Hebreus 9

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mitinau na-kel-gati-an siGot ta m̃o. Ikad nalo gail hǝn nalotuan mai naut sua tolo len navile a pan.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Loum hǝn naim nǝtap̃olen enan. Ikad nab̃iltikaliko totahǝtah kǝkol hǝn togol narum̃ toru. Len narum̃ sua, bopita, ikad nametǝlai paspasil toil, nam̃ial tomǝlevru lotopaŋ lan, mai natev sua mai nabǝta lotoviol hǝni mai aGot. Narum̃ enan lokisi hǝn Naut Tolo.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Beti narum̃ tarhǝb̃iltikaliko lohoim lokisi hǝn Naut Tolo Masuṽ.
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 Len narum̃ enan ikad nǝmel tutumavan nagol lototutumav hǝn nǝhai pǝhas lan. Ale ikad nabokis lotop̃os gat nagol hǝn tokabut gole ale lokis nabokis enan hǝn Nabokis hǝn Na-kel-gati-an aGot tota gati. B̃urhulon Nabokis ikad nab̃iliwai nagol nǝmanna tosuh lan, mai nǝhai nǝyaran siAron todum̃oh, mai nǝvat papav aGot totos gat na-kel-gati-an san lan.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 A mǝhat hǝn Nabokis ikad nakerupim hǝn namǝnas siGot, nǝhabǝlalaru lotosǝsah gol namǝtan Nabokis tovi naut aGot torub̃at nǝsaan dan nǝvanuan gail lan. Be namtsalǝboi namtb̃isor vǝsvǝsai p̃is natgalen gagai.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Ŋa nǝboŋ lotoutaut p̃is natgalenan maienan, ahai tutumav gail lob̃is akis len narum̃ bopita hǝn lǝb̃igol nauman salito m̃os nalotuan.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Be ab̃iltihai tutumav sǝb̃on eb̃is len Naut Tolo Masuṽ vǝha-sua ŋai len nasihau p̃isi. Len nǝboŋ enan eviol hǝn nǝda mai aGot sil nǝsaan san gabag mai nǝsaan nǝvanuan lotogolgole len natǝtanan salito.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Len natgalenan aNunun aGot igol imasil ke, nǝboŋ naim nǝtap̃olen topat sal, nap̃isal hǝn avan ideh b̃eb̃is vi lohoim len Naut Tolo Masuṽ sǝkamis.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Natenan ehum nasoruan kǝta m̃os nǝboŋ ta damǝŋai. Husur naviolan gail mai narivatvat ahai tutumav lototutumav hǝn gail lǝsalǝboi lǝb̃igol nǝlon nǝvanuan lotolotu b̃imasil.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Husur nǝkadun naṽide hǝn naviolan mai natutumavan evi nalo hǝn nǝhanian, namunian mai nakǝkasian m̃os naveveuan. Nalo galenan lovi hǝn niben nǝvanuan ŋai. Ale nalo galen lupat van vǝbar nǝboŋ aGot togol naṽide veveu.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Nǝboŋ aKristo togǝm vi b̃iltihai tutumav hǝn natit lotovoi lotovisi tia, eb̃is len naim nǝtap̃olen toyalyal mai tonor sǝhor ta m̃o. Naim nǝtap̃olen enan, avan ideh saum hǝni hǝn navǝlan, ale savi natideh topat len navile eg a pan.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Nǝboŋ aKristo tob̃is len Naut Tolo Masuṽ, sab̃is len nasihau p̃isi hum ab̃iltihai tutumav ta m̃o lotogole. Ao, eb̃is vǝha-sua ŋai husur sǝlav nǝda hinani mai nǝda hetuhb̃uluk vi lohoim hǝn b̃ekǝkas kuv nǝsaan, be ilav nǝda han sǝb̃on, evi lohoim. Ale len nǝda han ep̃ur kuv gidato dan nǝpanismen, ale nǝmakuvan enan ipat vi sutuai.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 A m̃o, ahai tutumav ebul hǝn nǝda hinani mai nǝda heb̃uluk mai nǝmasiav hǝn natuhb̃uluk pǝhaṽut len nǝwai, ale igol egiris niben nǝvanuan lotob̃iŋb̃iŋal len nalo hǝn nibelit b̃iveveu dan nab̃iŋb̃iŋalan salito.
