Atos 8

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ale aSol itoh ei, idam̃ mai galit lototubun aSteven.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Alatevis lotohusur kitin hǝn aGot lutavun aSteven mai lutaŋis habat hǝni.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Len nǝboŋ enan aSol emǝdas bun alat siYesu. Ehusur naim gail ṽisusua, ale eliv gargar alalum̃an mai alatpǝhaṽut hǝn b̃eriŋ galit len naim bǝbaŋis.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Alat lotopǝpehw lukel ur nasoruan husur aYesu len naut p̃isi lotobari.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Galit sua, aFilip evi pan vi lan nab̃iltivile a Samaria, ale ikel uri ei ke, aYesu tovi aKristo, aGot totabtabuh lan.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Nǝboŋ naluṽoh gail lotosǝsǝloŋ hǝn aFilip, kǝta ris namerikel togol gail, galit p̃isi losǝsǝloŋ vahvahur nǝsa tokele.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 Husur ehut nanunun tosa gail lotois habat nǝboŋ lotomakuv dan nǝvanuan tosob̃ur. Ale nǝvanuan isob̃ur lotodǝdas lǝb̃erus mai lotodǝdas lǝb̃iyar, lumaur.
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Imagenan, len nab̃iltivile enan alat a Samaria lohǝhaṽur habat.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Len naut enan ikad avan sua, nahǝsan aSimon, totoh ei ebǝlav. Egǝgol behi gol ke nǝvanuan p̃isi len naut a Samaria lup̃aŋ lan. Akis isor patpat gai mǝhat hum toyalyal,
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 ale nǝvanuan namǝsal gail mai alat lototibau, galit p̃isi losǝsǝloŋ vahvahuri. Ale luke, “Atenan evi Daŋan siGot lotokisi hǝn aYalyal.”
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Lohushusuri ebǝlav bathut togol galit lotop̃aŋ len na-gol-nabehi-an san gai togolgole.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Avil nǝboŋ aFilip tokel na-kel-uri-an tovoi husur natohan pipihabǝlan aGot mai aYesu tovi aKristo, aGot totabtabuh lan, lodǝlomi. Ale lubaptais, lalum̃an mai latpǝhaṽut.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 ASimon m̃au, gai am edǝlom aFilip ale ibaptais. Beti ehushusur aFilip vi lan naut gail p̃isi, ale ip̃aŋp̃aŋ len namerikel gail torisi.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Nǝboŋ ahai pispisul gail len naut a Jerusalem lotosǝsǝloŋ hǝni ke alat a Samaria lotodǝlom nasoruan siGot tia, losǝvat aPita mai aJon van hǝn galito.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Nǝboŋ artobar naut a Samaria, arusor tuṽ m̃os galit lotokad nadǝlomian ke aNunun aGot tegǝm hǝn galito.
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 Husur aNunun aGot sab̃is len galit ideh sal; lubaptais len nahǝsan aYesu ŋai.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Beti aPita mai aJon aroriŋ navǝlalar len galit ṽisusua, ale aNunun aGot eb̃is len galito.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Nǝboŋ aSimon toris ke aGot toviol hǝn aNunun nǝboŋ artoriŋ navǝlalar len galito, ilav ris nǝvat mai gǝlaru hǝn b̃eṽur nǝdaŋan enan.
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 Ike, “Mirilav nǝdaŋan enan mai ginau hǝn ke nǝboŋ nǝb̃eriŋ navǝlagw len avan ideh aNunun aGot teb̃is lan.”
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 APita isor vari ke, “Nǝvat sam̃ tib̃os nǝtan mai gaiug, husur gunau ke gotolǝboi gǝb̃eṽur naviolan siGot hǝn nǝvat!
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Gaiug godǝdas gǝb̃itah mai ginamito len nauman egai husur nǝlom̃ sanor len nǝhon aGot.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Gipair dan nǝsaan egai, kel nalolosaan sam̃ mai aGot. Gǝb̃igole, hum ma aGot b̃erub̃at nǝnauan enan topat len nǝlom̃ dan gaiug.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Bathut noris ke nǝlom̃ topul hǝn nǝ-tab̃ulol-bulosi-an ale nǝsaan ibaŋis gat gaiug tia.”
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Ŋa aSimon ike, “Iii! Mirisor tuṽ van hǝn Nasub̃ m̃os ginau hǝn nǝsa mǝrtokele asike b̃evisi hǝn ginau.”
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Nǝboŋ artokel nǝsa lotolǝboi husur aYesu mai lotokel ur nasoruan siNasub̃, aPita mai aJon arotǝlmam vi Jerusalem. Len nap̃isal sǝlaru arukel ur na-kel-uri-an tovoi len navile isob̃ur a Samaria.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Boŋ sua aŋel sua siNasub̃ ikel mai aFilip ke, “Gile mǝhat! Gehusur nap̃isal toriŋ naut a Jerusalem vi Kasa, nap̃isal tob̃ǝb̃esw.”
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Imagenan aFilip iyar husur nap̃isal enan, be esǝhoṽut, eris auleItiopia sua tovi sogsog. Gai evi nab̃iltivanuan siKadake tovi kwin silat a Itiopia. Ekǝtkǝta tǝban nǝvat p̃isi sekwin. Atenan ivan hǝn naut a Jerusalem hǝn tolotu,
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 ale len natǝlmaman san ebǝtah len nǝkat san, eṽuruŋ natosian sihai kelkel ur, aIsaiah.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Beti aNunun aGot ikel mai aFilip ke, “Givan pǝpadaŋ hǝn nǝkat enan ale gitah maii.”
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Nǝboŋ aFilip togam van pǝpadaŋ hǝn nǝkat, esǝsǝloŋ hǝn toṽuruŋ natosian seIsaiah, ale eusi ke, “Goṽuruŋ lǝboi nasoruan enan a?”
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Isor vari ke, “Nelǝboi mab hǝni, asike b̃ikad avan ideh hǝn b̃isor vǝsvǝsaii mai ginau.” Imagenan eus aFilip hǝn b̃isah, bǝtah tǝban.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Atenan tovi sogsog eṽuruŋ natosian egai siGot toke:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 Lugol isa hǝni hum tovi vanuan naut kǝmas,
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Beti eus aFilip ke, “Nous gaiug, ahai kelkel ur egai isor husur ase? Gai o avan sua tile?”
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Ale aFilip etub̃at len natosian enan ŋai, ikel na-kel-uri-an tovoi husur aYesu.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 — ausente —
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 — ausente —
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Ale ikel mai ahai wolwol ke tigol nǝkat teil. Beti gǝlaru arumariŋ vi pan len nǝwai ale aFilip ibaptais hǝni.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Nǝboŋ artovahut, vǝha-sua ŋai aNunun Nasub̃ iyav hǝn aFilip vi tut. Ale nab̃iltivanuan sarisi am, be nǝboŋ tohusur nap̃isal san van, ikemkem habat.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Be aFilip evisi tǝtas a Asotus, ale iyar tur nab̃iltivile gail p̃isi. Ikel ur na-kel-uri-an tovoi van vǝbar naut a Sisarea.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.