João 19

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Beti aPilate igol nasoltia gail lobilas habat hǝn aYesu hǝn nǝhau tokad natuhmetǝlai tosiriv lan.
1 Pilatos, pois, tomou então a Jesus, e o açoitou.
2 Ale nasoltia gail lulav nǝhau tokad nasunite, lopir garu hǝni hum nǝkraun sekiŋ, loriŋi len nǝkadun ale lukol nahurabat toboŋboŋ len aYesu.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça, e lhe vestiram roupa de púrpura.
3 Logǝm hǝni, lusor vilesi ke, “Ivoi! Kiŋ seJu gail!” ale luṽosi.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus. E davam-lhe bofetadas.
4 APilate evivile tǝtas, ikel mai naluṽoh ke, “Mǝteris! Gagai nosǝhari vivile van hǝn gamito, hǝn mǝtb̃elǝboii ke, nǝsǝsab̃ natideh lan hǝn b̃ipanis sile.”
4 Então Pilatos saiu outra vez fora, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Imaienan, esǝhar aYesu vivile. Ikad nǝkraun hǝn nǝhau tokad nasunite len nǝkadun mai nahurabat toboŋboŋ len niben. Pilate ikel mai galit ke, “Mǝteris, ategaii bogai!”
5 Saiu, pois, Jesus fora, levando a coroa de espinhos e roupa de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Nǝboŋ ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot lotorisi, lukai, ke “P̃os gati len nǝhai balbal! P̃os gati len nǝhai balbal!”
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, clamaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque eu nenhum crime acho nele.
7 Nab̃iltiJu gail lusor vari ke, “Namtukad nalo sua toke timasmat, husur ekiskis gai gabag hǝn aNatun aGot.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Nǝboŋ aPilate tosǝsǝloŋ hǝn natenan emǝtahw am.
8 E Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou.
9 Esǝhar aYesu tǝlmam tǝtas vi lohoim sisoltia gail. Eusi ke, “Govi nǝvanuan naut a be?” Ris aYesu sasor vari.
9 E entrou outra vez na audiência, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Imagenan aPilate eusi ke, “Imabe gǝsasor mai ginau? Gǝsalǝboii ke ginau nukad nǝdaŋan hǝn nǝb̃idam̃ hǝn gǝb̃ivan, mai nǝdaŋan hǝn nǝb̃igol gǝb̃itahǝtah len nǝhai balbal a?”
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 Beti aYesu isor vari ke, “Gaiug, nutoh len navǝlam̃ husur ŋai aGot a mǝhat tolav nǝdaŋan mai gaiug. Imaienan, nǝvanuan toriŋ ginau len navǝlam̃ ikad nǝsaan totibau sǝhor gaiug.”
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima não te fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 Nǝboŋ aPilate tosǝsǝloŋ hǝn natenan idas p̃isal hǝn b̃eriŋ aYesu b̃ivan, be nab̃iltiJu gail lukai habat ke, “Gǝb̃eriŋi b̃ivan asike govi bubur seSisa! Avan ideh tokis gai gabag hǝn nakiŋ hum aYesu egaii togole, avan enan evi enemi seSisa!”
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo de César; qualquer que se faz rei é contra César.
13 Nǝboŋ aPilate tosǝsǝloŋ hǝn nasoran enan, esǝhar aYesu vivile tǝtas. Ale aPilate ebǝtah len nǝhai bǝtbǝtah simatsistret hǝn b̃eriŋ nǝsab̃ian san. Nǝhai bǝtbǝtah enan ipat len naut lotokisi hǝn Naut nǝvat papav be len nasoruan seIpru gail evi Kappata.
13 Ouvindo, pois, Pilatos este dito, levou Jesus para fora, e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico Gabatá.
14 Len namityal enan evi tub̃lial len nǝmariboŋ hǝn nautautan hǝn nǝPasova. Ale aPilate ikel mai naJu gail ke, “Mǝteris, akiŋ samit bogai!”
14 E era a preparação da páscoa, e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso Rei.
15 Lukai vari ke, “Tevi tut! Tevi tut! P̃os gati len nǝhai balbal!” Ale aPilate eus galit ke, “Mǝtolǝŋon ke nip̃os gat akiŋ samit len nǝhai balbal a?” Ab̃iltihai tutumav gail lukai van ke, “Namtsǝkad nakiŋ ideh, be aSisa ŋai.”
15 Mas eles bradaram: Tira, tira, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso Rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Imaienan aPilate eriŋ aYesu len navǝlalito hǝn b̃itahǝtah len nǝhai balbal. Ŋa nasoltia gail losǝhar aYesu van.
16 Então, consequentemente entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus, e o levaram.
17 AYesu sǝb̃on ipat nǝhai balbal, iyar van vǝbar naut lotokisi hǝn Naut hǝn Nabǝlashukadhutǝmat (lotokisi hǝn Kolkota len nasoruan seIpru gail).
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Len naut enan lup̃os gati len nǝhai balbal. Lup̃os gat naulum̃an eru am hǝn arb̃itahǝtah, sua len nǝtarhǝt nǝmatu, sua len nǝmair ale aYesu rivuh.
18 Onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Ale aPilate itos nǝhes sua ale loriŋi len nǝhai balbal. Ike, “Yesu ta Nasaret, aKiŋ seJu gail.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: JESUS NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 NaJu isob̃ur loṽuruŋ nǝhes enan, husur naut aYesu totahǝtah lan ipat pǝpadaŋ hǝn nab̃iltivile, ale aPilate itos nǝhes enan len nasoruan seIpru gail mai nasoruan ta Rom mai ta Kris.
