Hebreus 9
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Mitinau na-kel-gati-an siGot ta m̃o. Ikad nalo gail hǝn nalotuan mai naut sua tolo len navile a pan.
1 A primeira aliança, na verdade, teve regulamentos rituais e seu santuário terrestre.
2 Loum hǝn naim nǝtap̃olen enan. Ikad nab̃iltikaliko totahǝtah kǝkol hǝn togol narum̃ toru. Len narum̃ sua, bopita, ikad nametǝlai paspasil toil, nam̃ial tomǝlevru lotopaŋ lan, mai natev sua mai nabǝta lotoviol hǝni mai aGot. Narum̃ enan lokisi hǝn Naut Tolo.
2 Consistia numa tenda: a parte anterior encerrava o candelabro e a mesa com os pães da proposição; chamava-se Santo.
3 Beti narum̃ tarhǝb̃iltikaliko lohoim lokisi hǝn Naut Tolo Masuṽ.
3 Atrás do segundo véu achava-se a parte chamada Santo dos Santos.
4 Len narum̃ enan ikad nǝmel tutumavan nagol lototutumav hǝn nǝhai pǝhas lan. Ale ikad nabokis lotop̃os gat nagol hǝn tokabut gole ale lokis nabokis enan hǝn Nabokis hǝn Na-kel-gati-an aGot tota gati. B̃urhulon Nabokis ikad nab̃iliwai nagol nǝmanna tosuh lan, mai nǝhai nǝyaran siAron todum̃oh, mai nǝvat papav aGot totos gat na-kel-gati-an san lan.
4 Aí estava o altar de ouro para os perfumes, e a Arca da Aliança coberta de ouro por todos os lados; dentro dela, a urna de ouro contendo o maná, a vara de Aarão que floresceu e as tábuas da aliança;
5 A mǝhat hǝn Nabokis ikad nakerupim hǝn namǝnas siGot, nǝhabǝlalaru lotosǝsah gol namǝtan Nabokis tovi naut aGot torub̃at nǝsaan dan nǝvanuan gail lan. Be namtsalǝboi namtb̃isor vǝsvǝsai p̃is natgalen gagai.
5 em cima da arca, os querubins da glória estendendo a sombra de suas asas sobre o propiciatório. Mas não é aqui o lugar de falarmos destas coisas pormenorizadamente.
6 Ŋa nǝboŋ lotoutaut p̃is natgalenan maienan, ahai tutumav gail lob̃is akis len narum̃ bopita hǝn lǝb̃igol nauman salito m̃os nalotuan.
6 Assim sendo, enquanto na primeira parte do tabernáculo entram continuamente os sacerdotes para desempenhar as funções,
7 Be ab̃iltihai tutumav sǝb̃on eb̃is len Naut Tolo Masuṽ vǝha-sua ŋai len nasihau p̃isi. Len nǝboŋ enan eviol hǝn nǝda mai aGot sil nǝsaan san gabag mai nǝsaan nǝvanuan lotogolgole len natǝtanan salito.
7 no segundo entra apenas o sumo sacerdote, somente uma vez ao ano, e ainda levando consigo o sangue para oferecer pelos seus próprios pecados e pelos do povo.
8 Len natgalenan aNunun aGot igol imasil ke, nǝboŋ naim nǝtap̃olen topat sal, nap̃isal hǝn avan ideh b̃eb̃is vi lohoim len Naut Tolo Masuṽ sǝkamis.
8 Com o que significava o Espírito Santo que o caminho do Santo dos Santos ainda não estava livre, enquanto subsistisse o primeiro tabernáculo.
9 Natenan ehum nasoruan kǝta m̃os nǝboŋ ta damǝŋai. Husur naviolan gail mai narivatvat ahai tutumav lototutumav hǝn gail lǝsalǝboi lǝb̃igol nǝlon nǝvanuan lotolotu b̃imasil.
9 Isto é também uma figura que se refere ao tempo presente, sinal de que os dons e sacrifícios que se ofereciam eram incapazes de justificar a consciência daquele que praticava o culto.
10 Husur nǝkadun naṽide hǝn naviolan mai natutumavan evi nalo hǝn nǝhanian, namunian mai nakǝkasian m̃os naveveuan. Nalo galenan lovi hǝn niben nǝvanuan ŋai. Ale nalo galen lupat van vǝbar nǝboŋ aGot togol naṽide veveu.
