João 11
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Ikad atesua tomǝsah, nahǝsan a Lasarus. Itoh a Petani mai aṽavinen gǝlaru, aMeri mai aMarta.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (Evi aMeri enan boh tob̃ir naoil pǝhas len Nasub̃, len narien gǝlaru, ale togargari hǝn navurun.) Am̃inen aMeri, aLasarus, emǝsah.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ŋa napǝhaṽut eru enan aropisul van hǝn aYesu ke, “Nasub̃, ategai gotolǝmas buni, emǝsah.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn napisulan enan ike, “Namǝsahan enan savi hǝn nǝmatan, ao evi m̃os nǝvanuan gail lǝb̃isal suh nǝyalyalan siGot, hǝn ke aNatun aGot b̃ikad nǝ-sal-suhi-an lan.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Naut kǝmas aYesu tolǝmas bun aMarta, aMeri mai aLasarus,
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 nǝboŋ tosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an enan, itoh len naut totohtoh lan hǝn nǝmariboŋ eru am.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Beti husur nǝboŋ toru enan, ikel mai ahai susur san gail ke, “Datevi Jutea tǝtas.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ahai susur gail lusor vari ke, “Hai p̃usan, naJu gail lumadhadas p̃isal hǝn lǝb̃etubun gaiug, be golǝŋon gǝb̃etǝlmam tǝtas am a?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 AYesu isor var galit ke, “Akis ikad nǝhaua tovi 12 len nalennǝyal. Avan ideh toyaryar len nalennǝyal sapes hab̃etw, husur ekǝta len nam̃ial hǝn navile eg a pan.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Avan ideh b̃iyaryar len mariug, dereh tipes hab̃etw husur sǝkad nam̃ial lan.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Beti ikel mai galit ke, “Abubur sidato, aLasarus, ipatmari; be nia vǝŋoni.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Imaienan, ahai susur gail lukel mai ke, “Nasub̃, gai b̃ipatmari len namǝsahan, dereh timaur dani.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Lunau ke aYesu tosor ŋai husur nǝpatmarian, ris aYesu tosor husur nǝmatan siLasarus.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Imaienan beti, aYesu ikel p̃arp̃ar hǝni mai galit ke, “ALasarus imat tia!
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Ŋa nunau gamito, ale nukemkem ke nǝsatoh ei, husur len natenan dereh mitikad nadǝlomian am len ginau. Ale datia ris aten beti.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Imagenan, aTomas, namilen ke aMǝlav, ikel mai ahai susur galenan ke, “Gidato datitah mai aYesu, lǝb̃etubuni, letubun gidat maii.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Nǝboŋ aYesu togǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Petani, lukel maii ke aLasarus topat ei len nab̃urhes hǝn nǝmariboŋ tovat tia.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 (Ale navile a Petani ipat dan naut a Jerusalem len nakilomita totor ŋai,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 ŋa naJu tosob̃ur logǝm hǝn aMarta mai aMeri hǝn lǝb̃igol nǝlolar b̃elǝŋon b̃ivoi am husur nǝmatan sem̃inelaru.)
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Beti nǝboŋ aMarta tosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu togǝm pǝpadaŋ, evivile hǝn b̃erisi, be aMeri salǝboii, ebǝtah lohoim.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Ŋa aMarta ikel mai aYesu ke, “Nasub̃, gǝtatoh geg tia, am̃inegw asike tǝmat.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Be naut kǝmas, nolǝboii ke aGot dereh teviol hǝn natideh gǝb̃eusi hǝni mai gaiug.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 AYesu ikel maii ke, “Am̃inem̃ dereh tile mǝhat tǝtas.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 AMarta isor vari ke, “Nolǝboii ke dereh tile mǝhat len na-le-mǝhat-an len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 AYesu ikel maii ke, “Ginau novi na-le-mǝhat-an dan nǝmatan mai novi nǝmauran. Ginau nugol nǝvanuan lule mǝhat dan nǝmatan, ginau noviol hǝn nǝmauran mai galito. Avan ideh toriŋ nǝlon len ginau, dereh timaur, naut kǝmas b̃imat.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ale avan ideh totoh tin len ginau, toriŋ nǝlon len ginau, asike, asike imat vi sutuai. Godǝlomi a?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Isor vari ke, “Evoi Nasub̃, nodǝlomi ke gotovi aKristo, aNatun aGot, gai tokel gati ke tegǝm vi lan navile a pan.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ aMarta eriŋi, etǝlmam vahim. Ekis kuv aMeri, aṽan, isor sǝb̃on maii ike, “AHai p̃usan egǝmai, eus gaiug.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Nǝboŋ aMeri tosǝsǝloŋ hǝn natenan, vǝha-sua ŋai ivan hǝni.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 AYesu sǝbar navile a Petani sal, be itoh len naut tobubur mai aMarta lan.