Atos 8

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ale aSol itoh ei, idam̃ mai galit lototubun aSteven.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 Alatevis lotohusur kitin hǝn aGot lutavun aSteven mai lutaŋis habat hǝni.
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Len nǝboŋ enan aSol emǝdas bun alat siYesu. Ehusur naim gail ṽisusua, ale eliv gargar alalum̃an mai alatpǝhaṽut hǝn b̃eriŋ galit len naim bǝbaŋis.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Alat lotopǝpehw lukel ur nasoruan husur aYesu len naut p̃isi lotobari.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Galit sua, aFilip evi pan vi lan nab̃iltivile a Samaria, ale ikel uri ei ke, aYesu tovi aKristo, aGot totabtabuh lan.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Nǝboŋ naluṽoh gail lotosǝsǝloŋ hǝn aFilip, kǝta ris namerikel togol gail, galit p̃isi losǝsǝloŋ vahvahur nǝsa tokele.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Husur ehut nanunun tosa gail lotois habat nǝboŋ lotomakuv dan nǝvanuan tosob̃ur. Ale nǝvanuan isob̃ur lotodǝdas lǝb̃erus mai lotodǝdas lǝb̃iyar, lumaur.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Imagenan, len nab̃iltivile enan alat a Samaria lohǝhaṽur habat.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Len naut enan ikad avan sua, nahǝsan aSimon, totoh ei ebǝlav. Egǝgol behi gol ke nǝvanuan p̃isi len naut a Samaria lup̃aŋ lan. Akis isor patpat gai mǝhat hum toyalyal,
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 ale nǝvanuan namǝsal gail mai alat lototibau, galit p̃isi losǝsǝloŋ vahvahuri. Ale luke, “Atenan evi Daŋan siGot lotokisi hǝn aYalyal.”
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Lohushusuri ebǝlav bathut togol galit lotop̃aŋ len na-gol-nabehi-an san gai togolgole.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Avil nǝboŋ aFilip tokel na-kel-uri-an tovoi husur natohan pipihabǝlan aGot mai aYesu tovi aKristo, aGot totabtabuh lan, lodǝlomi. Ale lubaptais, lalum̃an mai latpǝhaṽut.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 ASimon m̃au, gai am edǝlom aFilip ale ibaptais. Beti ehushusur aFilip vi lan naut gail p̃isi, ale ip̃aŋp̃aŋ len namerikel gail torisi.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Nǝboŋ ahai pispisul gail len naut a Jerusalem lotosǝsǝloŋ hǝni ke alat a Samaria lotodǝlom nasoruan siGot tia, losǝvat aPita mai aJon van hǝn galito.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Nǝboŋ artobar naut a Samaria, arusor tuṽ m̃os galit lotokad nadǝlomian ke aNunun aGot tegǝm hǝn galito.
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 Husur aNunun aGot sab̃is len galit ideh sal; lubaptais len nahǝsan aYesu ŋai.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Beti aPita mai aJon aroriŋ navǝlalar len galit ṽisusua, ale aNunun aGot eb̃is len galito.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Nǝboŋ aSimon toris ke aGot toviol hǝn aNunun nǝboŋ artoriŋ navǝlalar len galito, ilav ris nǝvat mai gǝlaru hǝn b̃eṽur nǝdaŋan enan.
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 Ike, “Mirilav nǝdaŋan enan mai ginau hǝn ke nǝboŋ nǝb̃eriŋ navǝlagw len avan ideh aNunun aGot teb̃is lan.”
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 APita isor vari ke, “Nǝvat sam̃ tib̃os nǝtan mai gaiug, husur gunau ke gotolǝboi gǝb̃eṽur naviolan siGot hǝn nǝvat!
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Gaiug godǝdas gǝb̃itah mai ginamito len nauman egai husur nǝlom̃ sanor len nǝhon aGot.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Gipair dan nǝsaan egai, kel nalolosaan sam̃ mai aGot. Gǝb̃igole, hum ma aGot b̃erub̃at nǝnauan enan topat len nǝlom̃ dan gaiug.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Bathut noris ke nǝlom̃ topul hǝn nǝ-tab̃ulol-bulosi-an ale nǝsaan ibaŋis gat gaiug tia.”
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Ŋa aSimon ike, “Iii! Mirisor tuṽ van hǝn Nasub̃ m̃os ginau hǝn nǝsa mǝrtokele asike b̃evisi hǝn ginau.”
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Nǝboŋ artokel nǝsa lotolǝboi husur aYesu mai lotokel ur nasoruan siNasub̃, aPita mai aJon arotǝlmam vi Jerusalem. Len nap̃isal sǝlaru arukel ur na-kel-uri-an tovoi len navile isob̃ur a Samaria.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Boŋ sua aŋel sua siNasub̃ ikel mai aFilip ke, “Gile mǝhat! Gehusur nap̃isal toriŋ naut a Jerusalem vi Kasa, nap̃isal tob̃ǝb̃esw.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Imagenan aFilip iyar husur nap̃isal enan, be esǝhoṽut, eris auleItiopia sua tovi sogsog. Gai evi nab̃iltivanuan siKadake tovi kwin silat a Itiopia. Ekǝtkǝta tǝban nǝvat p̃isi sekwin. Atenan ivan hǝn naut a Jerusalem hǝn tolotu,
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 ale len natǝlmaman san ebǝtah len nǝkat san, eṽuruŋ natosian sihai kelkel ur, aIsaiah.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Beti aNunun aGot ikel mai aFilip ke, “Givan pǝpadaŋ hǝn nǝkat enan ale gitah maii.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Nǝboŋ aFilip togam van pǝpadaŋ hǝn nǝkat, esǝsǝloŋ hǝn toṽuruŋ natosian seIsaiah, ale eusi ke, “Goṽuruŋ lǝboi nasoruan enan a?”
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Isor vari ke, “Nelǝboi mab hǝni, asike b̃ikad avan ideh hǝn b̃isor vǝsvǝsaii mai ginau.” Imagenan eus aFilip hǝn b̃isah, bǝtah tǝban.
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Atenan tovi sogsog eṽuruŋ natosian egai siGot toke:
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Lugol isa hǝni hum tovi vanuan naut kǝmas,
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Beti eus aFilip ke, “Nous gaiug, ahai kelkel ur egai isor husur ase? Gai o avan sua tile?”
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Ale aFilip etub̃at len natosian enan ŋai, ikel na-kel-uri-an tovoi husur aYesu.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 — ausente —
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 — ausente —
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Ale ikel mai ahai wolwol ke tigol nǝkat teil. Beti gǝlaru arumariŋ vi pan len nǝwai ale aFilip ibaptais hǝni.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Nǝboŋ artovahut, vǝha-sua ŋai aNunun Nasub̃ iyav hǝn aFilip vi tut. Ale nab̃iltivanuan sarisi am, be nǝboŋ tohusur nap̃isal san van, ikemkem habat.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Be aFilip evisi tǝtas a Asotus, ale iyar tur nab̃iltivile gail p̃isi. Ikel ur na-kel-uri-an tovoi van vǝbar naut a Sisarea.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.