10 Culto que consistia unicamente em comidas, bebidas e abluções diversas, ritos materiais que só podiam ter valor enquanto não fossem instituídos outros mais perfeitos.
11 Nǝboŋ aKristo togǝm vi b̃iltihai tutumav hǝn natit lotovoi lotovisi tia, eb̃is len naim nǝtap̃olen toyalyal mai tonor sǝhor ta m̃o. Naim nǝtap̃olen enan, avan ideh saum hǝni hǝn navǝlan, ale savi natideh topat len navile eg a pan.
11 Porém, já veio Cristo, Sumo Sacerdote dos bens vindouros. E através de um tabernáculo mais excelente e mais perfeito, não construído por mãos humanas {isto é, não deste mundo},
12 Nǝboŋ aKristo tob̃is len Naut Tolo Masuṽ, sab̃is len nasihau p̃isi hum ab̃iltihai tutumav ta m̃o lotogole. Ao, eb̃is vǝha-sua ŋai husur sǝlav nǝda hinani mai nǝda hetuhb̃uluk vi lohoim hǝn b̃ekǝkas kuv nǝsaan, be ilav nǝda han sǝb̃on, evi lohoim. Ale len nǝda han ep̃ur kuv gidato dan nǝpanismen, ale nǝmakuvan enan ipat vi sutuai.
12 sem levar consigo o sangue de carneiros ou novilhos, mas com seu próprio sangue, entrou de uma vez por todas no santuário, adquirindo-nos uma redenção eterna.
13 A m̃o, ahai tutumav ebul hǝn nǝda hinani mai nǝda heb̃uluk mai nǝmasiav hǝn natuhb̃uluk pǝhaṽut len nǝwai, ale igol egiris niben nǝvanuan lotob̃iŋb̃iŋal len nalo hǝn nibelit b̃iveveu dan nab̃iŋb̃iŋalan salito.
13 Pois se o sangue de carneiros e de touros e a cinza de uma vaca, com que se aspergem os impuros, santificam e purificam pelo menos os corpos,
14 Be nǝda hiYesu esǝhor masuṽ hǝn natgalenan. Len nǝdaŋan seNunun aGot totoh vi sutuai, aKristo, natit tosa tob̃uer lan, etutumav hǝn gai van hǝn aGot. Imaienan, nǝda han igol nǝlodat imasil dan nǝsa dattogole lotolav gidato vi lan nǝmatan; nǝda han igol nǝlodat imasil hǝn datb̃ilotu hǝn aGot tovi nǝkadun nǝmauran.
14 quanto mais o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu como vítima sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência das obras mortas para o serviço do Deus vivo?
15 Husur natenan, aKristo evi p̃isal silat aGot tokis galito. Na-kel-gati-an veveu siGot eil gǝgat len aYesu hǝn lǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai aGot tokel gati. Husur aKristo imat hǝn lǝb̃imakuv dan nǝpanismen tonor hǝn galito sil nǝsaan lotogolgole len na-kel-gati-an ta m̃o.
15 Por isso ele é mediador do novo testamento. Pela sua morte expiou os pecados cometidos no decorrer do primeiro testamento, para que os eleitos recebam a herança eterna que lhes foi prometida.
16 Avan ideh totos gat na-kel-gati-an san ke, len nǝmatan san anatun gail tile dereh tikad natit san gail, nǝmatan sitenan totos gati, timasp̃arp̃ar.
16 Porque, onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador.
17 Husur nǝboŋ tomaur sal, na-kel-gati-an san ipat sal, be nǝboŋ tomat, nǝsa tokel gati isarpoh.
17 Um testamento só entra em vigor depois da morte do testador. Permanece sem efeito enquanto ele vive.
18 Bathut enan, len nǝda ŋai na-kel-gati-an ta m̃o aGot tolav mai aMoses etub̃at um.
18 Por essa razão, nem mesmo o primeiro testamento foi inaugurado sem uma efusão de sangue.
19 Nǝboŋ aMoses tokel ur p̃is nakelean todaŋ gail mai nǝvanuan p̃isi, ilav navurun nasipsip lotogol tobisibis, mai nǝpashǝt nahisop, ale etur hǝni len nǝda heb̃uluk mai nǝda hinani mai nǝwai, ale eb̃il hǝni hǝn nǝda b̃egiris nalob̃ulat mai nǝvanuan gail p̃isi.
