Atos 9
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC
1 Len nǝboŋ enan aSol emǝtahun bun ahai susur gail siNasub̃. Ikel ke temǝdas galit hǝn b̃igol galit lǝb̃imat. Italtal hǝni van vaus ab̃iltihai tutumav
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 hǝn b̃itos nalob̃ulat van hǝn naim nab̃onb̃onan gail seJu len naut a Tamaskus. Ike tisab̃ alalum̃an mai alatpǝhaṽut ideh lotohusur nap̃isal siYesu ei hǝn b̃ibaŋis gat galito, ale sǝhar galit vi Jerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Len nǝyaran san, nǝboŋ togǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Tamaskus, vǝha-sua ŋai nam̃ial sua togǝm len nǝmav ebilasi.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Iteh len tan ale esǝsǝloŋ hǝn nadoldol toke, “Sol, Sol, gomǝdas tabtab hǝn ginau hǝn nǝsa?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ale ike, “Gaiug ase Nasub̃?” Isor vari ke, “Ginau aYesu gotomǝdas bun ginau.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Be gile mǝhat, geb̃is len nab̃iltivile, ale avan sual ei dereh tikel mai gaiug nǝsa gǝb̃imasgole.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Alat lotoyar maii loil b̃utb̃ut, losǝsǝloŋ hǝn nadoldol be lǝsaris avan ideh.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 ASol ile mǝhat, naut kǝmas namǝtan tosǝŋav saris natideh. Ale lotǝgau navǝlan, sǝhari vi lan naut a Tamaskus.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Ale sakǝta len nǝmariboŋ totor, sǝhan, samun.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Ikad ahai susur sua len naut a Tamaskus, nahǝsan aAnanias. Nasub̃ isor maii len narisian ke, “Ananias!” Ale aAnanias ike, “Ginau bogai.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Beti Nasub̃ ikel maii ke, “Gile mǝhat, gevi lan nametp̃isal lotokisi hǝn Tonor, gevi lan naim seJutas, ale geus kitev auleTarsus ei, nahǝsan aSol, husur ke, gagai isor tuṽ.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Ale len na-kǝta-risi-an eris avan sua, nahǝsan aAnanias togǝm, toriŋ navǝlan lan hǝn nakǝtaan san b̃etǝlmam.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 AAnanias isor vari ke, “Nasub̃, nosǝsǝloŋ hǝn nǝvanuan isob̃ur lotosor husur atenan. Luke togol natit lotosa, tomǝdas nǝvanuan sam̃ gail a Jerusalem.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ale ab̃iltihai tutumav gail lulav nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an maii hǝn b̃egǝm gegai hǝn b̃ibaŋis gat alat lotokis gaiug Nasub̃.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Nasub̃ ikel mai aAnanias ke, “Naut kǝmas natenan, givan! Nutabtabuh len atenan hǝn b̃isor husur ginau mai alat lǝsavi Ju mai nakiŋ salit gail mai alat a Israel.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Ginau dereh neṽusani hǝn natit p̃isi b̃igol na-lǝŋon-isa-an san m̃os ginau.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Imagenan aAnanias evi lan naim enan ale eb̃is lan. Eriŋ navǝlan gǝlar len aSol ale ike, “Wawa Sol, Nasub̃ aYesu tovisi hǝn gaiug len nap̃isal nǝboŋ gotogǝm gegai, gai esǝvat ginau hǝn gǝb̃ikad nakǝtaan tǝtas ale hǝn gǝb̃epul hǝn aNunun aGot.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Vǝha-sua ŋai natgalevis hun nǝgavhuieh luteh dan namǝtan aSol gǝlaru, ale ikad nakǝtaan tǝtas. Ile mǝhat ale ibaptais.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Nǝboŋ tohan, idaŋ tǝtas.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Vǝha-sua ŋai len naim nab̃onb̃onan gail seJu, etub̃at kel uri ke aYesu tovi aNatun aGot.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Galit p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝni, lup̃aŋ, lousus galit gabag ke, “Be atenan evi nǝvanuan tomǝtahun alat lotokad nadǝlomian len nahǝsenan len naut a Jerusalem. Be egǝm gegai hǝn b̃ibaŋis gat galito hǝn b̃esǝhar galit van hǝn ab̃iltihai tutumav gail. Imabe?”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Be nalǝboian siSol hǝn na-kel-uri-an evivi mǝhat ale igol alat lotosuh a Tamaskus lotovi Ju, nǝnauan salit ebutbutut, husur eṽusan koti ke aYesu tovi aKristo, aGot totabtabuh lan.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Husur nǝmariboŋ tosob̃ur, alat lotovi Ju lusor utaut hǝn lǝb̃igol aSol b̃imat,
