rom mai ta Kris.
20 Muitos dos judeus leram essa inscrição, porque Jesus foi crucificado perto da cidade e a inscrição era redigida em hebraico, em latim e em grego.
21 Beti ab̃iltihai tutumav gail lukel mai aPilate ke, “Sagitos ‘aKiŋ seJu gail,’ be gitosi ŋai ke, ‘Gai sǝb̃on ikele ke tovi Kiŋ seJu gail.’”
21 Os sumos sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, mas sim: Este homem disse ser o rei dos judeus.
22 APilate isor var galit ke, “Nǝsa nototosi tipat, nutosi tia.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Nǝboŋ nasoltia gail lotop̃os gat aYesu len nǝhai balbal tonoŋ, lopǝpehun nahurabat san gail mai galit lotovat. Lulav nǝhai susun san napǝpaian tokat udud mai sǝkad nasodean lan.
23 Depois de os soldados crucificarem Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram delas quatro partes, uma para cada soldado. A túnica, porém, toda tecida de alto a baixo, não tinha costura.
24 Nasoltia gail lukel mai galit gabag ke, “Sadatitari. Datibar hǝn nǝvat hǝn datb̃isab̃i ke as tikade.”
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas deitemos sorte sobre ela, para ver de quem será. Assim se cumpria a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e deitaram sorte sobre a minha túnica {Sl 21,19}. Isso fizeram os soldados.
25 Anan aYesu eil pǝpadaŋ hǝn nǝhai balbal mai napǝhaṽut totor am. Ikad aṽan anan aYesu, mai aMeri asoan aKlopas, mai aMeri ta Maktala.
25 Junto à cruz de Jesus estavam de pé sua mãe, a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Nǝboŋ aYesu toris anan toil ei ben ahai susur san tolǝmas buni, ikel mai anan ke, “Bareab, geris, anatum̃ bolai.”
26 Quando Jesus viu sua mãe e perto dela o discípulo que amava, disse à sua mãe: Mulher, eis aí teu filho.
27 Ale ikel mai ahai susur enan ke, “Anam̃ sam̃ bolai.” Ale tub̃at len namityal enan, ahai susur enan esǝhar alitenan vahim, ekǝtkǝta tǝban hum tovi anan matmat.
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E dessa hora em diante o discípulo a levou para a sua casa.
28 Husur namityal enan aYesu elǝboii ke natit p̃isi ihav tia. Ale hǝn natosian siGot b̃isarpoh, ike, “Numaduh.”
28 Em seguida, sabendo Jesus que tudo estava consumado, para se cumprir plenamente a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Nab̃iliwai topul hǝn navinika ipat ei. Loduŋ nasponts lan, riŋi len nǝpashǝt nahisop, ale losuhuni vi mǝhat van hǝn nabuŋon.
29 Havia ali um vaso cheio de vinagre. Os soldados encheram de vinagre uma esponja e, fixando-a numa vara de hissopo, chegaram-lhe à boca.
30 Nǝboŋ aYesu todalus navinika, ike, “Ihav!” Beti isar batut, ilav nanunun mai aGot, imat.
30 Havendo Jesus tomado do vinagre, disse: Tudo está consumado. Inclinou a cabeça e rendeu o espírito.
31 Evi nǝmariboŋ hǝn nautautan hǝn NǝSappat ale naJu lomǝtahun nibelit lǝb̃itahǝtah len nǝhai balbal gail len nǝSappat (ale evi nab̃iltiSappat sua husur evi nǝPasova). Imagenan, nab̃iltiJu gail lous aPilate ke tidam̃ hǝn lǝb̃iṽab̃ub̃ur narielito hǝn lǝb̃imat, ale sah sur nab̃irimat gail.
31 Os judeus temeram que os corpos ficassem na cruz durante o sábado, porque já era a Preparação e esse sábado era particularmente solene. Rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas e fossem retirados.
32 Ŋa nasoltia gail logǝm, ṽab̃ub̃ur narien alaruenan artotahǝtah len nǝhai balbal mai aYesu.
32 Vieram os soldados e quebraram as pernas do primeiro e do outro, que com ele foram crucificados.
33 Be nǝboŋ lotogǝm hǝn aYesu, lusab̃i ke tomat tia, gol lǝsǝṽab̃ur narien gǝlaru.
33 Chegando, porém, a Jesus, como o vissem já morto, não lhe quebraram as pernas,
34 Be nasoltia sua isar nǝgarin aYesu hǝn naṽisusua, ale vǝha-sua ŋai nǝda mai nǝwai arusel vi pan.
34 mas um dos soldados abriu-lhe o lado com uma lança e, imediatamente, saiu sangue e água.
35 (Nǝvanuan toris natenan ikel kot nǝsa torisi, ale na-kel-koti-an san ekitin. Elǝboii ke tokitin, ale ikel kot nakitinan hǝn mǝtb̃ikad nadǝlomian.)
35 O que foi testemunha desse fato o atesta {e o seu testemunho é digno de fé, e ele sabe que diz a verdade}, a fim de que vós creiais.
36 Natgalenan lovisi hǝn natosian siGot b̃isarpoh toke, “Nabǝlasun ideh asike imab̃ur.”
36 Assim se cumpriu a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado {Ex 12,46}.
37 Ale natosian siGot tile am toke, “Dereh lebunus atenan lotosari.”
37 E diz em outra parte a Escritura: Olharão para aquele que transpassaram {Zc 12,10}.
38 Nǝboŋ natgalenan tonoŋ, ikad auleArimatea sua, nahǝsan aJosef. AJosef enan evi ahai susur siYesu tosusuan nadǝlomian san husur tomǝtahw len nab̃iltiJu gail. Gai ivan hǝn aPilate hǝn b̃eusi ke tidam̃ hǝn b̃ilav kuv niben aYesu. APilate idam̃ hǝni maii, ale aJosef ilav kuv niben aYesu van.
38 Depois disso, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, mas ocultamente, por medo dos judeus, rogou a Pilatos a autorização para tirar o corpo de Jesus. Pilatos permitiu. Foi, pois, e tirou o corpo de Jesus.
39 Ikad avan sual am totah mai aJosef, nahǝsan aNikotemus togǝm hǝn aYesu len mariug sutuai tia. Ale ilav nakilo tovi 34 hǝn namǝr tob̃on mai nǝalos.
39 Acompanhou-o Nicodemos {aquele que anteriormente fora de noite ter com Jesus}, levando umas cem libras de uma mistura de mirra e aloés.
40 Husur naṽide seJu gail hǝn natǝtavunan, lupat niben aYesu van, loruŋ gole len nǝkaliko nalinen mai natit tosusau.
40 Tomaram o corpo de Jesus e envolveram-no em panos com os aromas, como os judeus costumam sepultar.
41 Pǝpadaŋ hǝn naut aYesu totahǝtah lan, ikad nǝhol sua. Len nǝhol enan ikad nab̃urhuvat nǝmatan toveveu lǝsǝtavun niben avan ideh lan sal.
41 No lugar em que ele foi crucificado havia um jardim, e no jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda fora depositado.
42 Ale husur evi Nǝboŋ Nautautan hǝn nǝPasova seJu gail, ale husur nab̃urhuvat nǝmatan enan ipat pǝpadaŋ ei, loriŋ aYesu lan.
42 Foi ali que depositaram Jesus por causa da Preparação dos judeus e da proximidade do túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.