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Alat a Jerusalem lototoh mai aMeri lohoim hǝn lǝb̃igol nǝlon b̃elǝŋon b̃ivoi am, loris tole mǝhat, tovan tutut. Lunau ke tovi lan nab̃urhes siLasarus hǝn b̃itaŋ ei, ale lohusuri.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Nǝboŋ aMeri togǝm ris aYesu, iteh bathurien, ikel maii ke, “Nasub̃, gǝtatoh gegai, am̃inegw asike tǝmat.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Nǝboŋ aYesu toris aMeri totaŋ, eris naJu gail lototaŋ maii, ale nǝlon ipaŋpaŋ, nǝlon isa habat.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Eus galit ke, “Mǝtoriŋi a be?” Lusor vari ke, “Nasub̃, gǝm risi.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Namǝtarur siYesu isel.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Beti naJu lotoil pǝpadaŋ luke, “Mǝteris! Gai elǝmas bun aLasarus vǝsa.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Be galit galevis luke, “Ategai igol ametb̃esw tomaur. Imab satǝgau gat aLasarus dan nǝmatan?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Nǝboŋ aYesu tobar nab̃urhes, nǝlon isa habat tǝtas am. Nab̃urhes enan evi nab̃urhuvat sua tokad nab̃iltivat lotokǝkol gole hǝni.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 AYesu ikel mai galit ke, “Rusan nǝvat vi tarhǝte.” AMarta, aṽavinen aten tomat, ikel maii ke, “Nasub̃, gai ib̃o tia. Damǝŋai, nǝmariboŋ han ivat.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 AYesu isor vari ke, “Nukel mai gaiug tia ke, gǝb̃eriŋ nǝlom̃ len ginau, dereh geris nǝyalyalan siGot.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Imaienan lorusan nǝvat vi tarhǝte. Beti aYesu ekǝta vi mǝhat, ike, “Tata, sipa hǝn gotosǝsǝloŋ hǝn ginau.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nolǝboii ke gotosǝsǝloŋ hǝn ginau akis, be nokǝmaienan m̃os alategai lotoil pǝpadaŋ, hǝn lǝb̃edǝlomi ke gotosǝvat ginau.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Beti aYesu ikai habat ke, “Lasarus, gevivile!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ale gai tomat evivile. Nǝkaliko ibaŋis narien mai navǝlan sal, nǝkaliko tile ibaŋis nǝhon. AYesu ikel mai galit ke, “Sah rub̃ati hǝn b̃ivan!”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Len alat lototah mai aMeri, isob̃ur loriŋ nǝlolit len aYesu husur loris nǝsa togole.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Be galevis luvan hǝn naFarisi gail, lukel ur nǝsa aYesu togole.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Beti ab̃iltihai tutumav gail mai naFarisi gail lokis nab̃onb̃onan hǝn nǝSanhitrin. Lousus galit gabag ke, “Datigol nǝsa? Ategai boh igol namerikel tosob̃ur.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Datb̃idam̃ hǝn b̃igol tomagenan van, nǝvanuan p̃isi dereh leriŋ nǝlolit lan, lehusuri hum akiŋ. Beti nasoltia ta Rom dereh legǝm mǝdas naut sidato mai lav nǝvanuan gail dan gidato.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Beti galit sua, aKaiafas, tovi b̃iltihai tutumav len nasihau enan, ike, “Gamit mǝtsalǝboi natideh!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Mǝtsǝnau sǝhoti ke, ivoi am hǝn gidat p̃isi ke, naulum̃an sua b̃imat m̃os nǝvanuan gail, sǝhor alat a Rom lǝb̃emǝdas gidat p̃isi dattovi Ju hǝn datb̃imasig.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 (Nǝboŋ aKaiafas tokǝmaiean, sakel sǝb̃on hǝni, be aGot eriŋ nǝnauan sua len nǝnauan siKaiafas. Ale len namilen hum ab̃iltihai tutumav, epǝhav utaut hǝni ke, aYesu dereh timat m̃os alat lotovi Ju.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Be savi m̃os naJu gail ŋai, timat m̃os aGot b̃episan b̃onb̃on hǝn anatun gail p̃isi lotogam pǝpehw, siriv len naut gail len navile a pan.)
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Imagenan, len nǝboŋ enan van, lusor utaut hǝn lǝb̃igol aYesu b̃imat.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Husur enan, aYesu sǝyaryar am len nǝhon alat a Jerusalem, be eriŋ naut enan, evi lan navile a Efraim topat pǝpadaŋ hǝn naut masmas tob̃ǝb̃esw, beti itoh ei mai ahai susur san gail.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Nǝboŋ nǝPasova seJu gail togǝm pǝpadaŋ, nǝvanuan isob̃ur len naut p̃isi lotosuh dar vis naut a Jerusalem, lovi mǝhat vi Jerusalem vagol sǝb̃olit hǝn galito liveveu hum nalo tokele, utaut vir nǝhanan enan.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Lokǝtkǝta doŋ aYesu. Ale nǝboŋ lotoil len naut todar vis naim siGot lousus galit gabag ke, “Gunau ke nǝsa? Tegǝm hǝn nǝPasova o teb̃uer?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Len nǝboŋ enan, ab̃iltihai tutumav gail mai naFarisi gail lukele hǝni ke avan ideh b̃elǝboi naut aYesu totoh lan, timaskel vǝhoti hǝn lǝb̃itah gati.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.