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 be avan sua epǝhpǝhalu maii. Len nalennǝyal mai nalenmariug p̃isi lokǝta bunus nabopita gail hǝn nab̃iltivile hǝn lǝb̃igol aSol b̃imat.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Imaienan alat lotohusur aSol losǝhari len mariug, ale len nǝhad loriŋ aSol vi pan tur len naholǝvat todar vis nab̃iltivile. Ale igam yav vi Jerusalem.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Nǝboŋ tobar naut a Jerusalem ike titah mai ahai susur gail avil lomǝtahw lan. Lǝsadǝlomi ke tovi ahai susur kitin.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Be aParnapas esǝhari van hǝn ahai pispisul gail. Ikel mai galit ke len nǝyaran siSol, eris Nasub̃ tia ale Nasub̃ isor maii. Isor husuri am ke, len naut a Tamaskus aSol ikel ur na-kel-uri-an tovoi len nahǝsan aYesu, namǝtahwan eb̃uer.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Imagenan, aSol itah mai galito, ale ivan tǝlmam, van tǝlmam len naut a Jerusalem. Len na-il-b̃uri-an, isor tabtab len nahǝsan Nasub̃.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Ihol mai naJu gail lotosor len nasoruan ta Kris, ale isor levlev hǝn natosian siGot mai galito, avil lugol risi hǝn b̃imat.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Nǝboŋ nǝbathudud nadǝlomian lotosǝsǝloŋ lǝboi natenan, losǝhari vi pan vi Sisarea ale losǝvati vi Tarsus.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Beti alat siYesu lukad natǝm̃at len naut p̃isi a Jutea, a Kalili mai a Samaria, nǝmauran salito ivoi ŋai. ANunun aGot igol galit ludaŋ am mai lolǝŋon ivoi am len nǝlolito, galit logǝm lusob̃ur am ale lutoh len namǝtahwan hǝn nǝyalyalan siGot.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Nǝboŋ aPita toyar tur len naut p̃isi, ia m̃ǝdoŋ ben alat siGot lototohtoh a Litta.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Len naut ei eris avan sua, nahǝsan aAeneas, topat len nǝmel san ŋai, husur nǝtarhǝben imat len nasihau tomǝlevtor.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 APita ikel maii ke, “AAeneas, aYesu Kristo igol gumaur gagai. Gile mǝhat ale ṽolsan namilem̃.” Vǝha-sua ŋai aAeneas ile mǝhat.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Galit p̃isi lototoh len navile Litta mai len nabǝmav Saron loris tomaur ale lupair van hǝn Nasub̃.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Len navile Joppa ikad ahai susur sua, nahǝsan alitea aTapita, lotokisi am hǝn aTorkas len nasoruan ta Kris. Gai igol ivoi akis hǝn nǝvanuan gail mai evi tarhǝt silat lotopar tite.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Len nǝboŋ enan emǝsah van, imat. Lokǝkas niben ale loriŋi len narum̃ a mǝhat.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Husur naut a Litta ipat pǝpadaŋ hǝn naut a Joppa, nǝboŋ ahai susur gail lotosǝsǝloŋ hǝni ke aPita totoh a Litta, losǝvat alaruevis van hǝni, artoŋiri ke, “Gegǝm mai ginamǝru bai; sagevǝlo!”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Ŋa aPita ile mǝhat, iyar mai gǝlaru, ale nǝboŋ tobar naut a Joppa losǝhari vi lohoim, vi lan narum̃ a mǝhat. Nǝbatunau pǝhaṽut p̃isi loil garu, lutaŋ ale loṽusan aPita hǝn nǝhai susun gail mai nahurabat tiltile gail aTorkas tosode nǝboŋ tomaur sal mai galito.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 APita esǝvat galit vivile; beti etǝŋedur, isor tuṽ. Ale ipair van hǝn niben, ike, “Tapita, gile mǝhat!” Alitenan esǝŋav hǝn namǝtan, eris aPita ale ebǝtah vi mǝhat.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 APita etǝgau navǝlan ale elivi hǝn b̃eil. Beti ekis nǝbatunau gail mai alat siGot ale esǝhar alitenan tomaur van hǝn galito.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Len naim p̃isi a Joppa nǝvanuan gail losǝsǝloŋ hǝn natenan tovisi gol ke isob̃ur lukad nǝvanuan nadǝlomian len Nasub̃.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 APita itoh len naut a Joppa len nǝmariboŋ isob̃ur len naim seSimon. Simon igol natit gail hǝn nahurhurivatvat.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.