20 E muitos dos judeus leram este título; porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Beti ab̃iltihai tutumav gail lukel mai aPilate ke, “Sagitos ‘aKiŋ seJu gail,’ be gitosi ŋai ke, ‘Gai sǝb̃on ikele ke tovi Kiŋ seJu gail.’”
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Sou o Rei dos Judeus.
22 APilate isor var galit ke, “Nǝsa nototosi tipat, nutosi tia.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Nǝboŋ nasoltia gail lotop̃os gat aYesu len nǝhai balbal tonoŋ, lopǝpehun nahurabat san gail mai galit lotovat. Lulav nǝhai susun san napǝpaian tokat udud mai sǝkad nasodean lan.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Nasoltia gail lukel mai galit gabag ke, “Sadatitari. Datibar hǝn nǝvat hǝn datb̃isab̃i ke as tikade.”
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Para que se cumprisse a Escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, E sobre a minha vestidura lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram estas coisas.
25 Anan aYesu eil pǝpadaŋ hǝn nǝhai balbal mai napǝhaṽut totor am. Ikad aṽan anan aYesu, mai aMeri asoan aKlopas, mai aMeri ta Maktala.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Nǝboŋ aYesu toris anan toil ei ben ahai susur san tolǝmas buni, ikel mai anan ke, “Bareab, geris, anatum̃ bolai.”
26 Ora Jesus, vendo ali sua mãe, e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Ale ikel mai ahai susur enan ke, “Anam̃ sam̃ bolai.” Ale tub̃at len namityal enan, ahai susur enan esǝhar alitenan vahim, ekǝtkǝta tǝban hum tovi anan matmat.
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Husur namityal enan aYesu elǝboii ke natit p̃isi ihav tia. Ale hǝn natosian siGot b̃isarpoh, ike, “Numaduh.”
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Nab̃iliwai topul hǝn navinika ipat ei. Loduŋ nasponts lan, riŋi len nǝpashǝt nahisop, ale losuhuni vi mǝhat van hǝn nabuŋon.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja, e, pondo-a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Nǝboŋ aYesu todalus navinika, ike, “Ihav!” Beti isar batut, ilav nanunun mai aGot, imat.
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Evi nǝmariboŋ hǝn nautautan hǝn NǝSappat ale naJu lomǝtahun nibelit lǝb̃itahǝtah len nǝhai balbal gail len nǝSappat (ale evi nab̃iltiSappat sua husur evi nǝPasova). Imagenan, nab̃iltiJu gail lous aPilate ke tidam̃ hǝn lǝb̃iṽab̃ub̃ur narielito hǝn lǝb̃imat, ale sah sur nab̃irimat gail.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Ŋa nasoltia gail logǝm, ṽab̃ub̃ur narien alaruenan artotahǝtah len nǝhai balbal mai aYesu.
32 Foram, pois, os soldados, e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro, e ao outro que como ele fora crucificado;
33 Be nǝboŋ lotogǝm hǝn aYesu, lusab̃i ke tomat tia, gol lǝsǝṽab̃ur narien gǝlaru.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Be nasoltia sua isar nǝgarin aYesu hǝn naṽisusua, ale vǝha-sua ŋai nǝda mai nǝwai arusel vi pan.
34 Contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Nǝvanuan toris natenan ikel kot nǝsa torisi, ale na-kel-koti-an san ekitin. Elǝboii ke tokitin, ale ikel kot nakitinan hǝn mǝtb̃ikad nadǝlomian.)
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Natgalenan lovisi hǝn natosian siGot b̃isarpoh toke, “Nabǝlasun ideh asike imab̃ur.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ale natosian siGot tile am toke, “Dereh lebunus atenan lotosari.”
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Nǝboŋ natgalenan tonoŋ, ikad auleArimatea sua, nahǝsan aJosef. AJosef enan evi ahai susur siYesu tosusuan nadǝlomian san husur tomǝtahw len nab̃iltiJu gail. Gai ivan hǝn aPilate hǝn b̃eusi ke tidam̃ hǝn b̃ilav kuv niben aYesu. APilate idam̃ hǝni maii, ale aJosef ilav kuv niben aYesu van.
38 Depois disto, José de Arimatéia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então foi e tirou o corpo de Jesus.
39 Ikad avan sual am totah mai aJosef, nahǝsan aNikotemus togǝm hǝn aYesu len mariug sutuai tia. Ale ilav nakilo tovi 34 hǝn namǝr tob̃on mai nǝalos.
39 E foi também Nicodemos (aquele que anteriormente se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem arráteis de um composto de mirra e aloés.
40 Husur naṽide seJu gail hǝn natǝtavunan, lupat niben aYesu van, loruŋ gole len nǝkaliko nalinen mai natit tosusau.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer, na preparação para o sepulcro.
41 Pǝpadaŋ hǝn naut aYesu totahǝtah lan, ikad nǝhol sua. Len nǝhol enan ikad nab̃urhuvat nǝmatan toveveu lǝsǝtavun niben avan ideh lan sal.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado, e no horto um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Ale husur evi Nǝboŋ Nautautan hǝn nǝPasova seJu gail, ale husur nab̃urhuvat nǝmatan enan ipat pǝpadaŋ ei, loriŋ aYesu lan.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.