Hebreus 7
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 AMelkisetek eg boh evi kiŋ hǝn nab̃iltivile Salem, ale evi ahai tutumav siGot, aGot toyalyal buni. AMelkisetek ebubur mai aApraham nǝboŋ aApraham totǝlmam dan nab̃iltib̃alan tosǝhor nakiŋ tovat lan, ale eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn aApraham.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Ale aApraham ilav mai aMelkisetek nahudhut tosua dan tosǝŋavur hǝn natit p̃isi totariv kuv gail dan alat tob̃al mai galito. (Nahǝsan aMelkisetek, namilen ke, “aKiŋ hǝn nanoran,” ale husur tovi kiŋ hǝn naut a Salem, namilen ke, “aKiŋ hǝn natǝm̃at.”)
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Sǝkad na-tos-gati-an hǝn atǝman, anan, nǝvanuan ideh len nǝbathuyah san, nǝboŋ hǝn nǝpasian san o nǝmatan san. Esum̃an aNatun aGot; evi b̃iltihai tutumav vi sutuai.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Mitinau nǝyalyalan siMelkisetek. Bathut nǝyalyalan siMelkisetek, aApraham, ab̃iltitǝmadit ta sutuai ilav mai aMelkisetek nahudhut tosua dan tosǝŋavur hǝn natit p̃isi tokade dan nab̃iltib̃alan.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Ale ahai tutumav gail len nǝpasusan siLevi, nalo siMoses ikel buni ke limastariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur hǝn natit p̃isi nǝvanuan gail lotokade, naut kǝmas lotop̃itp̃itoṽ, lotovi wawa salit gail lotopat len nǝpasusan siApraham.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 Be aMelkisetek savi len nǝpasusan siLevi, be itariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur tovi siApraham. Ale aApraham tokad na-kel-gati-an siGot, aMelkisetek eriŋ navoian siGot lan.
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Sǝkad nǝ-lon-uri-an ideh ke, nǝvanuan toriŋ navoian siGot len nǝvanuan tile, gai ikad nǝyalyalan sǝhor enan gai toriŋ navoian siGot lan.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Ahai tutumav gail lototariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur, lovi vanuan ŋai lotolǝboi lǝb̃imat. Avil aMelkisetek totariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur, lukele ke tomaur sal.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 Nǝboŋ aApraham tolav nahudhut tosua dan tosǝŋavur mai aMelkisetek, hum ma dattolǝboi datb̃ike, nahǝmar aLevi len nǝpasusan siApraham lototariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur, galit am lulavi mai aMelkisetek.
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 Husur nǝboŋ aMelkisetek tobubur mai aApraham, lǝsǝpas aLevi sal. Be aLevi evi tosua len nǝpasusan siApraham, ale evi aApraham tolav nahudhut tosua dan tosǝŋavur mai aMelkisetek.
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Nǝboŋ aGot tolav nalo mai alat a Israel, itabtabuh len nahǝmar aLevi hǝn lǝb̃evi ahai tutumav lǝb̃eil a m̃o hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃ehusur nalo enan. Be nauman sihai tutumav galenan sanor hǝn b̃igol nǝvanuan b̃inor len nǝhon aGot. Be nauman sihai tutumav galenan tagol nǝvanuan tanor len nǝhon aGot, imabe aGot totabtabuh len ahai tutumav tile hǝn b̃igel galito, ahai tutumav tosum̃an aMelkisetek be sasum̃an aAron len nahǝmar aLevi?
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 Husur nǝboŋ tokad nagǝgelan len nǝvanuan tovi ahai tutumav gail, nalo am egǝgel.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 Husur ahai tutumav dattosor husuri, egǝm len nahǝmar tile am, ale avan ideh len nahǝmar enan saum hum ahai tutumav tǝban nǝmel tutumavan boŋ ideh.
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 Husur imasil ke aMasta sidato topat len nǝpasusan seJutah, ale nǝboŋ aMoses tosor husur ahai tutumav gail, sakel natideh husur nahǝmar enan.
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Be gagai datolǝboii ke ahai tutumav tile am tosum̃an aMelkisetek egǝm tia.
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 AYesu egǝm vi ahai tutumav, be savi husur nalo tokel ke nǝbathuyah san tonor hǝn nǝbathuyah sihai tutumav gail. Egǝm vi hai tutumav husur nǝdaŋan hǝn nǝmauran san salǝboi b̃imasig boŋ ideh, ipat vi sutuai.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Husur natosian siGot ikel husuri ke,
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 Imaienan datolǝboii ke, nalo ta m̃o husur ahai tutumav gail, aGot igele husur sǝdaŋ, savi tarhǝt sivan ideh.
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 Husur ke, naut kǝmas dattogol husur nǝsa nalo tokele, salǝboi b̃igol datb̃inor len nǝhon aGot. Ale aGot igol nap̃isal tile am, nǝ-vatvat-viri-an tovoi buni sǝhor nalo, ale nǝ-vatvat-viri-an enan igel nalo enan. Ale len nǝ-vatvat-viri-an enan, datolǝboi datb̃egǝm pǝpadaŋ hǝn aGot.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Nǝboŋ aGot togol nap̃isal veveu enan, ita gati len nahǝsan. Nǝboŋ togol nǝpasusan siAron lotovi ahai tutumav gail, sǝta gati len nahǝsan.
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 Avil nǝboŋ togol aYesu togǝm vi ahai tutumav, aGot ita gati len nahǝsan, ike,
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Bathut nǝ-ta-gati-an hǝn na-kel-gati-an enan siGot, ipat len navǝlan aYesu m̃au hǝn b̃igol p̃is na-kel-gati-an veveu enan. Ale na-kel-gati-an veveu enan ivoi sǝhor ta m̃o aGot tokel gati mai alat a Israel.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Datinau na-kel-gati-an ta m̃o. A m̃o ikad ahai tutumav galenan lotosob̃ur tia, husur nǝmatan salito igol nauman salit gail inoŋ.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Avil husur aYesu tomaur vi sutuai, gai evi ahai tutumav vi sutuai.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Imaienan, alat lotogǝm hǝn aGot len aYesu, elǝboi b̃ilav kuv kavkav hǝn galito dan nǝpanismen tonor hǝn nǝsaan salito. Husur aYesu imaur vi sutuai hǝn b̃isor salito len nǝhon aGot.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 AYesu m̃au evi ab̃iltihai tutumav tonor hǝn gidato, husur itoh a tut dan nǝsaan hum aGot tohǝhaṽur hǝni, sǝkad natideh tosa lan, iveveu, nǝsaan ideh sagol sab̃iŋb̃iŋal. Etile dan nǝvanuan nǝsaan gail, imakuv dan galito, ale aGot eputsani vi mǝhat sǝhor nǝmav.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 Gai sahum ab̃iltihai tutumav tile gail. Akis lotutumav hǝn narivatvat sil nǝsaan salito, beti a tahw, lotutumav sil nǝsaan sinǝvanuan gail. Be aYesu etutumav hǝn gai hǝn b̃ilav kuv nǝvanuan gail p̃isi dan nǝpanismen sil nǝsaan salito. Igol vǝha-sua hǝni ŋai. Ale nǝboŋ totutumav hǝn gai gabag natutumavan enan ikabut gol p̃is nǝsaan.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Nalo siMoses itabtabuh len ahai tutumav gail lǝsǝdaŋ husur lotovi vanuan tin, lugol nǝsaan. Be na-kel-gati-an aGot tota gati len nahǝsan egǝm a tahw len nalo, itabtabuh len aYesu, aNatun, nǝsaan tob̃uer lan, tovi ahai tutumav vi sutuai.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.