Hebreus 7

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 AMelkisetek eg boh evi kiŋ hǝn nab̃iltivile Salem, ale evi ahai tutumav siGot, aGot toyalyal buni. AMelkisetek ebubur mai aApraham nǝboŋ aApraham totǝlmam dan nab̃iltib̃alan tosǝhor nakiŋ tovat lan, ale eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn aApraham.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Ale aApraham ilav mai aMelkisetek nahudhut tosua dan tosǝŋavur hǝn natit p̃isi totariv kuv gail dan alat tob̃al mai galito. (Nahǝsan aMelkisetek, namilen ke, “aKiŋ hǝn nanoran,” ale husur tovi kiŋ hǝn naut a Salem, namilen ke, “aKiŋ hǝn natǝm̃at.”)
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Sǝkad na-tos-gati-an hǝn atǝman, anan, nǝvanuan ideh len nǝbathuyah san, nǝboŋ hǝn nǝpasian san o nǝmatan san. Esum̃an aNatun aGot; evi b̃iltihai tutumav vi sutuai.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Mitinau nǝyalyalan siMelkisetek. Bathut nǝyalyalan siMelkisetek, aApraham, ab̃iltitǝmadit ta sutuai ilav mai aMelkisetek nahudhut tosua dan tosǝŋavur hǝn natit p̃isi tokade dan nab̃iltib̃alan.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Ale ahai tutumav gail len nǝpasusan siLevi, nalo siMoses ikel buni ke limastariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur hǝn natit p̃isi nǝvanuan gail lotokade, naut kǝmas lotop̃itp̃itoṽ, lotovi wawa salit gail lotopat len nǝpasusan siApraham.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Be aMelkisetek savi len nǝpasusan siLevi, be itariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur tovi siApraham. Ale aApraham tokad na-kel-gati-an siGot, aMelkisetek eriŋ navoian siGot lan.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Sǝkad nǝ-lon-uri-an ideh ke, nǝvanuan toriŋ navoian siGot len nǝvanuan tile, gai ikad nǝyalyalan sǝhor enan gai toriŋ navoian siGot lan.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Ahai tutumav gail lototariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur, lovi vanuan ŋai lotolǝboi lǝb̃imat. Avil aMelkisetek totariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur, lukele ke tomaur sal.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Nǝboŋ aApraham tolav nahudhut tosua dan tosǝŋavur mai aMelkisetek, hum ma dattolǝboi datb̃ike, nahǝmar aLevi len nǝpasusan siApraham lototariv nahudhut tosua dan tosǝŋavur, galit am lulavi mai aMelkisetek.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Husur nǝboŋ aMelkisetek tobubur mai aApraham, lǝsǝpas aLevi sal. Be aLevi evi tosua len nǝpasusan siApraham, ale evi aApraham tolav nahudhut tosua dan tosǝŋavur mai aMelkisetek.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Nǝboŋ aGot tolav nalo mai alat a Israel, itabtabuh len nahǝmar aLevi hǝn lǝb̃evi ahai tutumav lǝb̃eil a m̃o hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃ehusur nalo enan. Be nauman sihai tutumav galenan sanor hǝn b̃igol nǝvanuan b̃inor len nǝhon aGot. Be nauman sihai tutumav galenan tagol nǝvanuan tanor len nǝhon aGot, imabe aGot totabtabuh len ahai tutumav tile hǝn b̃igel galito, ahai tutumav tosum̃an aMelkisetek be sasum̃an aAron len nahǝmar aLevi?
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Husur nǝboŋ tokad nagǝgelan len nǝvanuan tovi ahai tutumav gail, nalo am egǝgel.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Husur ahai tutumav dattosor husuri, egǝm len nahǝmar tile am, ale avan ideh len nahǝmar enan saum hum ahai tutumav tǝban nǝmel tutumavan boŋ ideh.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Husur imasil ke aMasta sidato topat len nǝpasusan seJutah, ale nǝboŋ aMoses tosor husur ahai tutumav gail, sakel natideh husur nahǝmar enan.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Be gagai datolǝboii ke ahai tutumav tile am tosum̃an aMelkisetek egǝm tia.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 AYesu egǝm vi ahai tutumav, be savi husur nalo tokel ke nǝbathuyah san tonor hǝn nǝbathuyah sihai tutumav gail. Egǝm vi hai tutumav husur nǝdaŋan hǝn nǝmauran san salǝboi b̃imasig boŋ ideh, ipat vi sutuai.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Husur natosian siGot ikel husuri ke,
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Imaienan datolǝboii ke, nalo ta m̃o husur ahai tutumav gail, aGot igele husur sǝdaŋ, savi tarhǝt sivan ideh.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Husur ke, naut kǝmas dattogol husur nǝsa nalo tokele, salǝboi b̃igol datb̃inor len nǝhon aGot. Ale aGot igol nap̃isal tile am, nǝ-vatvat-viri-an tovoi buni sǝhor nalo, ale nǝ-vatvat-viri-an enan igel nalo enan. Ale len nǝ-vatvat-viri-an enan, datolǝboi datb̃egǝm pǝpadaŋ hǝn aGot.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Nǝboŋ aGot togol nap̃isal veveu enan, ita gati len nahǝsan. Nǝboŋ togol nǝpasusan siAron lotovi ahai tutumav gail, sǝta gati len nahǝsan.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Avil nǝboŋ togol aYesu togǝm vi ahai tutumav, aGot ita gati len nahǝsan, ike,
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Bathut nǝ-ta-gati-an hǝn na-kel-gati-an enan siGot, ipat len navǝlan aYesu m̃au hǝn b̃igol p̃is na-kel-gati-an veveu enan. Ale na-kel-gati-an veveu enan ivoi sǝhor ta m̃o aGot tokel gati mai alat a Israel.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Datinau na-kel-gati-an ta m̃o. A m̃o ikad ahai tutumav galenan lotosob̃ur tia, husur nǝmatan salito igol nauman salit gail inoŋ.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Avil husur aYesu tomaur vi sutuai, gai evi ahai tutumav vi sutuai.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Imaienan, alat lotogǝm hǝn aGot len aYesu, elǝboi b̃ilav kuv kavkav hǝn galito dan nǝpanismen tonor hǝn nǝsaan salito. Husur aYesu imaur vi sutuai hǝn b̃isor salito len nǝhon aGot.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 AYesu m̃au evi ab̃iltihai tutumav tonor hǝn gidato, husur itoh a tut dan nǝsaan hum aGot tohǝhaṽur hǝni, sǝkad natideh tosa lan, iveveu, nǝsaan ideh sagol sab̃iŋb̃iŋal. Etile dan nǝvanuan nǝsaan gail, imakuv dan galito, ale aGot eputsani vi mǝhat sǝhor nǝmav.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Gai sahum ab̃iltihai tutumav tile gail. Akis lotutumav hǝn narivatvat sil nǝsaan salito, beti a tahw, lotutumav sil nǝsaan sinǝvanuan gail. Be aYesu etutumav hǝn gai hǝn b̃ilav kuv nǝvanuan gail p̃isi dan nǝpanismen sil nǝsaan salito. Igol vǝha-sua hǝni ŋai. Ale nǝboŋ totutumav hǝn gai gabag natutumavan enan ikabut gol p̃is nǝsaan.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Nalo siMoses itabtabuh len ahai tutumav gail lǝsǝdaŋ husur lotovi vanuan tin, lugol nǝsaan. Be na-kel-gati-an aGot tota gati len nahǝsan egǝm a tahw len nalo, itabtabuh len aYesu, aNatun, nǝsaan tob̃uer lan, tovi ahai tutumav vi sutuai.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.