19 Moisés, ao concluir a proclamação de todos os mandamentos da lei, em presença de todo o povo reunido, tomou o sangue dos touros e dos cabritos imolados, bem como água, lã escarlate e hissopo, aspergiu com sangue não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 Ikel mai galit ke, “Egai nǝda hǝn na-kel-gati-an aGot tokel buni ke mitimasgol husuri.”
20 dizendo: Este é o sangue da aliança que Deus contraiu convosco {Ex 24,8}.
21 Len naṽide tomaienan, igol nǝda egiris naim nǝtap̃olen mai natit p̃isi hǝn nalotuan lotosuh ei.
21 E da mesma maneira aspergiu o tabernáculo e todos os objetos do culto.
22 Kitin, len nalo siMoses, ahai tutumav igol natit hǝn nalotuan gail luveveu len nǝda, pǝpadaŋ natit p̃isi. Husur asike nǝda b̃isel, imabe? AGot asike erub̃at nǝsaan dan nǝvanuan gail.
22 Aliás, conforme a lei, o sangue é utilizado, para quase todas as purificações, e sem efusão de sangue não há perdão.
23 Husur enan, naim nǝtap̃olen len navile eg a pan mai natit p̃isi lotosuh lan luveveu ŋai len nǝda herivatvat gail. Natgalenan lohum nǝgarutian hǝn natit gail len nǝmav. Natit gail kitin len nǝmav, nǝda herivatvat sanor hǝn b̃igol lǝb̃iveveu, be naviolan tovoi masuṽ sǝhori ŋai inor hǝni.
23 Se os meros símbolos das realidades celestes exigiam uma tal purificação, necessário se tornava que as realidades mesmo fossem purificadas por sacrifícios ainda superiores.
24 Husur aKristo sab̃is len Naut Tolo Masuṽ nǝvanuan toum hǝni len navǝlalito. Naut enan ehum nǝgarutian ŋai hǝn Naut Tolo Masuṽ len nǝmav. Be aKristo eb̃is len nǝmav kitin, ale gagai isor sidato len nǝhon aGot.
24 Eis por que Cristo entrou, não em santuário feito por mãos de homens, que fosse apenas figura do santuário verdadeiro, mas no próprio céu, para agora se apresentar intercessor nosso ante a face de Deus.
25 Gai etile dan ab̃iltihai tutumav tolav nǝda savi ehan, ale tob̃is len Naut Tolo Masuṽ len nasihau p̃isi. AKristo sab̃is len nǝmav hǝn b̃etutumav daŋir hǝn gai.
25 E não entrou para se oferecer muitas vezes a si mesmo, como o pontífice que entrava todos os anos no santuário para oferecer sangue alheio.
26 Tǝmaienan, aKristo tǝmasmat vǝha-sob̃sob̃ur van, tub̃at len natub̃atan hǝn navile a pan. Be gagai, len nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn navile a pan, evisi vǝha-sua tovi namǝkot hǝn b̃etutumav hǝn gai hǝn b̃ilav kuv nǝsaan.
26 Do contrário, lhe seria necessário padecer muitas vezes desde o princípio do mundo; quando é certo que apareceu uma só vez ao final dos tempos para destruição do pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Ale gidat dattovi vanuan, aGot eriŋ nǝboŋ tonor hǝn gidat ṽisusua datb̃imat. Len nǝboŋ enan dereh dateil len nǝhon aGot len nakotan san.
27 Como está determinado que os homens morram uma só vez, e logo em seguida vem o juízo,
28 Len naṽide tomaienan, aKristo am imat, etutumav vǝha-sua tovi namǝkot hǝn gai, hǝn b̃ilav kuv nǝsaan sinǝvanuan lotosob̃ur. Dereh tegǝm tǝtas, be savi m̃os nǝsaan sidato. Dereh tegǝm hǝn b̃ilav nǝmauran vi sutuai mai alat lotovatvat viri, lotolǝŋon masuṽ hǝn lǝb̃erisi.
28 assim Cristo se ofereceu uma só vez para tomar sobre si os pecados da multidão, e aparecerá uma segunda vez, não porém em razão do pecado, mas para trazer a salvação àqueles que o esperam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.