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 Be nǝda hiYesu esǝhor masuṽ hǝn natgalenan. Len nǝdaŋan seNunun aGot totoh vi sutuai, aKristo, natit tosa tob̃uer lan, etutumav hǝn gai van hǝn aGot. Imaienan, nǝda han igol nǝlodat imasil dan nǝsa dattogole lotolav gidato vi lan nǝmatan; nǝda han igol nǝlodat imasil hǝn datb̃ilotu hǝn aGot tovi nǝkadun nǝmauran.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Husur natenan, aKristo evi p̃isal silat aGot tokis galito. Na-kel-gati-an veveu siGot eil gǝgat len aYesu hǝn lǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai aGot tokel gati. Husur aKristo imat hǝn lǝb̃imakuv dan nǝpanismen tonor hǝn galito sil nǝsaan lotogolgole len na-kel-gati-an ta m̃o.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Avan ideh totos gat na-kel-gati-an san ke, len nǝmatan san anatun gail tile dereh tikad natit san gail, nǝmatan sitenan totos gati, timasp̃arp̃ar.
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 Husur nǝboŋ tomaur sal, na-kel-gati-an san ipat sal, be nǝboŋ tomat, nǝsa tokel gati isarpoh.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Bathut enan, len nǝda ŋai na-kel-gati-an ta m̃o aGot tolav mai aMoses etub̃at um.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Nǝboŋ aMoses tokel ur p̃is nakelean todaŋ gail mai nǝvanuan p̃isi, ilav navurun nasipsip lotogol tobisibis, mai nǝpashǝt nahisop, ale etur hǝni len nǝda heb̃uluk mai nǝda hinani mai nǝwai, ale eb̃il hǝni hǝn nǝda b̃egiris nalob̃ulat mai nǝvanuan gail p̃isi.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 Ikel mai galit ke, “Egai nǝda hǝn na-kel-gati-an aGot tokel buni ke mitimasgol husuri.”
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Len naṽide tomaienan, igol nǝda egiris naim nǝtap̃olen mai natit p̃isi hǝn nalotuan lotosuh ei.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Kitin, len nalo siMoses, ahai tutumav igol natit hǝn nalotuan gail luveveu len nǝda, pǝpadaŋ natit p̃isi. Husur asike nǝda b̃isel, imabe? AGot asike erub̃at nǝsaan dan nǝvanuan gail.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Husur enan, naim nǝtap̃olen len navile eg a pan mai natit p̃isi lotosuh lan luveveu ŋai len nǝda herivatvat gail. Natgalenan lohum nǝgarutian hǝn natit gail len nǝmav. Natit gail kitin len nǝmav, nǝda herivatvat sanor hǝn b̃igol lǝb̃iveveu, be naviolan tovoi masuṽ sǝhori ŋai inor hǝni.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Husur aKristo sab̃is len Naut Tolo Masuṽ nǝvanuan toum hǝni len navǝlalito. Naut enan ehum nǝgarutian ŋai hǝn Naut Tolo Masuṽ len nǝmav. Be aKristo eb̃is len nǝmav kitin, ale gagai isor sidato len nǝhon aGot.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Gai etile dan ab̃iltihai tutumav tolav nǝda savi ehan, ale tob̃is len Naut Tolo Masuṽ len nasihau p̃isi. AKristo sab̃is len nǝmav hǝn b̃etutumav daŋir hǝn gai.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Tǝmaienan, aKristo tǝmasmat vǝha-sob̃sob̃ur van, tub̃at len natub̃atan hǝn navile a pan. Be gagai, len nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn navile a pan, evisi vǝha-sua tovi namǝkot hǝn b̃etutumav hǝn gai hǝn b̃ilav kuv nǝsaan.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Ale gidat dattovi vanuan, aGot eriŋ nǝboŋ tonor hǝn gidat ṽisusua datb̃imat. Len nǝboŋ enan dereh dateil len nǝhon aGot len nakotan san.
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 Len naṽide tomaienan, aKristo am imat, etutumav vǝha-sua tovi namǝkot hǝn gai, hǝn b̃ilav kuv nǝsaan sinǝvanuan lotosob̃ur. Dereh tegǝm tǝtas, be savi m̃os nǝsaan sidato. Dereh tegǝm hǝn b̃ilav nǝmauran vi sutuai mai alat lotovatvat viri, lotolǝŋon masuṽ hǝn lǝb̃erisi.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.